Dus, als je de hond toch niet wil gebruiken om te fokken, waarom dan geen castratie? Het maakt je het leven voor zowel jezelf, als voor je hond een stuk makkelijker op sommige momenten. Echt gaan castreren, enkel en alleen om een gedragsprobleem op te lossen is natuurlijk niet ideaal, en zeker ook geen garantie dat de problemen dan opgelost zijn, maar als het wil proberen en je hebt ook geen bezwaar tegen eventuele karakter- en vachtveranderingen, dan zie ik er echt geen kwaad in om het te laten doen. Er zijn al genoeg 'oeps'nestjes door even onoplettend te zijn met een intacte reu...
Ik heb hier 2 reuen en een teef. Beide reuen zijn gecastreerd. Ewok was al gecastreerd toen hij bij me kwam, Igor heb ik zelf laten castreren. Ik kon Igor zelfs makkelijk met 1 woord terugroepen van een loopse teef en hem die laten negeren toen hij nog intact was, maar nu kan ik hem op groepswandelingen met loopse teefjes ook gewoon los laten zodat hij kan spelen en doen wat hij wil. Vind ikzelf veel aangenamer dan hem bv aangelijnd moeten houden dan en denk dat het voor hem ook weinig uit maakt of hij nu zijn balletjes nog wel heeft of niet meer.
Ik zou het persoonlijk ook helemaal geen probleem vinden om mezelf onvruchtbaar te laten maken als ik een vrouw heb waarvan ik weet dat we samen nooit kinderen zouden willen krijgen. Ook enkel omdat het 'makkelijker' is dan...
Maar tegenwoordig is castreren op veel hondenfora bijna gelijk aan dierenmishandeling. Net zoals je bv een flinke portie kritiek krijgt moest je op een barf-forum gaan zeggen dat je je hond weer op brokken zou gaan zetten. Doe gewoon wat je zelf denkt dat goed. Aan alles zitten voor- en nadelen. Weeg die even tegen elkaar af, maak van elk een lijstje, en kijk wat jou de beste oplossing lijkt.







