Het HondenForum

Daisy@ schreef:Bij rottweilers en mechels vragen ze het ook hoor.
Alleen Spike laat ik wel eens aaien door kinderen, die vind ze wel grappig.
De andere 3 komt niemand aan, niet verstandig. Indy zal niet zo snel bijten nog, maar ze vind er gewoon niets aan.

Je gaat even op vakantie, en mist een hoop! Vertel eens, Mike, een nieuwe aanwinst?

[Sandra] schreef:Hoe vaak buurtkinderen me die vraag stellen... om knijs van te worden. Leuk hoor, zo'n schattig pluizig hondje. Maar zou ik er met een dobermann lopen zouden ze dat niet vragen.

Wat een enorme onzin zeg.
Ik loop met twee 'Pitbulls' in ogen van mensen op straat.
En echt alle kinderen hier vragen altijd of ze mogen aaien, en sommigen vragen het niet eens... hangen ineens om de nek van mijn honden wat ik niet vind kunnen, maar gelukkig vinden onze honden het niet erg.
Ik zeg er wel altijd iets van.

Dus wat voor hond je ook hebt, dit gebeurt toch wel.
Als klein kind voelde ik me júist altijd enorm aangetrokken tot de grotere honden, die vond ik geweldig.

We krijgen zelden die vraag, maar als een kind het gewoon vraagt vind ik het prima. Alleen als er echt een groep kinderen staat dan zeg ik nee. Kyra kan nog al onder de indruk zijn van een groep krijsende kinderen, dus dan loop ik gewoon rustig door.

Merk trouwens dat hier de kinderen die thuis opgroeien met kinderen een stuk makkelijker zijn, een beetje te makkelijk soms :N: We hebben het een keer meegemaakt dat een jongentje van een jaar of 5 schat ik op ons af kwam lopen en meteen boven op Kyra dook om haar te knuffelen. Die reageerde gewoon rustig, maar je moet er niet aan denken wat er kan gebeuren :N: :N:

Ook het blaffen van kinderen vind ik heel irritant. Loop regelmatig langs het schoolplein met Kyra, net voor de vakanties was weer zoiets. Er stonden eerst 2 kindjes langs het hek te roepen dat het net een boxer was. Kyra had toen haar pootje open liggen, dus vraagt zo'n jongetje waarom ze bloed aan haar poot heeft. Dus ik uitleggen dat ze met spelen haar poot heeft bezeerd maar dat het ergste voorbij was. Heel gesprek met die kinderen, een ervan trok zijn broek omlaag want die had ook bloed en wilde me dat even laten zien Tot zover heel leuk en Kyra zat er gewoon ontspannen bij te kijken. Inmiddels had de rest van de klas in de gaten dat er iets "speciaals" was, dus had ik 20 kinderen voor mijn neus staan en toen begonnen die kinderen ook nog te blaffen en te schreeuwen. Toen heb ik maar gezegd dat ik echt verder moest want kyra vond het niet zo heel leuk om 20 blaffende kinderen voor zich te hebben.

Mijne zijn gek op kindjes, vooral de reu, als die een kindje hoort huilen zie je hem echt kijken van oohhh waar ik moet helpen en kusjes geven!!! Die lebbert ook gelijk iedereens hoofd af

Tegenover mn ouders zit een klein schooltje en was de honden aan het uitlaten en ineens rent mn teefje weg,
ik dacht wat doet ze nou, kwamen er allemaal kindjes aan waar ze zich tussendoor wurmde om geaait te worden de muts,
knuffelsessie was klaar en kwam ze weer

Soms vliegen kinderen naar ze toe om ze te aaien wat ik niet erg vind omdat ik weet dat ze niks doen,
maar denk ook wel eens, stel ze doen wel wat... dan is het al te laat dus zeg erna wel altijd
dat ze beter eerst kunnen vragen of een hondje het wel leuk vind.

Mara Roulette schreef:

Expecting schreef:KTja, Django zal ook wel erg kindonvriendelijk zijn aangezien hij met 3 kinderen in de leeftijd van 2-6 aan het lopen is

Ik denk dat hier twee kanten aan zitten want ondanks dat mijn hond met mijn dochter en andere bekende kleine kinderen loopt en kroelt en speelt. Ben ik er dan weer niet van gediend dat mensen er zomaar vanuit gaan dat hij dan ook wel met ander klein grut om zou kunnen gaan. Binnen of buiten is voor Mac namelijk een wereld van verschil. Binnen wil hij lekker kroelen, buiten wil hij over het algemeen met rust gelaten worden. En lekker spelletjes spelen met de baas.

True, maar de situatie die ik bedoelde is: ik loop daar met mijn 3 zoons en Django. Kindje komt aangelopen. "Is die hond lief?" Ja hoor, die hond is lief. "Hoe heet ie dan?" Zoontje 2: Hij heet Django en hij is wel MIJN hond hoor dus jij mag hem niet hebben "Mag ik hem aaien?" Ik zeg dat dat best mag en begin te vertellen waar hij moet aaien, tot die moeder op zo'n schril toontje zegt: Nou laten we dát maar niet doen hoor. Kom Huppeldepup, we lopen verder.

Dat vind ik dus echt

Wat een leuk topic om te lezen!

En de oplossing van Martijn vind ik super!

Tot een jaar geleden woonden wij in een overwegend allochtone wijk met hele zwermen kindjes buiten in de zomer. Prima hoor, beter dan maar thuis achter de tv! En in eerste instantie kreeg ik inderdaad de vervelende blafgeluiden (vooral uit grotere groepjes) maar als ik de kindertjes dan aansprak dan kwamen ze gezellig kletsen en mochten ze ook 2 van de 3 meiden aaien. Tessa vind kindertjes alleen maar leuk als ze achter haar aan rennen als ze een bal in haar bek heeft, Nikki en Romy daarentegen vinden het prachtig. Bij bange kindertjes zette ik Nikki met haar kont richting het kindje en hield haar halsbandje dan vast, dan durfden zelfs die kindertjes te aaien. En natuurlijk ook altijd erbij gezegd dat ze alleen maar mogen aaien als het van de baasjes mocht.

Op kinderen die ineens om de nek van een van mijn meiden hangen, reageer ik een stuk minder vriendelijk. Ik heb wel eens (mede omdat ik zelf zo schrok) naar een vrouw geroepen dat mijn hond beet, moeder schrok zich rot, waarna ik daarna zei dat dat bij deze hond wel meeviel, maar dat het dus wel had gekund en dan had haar kind nu een verminkt gezicht gehad. Werd me niet in dank afgenomen, maar misschien denkt ze er volgende keer wel aan om iets voorzichtiger te zijn met haar kind.

Een keer ben ik me naar geschrokken: wij liepen het portiek van onze flat in, Tessa had een bal in haar bek en er komt een vrouw met 2 kinderen de flat uit lopen. Doet een van die jongens zn arm om Tessa's nek en pakt zo de bal uit haar bek. Gelukkig was ze zelf ook te beduusd om te reageren, maar als er 1 moment is waarop Tess zou kunnen bijten is dat het wel. Liep dus goed af, maar ik was wel woest op die moeder.

En ook nog een incidentje gehad met een vrouw met een klein kind waar ik erg van geschrokken ben. Ik liep met Romy die nog pup was op mn arm, komt een mevrouw met twee kindjes op me af, een grotere en een kleine (denk een jaar of 1-2). Of ze mochten aaien, ja hoor als je voorzichtig doet mag dat. Dus eerst het grote kindje aaien, daarna de kleine en ineens knijpt dat kindje loeihard in Romy's zachte buikvelletje. Ik schrik me naar en reageert die vrouw met: ja, dat kun je verwachten van een kind van deze leeftijd. En hoe moet ik dat weten? Dan laat je toch je kind geen hond aaien als hij/zij dat nog niet kan? Ik ben echt een tijd anti-kind geweest tov de honden hierdoor.

Het is wel goed gekomen hoor, inmiddels hebben we zelf ook een kindje van 9 weken.

Hier is het normaal om altijd te vragen of je de hond mag aaien, zomaar ongevraagd hond aaien gebeurd hier niet, niet door kinderen en niet door volwassenen.
Bassets hebben een enorme aantrekkings-kracht op mensen en iedereen wil ze dan ook aaien, soms hoor ik de vraag 'of dat mag' niet eens meer. Die van mij doen geen vlieg kwaad dus hoef ik daar ook niet bang voor te zijn als kindjes de honden omarmen.

Ik denk zelf altijd; had ik maar geen briards moeten nemen.
Gelukkig vind mijn jongste het heerlijk om geknuffeld te worden, en de meeste kinderen vragen toch wel.
Het is ook wel es gebeurd dat ouders tegen hun kind zeggen, aai het hondje maar.
Kind hardstikke bang en wil niet natuurlijk. Dan laat ik Dinand zitten of liggen en probeer het kind hem te laten aaien.
Meestal lukt dat ook wel, kind blij ouders trots wat wil je nog meer, (als ze niet willen ook goed hoor).

Mijn zwarte oudere hond laat ik niet meer aaien.
Sinds hij ouder en gecastreerd is heeft hij het liever niet, dus zeg ik altijd als ze vragen de blonde wel maar de zwarte niet.
Plus dat ik hem afscherm voor kinderen.

MirandaH schreef:
Op kinderen die ineens om de nek van een van mijn meiden hangen, reageer ik een stuk minder vriendelijk. Ik heb wel eens (mede omdat ik zelf zo schrok) naar een vrouw geroepen dat mijn hond beet, moeder schrok zich rot, waarna ik daarna zei dat dat bij deze hond wel meeviel, maar dat het dus wel had gekund en dan had haar kind nu een verminkt gezicht gehad. Werd me niet in dank afgenomen, maar misschien denkt ze er volgende keer wel aan om iets voorzichtiger te zijn met haar kind.

Dit vind ik een heel goede reactie van jou.
Ik denk dat ik dat de volgende keer als me dat gebeurt ook doe.
Dan schrikt zo'n mens zich maar rot, is haar eigen schuld.
Je laat je kind niet zomaar om de nek van een vreemde hond vliegen, levensgevaarlijk.
Ik vind dat net zoiets als je kind de straat op duwen om over te steken terwijl er een auto aankomt, en dat kan 100x goed gaan....

Paulala schreef:

[Sandra] schreef:Hoe vaak buurtkinderen me die vraag stellen... om knijs van te worden. Leuk hoor, zo'n schattig pluizig hondje. Maar zou ik er met een dobermann lopen zouden ze dat niet vragen.

Wat een enorme onzin zeg.
Ik loop met twee 'Pitbulls' in ogen van mensen op straat.
En echt alle kinderen hier vragen altijd of ze mogen aaien, en sommigen vragen het niet eens... hangen ineens om de nek van mijn honden wat ik niet vind kunnen, maar gelukkig vinden onze honden het niet erg.
Ik zeg er wel altijd iets van.

Dus wat voor hond je ook hebt, dit gebeurt toch wel.
Als klein kind voelde ik me júist altijd enorm aangetrokken tot de grotere honden, die vond ik geweldig.

En dat in onze wijk haha

Bij Rex durven ze meestal niet, zijn denk geintimideerd door zijn omvang Verder zeg ik meestal nee als ze hem willen aaien. Niet omdat hij ze aan zal vallen ofzo. Maar hij is nogal eens springerig naar mensen toe als hij wilt begroeten of spelen en 45 kilo op een kindje van 20 is nou niet zo heel fijn Maar vragen ze het netjes en ik heb even tijd laat ik Rex even zitten zodat ze hem kunnen aaien.

ElieVandoorne schreef:

Martijn schreef:Dapper vond dat leuk. Cleo ook maar die wordt druk dus alleen grotere kinderen.
Eva zou het denk ik meer dulden maar zeker niet leuk vinden.

En zo is het rijtje dus.

"Goed dat je het vraagt! Nee. Maar je mag wel een koekje geven."

Vind ik een galante oplossing .

Ja, vind ik ook.
Die houden we erin.
Laatst vroeg een klein meisje of ze de honden mocht aaien, mocht niet van mij, maar om ze dan een snoepje te laten geven, ja, goed idee.
Zo leren de honden misschien ook dat kleine kinderen niet eng zijn..
Iets om over na te denken iig.

Ach dat volwassenen hun kind op je hond afsturen heb ik ook wel is anders meegemaakt, maar dat was met de paarden. Was met iemand buitenrijden en haar paard was nog alles aan het leren. (was nog niet echt verkeersmak) Komen er mensen met een babytje van denk 2 maanden. Die mensen naar haar paard toe voor een foto krijgt ze in een keer die baby in haar handen gedrukt.
Gelukkig is het goed gegaan, maar snap sommige ouders niet.

Kinderen hier mogen Loekie best wel aaien, maar pas nadat ik er toestemming voor heb gegeven en pas als hij zit. Hij vind het heerlijk om geaaid te worden, maar ik vind wel dat kinderen moeten leren dat dit niet bij elke hond vanzelfsprekend is. Ik vraag dan ook altijd eerst of ze willen wachten tot ik hem gezegd heb dat hij moet gaan zitten, en dat ze hem dan pas mogen aaien, en tot nu toe genieten zowel kind als hond (en natuurlijk ook het baasje) er van!

Hier zijn veel kinderen en die vragen het allemaal beleefd, er zijn ook wat kids die de honden goed kennen en die hoeven het niet meer te vragen. Beuk vindt alle aandacht leuk en Joey is zo ontzettend lief met kinderen
Wel let ik altijd op dat het kind niets doet wat een van de honden niet leuk vindt.

[Sandra] schreef:Maar zou ik er met een dobermann lopen zouden ze dat niet vragen.

Ik hoor het hier ook dagelijks hoor, heb 1 Dober en een Dober x Beauceron. En die zijn toch blijkbaar erg aaibaar...
Zarah mogen ze aaien, Shendor niet.

Niemand mag Max aaien. Bijna alle kinderen hier in de buurt weten wel dat Max bijt en de rest vraagt het gelukkig netjes. Waar ik hier een stuk meer last van heb is de volwassenen zelf die proberen Max te lokken. Gelukkig luisteren die over het algemeen en anders maakt Max er zelf wel korte metten mee. Die wordt zeer onvriendelijk als ze te dicht bij komen.

Zoek stok! schreef:Mij vragen ze dat niet

mij te vaak...vooral Gijsje trekt dit soort vragen aan . Of moet ik zeggen dat ik nog mazzel heb als ze het vragen .
Net ook weer...ik loop al helemaal om de kinderen heen hier op de stoep, kon niet uitwijken naar de straat omdat het zo druk was met auto's , Gijsje al aan de buitenkant, afleiden en joehoeeee, zonder brom of grom langs de kinderen heen ! Kinderen zijn in Gijsjes ogen helemaal ongeleidde projectielen dus potverdorie wat was ie knap !
Nee...vliegt een kindje op en weet hem nog net aan te raken. Dat werd dus grommen vanaf Gijsjes kant.
Aangezien ik die kinderen al veelvuldig gevraagd heb dit niet te doen ben ik net niet zo vriendelijk geweest tegen ze.

Hier wordt het ook regelmatig gevraagd.
Kinderen mogen van mij wel aaien, enkel en alleen nadat ze het netjes gevraagd hebben.
Murphy en Bink en Amiga vinden dat gekroel wel lekker.
Perro vind het gekroel helemaal super, maar die wil dan nog wel eens gaan draaien.
Staat er dan net een kleintje van een paar turven hoog, dan zou hij die heel gemakkelijk onbedoeld om kunnen zwiepen,
Ik zeg dat dus wel altijd van te voren en dan mogen ze zelf kiezen of ze hem dan toch willen aaien of niet.
Willen ze wel, dan moet hij zitten en houd hem dan even bij de halsband vast.
De knuffels worden altijd heel hartelijk in ontvangst genomen.

Toen we nog op de flat woonde was er op zondag altijd een heerlijk grietje die bij oma op bezoek ging en heel graag met Murphy en Bink kroelde,
die hing dus een keer ineens om hun nek... geen probleem, want ze vinden het prima,
maar moeders en ik gaven haar eigenlijk allbei tegelijk te kennen dat ze dat niet meer zomaar moest doen...
De zondagen daarna dat ik haar dus tegenkwam, moest ze altijd ff kroelen, maar vergat het dus ook nooit meer te vragen...

Als het gevraagd wordt mag het, en als men ongevraagd wil aaien, dan niet. En ik zeg er dan ook nog bij dat hij niet lief is (bij al te brutale kinderen), zodat men het een volgende keer vraagt aan de hondeneigenaar.

Als ze het netjes vragen mogen ze Baco aaien, ik kijk altijd wel even of hij er zin in heeft.

Af en toe komt een buurjongetje aan de deur en vraagt dan , is Baco thuis, zo ja dan wil hij hem even zien en aaien
en soms mag dat, en soms ook niet anders staat hij hier dagelijks

bij Nino mochten alle kinderen aaien, die ging gewoon op zijn rug liggen, hoeveel het er ook waren maakte hem niets uit
Toen hij ouder werd (en dus doof en half blind) vond ik het wel heel vervelend als ze ongevraagd aaide, hij schrok zich dan de blubber,hij had heel snel door dat het kinderhandjes waren, maar toch....


Bij Kyara zijn het niet alleen kinderen die het vragen mensen stappen uit hun auto of van hun fiets om even te kroelen met haar
Moet wel zeggen dat ze een hele releaxte en zachte uitstraling heeft.
en bovendien als iemand maar even iets zegt of geluidje maakt richting haar dan komt ze al "leunen' om geaaid te worden.
Ze schrikt in ieder geval niemand af
Meest kinderen in het park beginnen al van ver haar naam te roepen als ze haar zien

Hier en waar ik altijd wandel zijn heel veel kinderen.
Ik word ook vaak staande gehouden, en dan wordt er gevraagt hoe heet de hond, antwoord dan Beau.
O mag ik Beau aaien, ja hoor dat mag, want Beau houd van veel aandacht, en vind alle kindertjes lief.
Eentje vroeg eens, mag ik op zijn rug gaan zitten, toen heb ik een beetje bozig NEE dat mag je niet gezegd.
Het verwondert mij wel dat kinderen netjes vragen of ze Beau mogen aaien, terwijl volwassenen meteen hun hand uit steken en Beau over zijn koppie willen aaien, maar als Beau die hand aan ziet komen trekt hij terug.

vinkje schreef:Hier en waar ik altijd wandel zijn heel veel kinderen.
Ik word ook vaak staande gehouden, en dan wordt er gevraagt hoe heet de hond, antwoord dan Beau.
O mag ik Beau aaien, ja hoor dat mag, want Beau houd van veel aandacht, en vind alle kindertjes lief.
Eentje vroeg eens, mag ik op zijn rug gaan zitten, toen heb ik een beetje bozig NEE dat mag je niet gezegd.
Het verwondert mij wel dat kinderen netjes vragen of ze Beau mogen aaien, terwijl volwassenen meteen hun hand uit steken en Beau over zijn koppie willen aaien, maar als Beau die hand aan ziet komen trekt hij terug.

Geweldig he. Ik verbaas me daar ook regelmatig over.

Oh ik heb dat nu ook zo vaak met de pup en begin het nu een beetje zat te worden -.-
Dan ben ik lekker rustig aan het lopen en voel ik opeens gesjor, en dan staat er weer een half clubje mensen omheen (volwassenen ja)
agosh wat schattig zeggen ze dan als ze me zien kijken.

Krijg wel regelmatig valse blikken als ik dan tegen ze zeg of ze geen fatsoen hebben geleerd en niet weten of ze eerst moeten vragen voor je een hond mag aaien.

probleem waat erdoor ontstaan is dat de pup nu tegen iedereen opspringt (iedereen blijft maar door aaien) en als ik dan zeg dat ze de pup moeten negeren als hij bijt en opspringt krijg ik meteen als antwoord maar das toch helemaal niet erg hijs is zo klein

Nu loop ik dus met elke wandeling heel erg op te letten, als ik iemand al vertederd zie kijken is zeg ik meteen vantevoren al niet aaien.
Maar 9 van de 10 keer voor dat ik niet kan zeggen is het leed al geschied

Paulala schreef:

[Sandra] schreef:Hoe vaak buurtkinderen me die vraag stellen... om knijs van te worden. Leuk hoor, zo'n schattig pluizig hondje. Maar zou ik er met een dobermann lopen zouden ze dat niet vragen.

Wat een enorme onzin zeg.
Ik loop met twee 'Pitbulls' in ogen van mensen op straat.
En echt alle kinderen hier vragen altijd of ze mogen aaien, en sommigen vragen het niet eens... hangen ineens om de nek van mijn honden wat ik niet vind kunnen, maar gelukkig vinden onze honden het niet erg.
Ik zeg er wel altijd iets van.

Dus wat voor hond je ook hebt, dit gebeurt toch wel.
Als klein kind voelde ik me júist altijd enorm aangetrokken tot de grotere honden, die vond ik geweldig.

Ik ook, was als kind helemaal gek op bordeauxdogs maar geen enkel kind hier wil Charlie aaien hoor, vandaag was er nog een jochie van een jaar of 7 dat krijsend aan z'n armpje langs haar moest worden gesleurd, mensen met kinderwagens maken een boogje en pas werd ik door één of andere Duitse vent uitgescholden omdat ik m'n kampfhund bij z'n dochtertje weg moest houden 'Sie auch ein guten tag meinherr'
T zal ook een beetje van buurt tot buurt verschillen...