beweringen over de herdershond

[els1]

Bij de mechelaars beweren ze dat ooooook!
Echt vreselijk!

Als jij hond en je kind samen laat opgroeien en aan mekaar laat wennen en goed laat sociallisren en bij stuurt dan is er niks aan de hand!

Heb nu een mechelaar en dat is de meest eerlijkste en aanhankelijkste hond die ik ooit in mn 15 jaar heb gehad!


gr.Els

[chrico]

Ik vind het voor het algemeen opgaan, niet rasafhankelijk. Het grappige is dat ik het hierover gehad heb met een aantal mensen van verschillende rassen toen wij aan de bep raakte en dat wij er allemaal zo over dachten. Het is niet het ras waar het om gaat maar de hond zelf. Ook een chi kan je aanvallen als hij ietwat dominant is want in mijn ogen heeft het daarmee van doen. Zodra de hond denkt zich te kunnen permitteren een status te verwerven zal hij het doen. Honden zijn egoisten De gemiddelde herder is in mijn ogen niet moeilijker dan de gemiddelde spaniel maar het is allemaal afhankelijk van de combinatie baas - hond. Wat Suzanne al zei, je kijkt als fokker naar het gezin wat komt (ongeacht het ras) en kijkt of er een geschikte hond bij zit in het nest. Zo hoort dat met elk ras te gaan maar net zoals het bij meerdere honden fout gaat gaat het bij de herder ook wel eens fout.
Wat bij een kleine hond geaccepteerd word als hij zat niet lekker in zijn vel staat bij een grote hond direct als aanval.
Ik denk dat als TS denkt dat een herder past in hun gezin dat zij gewoon contact op moet nemen met een aantal fokkers, langsgaan en babbelen.

[LongFields]

Ik ben het niet helemaal met je eens Whera. Net zoals de "gemiddelde" Alaskan Malamute niet geschikt is voor de gemiddelde hondenbaas, omdat het temperament van deze hond gemiddeld nogal wat anders is dan dat van de gemiddelde Spaniel.
Hetzelfde gaat op voor veel honden in de herdershondenrasgroep. Deze honden zijn van oudsher voor een specifiek doel gefokt, en dat heeft invloed op hun scherpte. Een gemiddelde Herder heeft in mijn ogen toch écht een korter lontje dan de gemiddelde jachthond bijvoorbeeld, of de gemiddelde gezelschapshond.
En ja, natuurlijk kan iedere hond bijten of agressief worden, dat valt denk ik niet te ontkennen.

Als ik op het forum kijk, zijn er best veel forummers die zeggen dat ze de (ik noem het maar even voor het gemak) nervositeit of drukte van een herder niet echt kunnen waarderen, of het in hun ogen slaafse gedrag en het liefst de hele dag in de buurt van de baas zijn van zo'n herder. Dan wordt er dus wel degelijk gesproken over "afwijkend" gedrag van de gemiddelde Herdershond. En in de context van dit topic, en gezien jouw reactie, dan is iedere herder gewoon alleen maar een hond die je net zo goed als ieder willekeurig ander hondenras alles kunt leren en in iedere situatie kunt zetten (mits de juiste hond uit het nest gekozen wordt). Daar ben ik het dus niet helemaal mee eens.

[laeken]

Ik ben het ook niet eens met het ontkennen van raseigenschappen. Mijn herders lijken nl helemaal niet op de andere honden die ik heb gehad. De basis is al totaal anders. Wuilus, Eva en Joep hadden aan de eerste letter van een woord genoeg. Wat dat was weet ik niet maar een herder reageert gewoon heel erg snel op iets wat de baas doet. Ook op verkeerde dingen dus. Denk dat dat deel absoluut niet weggezet kan worden als onderdeel van zomaar een hond. Door dat snelle en soms daarbij felle reageren zijn het gewoon een ander type hond. Daar moet je wel voor kiezen. Ik vind zomaar een hond willen en dan kiezen voor de herder omdat de kop je wel aanstaat niet zo slim. Het is een apart soort hond waar je bewust voor moet kiezen. Net als een Aussie of een bordercollie. Daar zitten dingen in die je altijd zal zien in meer of mindere mate bij vrijwel elke hond van dat ras. Ongeacht hoe je een collie opvoedt. Dus ongeacht hoe je een Laekense herder opvoedt, de kans is erg groot dat als er iemand in het donker in je huis loopt en jij schrikt je hond die persoon aanvalt. Dat zal menig ander ras dus nooit doen. En daar tegen doe je niks want dat is nu net wat een laekense herder een laekense herder maakt. De baas verdedigen tot hij er bij neervalt. En werken met en voor de baas. Ook iets wat je nooit weg krijgt hoe je hem ook gaat behandelen. Taakjes zal je hond sowieso op zich nemen. Dat kan zijn jou bewaken, de bal constant ophalen, je andere hond naar je toe drijven, in huis de voordeur in de gaten houden, tijdens het wandelen zorgen dat er geen vreemde honden tegen je opspringen, je kan het zo gek niet bedenken maar een herder gaat daar mee aan de slag. Dat sturen is ook iets waar je je dus vantevoren bewust van moet zijn. Zelfs al doe je niks dan nog kan je herder denken dat het losgelaten op een hondenveldje dus eigenlijk betekent dat de schaapjes opgedreven moeten worden. Dan zie je dus een DH constant heen en weer rennen achter de honden aan. En als een hond niet meewerkt hangt hij in zijn nek. Daardoor krijgen veel Duitse herders dus ruzie met andere honden. Die willen helemaal niet opgedreven worden. Maar het is wel heel erg des herders om honden te drijven. Logisch, ooit waren het schapen toch? Dus rassen hebben wel degelijk hun eigen specifieke kenmerken vind ik.

Natuurlijk kan je veel in goede banen leiden. En natuurlijk zijn de meeste wereldhonden, anders vond ik er zelf ook niks aan uiteraard. Maar het moet wel samen gaan met begrip voor gedrag en begrip voor de hond om hem te kunnen trainen. Dat is echt nodig. En dat hebben andere hond niet altijd perse nodig om lief en vriendelijk en ook makkelijk te blijven. Een herder moet je dat wel echt een beetje leren vind ik. Gelukkig zijn ze extreem leergierig en kan je ze eigenlijk vrijwel alles leren. Zelfs goed gedrag als ze slecht gedrag hebben. Dat is omdat ze dus eigenlijk vrijwel alleen op de baas letten en zijn. Als ik met Wuilus en nu Eva loop dan hoef ik nooit te denken dat mijn hond langer dan 5 seconde niet mijn kant op gekeken heeft. Ze kan best zelf spelen, maar ik ben nog veel belangrijker. Ik mag niet kwijt raken dus Eva en Wuilus zouden/zullen nooit weglopen. Bestaat niet. Als er geen auto's waren dan denk ik dat ik een rondje over de aardbol kon lopen met Eva los en die zou naast me lopen als het rondje af was. Ook al zoiets wat echt wel bij het ras hoort. Als Eva gaat jagen dan scheurt ze 50 meter achter een dier aan of haar leven er vanaf hangt en dan komt ze heel snel weer terug. Eigenlijk gaat ze vanzelf helemaal nooit verder dan 20 meter van me af. En dat is puur natuur van het ras want ik heb er niks aan getraind. Als pup was het 2 meter, als volwassen hond 20 Wel handig

[chrico]

Ik ontken nergens raseigenschappen en ook nergens zeg ik dat het de makkelijkste honden zijn Daarnaast heb ik het niet over de gemiddelde hondenbaas maar ik vergelijk de gemiddelde herder (in dit geval de duitser waar TS voor valt) met een gemiddelde spaniel en dat het allemaal afhankelijk is van hond baas combi. Ik noem bewust de spaniel want die ziet er zo poepelig woepelig uit maar is een hond met een behoorlijk karakter vind ik.
Ik praat over iets wat de hond in de wandelgangen toebedeeld heeft gekregen en daarover zeg ik dat dit niet over een ras gaat maar over karakter/dominantie trek en de kans krijgen dit te uiten.

TS zal niet zomaar voor een herder gekozen hebben maar ik denk dat zij zich ingelezen heeft, rondgekeken heeft voor zij erover na ging denken om ook daadwerkelijk die stap te nemen. Ja van de herder word dat verteld dat zij 1x de baas zullen aanvallen maar de heel veel andere rassen doen dat net zo goed als zij denken dat te kunnen doen. Daarnaast word er van de chi om gelachen en de dog om gejankt.
Daarbij zijn duitsers qua doen en laten in mijn ogen niet moeilijk (afhankelijk van uit welke lijnen hij/zij komt en wat je er mee wil doen), zijn het hartstikke leuke honden maar net als met elke hond mits je rekening houd met de eigenschappen. Ze werken graag samen en voor je, dat vind ik toch wel een pluspunt lijkt mij en daar kies je voor.
Je heb een groep moeilijkere rassen en daar valt de gemiddelde herder voor mij niet onder qua opvoeding en omgang. Maar nogmaals, dat is afhankelijk van de baas.

Er zal wel om gelachen worden denk ik maar voor mij is de poedel hier het moeilijkst in de opvoeding Waarom? Heel simpel, ik ben dat niet gewend en moet met een hoop dingen nadenken dat zij anders is dan de anderen qua karakter en dat zij niet opgevoed hoeft te worden zoals de mannen, dat ik een lijntje mag vieren of een steekje mag laten vallen zonder dat er gebruik van gemaakt word. Voor mij is dat zo verschrikkelijk bewust worden wat ik doe dat het een heel leuk samenzijn is maar dat ik wel heel veel moet schakelen. Zo zelfstandig als de mannen zijn, zo afhankelijk is de poedel. Nu zal iemand die poedels gewend is dat weer ontkennen maar ik vergelijk het met de mannen die van het type zijn wat ik al mijn hele leven gewend ben

[BramBlix]

Niet alle spaniels zijn gezellig met kinderen hoor; integendeel, sommige soorten zijn echt geen goed gezelschap bij jonge kinderen! Ook bij de spaniels dus eerst goed inlezen!

Geheel offtopic hoor, maar welke soorten bedoel je dan?

Ik wil echt niet generaliseren, maar over de Engelse Cocker Spaniel is toch bekend dat ze niet altijd goed samengaan met kinderen (met name de rode CS heeft hierin een beetje een nare reputatie). Dit wil natuurlijk niet zeggen dat het altijd (vreselijk) mis zal gaan, maar een Cavaliertje heeft bijvoorbeeld een veel betere rep ivm kinderen! Daarmee wil ik echter geen reclame maken voor (of tegen!) een bepaald ras...

[BramBlix]

Herders staan absoluut aan de top van de bijtincidenten

...op de voet gevolgd door de Labrador... Dat herders en labradors zoveel voorkomen, zorgt ook voor een hogere plaats in de 'lijst' van bijtincidenten. Dat betekent dus niet dat die rassen over het algemeen bijters zijn.

[laeken]

Herders staan absoluut aan de top van de bijtincidenten

...op de voet gevolgd door de Labrador... Dat herders en labradors zoveel voorkomen, zorgt ook voor een hogere plaats in de 'lijst' van bijtincidenten. Dat betekent dus niet dat die rassen over het algemeen bijters zijn.

Nee, alleen zijn ze er wel allemaal oorspronkelijk op gefokt en werken er nog steeds een heleboel met hun tanden. Ik begrijp je punt dus niet zo. Waarom ga je net doen alsof een hond die na de oorlog geheel opgebouwd is uit legerhonden, Oostduitse grensbewakingshonden en pakwerkhonden geen neiging tot bijten heeft? In elk geval niet meer dan andere rassen.

Dat is in mijn ogen oogkleppen opzetten in de aller ergste vorm. Dat is de pitbull als non-hond-agressief bestempelen en zeggen dat een pitbull alleen agressief tegen honden is als de baas hem zo maakt. Dat ondanks dat het hele ras opgebouwd is uit honden die geselecteerd zijn op vechten.

Dat is nl bij de herder ook zo. Elke Duitse herder stamt af van een hond die ooit ingezet werd om mensen te bijten. Elke mechelaar komt uit een lijn met manscherpe honden erin vroeger of later in zijn geschiedenis. Nog geen 30 jaar geleden werden werkhonden geselecteerd op manscherpte. Als ik nu op bloedlijnen kijk dan staan daar laekense op die in hun karakterbeschrijving hebben staan : Zeer wantrouwend naar alles wat vreemd is. Zeer agressief en beschermend. Dat is een hond die nog geen 20 jaar geleden volop in het ras gefokt werd. Een politiehond.

Dus denk jij nu echt dat dat allemaal helemaal weg is? Bij elke pup? Dat geloof je toch zelf niet? Dat de trend de laatste 10 jaar anders is geworden maakt niet dat het hele ras in 3 generaties totaal anders is geworden. Als je een manscherpe Duitse herder zoekt dan kan je die gewoon kopen. En dan kan dat ook nog eens een halfbroer van de hond zijn die met een blinde over straat loopt. De ene hond is de andere niet maar dat er genen inzitten die maken dat ze hun bekje wel eens gebruiken heeft natuurlijk wel te maken met het feit dat ze er al decennia lang zo op gefokt werden. Vroeger was dat nl gewenst. Je wilde een loeder op je erf en je wilde een loeder aan de lijn als politieman. Aan een lieve Duitse herder had niemand een reet want wat moest je daar nu weer mee? Dan nam je wel een ander ras. De Duitse herder was er om de politie te dienen, in het leger te werken, terreinen te bewaken en het gezin en het vee te beschermen op de afgelegen boerderij. En dat dat soms nog steeds naar boven komt in het ras lijkt mij dus doodnormaal zelf.

[laeken]

Even een vraagje. In mijn ogen is er geen hond beter te trainen dan de baasgerichte herder. Waarom zijn dat dan zelden hulphonden? Waarom zijn grote poedels, labradors, labradoodles en goldens altijd hulphonden? Zou dat nu echt niks te maken hebben met scherpte en veeleisendheid? Want iemand die niks kan zien heeft dus ook geen ogen om op de hond te letten. Ik denk dat dat veel meer een rol speelt en dat daarom dus zachte en open honden hulphonden zijn en de harde raggers meer de honden voor de wat hardere bijtsporten als knpv en IPO. Daarbij heb je als baas wel ogen en een goed stel armen en benen nodig nl. En dus kunnen niet al die honden zomaar even transformeren in een labradoodle die leuk met alle mensen en kinderen doet in huis. Als je een labradoodle wil dan moet je die kopen en geen hond die eruit ziet als een hond van het Russische leger die in de zwaarste takken van de beveiliging werkt en in een hok woont. Dat is nl geen labradoodle

[chrico]

Ik vind toch wel dat de algehele indruk van de herder in dit topic gemaakt word tot een bloeddorstig monster die elke willekeurige voorbijganger in zijn benen bijt. Elke hond heeft de neiging tot bijten, daar hebben ze dat gebit voor. Dat de grens voor het ene ras lager ligt dan de ander staat daar weer los van.
Sorry dat ik het zeg maar de herder is geen supermoeilijke hond. Ze zijn niet voor iedereen geschikt maar dat is een teckel ook niet

[Budkes]

Nou zonder pagina 3eneenhalf en 4 te hebben doorgeworsteld wil ik even zeggen dat ik vind dat er een wereld van verschil is tussen een duitse herder en belgische herders.
Volgens mij wil TS een Duitse Herder.
Voor wat betreft je gezinssamenstelling lijkt het mij geen enkel probleem, zoals je zelf al aangaf zitten je kinderen binnenkort allemaal op school en heb je zeeën van tijd. Ik vind de Duitse Herder een prima hond om te hebben, als je een goede lijn te pakken hebt heel stabiel en intelligent. Zelfzeker en moedig. Zeker geen speelhond met andere honden, maar hij kan heus vrienden voor het leven treffen. Maar vechtpartijen liggen wel op de loer.
Ik heb zelf een duitse herder uit werklijnen, KNPV afgericht en gewerkt bij de politie. Hij heeft waarschijnlijk meer mensen gebeten dan enige andere herder hier op het forum en toch is het de vriendelijkste hond die ik ooit heb gehad naar mensen toe. Mijn mechel daarentegen is een ander verhaal, dat is eigenlijk gewoon een serpent .
Mijn jongste zoon (toen 6) is gebeten in zijn gezicht door onze Bullmastiff, ziekenhuis, hechtingen en littekens die nooit meer weg gaan, de volgende dag hing hij bij de Duitse Herder om zijn hals voor troost en ik durf er bijna mijn hand voor in het vuur te steken dat mijn Duitse herder hem nooit zal bezeren.
Kortom een Duitse herder is een prima hond, die van mij zou nooit iemand bijten zonder opdracht, zelfs de gemiddelde inbreker hier wordt vakkundig geholpen bij het inpakken van de spullen. Echter komen ze mij te na, dan zal hij niet schromen om mijn belager te bijten.

Een Duitse Herder is een tophond als je beseft wat hij is, namelijk een moedige, intelligente hond die zelfstandig in het leven staat en regelneefachtig van karakter is. Als je die hond kunt begeleiden, de valkuilen van zijn karakter herkent, en in staat bent hem te geven wat hij nodig heeft dan heb je een gouden hond. Dan voor wat betreft zijn gezondheid heel erg goed verdiepen in de fokkers en de lijnen en dan moet het echt te doen zijn. Het zijn geen monsters hoor, misschien wel honden met een maatje meer. Zelf gaat trouwens mijn voorkeur wel uit naar combi-fok. Ik vind de gemiddelde werklijn een stuk stabieler dan de kynoloog.

[LongFields]

Een Duitse Herder is een tophond als je beseft wat hij is, namelijk een moedige, intelligente hond die zelfstandig in het leven staat en regelneefachtig van karakter is. Als je die hond kunt begeleiden, de valkuilen van zijn karakter herkent, en in staat bent hem te geven wat hij nodig heeft dan heb je een gouden hond. Dan voor wat betreft zijn gezondheid heel erg goed verdiepen in de fokkers en de lijnen en dan moet het echt te doen zijn. Het zijn geen monsters hoor, misschien wel honden met een maatje meer. Zelf gaat trouwens mijn voorkeur wel uit naar combi-fok. Ik vind de gemiddelde werklijn een stuk stabieler dan de kynoloog.

Juist. In grote lijnen hetgeen ik ook al schreef (maar dan met in mijn achterhoofd mijn eigen ervaring met de Belgen, sorry )

[Budkes]

Een Duitse Herder is een tophond als je beseft wat hij is, namelijk een moedige, intelligente hond die zelfstandig in het leven staat en regelneefachtig van karakter is. Als je die hond kunt begeleiden, de valkuilen van zijn karakter herkent, en in staat bent hem te geven wat hij nodig heeft dan heb je een gouden hond. Dan voor wat betreft zijn gezondheid heel erg goed verdiepen in de fokkers en de lijnen en dan moet het echt te doen zijn. Het zijn geen monsters hoor, misschien wel honden met een maatje meer. Zelf gaat trouwens mijn voorkeur wel uit naar combi-fok. Ik vind de gemiddelde werklijn een stuk stabieler dan de kynoloog.

Juist. In grote lijnen hetgeen ik ook al schreef (maar dan met in mijn achterhoofd mijn eigen ervaring met de Belgen, sorry )

Het is je vergeven.

[laeken]

Ik vind toch wel dat de algehele indruk van de herder in dit topic gemaakt word tot een bloeddorstig monster die elke willekeurige voorbijganger in zijn benen bijt. Elke hond heeft de neiging tot bijten, daar hebben ze dat gebit voor. Dat de grens voor het ene ras lager ligt dan de ander staat daar weer los van.
Sorry dat ik het zeg maar de herder is geen supermoeilijke hond. Ze zijn niet voor iedereen geschikt maar dat is een teckel ook niet

Ik vind het ook geen moeilijke honden. Eva is in elk geval een van de makkelijkste honden die ik ooit gehad heb op haar pas 3 jaar, maar ze heeft wel daarnaast ook de meest bizarre dingen gedaan die ik ooit gezien heb bij een van mijn honden. Dus er zitten twee kanten aan. Wel een uitdaging en niet voor iedereen geschikt inderdaad. Want als je over de zeik gaat van gekke dingen zou ik er geen nemen. Of een hele rustige DH ofzo.

[els1]

Bij de mechelaars beweren ze dat ooooook!
Echt vreselijk!

Als jij hond en je kind samen laat opgroeien en aan mekaar laat wennen en goed laat sociallisren en bij stuurt dan is er niks aan de hand!

Heb nu een mechelaar en dat is de meest eerlijkste en aanhankelijkste hond die ik ooit in mn 15 jaar heb gehad!


gr.Els

Bedoel je die hond in je avatar?
Dat is namelijk geen mechelaar. Daarnaast maakt één zwaluw geen zomer. Zolang je niet van plan bent je eigen hond aan dat gezin te geven begrijp ik niet zo goed waarom je jouw hond als voorbeeld stelt.

Maar goed, ik vind het een beetje een imbeciele discussie. Niemand zegt dat alle herders bijten maar doen alsof alle herders geschikt zijn als gezinshond vind ik erg dom.
Enig idee hoeveel herders er binnen twee jaar weer uitvliegen?

Ik begrijp dat gemakkelijke gelul gewoon niet. Ik ben dol op herdershonden.
Maar dat je een type honden leuk vindt betekent toch niet dat je moet doen alsof ze overal geschikt voor zijn?
In dit geval gaat dat namelijk wel ten koste van een hond.

En ook als het allemaal wel heel vriendelijk is is een drukke, gevoelige, werklustige hond niet het eerste wat je bij een gezin in huis bedenkt.
Dat gaat voor beide partijen erg tegenvallen behalve als je heel bewust voor zo een hond kiest.

Ook herders kunnen leren alles te negeren maar waarom zou je een ras uitkiezen is dat tegengesteld is aan het doel wat je er mee wilt behalen?
Dat is toch dom?
Een herder is veel te veel hond voor het gemiddelde gezin.

Idd die hond van de avator.....

Dat is een 75% procent Mechelaar en 25 % Labrador.
In huis en qua omgang heel lief en eerlijk.

Zodra t werk begint, dan komt de mechelaar naar boven.......


Ik ben ook zeer gek op herders, vind elke type herder een mooi karakter hebben en als je ze gewoon goed socialliseerd heb je er voltreffelijke vrienden van.....



gr.Els

[renee-uk]

volgens mij wordt het pas moeilijk als je niet goed weet waar je aan begint en dingen van je nieuwe hond verwacht die niet echt haalbaar zijn. Weten waar je aan begint is volgens mij het beste uitgangspunt om een hond van een bepaald ras te nemen.
Als je uitgaat van het 'ergste' en daarop voorbereid bent en goed mee leven kunt zal het alleen maar meevallen als je hond uitgroeit tot een rasexemplaar dat niet zo extreem is

de kans is groot dat een dh:
- niet gezellig los kan bij andere honden omdat hij zich overal mee bemoeit en een manier van spelen heeft die bij andere honden niet prettig overkomt
- zal waken, wat inhoudt dat ie niet de visite en alle vriendjes en vriendinnetjes van je kinderen zo maar binnen zal laten
- veel aandacht vraagt, omdat het nou eenmaal een erg baasgerichte hond is wiens lust en leven het is om met de baas bezig te zijn
- een loopje met je neemt, ze zijn soms een beetje al te slim voor een goedbedoelend niet erg consequent baasje
- meer nodig heeft dan de dagelijkse lange wandeling, ze willen erg graag 'werken' hebben ook echt de geestelijke uitdaging nodig van een cursus of sport

voor al dat negatieve krijg je wel een hond terug die:
- voor je door het vuur gaat en er staat voor baas en gezin
- een hond die makkelijk op te voeden is, zolang je dat maar positief en consequent doet en je niet laat inpakken door zn lieve snuitje


de gezondheids aspecten heb ik buiten beschouwing gelaten, maar zijn niet minder belangrijk!
mijn raad :
Koop nooit zomaar ergens een dh maar ga voor een goede fokker.
Kijk goed naar de ouderdieren en ook naar nakomelingen van die ouderdieren.
Bezoek meerdere fokkers en kijk hoe de honden daar zijn.

en het allerbelangrijkste:
Bij twijfel niet doen!!!!

[Kamy]

Ieder ras heeft last van vooroordelen: de duitse herder stond in de jaren 70 bekend als gevaarlijke hond die kinderen aan zou vallen, daarna werd de bouvier een tijd als erg gevaarlijk gezien en in de jaren 80/90 werd dit vaak over rottweilers gezegd en nu over de staf/pit. Dus tja ik kan me er niet druk om maken en ik kan het ook niet erg vinden als het ras hierdoor aan populariteit zou verliezen; dit komt alleen maar de gezondheid e.d. ten goede.

[Kamy]

volgens mij wordt het pas moeilijk als je niet goed weet waar je aan begint en dingen van je nieuwe hond verwacht die niet echt haalbaar zijn. Weten waar je aan begint is volgens mij het beste uitgangspunt om een hond van een bepaald ras te nemen.
Als je uitgaat van het 'ergste' en daarop voorbereid bent en goed mee leven kunt zal het alleen maar meevallen als je hond uitgroeit tot een rasexemplaar dat niet zo extreem is

de kans is groot dat een dh:
- niet gezellig los kan bij andere honden omdat hij zich overal mee bemoeit en een manier van spelen heeft die bij andere honden niet prettig overkomt
- zal waken, wat inhoudt dat ie niet de visite en alle vriendjes en vriendinnetjes van je kinderen zo maar binnen zal laten
- veel aandacht vraagt, omdat het nou eenmaal een erg baasgerichte hond is wiens lust en leven het is om met de baas bezig te zijn
- een loopje met je neemt, ze zijn soms een beetje al te slim voor een goedbedoelend niet erg consequent baasje
- meer nodig heeft dan de dagelijkse lange wandeling, ze willen erg graag 'werken' hebben ook echt de geestelijke uitdaging nodig van een cursus of sport

voor al dat negatieve krijg je wel een hond terug die:
- voor je door het vuur gaat en er staat voor baas en gezin
- een hond die makkelijk op te voeden is, zolang je dat maar positief en consequent doet en je niet laat inpakken door zn lieve snuitje


de gezondheids aspecten heb ik buiten beschouwing gelaten, maar zijn niet minder belangrijk!
mijn raad :
Koop nooit zomaar ergens een dh maar ga voor een goede fokker.
Kijk goed naar de ouderdieren en ook naar nakomelingen van die ouderdieren.
Bezoek meerdere fokkers en kijk hoe de honden daar zijn.

en het allerbelangrijkste:
Bij twijfel niet doen!!!!

Goed verwoordt!

en wat ook erg belangrijk is: als ze in de rui zijn heb je er een extra duitse herder bij; in de vorm van los haar

Voor de TS: op http://www.duitseherders.com" onclick="window.open(this.href);return false; staat ook veel info over karakter een aanschaf

[els1]

volgens mij wordt het pas moeilijk als je niet goed weet waar je aan begint en dingen van je nieuwe hond verwacht die niet echt haalbaar zijn. Weten waar je aan begint is volgens mij het beste uitgangspunt om een hond van een bepaald ras te nemen.
Als je uitgaat van het 'ergste' en daarop voorbereid bent en goed mee leven kunt zal het alleen maar meevallen als je hond uitgroeit tot een rasexemplaar dat niet zo extreem is

de kans is groot dat een dh:
- niet gezellig los kan bij andere honden omdat hij zich overal mee bemoeit en een manier van spelen heeft die bij andere honden niet prettig overkomt
- zal waken, wat inhoudt dat ie niet de visite en alle vriendjes en vriendinnetjes van je kinderen zo maar binnen zal laten
- veel aandacht vraagt, omdat het nou eenmaal een erg baasgerichte hond is wiens lust en leven het is om met de baas bezig te zijn
- een loopje met je neemt, ze zijn soms een beetje al te slim voor een goedbedoelend niet erg consequent baasje
- meer nodig heeft dan de dagelijkse lange wandeling, ze willen erg graag 'werken' hebben ook echt de geestelijke uitdaging nodig van een cursus of sport

voor al dat negatieve krijg je wel een hond terug die:
- voor je door het vuur gaat en er staat voor baas en gezin
- een hond die makkelijk op te voeden is, zolang je dat maar positief en consequent doet en je niet laat inpakken door zn lieve snuitje


de gezondheids aspecten heb ik buiten beschouwing gelaten, maar zijn niet minder belangrijk!
mijn raad :
Koop nooit zomaar ergens een dh maar ga voor een goede fokker.
Kijk goed naar de ouderdieren en ook naar nakomelingen van die ouderdieren.
Bezoek meerdere fokkers en kijk hoe de honden daar zijn.

en het allerbelangrijkste:
Bij twijfel niet doen!!!!

Goed verwoordt!

en wat ook erg belangrijk is: als ze in de rui zijn heb je er een extra duitse herder bij; in de vorm van los haar

Voor de TS: op http://www.duitseherders.com" onclick="window.open(this.href);return false; staat ook veel info over karakter een aanschaf

Idd heel mooi verwoord!!!

[Ilupa]

(Ik heb niet het hele topic doorgelezen dus ik weet niet welke uitleg al gegeven is.)
Wij hebben ook een Duitse herder lopen en hebben inmiddels ook onze vooroordelen over het ras bijgesteld. Ze is ontzettend lief voor iedereen die over de vloer komt, ook onbekenden/visite.
Ik moet wel zeggen dat ik er met zo'n jonge kinderen zelf niet mee zou beginnen. Het blijven wel erg grote honden die in hun enthousiasme zeker een keertje ongewild een van je kinderen zullen bezeren. Onze hond vindt het altijd wel fijn als er kinderen op bezoek komen, maar de kinderen zelf vinden het meestal niet zo leuk omdat ze zo enthousiast/wild is.

Ik ken ook een koppel met een gigaaaaantische dh reu waar het dochtertje van het gezin zelf echt een beetje bang voor is. Die hond zelf is wel een echte doodbrave allemansvriend, maar kent net als die van ons niet altijd zijn eigen kracht.

Ik zou voor een golden retriever of een springer spaniel gaan.

[Ilupa]

volgens mij wordt het pas moeilijk als je niet goed weet waar je aan begint en dingen van je nieuwe hond verwacht die niet echt haalbaar zijn. Weten waar je aan begint is volgens mij het beste uitgangspunt om een hond van een bepaald ras te nemen.
Als je uitgaat van het 'ergste' en daarop voorbereid bent en goed mee leven kunt zal het alleen maar meevallen als je hond uitgroeit tot een rasexemplaar dat niet zo extreem is

de kans is groot dat een dh:
- niet gezellig los kan bij andere honden omdat hij zich overal mee bemoeit en een manier van spelen heeft die bij andere honden niet prettig overkomt
- zal waken, wat inhoudt dat ie niet de visite en alle vriendjes en vriendinnetjes van je kinderen zo maar binnen zal laten
- veel aandacht vraagt, omdat het nou eenmaal een erg baasgerichte hond is wiens lust en leven het is om met de baas bezig te zijn
- een loopje met je neemt, ze zijn soms een beetje al te slim voor een goedbedoelend niet erg consequent baasje
- meer nodig heeft dan de dagelijkse lange wandeling, ze willen erg graag 'werken' hebben ook echt de geestelijke uitdaging nodig van een cursus of sport

voor al dat negatieve krijg je wel een hond terug die:
- voor je door het vuur gaat en er staat voor baas en gezin
- een hond die makkelijk op te voeden is, zolang je dat maar positief en consequent doet en je niet laat inpakken door zn lieve snuitje


de gezondheids aspecten heb ik buiten beschouwing gelaten, maar zijn niet minder belangrijk!
mijn raad :
Koop nooit zomaar ergens een dh maar ga voor een goede fokker.
Kijk goed naar de ouderdieren en ook naar nakomelingen van die ouderdieren.
Bezoek meerdere fokkers en kijk hoe de honden daar zijn.

en het allerbelangrijkste:
Bij twijfel niet doen!!!!

Heel herkenbaar!
Onze ervaring is ook dat ze wel wat meer socialisatie met andere honden nodig hebben dan gemiddeld om uit te groeien tot prettige honden naar hun soortgenoten.

[Joy C]

Een Duitse Herder is een tophond als je beseft wat hij is, namelijk een moedige, intelligente hond die zelfstandig in het leven staat en regelneefachtig van karakter is. Als je die hond kunt begeleiden, de valkuilen van zijn karakter herkent, en in staat bent hem te geven wat hij nodig heeft dan heb je een gouden hond. Dan voor wat betreft zijn gezondheid heel erg goed verdiepen in de fokkers en de lijnen en dan moet het echt te doen zijn. Het zijn geen monsters hoor, misschien wel honden met een maatje meer. Zelf gaat trouwens mijn voorkeur wel uit naar combi-fok. Ik vind de gemiddelde werklijn een stuk stabieler dan de kynoloog.

Juist. In grote lijnen hetgeen ik ook al schreef (maar dan met in mijn achterhoofd mijn eigen ervaring met de Belgen, sorry )

Wat Budkes ook al schrijft. Daar ben ik het zeker mee eens. De Duitse herder die wij hadden was ook wezenlijk anders van karakter dan de andere 2, waarvan 1 Mechel en 1 kruising Duitser/Mechel. De Duitser was van karakter echt een superhond voor ons, maar ook voor de meeste anderen. Moedig, stabiel, maar wel oplettend. De Mechel en de kruising zijn VEEL fanatieker in alles wat ze doen.