Het HondenForum

suusje78 schreef:Ja, ik hoop dat dit ritme beter gaat werken
Ik ben ook zo dat ik me er meteen volledig instort en alles liefst meteen goed wil hebben en daarbij mezelf dan al gauw voorbij loop.
Vergetende dat de hond en het kind gewoon moeten WENNEN aan de nieuwe situatie.
Het trekken aan de lijn, het weglopen en niet meer komen, het idee dat ik jachttraining wilde gaan doen maar ze daarvoor goed onder appel moet staan, het idee dat ik haar de hele dag bezig moet houden, panisch werd ik ervan!
En vandaag heb ik het losgelaten.
Ik doe de oefeningetjes tijdens mijn wandelingetjes alleen, en als mijn dochter slaapt, en voor de rest doe ik het rustig aan vanaf nu.
En als ik die rust vast kan houden breng ik dat ook over op dochter en Suus, daar ben ik van overtuigd.....

Echt bizar hoe je na een kleine verandering zoveel verschil kan merken!
Het ging vandaag super vergeleken met de andere dagen.
Heb er weer zin in

Gelukkig maar ........ gun jezelf, je dochter en je hond de tijd.

Hartstikke mooi om te lezen meis, zo te lezen komt het heus wel goed
groetjes smoekie

Petje af hoor dat je hebt doorgezet. In het asiel waar ik lang vrijwilligerswerk heb gedaan heb ik veel honden van ongeveer die leeftijd weer terug zien komen, omdat met het niet meer zag zitten, men dacht dat de hond niks aan te leren was, de hond had gebromd, gesnauwd of gehapt en soms nog om mindere redenen.

(waar ik nog niet zo lang geleden schreef dat ik Kay niet zo druk vond, moest meneer zich bewijzen en is momenteel buiten de deur in het bos een beetje hyper... )

Dankjulliewel!

Net ging ik haar even laten plassen en stond er een groepje van 5 jochies van een jaar of 8/9.
Ze stonden gewoon te praten en Suus begon naar ze te grommen.....
Wat moet ik daar nou weer mee???

Negeren. Ze is een puber dus probeert gedrag uit. Op zijn hoogst een rustig en wat onverschillig 'hoeft niet'. Onverschillig zodat ze er geen 'punten' mee scoort. Ze wil dat je trots op haar bent!

"Houd het hoofd koel en het hart warm!"

Dat is denk ik 1 van de beste adviezen die ik ooit heb gekregen. Als ik lees wat een doorzettingsvermogen je hebt moet het haast wel goed gaan komen. Alles heeft zijn tijd nodig, je dochter moet wennen, Suus moet wennen, maar bovenal moet jij wennen.

Zo te lezen ben je al een flink eind op de goede weg.

Inderdaad, negeren.
Als je daar een punt van gaat maken dan bevestig je dat er iets is.
Niet aan de riem trekken oid, gewoon kalm blijven.

Zo zul je wel vaker dingen tegenkomen waarvan je denkt:

Even een update-je:

De rust begint behoorlijk te komen hier!
De slaap- wandel-en rusttijden van Suus en dochter zijn heel goed op elkaar afgestemd.
En mijn panische stress daarmee ook

Verder heb ik ook mijn ideeen behoorlijk bijgeschaafd.
Ik wilde het liefst dat ze meteen aan mijn voet los kon lopen bij wijze van spreken, dat ze meteen zou komen als ik haar riep enzovoorts, en zoals ik al eerder zei, wilde ik het allemaal een beetje TE goed doen.
Ik had de lat erg hoog liggen voor mezelf en Suus.

Ik heb besloten het heel rustig aan te doen.
En concentreer me voorlopig alleen even op de noodzakelijke dingen.
De andere dingen stap voor stap.
Daardoor irriteer ik me veel minder als ze bijvoorbeeld aan de riem trekt, niet meteen komt als ik roep etc.

Ben er wel achter dat ze me een spiegeltje voorhoudt....

Allereerst vind ik haar TE lief om haar terug te brengen en ten tweede zijn er ook dingen die gewoon heel goed gaan.
Ze blaft bijvoorbeeld bijna nooit.
Ze kan goed in de bench zijn, ook als ik niet thuis ben gaat dat goed (even geinformeerd bij de buren)
Ze is superlief met andere honden.
Ze schooit niet.
Ze blijft (meestal) al keurig van mijn dochters' speelgoed af.
Ze heeft wel nog dolle buien (als een gek rondjes rennen in de tuin bijv.) maar is wel over het geheel genomen al iets rustiger.
En bovendien heb ik een mooi strak dagritme door haar, en genieten zowel ik als mijn dochtertje heel erg van de wandelingen.

Vandaag kwam mijn ex met onze hond voor de derde keer langs en ze hebben weer heerlijk gespeeld samen.
Mijn exhond is een enorme dominante reu die weinig kan hebben van andere honden, maar Suus mag alles bij hem; in zijn poten bijten, in zijn oren hangen etc. alles vindt hij best. Zo leuk om te zien! Echt dikke maatjes die twee.

Ik wil jullie nogmaals bedanken voor alle tips, en harten onder de riem!!!

Ik vind het heel fijn om te lezen. Kennelijk heb je je hart verpand en raken jullie steeds beter op elkaar ingespeeld. Nu Suusje nog bijbrengen dat ze beter op haar tennisballen moet letten! (grapje, laat dat nog maar even zitten )

Graag nog meer Suusje verhalen - en foto's!

Ik vind het zelf ook heel fijn...
Ik probeer al de hele tijd een foto te croppen maar ik ben niet zo'n held
Dus een foto laat nog even op zich wachten....

Ik gebruik http://www.photobucket.com" onclick="window.open(this.href);return false; om foto's te publiceren - zo heb ik ook mijn onderschrift voor elkaar gekregen. Maar bij het aanmaken van fototopics kreunt mijn lappie iets over te weinig virtueel geheugen.

Maar het is een poging waard, je kunt daar je foto uploaden, bewerken, en vanuit je photobucket-album met een link hier plaatsen. Dat is de onderste van vier links die ze onder elke foto laten zien. Als je het eenmaal doorhebt is het goed te doen.

Gelukt! Maar een beetje groot geloof ik....sorry!

Wat goed om te lezen
Mooie foto van je Suus..!!

mooi om te lezen dat het nu goed gaat!
Voor iedereen was het een nieuwe situatie en daar moet je toch aan wennen.

Leuk dat Suus af en toe nog van die dolle buien heeft buiten, ik zou daar lekker van genieten.
Onze hond had dat ook iedere dag en wij lagen dan in een deuk van het lachen, staart bijna tussen de benen en rennen maar, de dolle 5 minuten.

Suus is een schatje om te zien.

Wat een fijne berichten
En een paar hele leuke foto's

Je komt er wel, heel veel plezier en succes voor jullie drietjes

Dat zijn hele mooie berichten om te lezen en leuke foto's.

Wat een mooie meid. Leuk ook die foto met die Weimaraner? Is dat de hond die nu bij je ex is?

Ja lief he?
Die Weimaraner is idd de hond die met mijn ex is meeverhuisd.

suusje78 schreef:Ja lief he?
Die Weimaraner is idd de hond die met mijn ex is meeverhuisd.

Dan vind ik het alleen maar verstandig en gezond voor je om toch ook een eigen hond te nemen. Het lijkt me hartverscheurend om ineens zonder hond te zijn, dat nog tegelijk met een scheiding ook. Praktisch gezien zal het nog wel zat problemen geven, maar emotioneel gezien vind ik het juist een erg verstandige keus. En zoals te lezen valt komen jullie er wel.

Inge O schreef:wat een heerlijk succesverhaal - als het hf aan zo één 'adem in-adem uit-verhaal' per jaar kan meewerken zijn we alweer gemotiveerd voor het volgende jaar .

Ik pas af en toe nog wel op mijn ex-hond hoor, daarom ben ik ook zo blij dat Suus en hij zulke maatjes zijn.
Moet wel zeggen dat ik na onze scheiding in eerste instantie blij was dat hij met mijn ex mee ging. In die tijd viel hij nog erg uit naar andere honden en ik kon hem dan bijna niet houden.
Pas later begon ik hem te missen maar toen wilde mijn ex hem niet meer missen!

Ik heb vanavond zo gelachen, Suus heeft een vriendje, een Border Collie. Ik was aan het oefenen met Suus naast de fiets, later heb ik haar los gedaan. Zijn baasjes zagen me aankomen en riepen voor de grap; Fiets alsjeblieft door! Hahaha!
Als die 2 elkaar zien, nou dan kunnen zijn baasjes en ik beter een thermoskan koffie erbij hebben, want wij bestaan dan niet meer. We kunnen roepen, doorlopen, stilstaan, lokken met lekkers; ze kijken nergens meer naar om behalve elkaar.
Er lopen hier nogal wat honden, maar zelfs die andere honden interesseren hen dan niet meer. Andere honden doen soms een poging om ook mee te spelen maar ze krijgen er geen speld tussen en druipen dan al gauw weer af.
Het is overduidelijk dat die 2 stapel op elkaar zijn, want met andere honden speelt ze nooit zo lang en uitbundig en komt ze wel als ik haar op een gegeven moment roep.
Ik maak altijd wel een leuk praatje met die mensen en we lopen vaak, noodgedwongen weliswaar, samen op.
Begonnen ze opeens te vertellen dat die vrouw een tijdje geleden huilend op de bank had gezeten waar ze in godsnaam aan begonnen waren en dat ze een duivel in huis hadden gehaald! Ik moest zo lachen!
Zoooo herkenbaar allemaal!
Dat hondje is 6 maanden, Suus 8 maanden, en ook zo gigantisch druk en sloopte de hele boel.
Maar we waren het eens over dat ze allebei wel erg lief zijn

Er bestaan hele lieve duiveltjes

Wat een leuke foto, met al die rotzooi nog uit haar bek
Fijn dat het zo goed gaat, houwe zo

Jaa die troep aan d'r bek zag ik later pas!

Was ik (al)weer hoor.
Heerlijk dagje vandaag...
Vanochtend naar de hondenschool geweest; de juf vond Suus duidelijk rustiger!!!
Aan het eind had ik alsnog lamme armen, maar minder dan voorgaande keren.

Ik pas vandaag ook op mijn exhond.
Echt superleuk gewandeld met die 2. Ze zijn zo gek op elkaar.
Die Weimaraner luistert nu hij wat ouder is echt als een speer, en gaat niet ver bij me vandaan en dat komt mooi uit want Suus komt ook sneller weer bij me als hij erbij is.
Hij jumpte zo vanaf een steiger het water in toen ik er een stok ingooide, echt een gaaf gezicht. Suus durfde niet. Wel wat gesparteld, hihihi.
Ze liggen nu allebei helemaal voor pampus....
Ik heb het vorige baasje van Suus een mailtje gestuurd met een update van hoe het nu gaat, dat ik niet hoop dat ze haar te erg missen en terug willen want zoals het er nu uitziet blijft ze lekker hier

Blijft mooi positief klinken

Heb ik ook aan jullie hulp te danken hoor

Inge O schreef:

suusje78 schreef:Heb ik ook aan jullie hulp te danken hoor

wacht maar tot je onze factuur krijgt, dan kus je ons vast niet meer .