Pagina 4 van 4

Geplaatst: 05 nov 2008 16:21
door donna
cloris schreef:
donna schreef:
Marie-Josée schreef:De beelden van zijn laatste nacht willen maar niet uit mijn hoofd en ik blijf me afvragen of het niet anders had gekund en gemoeten.Maar dat is zinloos.
Dat is idd zinloos,niet doen dus, je kwelt jezelf er alleen maar mee.
Je hebt gedaan wat je kon en wat jij dacht dat goed was en dus was het goed.
Veel sterkte met het verlies...
Dat is wel heel makkelijk gezegd, zo werkt het dus niet :wink: ook al weet je dat je alles gedaan hebt wat in je macht lag kan je dit gevoel niet de baas..
Helaas weet ook ik dat het niet zo werkt .Ik heb ook nog steeds vragen over wat als en wat als...maar je hebt er niks aan en je krijgt ze er niet mee terug.Ik bedoel ook niet te zeggen dat je het maar moet vergeten maar je er zelf verwijten over gaan lopen maken maakt het niet gemakkelijker...

Geplaatst: 05 nov 2008 21:30
door samantha!
Heel veel sterkte!

Geplaatst: 05 nov 2008 21:32
door marye
Vreselijk, heel veel sterkte.

Geplaatst: 06 nov 2008 11:50
door moosje
Heel veel sterkte...

Geplaatst: 06 nov 2008 12:52
door Tamara/Bayko
Wat een verschrikkelijke manier om afscheid te moeten nemen van Bruno. Sterkte Marie-Josee :(:

Geplaatst: 06 nov 2008 12:58
door Jacan
Ik lees het nu pas heel veel sterkte

Geplaatst: 07 nov 2008 20:15
door angelseye2000
Ik lees het nu ook pas.

Heel veel sterkt toegewenst

Geplaatst: 10 nov 2008 19:17
door Gipsy
Belle schreef:
Marie-Josée schreef:
Belle schreef:Sterkte. Ook ik heb een hond verloren aan een maagtorsie en heb me ook heel lang heel rot daarover gevoeld, omdat ik niet thuis was en ze al overleden was toen ik haar vond.
Dat lijkt me helemaal een nachtmerrie.Ik hoop dat het nu wat gesleten is.
Ja, het gaat over, ik heb ook niet meer zo'n moeite mijn honden alleen thuis te laten als in het begin. Maar ik weet niet wat erger is hoor, erbij te moeten zijn en toch niet echt wat kunnen doen, lijkt me minstens zo erg. Ach, het is gewoon erg, hoe dan ook. Maagtorsies zijn gewoon verschrikkelijk en helaas is er nog steeds maar nauwelijks iets bekend over oorzaken en dus maatregelen.
Ik hoop dat jij het ook een plekje kunt gaan geven.
Ach nu lees ik wat er gebeurd is...

Tja het is vreselijk...Vita (R.I.P.) heeft er dit jaar ook 2 gehad...gelukkig was ik er steeds bij en kon ze ook nog gered worden door de operaties...
Maar idd. je leeft constant met de angst...

Nogmaals sterkte...