Het HondenForum

Sterkte met dit afscheid. Ik snap heel goed hoe dubbel het moet voelen, afstand te moeten doen van die gekkerd, blij zijn dat je een goede match hebt gevonden voor hem, maar toch die pijn.... dat het het beste is voor allemaal, maakt het nog niet gemakkelijk. Schrale troost misschien, maar Django is er niet slechter van geworden en dat komt toch mooi door jou!

Sterkte hoor

Ow jeetje wat vervelend!!
Sterkte!

Wat een verschrikkelijke beslissing heb je moeten nemen Sterkte de laatste dagen samen

Sterkte met afscheid nemen!

Soms kun je niet anders dan dit soort rottige beslissingen nemen, ik weet er alles van. Ik hoop dat hij een heel goed nieuw huisje krijgt waar hij helemaal op zijn plek zit!

Soms kun je niet anders dan dit soort rottige beslissingen nemen, ik weet er alles van. Ik hoop dat hij een heel goed nieuw huisje krijgt waar hij helemaal op zijn plek zit!

Klinkt als een heel goed huisje!
Geniet nog maar even lekker de lekkere vent!

Expecting schreef:Dank jullie wel allemaal. Ergens werd gezegd dat er werd gehoopt dat het met een volgende hond mss wel lukt met mijn zoontje. Hoe erg ik t ook vind, er komt geen andere hond, ik wil dit niet nog eens.

Na heel veel overleg zijn we eruit met de mensen die afgelopen zondag zijn langsgeweest. Het gevoel was meteen goed (dit itt de andere mensen die zijn geweest). Van eten, tot zijn lievelingsspeeltjes, tot hoevaak hoelang uitlaten én al zijn 'trekjes' haha, zoals in de riem gaan hangen bij spanning, niet moeten denken dat ze lekker met em naar losloopgebied kunnen etc, geloof dat we vrij veel hebben doorgesproken. We blijven in contact via mail en telefoon, iig in het begin (tot ze hem zelf wat beter aanvoelen), ze hebben beloofd om me op de hoogte te blijven houden met af en toe een update. Django was vanaf moment 1 helemaal weg van de oudste zoon (jaar of 20)en vica versa. Ben daarom ook eigenlijk niet op t forum nu, wil genieten van de tijd die we nog samen hebben. Nog een paar daagjes...

Sterkte ermee. En heel mooi dat je zo'n goed gevoel hebt bij deze mensen.

Fijn dat je een goed huisje hebt gevonden. Sterkte met afscheid nemen.

Ben ik weer, mn wonden zijn gelikt. Hij heeft het de eerste 2 dagen op het oog goed naar zijn zin. Hij is druk met mensen charteren om hem te aaien en zijn speeltjes te bekijken (kijken he, niet aanraken haha). Aan de riem loopt hij netjes mee.

Het afscheid vond ik heel erg moeilijk, had de kinderen eerst afscheid laten nemen (zoontje 2 met zn hoofd in Django's nek: als de mensen niet lief zijn voor jou moet je mij bellen, dan kom ik jou ophalen op mijn [plastic speelgoed] motor, ik janken natuurlijk). Daarna de kinderen naar mijn moeder gebracht, zodat ik echt even 100% zelf afscheid kon nemen zonder me ook op hen te richten. Django snapte niks van al die emoties maar opeens plakjes worst waar hij normaal vanalles voor moest doen eerst en al die superlange knuffels vond hij toch wel fijn Op die mensen reageerde hij alsof hij oude bekenden begroette. Ik liet de zoon (waar Django dus erg een klik mee had al bij de eerste ontmoeting) de riem omdoen, omdat ik wist dat Django door alle spanning meteen in de riem zou gaan hangen als een vreemde dit deed. Het ziet er redelijk vervaarlijk uit, een grommende oeb in de riem en ik wilde kijken hoe hij ermee omging Maar hij bleef rustig en hierdoor kalmeerde de hond ook snel en liet hij binnen een paar minuten weer los. Ook liet ik de hond los op hen afkomen toen ze binnenkwamen, zodat ze een beeld hadden bij wat ik bedoelde met 'rijdt graag op bezoek'. Dat beeld kwam door Maar ook hier, kalmte, hond werd netjes op 4 poten teruggezet en toen hij zo even bleef staan meteen een aai. Nadat de hond was gekalmeerd gingen ze, Django sprong met plezier in de auto, aangezien hij gek is op autorijden. Pas bij het wegrijden kreeg hij door dat ik niet in de auto zat en toen staarde hij me zo zielig aan van 'ga ik weg? waarom?'

Het is vreselijk stil in huis, wat brengt een hond toch veel gezelligheid met zich mee... Bij zijn nieuwe thuis gaat alles totnutoe boven verwachting, ze hebben ervaring met herplaatsers dus weten ook dat het moment van uittesten etc nog wel gaat komen. Geloof dat ik alle mindere kanten erg duidelijk had benadrukt aangezien, die man verwachtte echt een enorme probleemhond haha. Maar goed, ik overdrijf liever t slechte dan het goede, dan kan het (zoals nu) alleen maar heel erg mee vallen. Ik hoop dat de kwijlerd de rest van zijn leven niet meer hoeft te wisselen van huis en dat hij daar gelukkig oud mag worden. Ik zal altijd aan hem blijven denken.

Heel veel sterkte en ik begrijp heel goed dat het ontzettend leeg is in huis!

ik krijg tranen in mijn ogen van je berichtje, het leven is soms echt verdomd oneerlijk
sterkte meis, een stukje van je hart zal zal altijd van Django blijven

Judith-Diesel schreef:Heel veel sterkte en ik begrijp heel goed dat het ontzettend leeg is in huis!

Ja ik mis hem vreselijk Vooral samen het laatste rondje 's avonds vond ik fijn. Dan liepen we de kade op en rookte ik stiekem mijn sigaretje, even de dag laten bezinken..Maar waar hij nu is heeft hij het iig ook goed, dat scheelt in de zielenpijn.

renee-uk schreef:ik krijg tranen in mijn ogen van je berichtje, het leven is soms echt verdomd oneerlijk
sterkte meis, een stukje van je hart zal zal altijd van Django blijven

Helemaal mee eens..

Ach jee.. Wat moet het pijnlijk zijn zeg. Heel veel sterkte de komende tijd..

Veel sterkte, dan ben ik nog niet lang op dit forum maar het lijkt me gewoon vreselijk als je allerliefste hond weg moet.
Maar waarschijnlijk is dit toch de beste keuze.

Potdorie, wat heb ik met je te doen....
Heel veel sterkte hoor !

oei, ik krijg hier een brok in mijn keel.

je zoon gaat natuurlijk voor, maar dit moet echt moeilijk zijn !!

het gezin waar Django heen gaat, klinkt goed. hij gaat het daar vast hardstikke goed krijgen !

Ow, dat stukje van je zoontje...

Wat heb je het afscheid ontroerend geschreven, kreeg er ook een brok in mijn keel van. Sterkte met het gemis

Nanna schreef:Dat klinkt wel als een droomhuisje voor hem, beter had je het niet kunnen treffen.
Dat verzacht hopelijk de pijn wat.
Misschien kun je over een poosje best wel weer eens aan een andere hond denken; ik zou dan wèl voor een geheel ander ras/soort hond gaan.

Op dit moment ben ik ook heel erg teleurgesteld in mezelf en vind ik mezelf even geen hond waard. Wellicht dat ik er over een tijd anders over denk, dat zou kunnen. Maar feit zal altijd blijven dat (het gedrag van) mijn zoontje voor denk ik heel veel honden moeilijk zal zijn. Django reageerde eerder ook niet op het gegil en de gekke bewegingen, maar toen het steeds vaker voorkwam en steeds heftiger werd, kon hij er niet meer mee omgaan. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, ik kan er zelf op sommige dagen amper mee omgaan Ik weet niet of ik het aan mezelf (en een volgende hond) zou kunnen verantwoorden om dat risico nog eens te lopen als het de eerste keer zo mis ging. De gt haalde dit overigens wel aan, en adviseerde om bij een eventueel volgende hond (wel op mijn absolute voorwaarde tegen die tijd dat mijn zoon dan eerst voor langere periode wat stabieler moet zijn in zijn gedrag) geen herplaatser te nemen maar juist een pup? Omdat je die er soort van mee kunt 'socialiseren'. maar goed, dat is allemaal nog héél ver weg en de weg erheen kent nog ongetwijfeld flinke obstakels.

Heel veel sterkte maar volgens mij zit hij ineen goed huisje daar. Mss geeft dat wat verlichting. Weet dat het heel zwaar is maar mss na een tijdje kan je het wel aan maar nu niet dat weet ik.

Nanna schreef:

Expecting schreef: Op dit moment ben ik ook heel erg teleurgesteld in mezelf en vind ik mezelf even geen hond waard.

Dat ben ik met mn voorganger eens dat is dus echt niet waar hoor. Je hebt er toch alles aan gedaan.

Gr Jenny

Volgens mij hadden heel veel mensen een hond als Django niet eens een kans gegeven. En jij hebt dat wel! Je bent er zo veel mee bezig geweest en je snapte hem uiteindelijk gewoon. Jij hoeft je helemaal niet schuldig te voelen. Je hebt een nieuwe fijne baas gevonden voor je kanjer! Ben daar maar trots op!

Dikke knuffel!!

Hey, ik lees dit nu pas (tijdje niet op het forum geweest).
Wat een moeilijke maar ontzettend dappere beslissing!!! Petje af

ik zag je net in een ander topic en vroeg me af hoe het met je ging. de foto in je avatar deed me pijn, ik kan me je verdriet en het gemis zo goed voorstellen. ik vind het echt ontzettend naar voor je. voor wat betreft de toekomst zou ik ook voor een pup gaan en ik denk dat dar heel goed uit kan werken want jij kan hem uitstekend begeleiden hierin.

Hier ook een dikke keel , heerlijk dat je een fijn gevoel bij deze mensen hebt, maar meid, wat vind ik het zuur voor je.
Sterkte de aankomende tijd, hij zal erg gemist worden.

Vind het echt lief dat jullie zo meeleven. Het gaat redelijk, er gaat geen uur voorbij dat ik niet aan hem denk, wat hij nu aan t doen is en of hij het wel naar zijn zin heeft.. Maar voel me gelukkig niet meer de platgeslagen zombie van de eerste dagen. Mijn middelste zoontje vraagt iedere dag bij het wakker worden of we vandaag Django weer ophalen, hij weet zeker dat Django bang is zonder ons

Ik heb nog niet gereageerd, omdat ik niet goed weet wat te zeggen.
Je verdriet is zo goed voelbaar, maar zoals al gezegd, jij hebt Django aan een goed huisje geholpen en daar kun je trots op zijn.
Ook hier wordt met je meegeleefd, sterkte!

Vreselijk om dit zo mee te moeten maken
Nogmaals sterkte

Ik geloof dat een andere soort hond zeker wel bij jullie kan passen, geen pup maar juist een stabiele hond met een minder sterke energie.

succes met de verwerking en reken het je niet te zwaar aan....