Het HondenForum

Ik vind een volwassen hond veel leuker dan een pup. Izzie vond ik een veel leukere pup dan Bram, maar denk dat ik haar met een jaar of twee nog veel leuker vind.

Ik ben meer van de volwassen honden, maar wil wel graag een pup.
Als de pup er is, dan hoop ik waarschijnlijk dat hij snel volwassen is
Maar ook hier kan het voorlopig niet.

Frenk schreef:
Hebben jullie nou ook niet dat die eerste 4 tot 6 weken (dat je het pupje in huis hebt) wel veel langer zouden mogen duren? Net zoals dat kittens veel te snel groot worden :N: Ze komen binnen als kleine bolletjes en je ziet ze gewoon groeien. :N: Voor je het weet heb je een puberpup en nog twee keer met je ogen knipperen en er loopt een zo goed als volwassen hond.

Ehm nee, dat heb ik dan weer niet. Ik heb een soort moederkloek-verlangen naar pups, en dan als ze een maand of 3-4 zijn denk ik "ja, dat was weer leuk, doe ze nu maar meteen volwassen"
Ik heb zelfs met Vera nog, dat je die band zou duidelijk voelt groeien, dat ik me echt kan verheugen op als ze 3-4 jaar is

marye schreef:Als de pup er is, dan hoop ik waarschijnlijk dat hij snel volwassen is

Ik weet er nog een die dat met je mee hoopt

Kaiou schreef:

Paddle schreef:Soms als ik zo'n schattig pupje zie rondhobbelen denk ik: 'ooit mss zou het toch wel leuk zijn'.

Maar een moment later als ik bedenk aan de honderdduizenden honden die nog wachten op een baasje, en die dat baasje een stuk moeilijker vinden dan een pup, dan weet ik weer waar mijn hart echt ligt, bij de herplaatsters.

Schattig is niet alles in het leven denk ik dan maar.

Ah, scheelt me typen.
Dit dus

Zo is het voor mij ook.
(En soms vind ik dat ook best stom. Want als ik pupjes zie - en vooral als ik ze vast pak en ruik - gaat mijn hart sneller kloppen. En toch ontzeg ik het mezelf... ).

Ik vind pups heel erg leuk. Maar ik ben erg blij dat mijn pup geen pup meer is en dat alles weer normaal aan het worden is. Niet meer dat geregel, niet meer zo extra vaak naar buiten, minder rekening houden met wandelen enz.
Eigenlijk zou ik op dit moment niet eens een pup willen

het puppige is ontzettend leuk..... voor even, dan wordt het toch wel tijd dat ze volwassen zijn, maar dat duurt dan veel te lang. Merk ik nu ook. maar goed nog 5 maanden geduld dan is ze pup-af.
al is ze natuurlijk qua uiterlijk niet puppy-achtig meer, maar dat geeft niet want het is een erg mooi meisje geworden als ik dat kan zeggen als baasje zijnde
En juist ook nu ze ouder wordt merk je dat de band aan het groeien is, ze laat zich ook meer en meer sturen, ook als ze los loopt

Rami schreef:

Kaiou schreef:

Paddle schreef:Soms als ik zo'n schattig pupje zie rondhobbelen denk ik: 'ooit mss zou het toch wel leuk zijn'.

Maar een moment later als ik bedenk aan de honderdduizenden honden die nog wachten op een baasje, en die dat baasje een stuk moeilijker vinden dan een pup, dan weet ik weer waar mijn hart echt ligt, bij de herplaatsters.

Schattig is niet alles in het leven denk ik dan maar.

Ah, scheelt me typen.
Dit dus

Zo is het voor mij ook.
(En soms vind ik dat ook best stom. Want als ik pupjes zie - en vooral als ik ze vast pak en ruik - gaat mijn hart sneller kloppen. En toch ontzeg ik het mezelf... ).

Ik heb dat ook hoor, maar ik vond dat ik na al die jaren herplaatsers wel één keer een pup mocht.
Ik denk dat ik daarom zo verschrikkelijk genoten heb van Jan, het 'in verwachting zijn', het wekelijkse bezoek aan de fokker en toen ie eenmaal thuis was alles wat met zo'n hummel samenhangt. En nog steeds: Jan blijft -hoe groot ie ook is- toch altijd een beetje mijn puppieduppie
Hierna worden het gewoon weer herplaatsers...

Ik heb ook puppekriebels hoor! Ik ben nu al aan het kijken welke fokker ik uit zou zoeken als er een hondje zou komen. Het liefste zou ik er 1 bij hebben, maar dat zal Ohana niet accepteren en ze is daarbij nog es veel te lomp. Ik hoop dat Haantje nog heuuuuuul lang bij ons blijft! Maar toch blijft het altijd weer kriebelen.

Op het werk liepen er vorige week 4 pups rond (2 al geplaatst), alle 4 gevonden. 1 zelfs aan een boom gebonden.
En nu hebben we nog een zeer vinnige kruising chiwawa zitten (ziet er schattig uit maar is een dominant standje hahaha hoe klein hij ook is) en een kruising whippet. Die laatste gaat het bij mij helemaal van kriebelen.
Ze lijkt op mijn oude hondje toen die pup was (Dizzy is nu overleden was een reu), hetzelfde blafje. Alleen is ze veeeeeeel actiever. Maar dan die lange pootjes, stelten zeg maar meer in verhouding met het lijfje. Dan zie haar voorbij stuiteren letterlijk. Het lijkt soms of ze springveren onder de poten heeft zitten hahahaha. Oh, dan smelt ik weer helemaal en dan beginnen die kriebels nog meer!

Maar helaas, deze hondjes zullen een ander baasje moeten krijgen.

Groetjes Marieta

renee-uk schreef:

Rami schreef: Zo is het voor mij ook.
(En soms vind ik dat ook best stom. Want als ik pupjes zie - en vooral als ik ze vast pak en ruik - gaat mijn hart sneller kloppen. En toch ontzeg ik het mezelf... ).

Ik heb dat ook hoor, maar ik vond dat ik na al die jaren herplaatsers wel één keer een pup mocht.
Ik denk dat ik daarom zo verschrikkelijk genoten heb van Jan, het 'in verwachting zijn', het wekelijkse bezoek aan de fokker en toen ie eenmaal thuis was alles wat met zo'n hummel samenhangt. En nog steeds: Jan blijft -hoe groot ie ook is- toch altijd een beetje mijn puppieduppie
Hierna worden het gewoon weer herplaatsers...

Gelijk heb je hoor! En wie weet komt er hier toch ook ooit een pup. Mijn vriend zou dat iig wel eens graag willen meemaken. (Ik heb het vroeger als kind wel meegemaakt al waren dat natuurlijk toch meer de honden van mijn ouders / het gezin ).

Ik HOU echt van puppy's! En hou ze het liefst zo lang mogelijk zo:



Maar op het moment als ze pup zijn ben ik zoooo nieuwschierig naar hoe ze worden, dat het niet snel genoeg kan gaan.
Nu de dames geen pupjes meer zijn, wil ik dolgraag weer een pupje in huis!

Mijn 2e hondje was een herplaatsertje, en dit is uiteindelijk helemaal niets voor mij.
Nou heb ik met Mufasa absoluut een schot in de roos, maar ik mis de puppy-tijd bij hem!

renee-uk schreef:Ik heb dat ook hoor, maar ik vond dat ik na al die jaren herplaatsers wel één keer een pup mocht.
Ik denk dat ik daarom zo verschrikkelijk genoten heb van Jan, het 'in verwachting zijn', het wekelijkse bezoek aan de fokker en toen ie eenmaal thuis was alles wat met zo'n hummel samenhangt. En nog steeds: Jan blijft -hoe groot ie ook is- toch altijd een beetje mijn puppieduppie
Hierna worden het gewoon weer herplaatsers...

Dat heb ik dus met Loddie, mijn puppedup van alweer bijna 6 jaar. En nu dan inderdaad weer herplaatsers, maar zo 1 keer een pup was ontzettend leuk om mee te maken en dan vooral ook om eens niet een verpeste hond van een ander weer te heropvoeden.

Moos schreef: Ik heb een soort moederkloek-verlangen naar pups, en dan als ze een maand of 3-4 zijn denk ik "ja, dat was weer leuk, doe ze nu maar meteen volwassen"

Ja, dat heb ik ook.

Superlief en schattig, maar na verloop van tijd vind ik het wel klaar, dan mag het wel weer "af" zijn.
Ongeduld, denk ik

nance schreef:

renee-uk schreef:Ik heb dat ook hoor, maar ik vond dat ik na al die jaren herplaatsers wel één keer een pup mocht.
Ik denk dat ik daarom zo verschrikkelijk genoten heb van Jan, het 'in verwachting zijn', het wekelijkse bezoek aan de fokker en toen ie eenmaal thuis was alles wat met zo'n hummel samenhangt. En nog steeds: Jan blijft -hoe groot ie ook is- toch altijd een beetje mijn puppieduppie
Hierna worden het gewoon weer herplaatsers...

Dat heb ik dus met Loddie, mijn puppedup van alweer bijna 6 jaar. En nu dan inderdaad weer herplaatsers, maar zo 1 keer een pup was ontzettend leuk om mee te maken en dan vooral ook om eens niet een verpeste hond van een ander weer te heropvoeden.

Dat speelde inderdaad ook erg mee

Doe mij maar gewoon een volwassen hond eerlijk gezegd.
Leuk en schattig hoor, pups, maar ik heb toch echt liever een volwassen hond.
Wilde eigenlijk ook een herplaats bullterrier, maar dat werd ons afgeraden i.v.m de kleine, anders had ik er zeker te weten eentje uit het asiel gehaald

ik vind een pup trouwens helemaal niet veel werk

Marjoleine schreef:

Moos schreef: Ik heb een soort moederkloek-verlangen naar pups, en dan als ze een maand of 3-4 zijn denk ik "ja, dat was weer leuk, doe ze nu maar meteen volwassen"

Ja, dat heb ik ook.

Superlief en schattig, maar na verloop van tijd vind ik het wel klaar, dan mag het wel weer "af" zijn.
Ongeduld, denk ik

Ja, ongeduld, en bij mij ook wel dat ik een pup echt wel veel werk vind. Geestelijk ook vooral, die zorg. En na een maand of wat vind ik dat wel weer leuk geweest

Ik vind een pup ook veel werk, ( correctie, ik vind mijn pup veel werk ) wat een figuur,

Hutsje schreef:ik vind een pup trouwens helemaal niet veel werk

Ik vind Djanga wel veel werk, Pablo daarintegen, daar had ik er wel 5 van tegelijkertijd kunnen hebben zo makkelijk was ie


Ik hoor wel vaak van mensen die meerdere honden houden, dat de andere honden zich ook maar al te graag bemoeien met de opvoeding van de pup, en dat dat het voor hun wel gemakkelijker maakt.
Is dat bij jou ook zo?

Pablo schreef:

Hutsje schreef:ik vind een pup trouwens helemaal niet veel werk

Ik vind Djanga wel veel werk, Pablo daarintegen, daar had ik er wel 5 van tegelijkertijd kunnen hebben zo makkelijk was ie


Ik hoor wel vaak van mensen die meerdere honden houden, dat de andere honden zich ook maar al te graag bemoeien met de opvoeding van de pup, en dat dat het voor hun wel gemakkelijker maakt.
Is dat bij jou ook zo?

ik doe er eigenlijk heel weinig aan, behalve zindelijk maken. de rest leren ze wel van de anderen idd. we hebben ontzettend mazzel gehad met huts, die heeft alle pups (en volwassen honden ) hier keurig opgevoed, ik ben benieuwd hoe dat straks nu ze er niet meer is . maar ik verwacht dat het wel overgenomen wordt door de rest. of de pup moet net zo losgeslagen worden als zij nu met z'n 3-en soms zijn .
er is hier bijna altijd iemand thuis dus bv vroeg alleen zijn hoeft nog niet, en dan daarbij is de pup dan ook met de anderen. we kunnen de tijd nemen voor alles.
natuurlijk doe ik wel veel aan de socialisatie (moet ook omdat we zover van de bewoonde wereld af wonen), dus puppycursus, groepswandelingen, etc. etc.

Inge O schreef:

Hutsje schreef:ik vind een pup trouwens helemaal niet veel werk

ik ook niet .

ik gooi ze tussen de rest en haal eruit als ik er zin in heb .

ja, precies

da's dan duidelijk!

al onze nieuwe pupjes gaan eerst 3 maanden naar jes of inge!

Hutsje schreef:

Inge O schreef:

Hutsje schreef:ik vind een pup trouwens helemaal niet veel werk

ik ook niet .

ik gooi ze tussen de rest en haal eruit als ik er zin in heb .

ja, precies

Oh, nou, als dat de tactiek is moet ik dus gewoon nu een pup uitzoeken en gewoon tussen Billy en Silka zetten?

Nou hier verpesten de oudere honden de opvoeding alleen maar lekker meedoen met het aan plinten kauwen enzo :N:

Hutsje schreef:

Pablo schreef:

Hutsje schreef:ik vind een pup trouwens helemaal niet veel werk

Ik vind Djanga wel veel werk, Pablo daarintegen, daar had ik er wel 5 van tegelijkertijd kunnen hebben zo makkelijk was ie


Ik hoor wel vaak van mensen die meerdere honden houden, dat de andere honden zich ook maar al te graag bemoeien met de opvoeding van de pup, en dat dat het voor hun wel gemakkelijker maakt.
Is dat bij jou ook zo?

ik doe er eigenlijk heel weinig aan, behalve zindelijk maken. de rest leren ze wel van de anderen idd. we hebben ontzettend mazzel gehad met huts, die heeft alle pups (en volwassen honden ) hier keurig opgevoed, ik ben benieuwd hoe dat straks nu ze er niet meer is . maar ik verwacht dat het wel overgenomen wordt door de rest. of de pup moet net zo losgeslagen worden als zij nu met z'n 3-en soms zijn .
er is hier bijna altijd iemand thuis dus bv vroeg alleen zijn hoeft nog niet, en dan daarbij is de pup dan ook met de anderen. we kunnen de tijd nemen voor alles.
natuurlijk doe ik wel veel aan de socialisatie (moet ook omdat we zover van de bewoonde wereld af wonen), dus puppycursus, groepswandelingen, etc. etc.

Ach ja, Hutsje... Dat leek me idd wel het type dat daar zeer bedreven in was, als ik zo de verhalen las op het forum..
Ze zullen haar taak vast overnemen, ze zijn zelf immers door de beste opgevoed

Hier hebben wij ook aan Miep totaaaaaaaaal geen "werk" gehad. Heb toevallig vanochtend nog filmpjes zitten kijken van de eerste dagen/weken van Miep. In het bos riepen we dan Saar bij ons, en hoppelakee daar kwam huppelkut mee. Zo mooi om te zien hoe ze alles overnam van Saar.

Dus nee. Aan Saar de volledige eer van het opvoeden. Overigens hebben wij aan Saar ook niet een zware dobber gehad qua opvoeden.

Ik heb niet echt de behoefte aan een pup.
Toen Tommie doodging wilde ik wel een jonge hond.
Zo is Basco gekomen met elf maanden.
Bleek dat ik hem toch nog zindelijk moest maken.
Ik zie het helemaal niet zitten om drie hoog te wonen en dan een pup zindelijk te maken.
Ook ben ik bang om een pup te verpesten.
Dan doe ik nog liever me best om een herplaatser uit het asiel te heropvoeden.

massam schreef:da's dan duidelijk!

al onze nieuwe pupjes gaan eerst 3 maanden naar jes of inge!

jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Rami schreef:

Hutsje schreef:

Inge O schreef:
ik ook niet .

ik gooi ze tussen de rest en haal eruit als ik er zin in heb .

ja, precies

Oh, nou, als dat de tactiek is moet ik dus gewoon nu een pup uitzoeken en gewoon tussen Billy en Silka zetten?

ja hoor, komt vast goed

Valerie schreef:Nou hier verpesten de oudere honden de opvoeding alleen maar lekker meedoen met het aan plinten kauwen enzo :N:

dat doet er geen een hier, uberhaupt doen ze geen stoute dingen eigenlijk. maar ja, goed opgevoed he