Het HondenForum

X12207 schreef:

amber81 schreef: Het volgende probleem: gisteren waren mijn honden lekker aan het spelen en ik zie de voeten van een kind onder het hek door. Die staat te praten tegen mijn honden en ineens begint Tara te blaffen als een gek, haren omhoog. Ik zie dat kindje bukken, heeft een steen in haar handen, en gooit dat onder het hek door tegen mijn Tara en zegt: ssst!Hou je mond! Ik vlieg naar buiten, doe het hek open e zie een jongetje staan, achter de glijbaan staat een ander kind maa ik zag niet direct wie. Ik vraag hem waarom dat nodig was en dat ik daar niet van hou. De jongen zei: ja, die hond staat te blaffen tegen mijn nichtje!Ze staat daar alleen maar!
Dus ik: ja,ze wordt getreitert, dus ze blaft, het is de hond haar eigen tuin! Maar met stenen gooien kan écht niet!!!
Dat ventj zei dat het zijn nichtje was die dat deed en noemde haar naam. Dat kindje heb ik dus de afgelopen maanden al vier keer op heterdaad betrapt. Ze is zes jaar en weet heus dat ze niet zo tegen dieren kan doen. Haar ouders hebben ook een hond en katten. Een keer vloog er een scherp stuk afval min tuin in en ik stond toevalig bij de konijnen, dus ik doe de poort open en zie haar staan, met andere kinderen, maar ook haar vader. Ik ging tekeer tegen de vader, ik was het heel erg zat!!! Een week eerder was namelijk mijn pup van toen drie maanden oud doodziek geweest van afval wat in de tuin was gegooid. Ook door dat kindje. Ook heb ik haar al eens betrapt op stiekum blafgeluiden maken achter de poort, en al eens met dat beruchte takje door mijn hek duwen. Ook zegt ze tegen de andere kids in de buurt: KIJK UIT! DIE HONDENZIJN VALS!!!

Ik heb veel wijze dingen van mijn opa geleerd. Een van die dingen is dat als kinderen dieren pijn deden kregen ze een draai om hun oren. En als een of andere hyper'papa' of 'mama' (die mogen die naam niet hebben als ze hun prut niet in 't gareel houden) lastig kwam doen kon hij de riek in zijn kont krijgen.

Mijn opa, een wijs man.

ja, het liefst zou je dat ook doen he? Maar dan zit ik op het politieburo!

Net weer de woningstichting aan de telefoon gehad...mijn buurvrouw krijgt een officiele waarschuwing...want het komt allemaal dus iedere keer uiteindelijk van dat ene persoon af. en ik ben daar helemaal klaar mee! Vanmiddag zal ik hier de brief neerzetten die ik gemaakt heb maar dan zonder haar naam...maar ik ben goed moe jongens ze wil mijn honden at aandoen...i bn heemaal klaar...

Dat is sh-t zeg, hoop dat het goed komt voor jou en je honden,

Hey verdorie..
Ik volg je verhaal al van het begin en was blij met je bericht op de vorige pagina..
Helaas is het dus nu weer rot...

Ik wacht je bericht af..

ik zit steeds te janken boven al die verslagen die ik heb gemaakt, maar ik MOET deze stap zetten...ook aangifte...ze is knettergek dat mens

Vorige week werd ik op staat aangevallen door mijn naaste buurvrouw en haar honden, waarover ik gesproken heb in de openingspost. Lees dit stuk goed, de brief aan mijn buurvrouw, het dekt de lading. De woningbouw geeft haar binnenkort een officiele waarschuwing en ik ben aan het dubben welke aangiften ik ga doen. Maar ik ben echt helemaal op!


Beste (...),

Ik stuur dit via een mail, omdat ik niet meer met je kan of wil praten. Niet na de toestand die je veroorzaakte midden op straat. Ook liever via deze weg, omdat ik dan toch wat heb laten weten, en ik geen ander mailadres heb van je.

Het zit me erg hoog, de zaken die je ons verwenste, van beschuldigde, en de leugens die je uitsprak. Laat ik vooropstellen dat ik heus weet dat onze honden en ons gezin weleens herrie maken. Dat is namelijk heel gewoon in een samenleving. Dat doet iedereen. Wat mij niet aanstaat is de manier waarop je nu al zolang we hier wonen bezig bent onwaarheden te verspreiden, te roddelen, ons zwartmaakt en vooral vindt dat de buurt van jou is. Het spijt me, maar die droom kun je toch niet serieus nemen. Wij betalen de huur, dus wij wonen ook hier. Hoe mensen hun leven invullen, heb je niets mee te maken. Net zo min als dat een ander dat met jou heeft. Ook staat het me niet aan, dat nu mijn partner tot twee keer toe bij je is geweest en je zelfs tegen hem nu leugens vertelt over mij. De uitspraken die je gedaan hebt;

- Buren zijn bij JOU komen klagen over ONZE honden. Vervolgens sta je dat met een rood hoofd te verkondigen, plus een boel namen en dan in het bijzijn van een goede kennis van ons, die nadat je wegliep met je twee agressieve Jacks tegen mij zei dat ze er niets mee te maken had. Voor mij was het op dit punt al te laat. Die komen hier dus met geen centimeter meer over de vloer, een regel die voor jou al heel wat langer geld! De mensen die je noemde hebben we in reactie daarop aangesproken, ook hebben wij vele anderen aangesproken. Wat dit betreft is ons duidelijk dat JIJ mensen aan hebt gesproken, bewust ernaartoe bent gegaan om te praten over ONZE honden. Dit heb je al een aantal malen gedaan, over verschillende onderwerpen en al zolang WE hier met ONS gezin wonen. De leugen staat voor ons; toen ik,, je vroeg waarom in Godsnaam die mensen naar jou kwamen, antwoordde jij dat je dat niet wist. De waarheid is dat je mensen aanspreekt, en alle hondenoverlast in deze buurt en omgeving aan mijn honden toedeelt. Dat noemt men ook weleens: bewust stoken. Net als dat je een handtekeningenactie af probeert te dwingen om te zorgen dat er iets gebeuren zal met mijn honden. Dat is een directe en zware bedreiging! Ook willen we je nogmaals zeggen dat de meeste mensen in deze buurt niet eens weten waar we het over hebben, wat voor mij ook helder is dat ze van niets weten, ondanks dat JIJ zegt dat deze mensen last van ons hebben.

- De klachten; over de gehele tijd dat wij hier wonen uit jouw mond. De volgorde is niet per definitie chronologisch, maar het wordt al een aardige verzameling; eerst over de honden:
- Ze blaffen ;
(dat doen jouw honden ook, en behoorlijk! Het maakt geen donder uit of ze klein zijn. Wij worden ook weleens gek van die van jou en ik heb hier meerdere malen in jouw herrie gezeten wat dit betreft. Met of zonder bezoek en dan krijg OOK IK de vraag: word je daar nou niet gek van?),
- Onze honden zijn agressief volgens jou(gehoord van meerdere buren in de afgelopen viereneenhalf jaar en waardoor ik een behoorlijke problematiek heb opgelopen, dankzij jou, ik heb het je ook eens zelf horen vertellen op een van je feestjes).
Als ze buiten idioot blaffen, halen we ze naar binnen, hoewel er vaak een goede reden is waarom ze het doen. Maar ook daarover zijn wij jou geen verantwoording schuldig. Net zo min als dat jij dat bent tegenover ons over jouw honden, die iedere keer uitvallen en aanblaffen. Nu zijn ze niet van ons, maar irritant is het wel. Bovendien gevaarlijk voor kleine kinderen. Hoe vaak onze dochter al niet is bedreigd door jouw honden, kan ik niet eens meer tellen. Nou hebben ze nooit schade gemaakt, is ons kind niet bang uitgevallen, maar dat maakt het niet minder erg. Als je ze dan vervolgens wegrukt aan hun riemen, vind je dat je ze onder bedwang hebt. Maar wij zeuren niet, nee, het zijn onze zaken niet. Al moet ik, , zeggen dat ik de laatste keer, tijdens je uitval naar mij toe ten overstaan van de hele buurt zonder reden en terwijl ik met iemand anders in gesprek was, dat ze tot drie keer toe MIJN hond die rustig aan de voet zat probeerden aan te vallen, zonder reden, het me definitief te ver ging. Wij zorgen ook dat onze honden niemand kwaad doen, ze zijn goed opgevoed, dus andersom zou dat voor jou net zo goed moeten gelden. Ik noch mijn gezin, noch mijn dieren hebben ooit jouw of jouw honden iets misdaan. Hou ze de volgende keer dus in bedwang, want het is natuurlijk bespottelijk dat wij nu al zo lang rekening houden met jouw honden, maar jij met die van niemand. Dat is net zoiets als dat jij vind dat je visite eindeloos mag toeteren als ze aankomen en als ze weggaan, waarvan jij weet dat honden daarop reageren. Jouw honden en de rest van de buurthonden. Maar waar je NIETS aan doet. Sterker, je vind het je recht. En dat is natuurlijk grote onzin! Je eigen honden reageren daar ook op, maar omdat de mijne harder blaffen, zeg je maar dat niemand daar last van heeft. Dat is gewoon niet waar. Maar…we zijn geen zeikerds en vele buren ook niet.

- Ze blaffen snachts en lopen heel de nacht door de tuin, volgens jou en volgens jou zeggen meer buren dat.
Ik weet niet hoe je het verzint maar onze honden wonen niet in de tuin. Ik, , heb nu een aantal nachten buiten gezeten op verschillende tijdstippen en heb inderdaad een hoop geblaf gehoord. Het waren alleen niet onze honden, die lagen lekker te slapen. BINNEN. Dan horen we dus van verschillende buren dat je ze bent komen vertellen dat het onze honden zijn. Waarom doe je dat in vredesnaam? Ook heb ik zo twee jaar geleden eens iemand aan mijn deur gehad die woest kwam vertellen dat het eens afgelopen moest zijn met dat geblaf. Op dat moment blafte er inderdaad een hond, alleen die van mij lag lekker binnen een kluif te eten, en dat heb ik diegene ook laten zien. Ik heb die persoon trouwens nooit meer gezien. Noch heb ik gekeken welke hond er wel blafte. Dat interesseert mij namelijk helemaal niets. Honden blaffen nu eenmaal , daar doe je vrij weinig aan. Jij doet ook je honden geen blafband om, is het wel? Je moet in dezen wel fair blijven. En realistisch. Ook doet het er echt totaal niets toe dat je hier al 26 jaar woont, want dat maakt niet dat je meer rechten hebt dan een ander. Die uitspraak van jou bij alles gaat echt te ver, je staat niet boven alles en iedereen. Zeker niet boven de wet. Om dan nog iets te vermelden over jouw honden; die blaffen iedere keer als er iemand langsloopt, voorbij fietst, een auto voorbij komt en als ze naar buiten gaan. Als jij savonds laat je laatste rondje gaat doen, blaffen ze eerst de buurt bij elkaar en gooi je ook nog eens met je deur. Nogmaals; ik zeur dan niet. Maar irritant is het wel. En vaak zat na tienen in de avond.
- Ze poepen in de tuin. Tja, dat doen ze weleens. En dat ruim ik op. Jij zegt van niet, nou ja, dan zeg je dat maar. Jouw honden daarentegen zeiken en schijten voor je eigen en mijn voordeur. Zoals ik al zei, je gooit daar een sopje over en de resten liggen altijd voor mijn deur. Dat het teven zijn, maakt het overigens niet onmogelijk dat ze ergens tegenaan zeiken. Ik heb het ze vaak zat zien doen. Ook laat je je honden schijten, nadat je met ze uit bent geweest voor een paar minuten, in de gemeentelijke plantenbakken aan de parkeerplaats. En je doet dat bewust; je loopt er naartoe, laat ze hun ding doen en vervolgens loop je door. Alsof buren dat lekker vinden om naar te moeten kijken, bovendien ruim je het ook nog eens NIET op. Iedereen weet dat. Nou willen we niet voor iedereen spreken, maar dat vind ik zelf persoonlijk nogal asociaal. Maar; het is jouw leven. Het zijn mijn zaken niet. Ik maak er ook geen foto’s van. Jij zegt dat je foto’s van onze tuin hebt. Dat is prima zal je denken, maar ook wettelijk verboden. Net als dat geloer altijd in de tuin. Dat noemen ze overigens voyeurisme. Daar zijn we niet van gediend. Maar om op het onderwerp te blijven; nou is het al een aantal malen voorgekomen dat ik de honden omhoog zie kijken en blaffen en als ik dan kijk wat er is, zie ik je hangen, nijdig starend naar de honden. Staar dan niet naar de honden. Er was namelijk ooit een tijd dat ze niet blaften naar hoge open ramen. Maar tegenwoordig wel. IK heb ze dat NIET geleerd. Je wilt dat ik zorg dat ze dat afleren, iets wat je ze zelf hebt aangeleerd door ze op grote hoogte te bedreigen. Je vind dat dit mag, omdat je hier al zolang woont. Draai het eens om; hoe zou jij het vinden als ik altijd nijdig jouw honden zou aanstaren? Zou je dat prettig vinden? Zouden jouw honden dat als veilig ervaren? Het antwoord is NEE.
- De honden zijn veel in de tuin. Tja. Waarom zouden ze dan niet in hun eigen tuin mogen zijn? Ze zijn daar graag. Tenminste, daar waren ze graag. Al sinds we hier wonen meen je te moeten tieren tegen Kazan, zodra hij ook maar enigszins geluid maakt, waarmee jij bedoelt dat hij door het grind loopt en al overlast bezorgd. De logica is me altijd ontgaan, maar je hebt het altijd heel normaal gevonden. Ik zeg toch ook niets tegen jouw honden? Laat die van mij dan eens met rust. Het is niet verboden dat honden door een tuin lopen. En ook hier heb je niets mee te maken. Je vind zelf van wel, omdat je hier al 26 jaar woont. Dat moet je toch eens van je afzetten. De honden blaffen weleens ja, meestal omdat er katten van een ander mijn tuin in komen. Of omdat er kinderen ze staan te pesten bij de poort, zelfs verwonden en afgelopen winter werd er zelfs verdorven waar in mijn tuin gegooid en afval. Ik heb doodzieke honden gehad, een aantal malen het afgelopen jaar. Helaas kan ik niemand daar de schuld van geven, het laatste dan. Ik heb helaas geen bewijzen. Net als dat mijn Sering in één keer dood was, waar ik later in dit verhaal op zal terug komen. Van het geziekstraal heb ik de bewijzen en getuigenissen wel en daar ben ik ook flink mee bezig geweest. Er heeft een bord gestaan en ik heb veel gesprekken gevoerd met buren en kinderen. Nu zijn ze een stuk rustiger, de kinderen maar ook de honden, maar toch heb je nu weer een reden verzonnen. Trouwens, het is niet leuk hoor, dat je dat tegen iedereen heb gezegd, die vermeende agressie van onze dieren. Ik kon niet eens meer normaal met die honden over straat, vanwege gillende kinderen en scheldende ouders. En geen van drie heeft ooit ook maar iemand gebeten. In deze buurt liet ik ze dus niet meer uit, om op het volgende punt te komen. Ze gaan gewoon omstebeurten mee voor een paar uur. Maar ook over dit feit ben ik jou geen verantwoording schuldig, maar toch vind je het nodig te vertellen dat ik helemaal niets met mijn honden doe. Wat weet jij daarvan? Ik weet vrij weinig van jou en je honden en dat wilde ik graag zo houden. Bemoei je met jezelf. Als je wilt gluren, moet je het wel goed doen. Dat is net zoiets als dat je zegt dat de honden de hele nacht buiten zitten, de buurt bij mekaar blaffen en ik eens wakker word om kwart over zes. Het lef alleen al zeg! Als ik opsta om de eerste ronde te doen, zijn in de hele straat alle lichten nog uit en de raampjes gesloten. En wanneer en waarom ik mijn achterdeur openzet, daar heb jij ook niets mee te maken. Ik vind dat echt niet normaal, wij bepalen dat echt zelf hoor! Dat zou nou net zoiets zijn dat ik er wat van zeg dat JIJ je deuren en ramen openzet. Hoe zou je zelf reageren?
- De honden zouden volgens jou agressief zijn. Je hebt de buurt verteld dat Kazan een uitlaatverbod had en iedereen beet, zelfs jou. Ik heb het je zelf horen vertellen op een van je feestjes. In de tuin. De bewijzen, aangiften en dergelijke heb ik nog altijd niet mogen aanschouwen. Het is namelijk absoluut gelogen. Kom ik weer terug op het probleem met buren en hun kinderen; hoe zou jij je voelen als ik dat zei over jouw honden en er vervolgens gescholden en geschreeuwd werd tegen je en tegen je honden, zomaar op straat? Kinderen takken in de neuzen van je honden staan te duwen via de poort? Er stenen worden gegooid naar je honden? Hoe zou je dat vinden? Ik kan je vertellen dat wij dat niet leuk vonden. Maar als jij ze dan zo agressief vind, zal je toch echt eens naar je eigen honden moeten kijken. Zoals eerder vermeld; die van jou vallen standaard aan. Altijd. Maar ze zijn klein dus je vind dat het mag. Nogmaals; ik ben geen zeikerd. Maar beschermen zal ik mijn kind en dieren zeker als het erop aan komt. Gelukkig ben ik geen type die het opzoekt. Ohja, ook heb je iedereen verteld hier in de buurt dat Kazan over je handen heeft gezeken door het hek. Nou is hij slim, maar zo goed kan hij niet mikken hoor. Als ik je dan vertel dat het gewoon ons kind is met een waterpistool die jou even aan het plagen is, dan zeg je dat dat niet kan. Ik ga die discussie maar niet aan, want het heeft geen nut.
- Nou hoorden we dus dat het de bedoeling is dat er een handtekeningenactie komt, waarbij je dus zieltjes hebt geprobeerd te winnen. Wat wil je eigenlijk bereiken met die vermeende actie? Naar wat we kunnen beoordelen is er helemaal niemand die daar aan wilt mee werken. We zijn werkelijk iedereen afgeweest. Iedereen zegt ook jouw honden te horen. En die van ons. Maar ook die van andere buren. Dus wij zien het probleem eigenlijk niet zo.
- De sering in onze tuin. Vanaf dag 1 heb je ons duidelijk gemaakt dat je die hebt betaald. Daar ben ik niet bij geweest dus of dat waar is, geen idee. Het maakt ook niets uit, hij staat in onze tuin, niet die van jou. Je hebt er helemaal niets over te zeggen. Probeer dat dus ook maar niet meer. Dat is net zoiets dat je steeds maar zei dat je zo grote tuin had in het verleden, want je had er geen hek tussen. Lekker belangrijk, ik wil met jou geen tuin delen. Dat hoef ik ook niet. Nu is de struik dood, nadat je daar vorig jaar van nijd flink je schaar in hebt gezet. Er heeft troep in dat perkje gelegen die week. Helaas, we hebben geen bewijzen. Wel heb je die hele zomer verkondigd dat je ‘lekker gezorgd hebt dat je geen last meer hebt van dat ding’. Dat jouw druiventak onwijs irritant over mijn schutting hing, mocht volgens jou. We hebben vaak de trossen naar je eigen kant gehangen. Druivenpitten zijn namelijk giftig voor honden. Maar we zijn geen zeikerds. Toch hingen ze iedere dag weer in onze tuin terug. Ook werd strategisch over de gehele diepte van de tuin de tak geleid. Maar we zijn geen zeikerds. Zo waren er nog meer planten die overhingen. Snoeren van je tuinverlichting. Hoe zou je het vinden als ik al deze zaken zonder na te denken weg zou knippen?
- Afval op het plein en omgeving. Wij hebben altijd ons puin binnen gehouden. Iemand had er een gewoonte van gemaakt steeds bij ons de bende neer te leggen voor de poort, we zitten makkelijk in een hoek. Op een goede dag heb je daar al je bende neergezet en de buurt verkondigd dat wij aso’s zijn die hun afval daar neer heeft gezet. Ik ben nog bij je aan de deur geweest met het vriendelijke verzoek dat niet meer te doen en je rotzooi weg te halen. Als antwoord zette je daar een plantenbak neer. Je was hevig beledigd toen wijkbeheer vertelde dat je die weer weg moest halen. Want je woont hier al zo lang, dus jij zou dat moeten mogen kunnen doen. Nog een voorbeeld met afval; op de brasem waren een stel een tijd geleden aan het verbouwen. Er stond een container voor grof puin. Er was afval in gegooid door iemand en de huurders van de container kwamen op hoge poten naar ons toe, met de mededeling dat je ze verteld had datmijn man dat gedaan had, ook al was dat niet waar. Waarom doe je dat in vredesnaam? Als jij daarentegen een van je opruimwoedeaanvallen hebt en je van ’s ochtends tot ’s avonds de boel staat te doen en dan ’s avonds een bigbag staat vol te laden en daarbij ook nog eens glas en stof op straat laat liggen, vind je dat je dit mag. Want je woont hier al zo lang. Je zei me letterlijk vorige week: dat moet ik zelf weten, ik woon hier al 26 jaar en ik mag tot tien uur ’s avonds herrie maken. Waarom mag dan bijvoorbeeld mijn partner niet te hard praten? Want zelfs dáár klaag je over! Net als dat ons kind weleens huilt, of speelt of trappen loopt. Het maakt niet uit: je vind alles vervelend. Dat ons kind weleens wakker ligt omdat je niet zachtjes praat, (lees; tettert tegen alles en iedereen, smijt met deuren en stampt als een kudde olifanten) want dat doe je namelijk zelf ook niet, vind je dat doodnormaal. Maar; wij zeuren niet.
- Het huis huren. Zelfs daar klaag je over. Toen we hier kwamen wonen heb je ons zeker anderhalf jaar gezegd dat je dit belachelijk vond omdat je vond dat het je dochter toebehoorde. Want jullie wonen er al zolang. Het feit alleen dat je denkt zoveel macht te hebben, maakt dat ik hier niet eens op door wil gaan.
- Voor de deur met de auto bezig zijn; ook daar zeurde je over. Er is nooit met olie gelekt of andere schadelijke stoffen, altijd was alles opgeruimd en niemand had er last van. Behalve jij. Want mensen die voor hun eigen deur bezig zijn vind je vervelend.
- Ongedierte; je tuin zat vol muizen, je schuur en je keuken. Jeff moest dat altijd voor je opruimen, want je was zo bang. We werden dat zat, het is namelijk jouw probleem geweest. Je had rattengif gehaald en probeerde mij te overtuigen dit neer te leggen. Zo zijn wij echter niet! Wij hebben een kind en dieren rondlopen. Het is maar goed dat nooit iemand schade heeft opgelopen door jouw rondgestrooide rattengif.
- Het wespennest in je muur aan de achterkant; zelfs daar lag het verwijt naar ons. Terwijl het was je eigen muur! Schuin onder het raam van onze dochter. Je vond niet dat je er iets aan moest doen, maar het bed van ons kind lag op een goede dag wel vol wespen! Maar ook nu zeurden we niet. We negeerden je liever.

Al met al kan gezegd worden dat het niets uitmaakt wat er gebeurd, je hebt het tot je persoonlijke missie gemaakt een gezin lastig te vallen. Laat ons nou gewoon met rust, dat doen we met jou ook. Toen ik je bovenstaande zaken, een aantal, terugkaatste, zei je dat het allemaal gelogen was, uit zijn verband gerukt, verzonnen. We zijn geen idioten . Wij zijn een gezin in een gezinsbuurt. Jij wilt werk gaan maken, en de kers op de taart moet worden dat je zorgt dat Kazan verdwijnt. Een oude hond wil je gedwongen uit huis laten plaatsen, in laten slapen of een blafband om laten doen? Een oude, stramme hond? Omdat je je gelijk niet kan halen. Omdat we je al heel lang negeren. Omdat we het naast ons neerleggen, want we willen geen problemen. En dan heb ik net het probleem honden en buurtkinderen opgelost en dan kom je hiermee. Als de honden al twee weken kalm zijn en nagenoeg niet meer blaffen in de tuin, weer eens spelen en een dutje doen in de tuin. Want ze zijn in hun eigen tuin. Je hebt last van Tara zeg je, maar we hebben de afgelopen jaren zoveel geluidsopnamen gemaakt en de werkelijkheid is zoveel anders dat we ook niet meer weten wat we met je aan moeten. Ja, ze heeft weleens een dag dat het niet gaat in de bench. Je houdt vol dat ze hele dagen blijft blaffen. Ik ben echter nooit langer dan twee uur weg. Ik heb namelijk drie honden die allemaal net zo goed aandacht verdienen. Twee jonge honden. Die moet je namelijk trainen. Maar ook daar ben ik je geen verantwoording over schuldig. Hele dagen ben ik weg met de honden of ik ben gewoon thuis.
Het komt nu over alsof je iets niet kan winnen en je deze stap maar zet. We willen dat dit stopt, na viereneenhalf jaar getreiter. We zijn bang dat je onze dieren wat aan doet, we kunnen niet bewijzen wie onze tuin steeds bevuilt, dus die beschuldiging zal ik niet maken. Maar er zal zeker in de toekomst camerabeveiliging komen. In ONZE tuin. Wij willen geen overlast meer. Wat in deze betekent dat je ons echt met rust laat, we kunnen het niet vaak genoeg vragen. Leef jij jouw leven, dan leven wij dat van ons. Druiven willen we ook niet meer over het hek hebben hangen. Ik weet dat ik in mijn recht sta het weg te halen, knippen, verwijderen. Evenzo van je snoeren en dergelijke. Je wilt dat we rekening met je houden, dat doen we nu al jaren. Het wordt tijd dat je andersom redelijk wordt en ook eens rekening met je omgeving houdt. Het leven is zoals het is, als je geen last van je buren wilt hebben, dan zul je die oplossing zelf ook moeten verzinnen. We hebben je nog nooit iets misdaan. Hou alsjeblieft op met het gestook, gelieg, gedreig en geklaag. Nogmaals, met klem; leef jij je leven, wij leven het onze.

Buurvrouw, laat ons met rust. Wij laten jou ook met rust.

Ik heb de brief nog niet helemaal gelezen, want ik moet zo de deur uit.
Wel even een tip : vervang het je en jou en jij door u.

Probeer het zakelijk te houden.

ik volg dit verhaal ook al vanaf het begin. Jammer dat het nu zo gaat.
Sterkte ermee

Dat is goed mis, eigenlijk zou ik zo'n brief niet versturen, ik denk dat dat weinig nut heeft.
Het is jouw verslag van al je pijn en ellende, uitstekend, maar voor je buurvrouw???
Ze krijgt een officïele waarschuwing van de woningbouw schrijf je, daar zou ik meer mijn heil in zoeken.
Desnoods elke week aandringen op een verdere waarschuwing en dat op papier krijgen of schrijven en vastleggen.
Vrienden zullen jullie nooit worden en het werkt ook door in je buurtje.
Ik heb gezien dat 3x een waarschuwing (zonder resultaat) toch echt, verhuizing/uitzetting tot gevolg had.
Is alleen mijn mening , je emoties en Jesses wat een ellende, kan je hier en thuis kwijt.
Maar zet ze opzij bij het aanpakken van je buurvrouw, probeer zakelijk en kort te zijn, je staat toch in je recht.
Geen gesprek meer met haar aangaan, gewoon aanpakken die hap Heel veel sterkte !!!!!

http://www.bonjemetdeburen.tv/" onclick="window.open(this.href);return false;
Misschien dat dat wat is..

Overigens vind ik het erg knap dat je alles op papier gezet hebt, maar of je buurvrouw daar ook maar iets van aan zal trekken?
Na al je berichten gelezen te hebben denk ik eerlijk gezegt van niet.. Ik denk dat het haar niet zal uitmaken..

Hopelijk komt er een oplossing door die officiële waarschuwing...
Succes en sterkte.

heftig hoor!

persoonlijk zou ik het veel zakelijker houden. op elke klacht van haar heb je nu een weerwoord over haar honden of haarzelf en dat voelt een beetje als:

buuf: jij bent stom!
jij: ja maar ja maar, jij bent ook niet lief

ik zou het meer zakelijk houden en wél versturen om er een dossier van aan te kunnen leggen.

*Ellen* schreef:Ik heb de brief nog niet helemaal gelezen, want ik moet zo de deur uit.
Wel even een tip : vervang het je en jou en jij door u.

Probeer het zakelijk te houden.

Dat is wel een goeie ja! Ik heb dat over het hoofd gezien, het woordje 'u' suggereert respect en dat heb ik voor haar niet meer...maar voor deze toestand is dat misschien wel beter te doen.

Me_and_Sandy schreef:ik volg dit verhaal ook al vanaf het begin. Jammer dat het nu zo gaat.
Sterkte ermee

Dankjewel...ik vind het ook heel jammer en loop echt op eieren nu!

Tara schreef:Ik heb je brief helemaal gelezen, heb je hem al aan de buurvrouw gegeven?
Zo niet, zal ik hem dan even voor je redigeren? Er staan namelijk wat spel en stijlfouten in.
Inhoudelijk vind ik hem niet slecht, je geeft eerlijk aan wat je allemaal dwars zit, maar ik zou het toch proberen wat zakelijker te houden.
Wil je dat ik hem redigeer? Dan krijg je hem vandaag nog terug.

On topic: wat een afschuwelijke haai moet die buurvrouw wel zijn zeg! En wat rot voor je dat ze jullie leven zo verziekt!

Het is een vreselijk mens, wat ik eerst nog wel lollig vond, maar hoe meer hoe minder zeg maar. De vele fouten kan kloppen hoor, er zijn hele stukken weggelaten op dit stuk en heb ik ook nog eens een laptop die niet wil meewerken!

De reden dat het niet zo heel zakelijk is, omdat de situatie er niet naar is. Ik wilde haar vooral ook duidelijk maken dat je hier met ze allen in NL woont, zeg maar. Het is me ook geadviseerd het zo op te stellen, zodat ze niet kan zeggen dat ze van niets weet oid. Ook doe ik mijn beklag nu eindelijk tegenover haar en duidelijk tegenover de woningbouw.

Lillith schreef:Dat is goed mis, eigenlijk zou ik zo'n brief niet versturen, ik denk dat dat weinig nut heeft.
Het is jouw verslag van al je pijn en ellende, uitstekend, maar voor je buurvrouw???
Ze krijgt een officïele waarschuwing van de woningbouw schrijf je, daar zou ik meer mijn heil in zoeken.
Desnoods elke week aandringen op een verdere waarschuwing en dat op papier krijgen of schrijven en vastleggen.
Vrienden zullen jullie nooit worden en het werkt ook door in je buurtje.
Ik heb gezien dat 3x een waarschuwing (zonder resultaat) toch echt, verhuizing/uitzetting tot gevolg had.
Is alleen mijn mening , je emoties en Jesses wat een ellende, kan je hier en thuis kwijt.
Maar zet ze opzij bij het aanpakken van je buurvrouw, probeer zakelijk en kort te zijn, je staat toch in je recht.
Geen gesprek meer met haar aangaan, gewoon aanpakken die hap Heel veel sterkte !!!!!

zo wil ik het ook het liefst. Geen toestanden,een waarschuwing en zonodig iedere keer weer.

KimberleyZero schreef:http://www.bonjemetdeburen.tv/
Misschien dat dat wat is..

Overigens vind ik het erg knap dat je alles op papier gezet hebt, maar of je buurvrouw daar ook maar iets van aan zal trekken?
Na al je berichten gelezen te hebben denk ik eerlijk gezegt van niet.. Ik denk dat het haar niet zal uitmaken..

Hopelijk komt er een oplossing door die officiële waarschuwing...
Succes en sterkte.

dat hopen wij ook...alleen op tv ga ik niet hoor

massam schreef:heftig hoor!

persoonlijk zou ik het veel zakelijker houden. op elke klacht van haar heb je nu een weerwoord over haar honden of haarzelf en dat voelt een beetje als:

buuf: jij bent stom!
jij: ja maar ja maar, jij bent ook niet lief

ik zou het meer zakelijk houden en wél versturen om er een dossier van aan te kunnen leggen.

ik weet het, heel kinderachtig, maar dat is mijn punt: waarom nou op deze manier? En zo ist feitelijk wel; zij doet al jaren als een idioot en dan zeg ik dus: maar jij bent zelf ook niet zuiver, dus wat is het probleem?

Ik heb het even gelezen. Ik zou het drastisch inkorten en zakelijker schrijven. En dubbelingen en persoonlijk getinte woorden (woorden als 'zeikerd' e.d.) eruit halen.

Zoiets:
Deze brief verstuur ik via de mail, omdat ik niet meer met u kan of wil praten. Zeker niet na het laatste door u veroorzaakte incident op straat.
Uw verwensingen, beschuldigingen en leugens trek ik me erg aan.

ALGEMEEN
Natuurlijk geven onze honden en ons gezin, net als iedereen, weleens overlast. Ik vind het echter niet prettig dat u, zolang wij hier wonen, roddels en pertinente onwaarheden over ons verspreid en zich met ons leven bemoeit. Ook staat het me niet aan, dat nu mijn partner tot twee keer toe bij u is geweest en u zelfs tegen hem nu leugens vertelt over mij. Hierdoor zijn er in de loop der jaren meerdere buurtbewoners langs geweest om te klagen om vervolgens tot de conclusie te komen dat de (geluids)overlast niet van ons kwam.
Uw claim dat het feit dat u reeds 26 jaar in deze buurt woont en derhalve bijzondere rechten daaraan kan ontlenen is volslagen belachelijk. Geen enkel mens heeft meer rechten dan een ander, ongeacht het aantal woonjaren.

KLACHTEN
De uitspraken/klachten van uw kant;
- Buren zijn bij u komen klagen over onze honden.
Ons verweer: Wij hebben met andere buurtbewoners gesproken (dezelfden die volgens u over ons klaagden) en die hebben ontkend over ons te hebben geklaagd. Integendeel, volgens hen bent u de buurt rond geweest en zelf verhalen over ons te hebben verspreid. En zelfs een geprobeerd een handtekeningenactie te beginnen. Buurtbewoners die wij op onze beurt hebben benaderd, hebben ons aangegeven dat zij uw honden even vaak horen als onze honden.
- mijn honden blaffen ;
Ons verweer: uw honden blaffen ook vaak en daar hebben wij ook regelmatig last van. Bovendien halen wij onze honden naar binnen als zij blaffen. Daarnaast heeft u de vervelende gewoonte om dreigend vanuit de ramen van uw bovenverdieping te hangen of over de schutting heen te moeten gaan tieren tegen mijn honden en daarmee onze honden van streek te maken. Daarnaast heb ik erg veel overlast gehad van kinderen die mijn honden lang bij de poort hebben gepest. En zelfs verwond. Afgelopen winter werd er zelfs verdorven waar en afval in mijn tuin gegooid waar ze doodziek van zijn geworden. Helaas heb ik geen bewijzen tegen de daders.
- Onze honden lopen ’s nachts blaffend in de tuin.
Ons verweer: dit ontken ik ten enemale. Onze honden zijn geen kennelhonden maar leven in huis. Er wordt ’s nachts inderdaad wel geblaft maar niet door onze honden die dan binnen slapen. Vooral daar onze honden beginnen te blaffen. Daarnaast vinden wij het buitengewoon storend dat uw honden, bij het uitlaten na 10 uur ’s avonds, veel blaffen en u het bovendien nodig vindt om met de deuren te slaan. Uw honden slaan trouwens iedere keer aan als iemand langsloopt, fietst of rijdt.
- Onze honden ontlasten zich in onze tuin
Ons verweer: ja, er gebeurt wel eens een ongelukje maar dat wordt (direct) opgeruimd). Aan de andere kant doen uw honden hun behoefte voor uw en mijn voordeur en wordt niet opgeruimd. Ook wordten de gemeentelijke plantenbakken door uw honden als hondenuitlaatplaats gebruikt en niet opgeruimd door u. U heeft zelfs beweert dat één van mijn honden over uw handen heeft geürineerd. Hetgeen natuurlijk klinklare nonsens is.
- Onze honden zijn agressief
Ons verweer: onze honden zijn niet agressief, maar worden wel agressief gemaakt doordat ze de afgelopen jaren regelmatig in onze eigen tuin zijn lastig gevallen door kinderen. Afgezien daarvan vallen uw honden regelmatig uit naar kinderen en onze dochter is daar meerdere keren slachtoffer van geweest. Door uw geroddel hebben veel mensen ons erg gewantrouwd en dat heeft ons woongenot danig aangetast. Pas sinds kort zijn de betrekkingen met de andere buurtbewoners weer genormaliseerd.
- De honden zijn veel in de tuin.
Ons verweer: ja, dat klopt. En ik zie niet in waarom dit niet zou mogen.
-Wij veroorzaken geluidsoverlast.
Ons verweer: niet wij maar u veroorzaakt geluidsoverlast. Bijvoorbeeld dat uw bezoek bij aankomst en vertrek langdurig claxonneert is erg hinderlijk.
- U beweert foto’s te hebben gemaakt van onze tuin.
Ons verweer: mag ik u erop wijzen dat het maken van foto’s van privéterrein een inbreuk op onze privacy is en wettelijk niet toegestaan is? Ook dat het begluren van de buren onder dit wetsartikel valt? En dat wij er hoe dan ook niet van gediend zijn om te worden bespionneerd door wie dan ook.
- De sering in onze tuin is volgens u uw eigendom.
Ons verweer: de sering staat in onze tuin en is derhalve ons eigendom. Wij zijn van mening dat u ons eigendom heeft vernield toen u de boom heeft gekortwiekt. Afgezien daarvan, hebben wij ernstige overlast van overhangende struiken (druivenstruik) en verlichting in onze tuin. Wij duwen dit terug naar uw kant maar de dag daarop hangt het weer in onze tuin.
- Het storten van afval op het plein en omgeving
Ons verweer: wij storten geen afval buiten de daartoe aangewezen plekken. Wel heeft iemand er een gewoonte van gemaakt voortdurend bij ons voor de poort afval te storten. Vervolgens heeft u in daar ook afval gestort de buurt verkondigd dat wij aso’s zijn die hun afval daar neer heeft gezet. Ik ben nog bij u aan de deur geweest met het vriendelijke verzoek uw rotzooi te verwijderen. Als antwoord zette u daar een plantenbak neer. Wijkbeheer heeft u gesommeerd dit weer weg te halen. Een andere keer was een stel aan de brasem aan het verbouwen. Er stond een container voor grof puin. Er was afval in gegooid door iemand en de huurders van de container kwamen zeer boos naar ons toe, waarom wij dat gedaan hadden. Hen was nl. door u verteld dat mijn man afval in de container was gestort. ook al was dat niet waar.
- Voor de deur met de auto bezig zijn
Ons verweer: er is nooit met olie of andere schadelijke stoffen gelekt en altijd wordt alles opgeruimd. - - U had last van ongedierte in uw tuin
Ons verweer: u had last van muizen hebt overal rattengif gestrooid wat levensgevaarlijk is voor de kinderen/dieren in de buurt.
- Het wespennest in uw muur aan de achterkant
Ons verweer: u verweet ons een wespenest in uw eigen muur vlakbij het raam van onze dochter. U weigerde er iets aan te doen hoewel haar bed op een goede dag wel vol wespen lag.

TOT SLOT:
U hebt het kennelijk tot uw persoonlijke missie gemaakt ons gezin lastig te vallen. Om verdere escalatie te voorkomen stel ik voor dat wij elkaar met rust laten. U bent nu bezig om te zorgen dat onze bejaarde hond weg moet. Laat ons nou gewoon met rust, dat doen we met u ook.
Het komt nu over alsof u iets niet kan winnen en u deze stap maar zet. Wij zullen in onze tuin zorgen voor camerabewaking. Wij willen de rust om ons leven te leiden en gunnen u ook de rust om uw leven te leiden.


Edit: zag nog een 'je' staan
P.S. nog even goed lezen, hoor. Ik heb het effe in elkaar geflanst en er zullen nog wat foutjes inzitten. 't Is gewoon een voorbeeldje!

^ zo dat is wel de puntjes op de i

ik zou deze versie versturen, en eventueel ook naar de woningbouw

edit:er staat alleen nog 1x jou in.. onderaan
tot slot
Laat ons nou gewoon met rust, dat doen we met jou ook.

Me_and_Sandy schreef:^ zo dat is wel de puntjes op de i

ik zou deze versie versturen, en eventueel ook naar de woningbouw

edit:er staat alleen nog 1x jou in.. onderaan
..., dat doen wij met jou ook..

Tegelijk geëdit .

Ik zou het versturen aan de buurvrouw en de woningbouwvereniging zoals je het hebt geschreven!
Het klinkt wel erg goed en professioneel om het zakelijker te houden, maar ik denk dat deze welgemeende hartekreet van jou veel meer raakt en opvalt als alle quasi zakelijke brieven!
Ik volg dit topic vanaf het begin en vind de manier waarop je e.e.a. verwoord erg knap! Ik zou, als heethoofd al lang in d "viswijf-modus"zijn geschoten en jij presteert het om zelfs in deze brief redelijk te blijven!
Maar neem wel deze brief als beginpunt waarop je alles meld bij woninngbouw en politie, zodat zij een dossier op kunnen bouwen. Want deze instanties kunnen je pas helpen als ze voldoende dossier hebben. Maar met deze brief sta je meteen zo vreselijk sterk, dat ze jou ook wel serieus gaan nemen...
Succes!

Lieke's versie zal eerder serieus genomen worden door de woningbouw, en dat is wat afschrikt, dat de woningbouw nu ook de feiten op een rijtje heeft.

Persoonlijk zou ik verzoeken om te mogen verhuizen. Dit soort dingen vreet energie.

ik heb het hele verhaal met volle verbazing gelezen, en echt petje af hoe kalm je dit allemaal aangepakt hebt, wat een raar mens(ik hou het maar netjes)
Ik zou ook de aangepaste versie naar haar toesturen, ben bang dat jou brief te emotioneel is en zij de dingen, die jij aangeeft, weer tegen je gaat gebruiken, zoals de druiven, rattengif enzo, ze lijkt me gek genoeg om dat in je tuin rond te strooien.
Je weet het nooit met zo'n gestoorde.
Ze wil je gewoon weg hebben, hoe dan ook, het huis had zij al toebedeeld aan haar dochter, dus blijft ze alles doen om jullie weg te krijgen.
Ik zou zelf denk ik het wat hoger opspelen, bij woningbouw en wijkagent, en idd camera's gaan plaatsen, zo veel mogelijk bewijs materiaal verzamelen.
Wat ik me nog wel afvraag ,wat doet ze als je niet thuis bent en je honden wel??? zie haar er voor aan om je hondjes knettergek te maken. zou ook een camera op het voorraam plaatsen.
In ieder geval heel heel veel sterkte en laat je niet op de kop zitten en verlaag je niet tot haar niveau.

Heel veel sterkte en ik hoop dat je snel hulp krijgt. Want ik kan me voorstellen dat er anders een keer ongelukken gebeuren. En dan bedoel ik dat jij de buurvrouw een keer iets aan doet, omdat je dan op zo'n moment een keer doordraait. En heel normaal natuurlijk. Ik zou allang zijn doorgedraait en dat mens iets aangedaan hebben.

Sterkte ermee

Ach nee ,wat klote voor je zeg, net nu je dacht dat het weer beter ging.

Ik vind dat je je gevoelens erg goed en rustig hebt verwoord (knap hoor, zou mij in zo'n situatie niet lukken, dan kon ik de hele brief denk ik wel censureren), maar ga wel met een aantal anderen hierboven mee dat een iets ingekorte brief waatschijnlijk beter over komt, zeker bij een instantie als de woningstichting, Denk dat de versie die lieke gemaakt heeft daar een hele goede voor is!

Verder wil ik je nogmaals heel veel sterkte wensen met deze situatie. Snap echt niet dat mensen zo laag kunnen zijn, en het woonplezier van anderen zo kunnen vergallen. Walgelijk!

Ik heb net het hele topic doorgelezen en walg echt van het hele gebeuren
Ik heb geen ander advies dan wat al gegeven is, zou inderdaad de brief versturen zoals Lieke die geschreven heeft. De andere brief klinkt erg emotioneel (wat ik overigens meer dan helemaal begrijp!) en aangezien ze al bewezen heeft een harteloze heks te zijn zal dat haar niets doen en zal ze het eerder aangrijpen om jou te vernederen en misschien zelfs weer "lekker" mee te gaan stoken in de buurt. Dat is wel het laatste wat ik haar gun. De brief zoals opgesteld door Lieke, is lekker zakelijk, duidelijk en recht voor zijn raap. Dat maakt toch het meeste indruk denk ik.

Ontzettend veel sterkte, ik leef met je mee.

X12207 schreef:
Ik heb veel wijze dingen van mijn opa geleerd. Een van die dingen is dat als kinderen dieren pijn deden kregen ze een draai om hun oren. En als een of andere hyper'papa' of 'mama' (die mogen die naam niet hebben als ze hun prut niet in 't gareel houden) lastig kwam doen kon hij de riek in zijn kont krijgen.

Mijn opa, een wijs man.

Ik mag jouw opa! Daar mogen er van mij meer van zijn! Gewoon iemand die de zaken nuchter aanpakt en ze oplost.

Ik heb bij het lezen van je eerste post, een tijdje geleden, al gedacht; waarom toch drie grote honden als het duidelijk is dat de buurt zich daar niet voor leent?
Ik heb maar een advies en dat is verhuizen. En dan naar een tuin die groot genoeg is om je honden af te schermen tegen dit soort terrorisme.
Je hebt een fundamenteel probleem met de buurvrouw en met de kinderen in de buurt, dat lost die brief niet op.Die overigens veel te lang is, als ik een kwaaie buurvrouw zou zijn dan stopte ik al bij de eerste alinea

Topic is "honden worden steeds gepest etc. Wat zouden jullie doen?!"

Heb alles gelezen en gevolgd.. ik persoonlijk zou in deze omgeving niet meer willen en kunnen leven.. ik ben al eens eerder vanwege overlast (niet hondgerelateerd, die had ik toen nog niet) verhuisd omdat ik het gewoon niet meer trok.. zat op een gegeven moment echt op hete kolen, kon niet meer slapen, ondanks dat er geen ruzie was en dialoog bleef of het aub even rustiger kon etc.. maar dat ging dan een week goed en dan was het weer vergeten..
Dus ben ik gaan schrijven op andere huurwoningen en kreeg ik vrij snel de woning waar ik nu met plezier woon, mis bepaalde dingen van mijn oude huis wel en zeker nu met de honden had dat andere huis qua buiten zijn veel prettiger geweest maar ja, rustig zonder stress of irritatie onderling wonen is ook een belangrijk iets vind ik.

blondie schreef:Topic is "honden worden steeds gepest etc. Wat zouden jullie doen?!"

Heb alles gelezen en gevolgd.. ik persoonlijk zou in deze omgeving niet meer willen en kunnen leven.. ik ben al eens eerder vanwege overlast (niet hondgerelateerd, die had ik toen nog niet) verhuisd omdat ik het gewoon niet meer trok.. zat op een gegeven moment echt op hete kolen, kon niet meer slapen, ondanks dat er geen ruzie was en dialoog bleef of het aub even rustiger kon etc.. maar dat ging dan een week goed en dan was het weer vergeten..
Dus ben ik gaan schrijven op andere huurwoningen en kreeg ik vrij snel de woning waar ik nu met plezier woon, mis bepaalde dingen van mijn oude huis wel en zeker nu met de honden had dat andere huis qua buiten zijn veel prettiger geweest maar ja, rustig zonder stress of irritatie onderling wonen is ook een belangrijk iets vind ik.

Dat zou voor mij zeker een optie zijn indien mogelijk. Al was het maar om mijn honden te beschermen en mijn kind rustig op straat te kunnen laten spelen.

Marie-Josée schreef:
[]

1. waarom toch drie grote honden als het duidelijk is dat de buurt zich daar niet voor leent?
2. Ik heb maar een advies en dat is verhuizen. En dan naar een tuin die groot genoeg is om je honden af te schermen tegen dit soort terrorisme.

Ad1: als u mij toestaat: dat lijkt mij de omgekeerde wereld. Nog los van dat mevrouw dan zwicht voor terreur ( ) heeft mevrouw daar waar zij woont rechten en plichten: rechten om het ongestoord woongenot te hebben, plichten om anderen niet te storen in hun rustig woongenot. Ofwel: mevrouw, noch haar gezin noch haar honden moeten overlast bezorgen en hoeven 't ook niet te ondervinden.

Ad2: zoals ik de Nederlandse woonwijken ken zal mevrouw nergens de ruimte vinden die gesuggereerd word, tenzij zij en volledig vrijstaande woning met een paar duizend meter grond (derhalve: voldoende afstand aan alle perceelgrenzen van de woning van de buren) weet te bemachtigen. En dan nog: de eerstvolgende nieuwe buur met een rot karakter en het verhaal begint opnieuw. Daarenboven: vluchten voor terreur blijft naar mijn idee de verkeerde weg.

X12207 schreef:

Marie-Josée schreef:
[]

1. waarom toch drie grote honden als het duidelijk is dat de buurt zich daar niet voor leent?
2. Ik heb maar een advies en dat is verhuizen. En dan naar een tuin die groot genoeg is om je honden af te schermen tegen dit soort terrorisme.

Ad1: als u mij toestaat: dat lijkt mij de omgekeerde wereld. Nog los van dat mevrouw dan zwicht voor terreur ( ) heeft mevrouw daar waar zij woont rechten en plichten: rechten om het ongestoord woongenot te hebben, plichten om anderen niet te storen in hun rustig woongenot. Ofwel: mevrouw, noch haar gezin noch haar honden moeten overlast bezorgen en hoeven 't ook niet te ondervinden.

Ad2: zoals ik de Nederlandse woonwijken ken zal mevrouw nergens de ruimte vinden die gesuggereerd word, tenzij zij en volledig vrijstaande woning met een paar duizend meter grond (derhalve: voldoende afstand aan alle perceelgrenzen van de woning van de buren) weet te bemachtigen. En dan nog: de eerstvolgende nieuwe buur met een rot karakter en het verhaal begint opnieuw. Daarenboven: vluchten voor terreur blijft naar mijn idee de verkeerde weg.

Wat ik in het leven geleerd heb is dat weggaan uit een rotsituatie soms de enige weg is.
Of je moet willen blijven knokken en de hele wijk tegen je krijgen.Wat hier nu lijkt te gebeuren want wat is er nu gewonnen?

Ik ga met Marie-Josée mee hierboven. Soms is weggaan uit een situatie niet zwichten maar gewoon het meest verstandige om te doen. Ik zou ook in die buurt niet blijven wonen, want je kunt op je vingers natellen dat het nog verder zal escaleren. En als er een stuk worst met rattengif over het hek wordt gegeven kun je wel fijn 'niet zwichten voor terreur' maar je bent wél je hond kwijt als het tegenzit. Dat zou het mij niet waard zijn. Ook voor het kind lijkt me dit niet prettig, als het kind wat groter wordt, heeft het meer kans om door dit alles toch een beetje een pispaaltje te worden, hoe ik de situatie inschat zo vanaf het scherm En mocht de buuf na x aantal waarschuwingen moeten verhuizen, wat dan? Zij woont daar al erg lang dus zal ongetwijfeld haar contacten daar hebben. Wie zegt dat de buurt zich dan niet (verder) tegen je keert omdat jij de oude buuf daar hebt 'weggejaagd?'

Ik zou de brief van Lieke versturen, de andere brief is idd voor een tegen- of derde partij te lang en de kans is gewoon erg groot dat hij niet helemaal wordt gelezen. Succes met alles!

Marie-Josée schreef:

X12207 schreef:

Marie-Josée schreef:
[]

1. waarom toch drie grote honden als het duidelijk is dat de buurt zich daar niet voor leent?
2. Ik heb maar een advies en dat is verhuizen. En dan naar een tuin die groot genoeg is om je honden af te schermen tegen dit soort terrorisme.

Ad1: als u mij toestaat: dat lijkt mij de omgekeerde wereld. Nog los van dat mevrouw dan zwicht voor terreur ( ) heeft mevrouw daar waar zij woont rechten en plichten: rechten om het ongestoord woongenot te hebben, plichten om anderen niet te storen in hun rustig woongenot. Ofwel: mevrouw, noch haar gezin noch haar honden moeten overlast bezorgen en hoeven 't ook niet te ondervinden.

Ad2: zoals ik de Nederlandse woonwijken ken zal mevrouw nergens de ruimte vinden die gesuggereerd word, tenzij zij en volledig vrijstaande woning met een paar duizend meter grond (derhalve: voldoende afstand aan alle perceelgrenzen van de woning van de buren) weet te bemachtigen. En dan nog: de eerstvolgende nieuwe buur met een rot karakter en het verhaal begint opnieuw. Daarenboven: vluchten voor terreur blijft naar mijn idee de verkeerde weg.

Wat ik in het leven geleerd heb is dat weggaan uit een rotsituatie soms de enige weg is.
Of je moet willen blijven knokken en de hele wijk tegen je krijgen.Wat hier nu lijkt te gebeuren want wat is er nu gewonnen?

Wat men wint door niet toe te geven is:
- Een paar duizend euro verhuiskosten die bespaard blijven;
- Alle energie en transactiekosten die gaan zitten in het zoeken naar een ander huis;
- Vermeden rugpijn dankzij het niet hoeven inpakken, uitpakken, slepen met dozen en rommel;
- Vermijden 's avonds om 2300 nog niet klaar te zijn met de woonkamer opnieuw schilderen;
- Veel vrije tijd omdat men niet tig uur in de wacht blijft zitten bij het 0900-nummer van de klanten'dienst' om gas/water/licht ed over te zetten wat al die 'hoger opgeleiden' ondanks hun computersystemen toch maar niet voor elkaar schijnen te krijgen;
- En last, but certainly not least, de genoegdoening dat u uw vijand verslagen hebt in plaats van zij u.

maar weet je wat het is?
Ze heeft al gewonnen...

De buurvrouw bedoel ik dan he.

Jij bent er non stop mee bezig. In de brief ben je je nog steeds aan het verontschuldigen
(wel vermomd)

Ze heeft je al zo ver dat je er de hele tijd over nadenkt dat je je er klote onder voelt en ga zo maar door....
Het is triest maar waar.
Ik zou een korte duidelijke brief maken (KORT!!!)
waarin staat dat je geen contact meer wenst te hebben. Zowel van jullie kant als van haar kant. Dat jij zorgt voor jouw eigen terrein en de honden onder controle hebt. Daarnaast wens je dat ze absoluut geen contact meer met jou opneemt. Daarnaast is vanaf nou de tuin beveiligt met camera controle en zal er telkens aangifte gedaan worden als iemand inbreuk maakt op de privacy.
Daarmee wordt ook het treiteren van de honden en het gooien van diverse zaken in de tuin bedoeld.

Hoogachtend je naam.

En klaar.
Doordat je nou overal op gaat houd je de zaak levend. Je buurvrouw heeft weer meters tekst waarover ze met iedereen in discussie kan gaan.
Gun haar die lol nou niet zeg?