Het HondenForum

Ik heb dit bericht net al ergens geplaatst (suprelorin), maar zie nu dit recentere topic, dus probeer het hier ook nog even. Sorry voor de dubbele posting!

Zijn er nog meer mensen (of ja, honden dus) met ervaringen met suprelorin?

Ik heb afgelopen vrijdag een implantaat laten aanbrengen bij J.J..
Ik hoop niet dat ik nu het hele forum over me heen krijg , want ja, J.J. vertoont (nog maar af en toe) angstagressie. Toch heb ik het laten doen, op aanraden van 2 onafhankelijke gedragstherapeuten en de dierenarts, al weet ik dat de angstagressie toe kan nemen.
De reden dat ik er toch voor gekozen heb, is dat J.J. absoluut niet overweg kan met de reu van mijn ouders en hij zal daar redelijk vaak moeten blijven als ik werk.
Als J.J. bij mijn ouders is doet (deed) hij niks anders dan die reu aanvliegen, als ie maar beweegt of per ongeluk zijn kant op kijkt. J.J. gedraagt zich dan echt dominant en is echt niet uit angst: stijf lopen en overal markeren. Nu heb ik natuurlijk wel ingegrepen bij dit gedrag en tegenwoordig vliegt ie hem eigenlijk nooit meer direct aan (af en toe gaat het nog mis), maar de spanning blijft voelbaar en J.J. blijft stijf lopen, de reu continu in de gaten houden en overal markeren. Maar toch heeft het feit dat het verminderd is volgens mij niet te maken met mijn ingrijpen, maar de opstelling van de reu. Die reu is een doodgoeie ouwe lobbes (11 jaar) en wordt bloednerveus van J.J.. Als ik binnenkom komt ie kei blij aangerend, maar zodra hij ziet dat J.J. erbij is, druipt hij af. De reu durft nu niet meer bij ons in de kamer te komen als J.J. er is. Geen prettige situatie dus en ook echt geen houdbare situatie.

Verder heb ik overlegd met de gedragstherapeuten en zij zeiden allebei dat J.J. inderdaad angstagressie vertoont, maar zich tevens erg dominant gedraagt tov andere honden. De angstagressie is echt een heel stuk minder, dat heb ik er bijna helemaal uit weten te krijgen. Maar toch ben ik bang dat het terug gaat komen. Ik merk nu al dat hij zich veel dominanter begint te gedragen en gisteren begon ie weer uit te vallen. Ik weet dat er een tijdelijke vererging van het gedrag optreedt in het begin, maar hoop echt zo dat dit van tijdelijke aard is. Als het echt niet werkt, laat ik het implantaat er weer uit halen.

Nog meer mensen hier met een angstige of angstig-agressieve hond die toch voor castratie of implantaat hebben gekozen?

Irene schreef:Ik ben al een tijdje voor mezelf zoveel mogelijk info aan het verzamelen over het laten castreren van een reu of juist evt niet.

Ik ben dus ook erg benieuwd naar mensen die hun reu hebben laten helpen(casteren) en hoop van deze mensen een paar vragen beantwoord te krijgen:

-welk ras of kruising is je hond? Airedale terrier
-waarom is besloten om hem te laten castreren? Omdat we toch niet met hem gingen fokken.
-op welke leeftijd is hij geholpen? Weet niet meer precies, maar vrij jong
-is er eerst chemische castratie toegepast? Nee
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? Hij is wel iets minder dominant geworden. Hij is nog steeds zeer speels is, vrij dominant (maar duhh het is en blijft een Airedale) en nog steeds een rotvacht heeft die geplukt moet worden (ook horende bij een Airedale hahaha).

overige info is ook welkom.
Alvast bedankt.

Ik vind het wel grappig dat het hier een soort "not-done" is om mannelijke dieren te castreren, terwijl het in de paardenwereld juist "not-done" is een hengst hengst te laten, met alle bijbehorende hormonen en gedrag wat erbij komt kijken.. Zoals de Amerikanen altijd zeggen 'een goede hengst maakt een super ruin'. Ik zie de nadelen van het castreren van reuen dus niet, tja uiterlijke misschien, maar om hem daarvoor nou alle hormonen te laten houden, de geestelijke druk van willen dekken maar het mag niet... nou nee..

Ikke1980 schreef:Ik heb dit bericht net al ergens geplaatst (suprelorin), maar zie nu dit recentere topic, dus probeer het hier ook nog even. Sorry voor de dubbele posting!

Zijn er nog meer mensen (of ja, honden dus) met ervaringen met suprelorin?

Ik heb afgelopen vrijdag een implantaat laten aanbrengen bij J.J..
Ik hoop niet dat ik nu het hele forum over me heen krijg , want ja, J.J. vertoont (nog maar af en toe) angstagressie. Toch heb ik het laten doen, op aanraden van 2 onafhankelijke gedragstherapeuten en de dierenarts, al weet ik dat de angstagressie toe kan nemen.
De reden dat ik er toch voor gekozen heb, is dat J.J. absoluut niet overweg kan met de reu van mijn ouders en hij zal daar redelijk vaak moeten blijven als ik werk.
Als J.J. bij mijn ouders is doet (deed) hij niks anders dan die reu aanvliegen, als ie maar beweegt of per ongeluk zijn kant op kijkt. J.J. gedraagt zich dan echt dominant en is echt niet uit angst: stijf lopen en overal markeren. Nu heb ik natuurlijk wel ingegrepen bij dit gedrag en tegenwoordig vliegt ie hem eigenlijk nooit meer direct aan (af en toe gaat het nog mis), maar de spanning blijft voelbaar en J.J. blijft stijf lopen, de reu continu in de gaten houden en overal markeren. Maar toch heeft het feit dat het verminderd is volgens mij niet te maken met mijn ingrijpen, maar de opstelling van de reu. Die reu is een doodgoeie ouwe lobbes (11 jaar) en wordt bloednerveus van J.J.. Als ik binnenkom komt ie kei blij aangerend, maar zodra hij ziet dat J.J. erbij is, druipt hij af. De reu durft nu niet meer bij ons in de kamer te komen als J.J. er is. Geen prettige situatie dus en ook echt geen houdbare situatie.

Verder heb ik overlegd met de gedragstherapeuten en zij zeiden allebei dat J.J. inderdaad angstagressie vertoont, maar zich tevens erg dominant gedraagt tov andere honden. De angstagressie is echt een heel stuk minder, dat heb ik er bijna helemaal uit weten te krijgen. Maar toch ben ik bang dat het terug gaat komen. Ik merk nu al dat hij zich veel dominanter begint te gedragen en gisteren begon ie weer uit te vallen. Ik weet dat er een tijdelijke vererging van het gedrag optreedt in het begin, maar hoop echt zo dat dit van tijdelijke aard is. Als het echt niet werkt, laat ik het implantaat er weer uit halen.

Nog meer mensen hier met een angstige of angstig-agressieve hond die toch voor castratie of implantaat hebben gekozen?

OOk voor spikey was het niet verstandig om voor een castratie te kiezen.k omdat hij nogal angstig kan zijn. Doot dit implantaat is hij veel minder angstig juist. Durf hem overigens nog niet te castreren omdat ik bang ben dat hij dan wel angstig wordt.

Ikke1980 schreef:
Nog meer mensen hier met een angstige of angstig-agressieve hond die toch voor castratie of implantaat hebben gekozen?

Nog niet, maar ik heb het wel overwogen toen Kiba en Ragyo elkaar in de haren vlogen een tijdje. Ik durf het idd niet aan vanwege de angst & angstagressie. Die angst is nu al zo erg, als het erger wordt is het geen leven meer hier in huis. Ik hoop erop dat Kiba met trainen en ouder worden toch meer vertrouwen krijgt.
Op het moment gaat het al weer een hele tijd goed tussen beide honden, dus laat ik het zoals het is.

Abbytales schreef: Ik vind het wel grappig dat het hier een soort "not-done" is om mannelijke dieren te castreren, terwijl het in de paardenwereld juist "not-done" is een hengst hengst te laten, met alle bijbehorende hormonen en gedrag wat erbij komt kijken.. Zoals de Amerikanen altijd zeggen 'een goede hengst maakt een super ruin'. Ik zie de nadelen van het castreren van reuen dus niet, tja uiterlijke misschien, maar om hem daarvoor nou alle hormonen te laten houden, de geestelijke druk van willen dekken maar het mag niet... nou nee..

Waarom is het in de paardenwereld not done je hengst hengst te laten? Kijk, als je je paard in een stal zet waar geen hengsten mogen begrijp ik dat wel. Als je echter een goede plek voor je hengst regelt is er niks aan de hand. Zie niet in wat er mis is met het hebben van een hengst.

Honden idem. Als je respect hebt voor het geslacht van je hond dan is er niks mis met een reu. Als hij perse ubertolerant en lief met elke reu moet zijn dan zal je hem misschien moeten castreren. Amerikanen castreren alles. Zelfs puppies. Dus wat zij zeggen neem ik sowieso met een korrel zout als je het niet erg vindt

Kijk, ik ben ook een man. Denk je nu echt dat ik zielig ben omdat ik mijn hormonen mag houden? Mijn vorige hond was een ongecastreerde reu en hij was vreselijk lief en niet bepaald zielig.

Abbytales schreef:Ik zie de nadelen van het castreren van reuen dus niet, tja uiterlijke misschien, maar om hem daarvoor nou alle hormonen te laten houden, de geestelijke druk van willen dekken maar het mag niet... nou nee..

O.
Nou, dat kan natuurlijk, maar ik zie die nadelen dus wel.

Er zijn nadelen wat de vacht betreft bij een groot aantal vachttypes, er zijn nadelen wat karakterwijzigingen betreft, er kunnen wel degelijk gezondheidsnadelen zijn.
En bovendien zie ik het nut niet van een dier zijn identiteit deels ontnemen.

Wat nou geestelijke druk van willen dekken, hoe kom je daar bij?
Dat is echt flauwekul. Dat is een paar schamele daagjes per jaar en een normale reu heeft er dan nog alleen last van als hij met de teef in kwestie in contact komt.

Ik vind er nauwelijks nadelen en een enorme hoeveelheid voordelen aan een reu gewoon intact te laten.
O, en datzelfde geldt voor teven ook trouwens.

Wij willen maar dat alles maakbaar is tegenwoordig en wat moeite ervoor doen, dat mag niet.
Volslagen idioot en het helpt de wereld niet wat mij betreft, die instelling.

MARC_S schreef:

Abbytales schreef: Ik vind het wel grappig dat het hier een soort "not-done" is om mannelijke dieren te castreren, terwijl het in de paardenwereld juist "not-done" is een hengst hengst te laten, met alle bijbehorende hormonen en gedrag wat erbij komt kijken.. Zoals de Amerikanen altijd zeggen 'een goede hengst maakt een super ruin'. Ik zie de nadelen van het castreren van reuen dus niet, tja uiterlijke misschien, maar om hem daarvoor nou alle hormonen te laten houden, de geestelijke druk van willen dekken maar het mag niet... nou nee..

Waarom is het in de paardenwereld not done je hengst hengst te laten? Kijk, als je je paard in een stal zet waar geen hengsten mogen begrijp ik dat wel. Als je echter een goede plek voor je hengst regelt is er niks aan de hand. Zie niet in wat er mis is met het hebben van een hengst.

Omdat hengsten maar 1 ding willen, en dat is dekken.. En zo`n brok testosteron is nodig als je ermee wilt fokken, maar als je gewoon rustig wilt rijden is het vele malen makkelijker en veiliger om ze te castreren.

MARC_S schreef:Honden idem. Als je respect hebt voor het geslacht van je hond dan is er niks mis met een reu. Als hij perse ubertolerant en lief met elke reu moet zijn dan zal je hem misschien moeten castreren. Amerikanen castreren alles. Zelfs puppies. Dus wat zij zeggen neem ik sowieso met een korrel zout als je het niet erg vindt

Ik zeg op mijn beurt, waarom niet? Wat heeft het voor meerwaarde voor hem en jou om hem zijn ballen te laten houden? Kijk oren en staart daar blijf je van af vind ik, omdat dat puur cosmetisch was. Maar castreren zodat het dier rustiger wordt, en niet de constante drive heeft waar hij nooit aan toe mag geven?

MARC_S schreef:Kijk, ik ben ook een man. Denk je nu echt dat ik zielig ben omdat ik mijn hormonen mag houden? Mijn vorige hond was een ongecastreerde reu en hij was vreselijk lief en niet bepaald zielig.

Ik neem aan dat jij wel gewoon af en toe mag dekken? ZO`n reu niet, die mag er wel naar kijken en aan ruiken, maar meer niet...

@Marjoleine : Dus omdat jij een dikke vacht mooier vind, mag je niet castreren? Die hond maakt dat echt niet uit hoor.. En wele gezondsheidrisico`s zijn er dan? Ik weet wel een aantal ziektes die ze niet meer kunnen krijgen door castratie.

Abbytales schreef:

MARC_S schreef:Honden idem. Als je respect hebt voor het geslacht van je hond dan is er niks mis met een reu. Als hij perse ubertolerant en lief met elke reu moet zijn dan zal je hem misschien moeten castreren. Amerikanen castreren alles. Zelfs puppies. Dus wat zij zeggen neem ik sowieso met een korrel zout als je het niet erg vindt

Ik zeg op mijn beurt, waarom niet? Wat heeft het voor meerwaarde voor hem en jou om hem zijn ballen te laten houden? Kijk oren en staart daar blijf je van af vind ik, omdat dat puur cosmetisch was. Maar castreren zodat het dier rustiger wordt, en niet de constante drive heeft waar hij nooit aan toe mag geven?

Ik coupeer mijn honden niet en ben ook zeker geen voorstander, maar ik kan je wel zeggen dat oren couperen een veel minder, zo niet geen ,effect op je hond heeft als zijn ballen eraf. Dus ja mocht men mij dwingen te kiezen dan maar zijn oren en zelfs voor wat dat betreft zijn staart.

Goed lezen is ook een vak...

Ik zeg:

Kijk oren en staart daar blijf je van af vind ik, omdat dat puur cosmetisch was.

Nou kunnen die ballen mij ook niet echt bekoren, maar daarom hoeven ze er nog niet af.

Abbytales schreef:@Marjoleine : Dus omdat jij een dikke vacht mooier vind, mag je niet castreren? Die hond maakt dat echt niet uit hoor.. En wele gezondsheidrisico`s zijn er dan? Ik weet wel een aantal ziektes die ze niet meer kunnen krijgen door castratie.

Nou nee.
Omdat ik een normale vacht beter vind voor de hond da een vacht die zo zwaar is dat ie gaat klitten en vervilten.
Doe je eerst even je huiswerk voor je uitspraken doet?

Gebruik de zoekfunctie maar.

-welk ras of kruising is je hond? Dwerdashond ruwhaar
-waarom is besloten om hem te laten castreren? Stress, onder invloed van de hormonen werd het echt een loeder.
-op welke leeftijd is hij geholpen? 2 jaar
-is er eerst chemische castratie toegepast? Ja
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? Absoluut. Ik heb mijn lieve ventje weer terug.

Ik wilde mijn reu aanvankelijk niet laten helpen. Hij deed het ook goed op shows en had al dekaanvragen gekregen, maar zijn welzijn en de lieve vrede in huis was me veel meer waard.

Abbytales schreef: En wele gezondsheidrisico`s zijn er dan? Ik weet wel een aantal ziektes die ze niet meer kunnen krijgen door castratie.

Hier: http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 34992.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Om te beginnen.

Een hengst wil alleen maar dekken? Daarom is Totilas een hengst? Volgens mij zijn vrijwel alle dressuurpaarden en springpaarden gewoon hengsten. Die willen alleen dekken en tussendoor de hoogste klasse dressuur lopen, eten en rusten? Sorry maar het slaat echt nergens op dat een hengst alleen maar wil dekken. Ik heb een tijdje wilde paarden bestudeerd. Een hengst daar dekt of niet (er dekt er maar 1 en de rest mag niet) of hij dekt zijn 5 merries de dag na de bevalling en de rest van het jaar niet. Dus zeg dat die hengst 5 dagen dekkingen doet per jaar en dat terwijl hij permanent met 5 eigen merries rondloopt.

Het is dus echt larie wat je zegt.

Mijn vorige reu zou als hij vrij spel kreeg ook maar eens per jaar zijn teef kunnen dekken. Dan is ze zwanger en dan duurt het dus 12 maanden eer hij weer kan dekken. Alsof een hond de hele dag ligt te wippen met een teef of dat zou willen....

Hengsten worden gecastreerd om ze een goed leven te kunnen geven. En dekken met een niet goedgekeurde hengst is sowieso niet zo zinvol. Mijn hengt is nu ruin omdat hij nu lekker overal de wei in kan
Trouwens.. hele onrelevante kwestie denk ik. Een paard is wat anders als een hond..

Machie schreef:Hengsten worden gecastreerd om ze een goed leven te kunnen geven. En dekken met een niet goedgekeurde hengst is sowieso niet zo zinvol. Mijn hengt is nu ruin omdat hij nu lekker overal de wei in kan
Trouwens.. hele onrelevante kwestie denk ik. Een paard is wat anders als een hond..

Als je zelf een wei had hoefde je hem niet te castreren toch? Als je je paard in pension moet zetten dan ontkom je er inderdaad niet echt aan vaak.

MARC_S schreef:Een hengst wil alleen maar dekken? Daarom is Totilas een hengst? Volgens mij zijn vrijwel alle dressuurpaarden en springpaarden gewoon hengsten. Die willen alleen dekken en tussendoor de hoogste klasse dressuur lopen, eten en rusten? Sorry maar het slaat echt nergens op dat een hengst alleen maar wil dekken. Ik heb een tijdje wilde paarden bestudeerd. Een hengst daar dekt of niet (er dekt er maar 1 en de rest mag niet) of hij dekt zijn 5 merries de dag na de bevalling en de rest van het jaar niet. Dus zeg dat die hengst 5 dagen dekkingen doet per jaar en dat terwijl hij permanent met 5 eigen merries rondloopt.

Het is dus echt larie wat je zegt.

Mijn vorige reu zou als hij vrij spel kreeg ook maar eens per jaar zijn teef kunnen dekken. Dan is ze zwanger en dan duurt het dus 12 maanden eer hij weer kan dekken. Alsof een hond de hele dag ligt te wippen met een teef of dat zou willen....

nou als hij vrij spel kreeg niet hoor

Abbytales schreef:Ik zeg op mijn beurt, waarom niet? Wat heeft het voor meerwaarde voor hem en jou om hem zijn ballen te laten houden? Kijk oren en staart daar blijf je van af vind ik, omdat dat puur cosmetisch was. Maar castreren zodat het dier rustiger wordt, en niet de constante drive heeft waar hij nooit aan toe mag geven?

Maar waarom neem je dan uberhaupt een hond, een reu in dit geval?
Waarom zou je in hem snijden als hij verder gewoon gezond is? Dat snap ik dan niet.

Kijk ik heb mijn reu ook laten castreren. Vind ik nog steeds erg jammer. Het kon, met de toen geldende inzichten van mij, niet anders. Maar dat ik er blij mee was? Nee, verre van.
Trouwens dek-drang kun je zelf ook omturnen, een stukje extra aandacht om dat gedrag op een andere manier te begeleiden.

Abbytales schreef:Goed lezen is ook een vak...

Ik zeg:

Kijk oren en staart daar blijf je van af vind ik, omdat dat puur cosmetisch was.

Nou kunnen die ballen mij ook niet echt bekoren, maar daarom hoeven ze er nog niet af.

Oh ik lees wel goed hoor, ik probeer je alleen aan het verstand te peuteren dat ballen veel en veel meer invloed op het wezen van de hond hebben dan zijn oren, dus als men mij dwong om te kiezen dan gingen zijn oren eraf.
Maw oren eraf gaat jou te ver, maar met de ballen van een hond, die toch een groot gedeelte van zijn hormoonhuishouding regelen heb jij geen enkele moeite.

MARC_S schreef:

Machie schreef:Hengsten worden gecastreerd om ze een goed leven te kunnen geven. En dekken met een niet goedgekeurde hengst is sowieso niet zo zinvol. Mijn hengt is nu ruin omdat hij nu lekker overal de wei in kan
Trouwens.. hele onrelevante kwestie denk ik. Een paard is wat anders als een hond..

Als je zelf een wei had hoefde je hem niet te castreren toch? Als je je paard in pension moet zetten dan ontkom je er inderdaad niet echt aan vaak.

Nee,hoeft dan niet nee. Maar dan moet je er geen merrie's bij willen houden Een merrie is elke maand vruchtbaar. Een teefje 2 keer per jaar...
Daarbij staat de mijne op een pensionstal, dus voor het paard het eerlijkst hem zonder ballen door het leven te laten gaan

Machie schreef:

MARC_S schreef:

Machie schreef:Hengsten worden gecastreerd om ze een goed leven te kunnen geven. En dekken met een niet goedgekeurde hengst is sowieso niet zo zinvol. Mijn hengt is nu ruin omdat hij nu lekker overal de wei in kan
Trouwens.. hele onrelevante kwestie denk ik. Een paard is wat anders als een hond..

Als je zelf een wei had hoefde je hem niet te castreren toch? Als je je paard in pension moet zetten dan ontkom je er inderdaad niet echt aan vaak.

Nee,hoeft dan niet nee. Maar dan moet je er geen merrie's bij willen houden Een merrie is elke maand vruchtbaar. Een teefje 2 keer per jaar...
Daarbij staat de mijne op een pensionstal, dus voor het paard het eerlijkst hem zonder ballen door het leven te laten gaan

Ook al zou je een eigen stuk land hebben, het lijkt mij voor een kuddedier toch een stuk prettiger om met soortgenoten in de wei te staan. Mijn hengst liep constant te ijsberen langs het hek omdat hij bij de andere paarden wilde zijn. Die een eindje verderop stonden, niet naast zijn hek om ongelukken te voorkomen. Als ruin kon hij lekker in de koppel, vliegen bij elkaar wegjagen, vachtverzorging, kortom paard zijn. Tuurlijk, een hengst met zijn eigen kudde is natuurlijk geweldig voor zo'n dier, maar in de praktijk niet echt haalbaar lijkt me.

Helemaal mee eens hoor Senna, Maar het hoeft dan nit persee. Ik vind dat paarden die niet goedgekeurd zijn als dekhengst, het beste zonder ballen door het leven kunnen gaan

Machie schreef:Helemaal mee eens hoor Senna, Maar het hoeft dan nit persee. Ik vind dat paarden die niet goedgekeurd zijn als dekhengst, het beste zonder ballen door het leven kunnen gaan

En dat vind ik dus ook van reuen. Ieder zijn mening toch?

Ik zou toch graag wat meer informatie c.q. artikelen willen lezen over de chemische castratie dmv het implantaat.
Heeft iemand wat linken voor mij om door te lezen?

Op het moment is het geen houden met Puchu en sinds vrijdagochtend piept hij aan één stuk door.
Het is gek makend, niet alleen voor mij, maar ook voor hemzelf.
Vreetgrage Puch heeft zelfs totaal geen interesse in een kluif.

Nu wil ik nav deze dagen niet meteen een implantaat gaan halen, maar mocht dit nu in de toekomst steeds zo erg zijn
als er een teef loops is (wij wonen aan losloopgebied dus route veel honden) dan is dit geen doen.

Op voorhand zou ik me dus graag wat in willen lezen hierover. Als iemand wat leesvoer heeft, graag
En is er ook bekend of reuen van dit implantaat ook dikker worden of is dat alleen bij definitieve castratie vaak het geval?

@ Caro. Vraag eens aan Githa...die heeft zich er flink in verdiept voordat ze het liet doen bij Tobi.

Ga ik doen, dank voor de tip Linda

Caro. schreef:Ik zou toch graag wat meer informatie c.q. artikelen willen lezen over de chemische castratie dmv het implantaat.
Heeft iemand wat linken voor mij om door te lezen?

Op het moment is het geen houden met Puchu en sinds vrijdagochtend piept hij aan één stuk door.
Het is gek makend, niet alleen voor mij, maar ook voor hemzelf.
Vreetgrage Puch heeft zelfs totaal geen interesse in een kluif.

Nu wil ik nav deze dagen niet meteen een implantaat gaan halen, maar mocht dit nu in de toekomst steeds zo erg zijn
als er een teef loops is (wij wonen aan losloopgebied dus route veel honden) dan is dit geen doen.

Op voorhand zou ik me dus graag wat in willen lezen hierover. Als iemand wat leesvoer heeft, graag
En is er ook bekend of reuen van dit implantaat ook dikker worden of is dat alleen bij definitieve castratie vaak het geval?

Ik ken we iemand die het ook heeft gedaan een half jaar geleden bij een naakthond. Zal je haar email geven.
Verder denk ik wel dat de kans groot is op dikker worden. De testosteron neemt hiermee ook af die bijwerkingen blijven hetzelfde.
Die reu zijn ballen waren trouwens in een paar maanden tijd gigantisch gekrompen.
Wat vervelend van Puch...ik herken het niet en kan je ook verder geen tips geven. Als de teven hier op of tegen hun hoogtepunt zijn helpt het wel om de reuen zo min mogelijk in contact te laten komen met de tevenluchtjes (bloed en urine) ik laat ze ook niet klappertandend op het veldje staan. Op vreemde loopse teven reageren ze eigenlijk helemaal niet.
Als het echt zo erg is nu, zou ik dat implantaat gewoon eens proberen en dat meteen aangrijpen om weer opnieuw te trainen op vreemde reuen ontmoeten. Met een goede GT. Het voordeel van dit middel is dat het omkeerbaar is. Je ziet hoe Kaya op hem reageert en je kan wellicht beter een inschatting maken hoe en wat. Je bent al zo lang aan het twijfelen over castreren.

sirene schreef: Als het echt zo erg is nu, zou ik dat implantaat gewoon eens proberen en dat meteen aangrijpen om weer opnieuw te trainen op vreemde reuen ontmoeten. Met een goede GT. Het voordeel van dit middel is dat het omkeerbaar is. Je ziet hoe Kaya op hem reageert en je kan wellicht beter een inschatting maken hoe en wat. Je bent al zo lang aan het twijfelen over castreren.

Zou ik ook doen inderdaad. Githa laat het overigens weer uitwerken bij Tobi na twee implantaten. Het effect is te minimaal. Maar dat zegt natuurlijk niks over hoe het bij Puchu uitpakt. Wie weet werkt het enorm goed en zo niet dan is er ook niks aan de hand.

Abbytales schreef:

Machie schreef:Helemaal mee eens hoor Senna, Maar het hoeft dan nit persee. Ik vind dat paarden die niet goedgekeurd zijn als dekhengst, het beste zonder ballen door het leven kunnen gaan

En dat vind ik dus ook van reuen. Ieder zijn mening toch?

Klopt en ik vind dat lariekoek.
Ik heb drie reuen gehad in totaal en geen van drieën heeft geleden onder ik wil wel maar ik mag niet frustraties.
Ze hebben ook alledrie hun ballen gehouden.
De enige reden dat ik een reu zou castreren is om gezondheidsredenen en daar valt geen normale puspiemel onder.
Als je ballen zo onesthetisch vindt waarom neem je dan geen teef, dan hoef je je hond niet te mutileren uit cosmetisch oogpunt.

Voor alle duidelijkheid, ik heb het over honden, van paarden heb ik geen verstand.

Ik vind een puspiemel ook normaal. Welke reu heeft dat nou niet zo nu en dan? Dapper had dat ook wel eens en hij had echt nergens last van hoor. Beetje schoonlikken. Ik heb liever een reu met een puspiemel dan een reu met een ingevallen kop en een andere manier van doen. Ik hou van hanige trotse honden en dus ook van reuen. En ik vind een gecastreerde reu gewoon niet zo leuk. Dan neem ik wel een sierlijk en mooi teefje als ik dat wil.

Een hengst is ook geen ruin en een reu is dus geen gecastreerde reu. Zelfde effect alleen letten veel mensen niet zo op het gedrag en uiterlijk van een hond dat dat echt van belang is. Ik vind het voor mezelf wel echt van belang. Dat is persoonlijk maar ik vind het dus wel larie om mij te gaan overtuigen van het feit dat dit niks uitmaakt. Alsof een Spaanse hengst in dressuur hetzelfde gedrag en plaatje geeft als een ruin? Alsof een hengstenkeuring er hetzelfde uitziet als een ruinenkeuring? Als je op mijn manier naar honden kijkt is het verschil tussen een reu en een gecastreerde reu ook zo groot. De reu is de hengst en de castraat is de ruin. Weg show en weg pit. Erg jammer en niets kan mij overtuigen van het tegendeel aangezien ik zelf ogen en opmerkvermogen bezit

Voor wat betreft het gedrag van intacte reuen wil ik eens iets aan jullie voorleggen.
Ik heb de indruk dat reuen die in een roedel leven, waar ook teven in zitten veel minder problemen geven als er loopse teven in de buurt zijn dan reuen die alleen leven of samen met reuen. Zelfs als de roedel maar bestaat uit 1 teef en 1 reu.
Alsof de reu door de dagelijkse omgang met een teef veel beter weet hoe er mee om te gaan en dat het inderdaad maar een paar dagen per jaar echt interessant wordt.
De echt oversexte reuen die ik ken zijn bijna zonder uitzondering reuen die niet samenleven met een teef.

Wat is jullie ervaring?