MARC_S schreef:Kun je grijze roodstaarten eigenlijk in mannenkoppels houden? Dat zou een heleboel schelen voor mij. Dan zou ik best een kooikneus die wel sociaal is met een goed gezond sociaal jong samen in een ruime volière willen hebben. Niet nu, maar volgend jaar als je weer een nestje hebt.
Ja dat kan Dat gaat blijkbaar erg goed, en tegenstelling tot vrouwenkoppels (echt waar)
MARC_S schreef:Kun je grijze roodstaarten eigenlijk in mannenkoppels houden? Dat zou een heleboel schelen voor mij. Dan zou ik best een kooikneus die wel sociaal is met een goed gezond sociaal jong samen in een ruime volière willen hebben. Niet nu, maar volgend jaar als je weer een nestje hebt.
Ja dat kan Dat gaat blijkbaar erg goed, en tegenstelling tot vrouwenkoppels (echt waar)
Maar hoe weet je dan wat hun voorkeur is?
De foto's zijn trouwens prachtig!
Dat weet je niet, althans... ze zullen net als mensen voor het merendeel wel hetero zijn Maar blijkbaar kunnen twee mannetjes beter tot een celibatair leven worden gedwongen dan twee popjes. Het wordt natuurlijk (meestal) geen echt koppel, maar ze hebben wel veel aan elkaar gezelschap. Het schijnt dat popjes nog wel eens nukkig naar elkaar kunnen worden als ze "broeds" worden. Wat niet wil zeggen dat het nooit anders kan zijn hoor.
Als je het echt ideaal wil doen gooi je ze in een groep en laat je ze hun eigen partner uitkiezen. Maar da's voor een particulier bijna niet te doen.
Hebben jullie al een kandidaat partner op het oog voor de baby die blijft?
Ik ben helemaal verliefd op jong 3, al sinds de 1e keer dat ik ze echt goed kon bekijken maar zij is heel zacht en waarschijnlijk het makkelijkst tam te maken. Dus sja, dat is heel lastig, jong 1 bijt (nu althans) makkelijk, dus zij is misschien beter op haar plaats in een volière dan binnen een gezin.
Vind het echt heel heel moeilijk, ik zou haar het liefst houden maar wil voor allemaal het beste dat we kunnen vinden
Tsjonge wat geweldig om te zien
Zo zou het moeten zijn en horen met al het jonge papegaaienspul, en tam maken is echt geen probleem, juist niet durf ik te zeggen, ze hebben gewoon de beste start die er is, en als je je er in verdiept heb je er ook als huiskamer gaai een wereldvogel aan.
Sinds afgelopen week heb ik de jongen eigenlijk bijna elke dag even mee het hok uit genomen, hetzij naar buiten hetzij naar binnen en dan steeds in een andere kamer.
Ik baal als een stekker dat ik domweg vergeten ben er foto's of filmpjes van te maken... maar vanmorgen was zoooooooo gaaf. Liepen ze met zijn drietjes over de keukentafel uitgebakken broodjes met zonnebloempitjes te slopen
De reden dat ik dan vergeet foto's te maken is domweg omdat we bijna ademloos naar het spul zitten te kijken. Vliegoefeningen op een keukenrol vastgehouden door Lief, te hard in je vinger bijten om te zien of het stuk kan . Ze proberen uit hun knuistje te eten, klimmen op je arm en glijden daarbij met trui en al ondersteboven... *smelt*
Ze zitten nog steeds allemaal in het blok, en elke dag denken we dat de grootste er nu wel uit zal komen. Lang kan het toch niet meer duren denk ik, de oudste wordt dinsdag 10 weken oud.
MARC_S schreef:Laat je ze buiten zitten? Bij hun ouders? Want als er geen in een huiskamer komt kan dat natuurlijk wel.
1 blijft sowieso bij de ouders. De andere twee gaan mee naar binnen. We hebben er heel lang over lopen dubben, (en dat doen we nu nog)maar het is echt heeeeeeeel moeilijk om mensen te vinden die niet meteen eurotekens in hun ogen krijgen bij het horen van het woordje "kweekvogel". En als je ze bij de ouders laat, is dat uiteindelijk waar ze terecht komen. Zelfs al hebben ze leuke buitenvluchten, dan nog voldoen ze meestal niet in onze ogen omdat ze eieren bij de ouders weghalen voor in de broedmachine of de jongen erbij weg nemen voordat ze minimaal 6 weken oud zijn.
Dus... 1 blijft bij de ouders, komt er een fantastisch adres voor tegen de tijd dat de ouders echt klaar zijn met het jong mag ze verhuizen, hetzelfde geld voor de twee die we binnen halen om tam te maken. Ze mogen weg maar alleen als... Duurt het te lang kunnen ze alsnog de 2e buitenvlucht in volgende zomer, we zorgen er dan voor dat die tegen die tijd helemaal klaar is.
Het gaat hartstikke goed met de 3 meiden, 02-10 zijn ze allemaal achter elkaar uitgevlogen. Toen moest ik beslissen welke twee ik binnen zou gaan halen en daar was ik zo vreselijk ziek van... dat we hebben besloten ze (voorlopig) gewoon alle drie te houden
Dus de meiden zijn allemaal bij hun ouders gebleven. Vanaf dat ze 14 weken oud waren konden ze vliegen en sindsdien doen ze dat met volle overgave. Ze slopen alle takken in de buitenvlucht en tot onze verbazing zitten ze als het niet zo hard waait ook in de stromende regen buiten, dat den de ouders nooit. Deden, want nu zie ik ook hen regelmatig in de regen zitten
Vanaf 14 weken werden ze steeds minder gevoerd, maar ook nu hoor en zie ik ze nog wel eens bedelen en gaat er als ze mazzel hebben npg wel eens een hapje in.
Ze kunnen nu net sinds een kleine week uit hun poot eten, lachen hoe onhandig ze daar eerst mee waren.
2 komen graag iets lekkers uit mijn hand nemen, 1, ik denk de middelste, vliegt steeds weg als ik dichtbij kom. Ze zijn vreselijk moeilijk, (lees eigenlijk niet) uit elkaar te houden, ik denk dat dit na de jeugdrui en als ze hun eigen motoriek ontwikkeld hebben wel zal veranderen.
We zien wel hoe het loopt, we laten ze net zo lang bij de ouders tot de familie zelf aangeeft dat het genoeg geweest is. Daarna kunnen ze in de 2e vlucht die inmiddels klaar is en zoeken we van daaruit naar fijne adressen waar ze naar buiten kunnen.
Het gaat goed hoor, met het hele spulletje. Ze zitten heel vaak gewoon buiten, maar als er wat uit de lucht komt vallen en/of het hard waait dan gaan ze naar binnen. We stoken daar en omdat het invlieggat in de luwte ligt houden we het fijnop temp.
Dat gaat blijkbaar erg goed, en tegenstelling tot vrouwenkoppels
(echt waar)
(echt waar)
Maar blijkbaar kunnen twee mannetjes beter tot een celibatair leven worden gedwongen dan twee popjes. Het wordt natuurlijk (meestal) geen echt koppel, maar ze hebben wel veel aan elkaar gezelschap. Het schijnt dat popjes nog wel eens nukkig naar elkaar kunnen worden als ze "broeds" worden. Wat niet wil zeggen dat het nooit anders kan zijn hoor.
maar zij is heel zacht en waarschijnlijk het makkelijkst tam te maken. Dus sja, dat is heel lastig, jong 1 bijt (nu althans) makkelijk, dus zij is misschien beter op haar plaats in een volière dan binnen een gezin.
. Ze proberen uit hun knuistje te eten, klimmen op je arm en glijden daarbij met trui en al ondersteboven... *smelt*
