Tara

[flatcoat]

Mijn vorige hond lag helemaal te hallucineren van de Primperid ..... dus ik kijk niet eens zo erg op van je bericht dat dit de boosdoener is van al die onrust.
Het is te hopen dat ze weer goed gaat eten want daar zal ze toch ook haar energie vandaan moeten halen.
Sowieso sterkte verder!!

[gemini6]

Ik lees al een tijdje mee en voel gewoon hoeveel je van je hond houdt.
Ben blij te horen dat ze zich wat beter voelt en de controle goed was.

[markdekker]

Vandaag is het weer mis met Tara.
Ze kan bijna niet meer lopen, als ze loopt valt ze om.
We zijn met spoed naar de DA gegaan, die kon verder weinig ontdekken.
Geen koorts, bloeddruk normaal, ademhaling normaal, pupillen werden kleiner bij licht, oor van binnen bekeken.
Allemaal niets, daarna zijn we reflexen gaan testen van alle 4 de poten, die waren goed, er zit ook nog gevoel in, als je er in knijpt trekt ze ze weg.
Maar lopen gaat niet, ze heeft verlammings verschijnselen aan 1 kant, volgens de DA heeft ze geen pijn alleen valt ze dus om, ze leunt naar rechts, en als ze haar linker poot neerzet, buigt ze haar poot naar binnen, en valt ze om.
Ik begin langzamerhand te geloven dat ze een bloedprop heeft gehad ofzo, of een hersen infarct.
Het verklaard misschien waarom er minder bloed naar haar gezicht stroomde, dus dat haar tandvlees bleker werd, en waarom haar gezicht zo gevoelig was als je het aanraakte, en nu is er iets met haar hersenen aan de hand waardoor het linker gedeelte niet goed reageert...morgen moeten we bellen hoe het met haar gaat, anders volgt er meer onderzoek.

[flatcoat]

Mijn hemel ........... die hond krijgt het voor d'r kiezen zeg (en jullie ook).
Hoelang kan Tara dit nog volhouden ....... ?

[britta]

wat vreselijk allemaal, ik voel erg met je mee hoor, zo moeilijk als ze steeds weer ff een opleving krijg, je weet niet meer wat je moet doen, maar ik vind wel dat die artsen tegewoordig erg ver gaan hoor, maar ik heb hier een hond waar ik ook zo mee getobt heb, alleen was het geen kanker, kontstant koorst en hoog, dr mild is met spoed eruit gehaald, die stond op klappen. longontsteking, , vocht in dr ellebogen, maar ik dacht dat ze wel kanker had, maar steeds zeiden ze van niet, ook in utrecht geweest, fijn ziekenhuis is dat, en toen ben ik naar sleeuwijk gegaan, toen kwamen ze erachter dat ze een autoimuunziekte had, sle, tenminste ze noemen het verdacht v sle, ik heb haar bijna in laten slapen in die tijd, ze zat ook aan de predn, en ze wilde haar ook dat spul tegen kanker geven, waar je niet in de buurt v andere mag komen, maar dat spul heb ik haar niet laten geven alleen de predn, en daar qwer ze zo suf van, dat ze helemaal niks meer deed als slapen, dus de dag dat ik haar in wilde laten slapen, was de dag daarvoor geminderd met de predn , en die zei dat ze nog oud kon worden met de autoimuunziekte, en we zijn nu een jaar verder, ze zit nu al een paar maanden zonder de predn, een echte goeie eter is het niet, maar ze krijgt voldoende binnen

dit is wel een ander verhaal, maar begrijp hoe het voelt

heb het hondje van mn schoonzus ook zien lijken, aan leukamie

de da wilde er maar mee doorgaan, maar het hondje had een week niet gegeten lag thuis aan het infuus, ze konden het niet meer aan , en zijn naar een andere da gegaan om hem in te laten slapen, want die andere gaf ze eigenlijk gewoon een schuldgevoel om het te doen

ik wens jullie heel veel sterkte, met alles, en ook met het besluit wat je ook ga doen, voel je er niet schuldig bij, want je heb alles voor je beestje gedaan, ik hoop dat ze er toch nog bovenop kom, pfft sterkte in ieder geval

[Zenda]

Jeetje zeg Mark wat een ellende voor jullie, maar ook voor Tara.
Ik hoop dat er een oplossing komt voor jullie.
Hoelang kunnen jullie dit nog aan, het duurt toch al een tijdje.
Heel veel sterkte Mark en geef Tara maar een lekkere knuffel van ons.

[Femmel]

Mark, misschien mag ik dit helemaal niet zeggen, maar wat heeft het leven Tara nog te bieden? Zoals ik uit je verhaal begrijp heeft ze nog af en toe goede momenten, maar wegen die nog op tegen de minder goede/slechte momenten?

Vind het vreselijk voor jullie alledrie.

Heel erg veel sterkte en een dikke knuf voor Tara!

[Kaiou]

Vandaag is het weer mis met Tara.

Ach jeetje ik lees het nu pas.
Wat moeilijk voor jullie.
Tara's leven is nu echt lijden.
Sterkte

[markdekker]

Ik en mijn vrouw zijn het er ook over eens om Tara te laten inslapen.
Lijden is een breed begrip, Tara kan nu bijna niet meer zelf lopen, dat is geen hondwaardig bestaan, we willen gewoon exact weten wat er is.
We willen ook geen schuldgevoel achteraf omdat we nooit hebben geweten wat ze heeft.
Er zit iets in haar hoofd, het kan iets in haar nek zijn of iets in haar hoofd.
Tara gaat alleen nog een MRI scan krijgen, als daar niets uitkomt, tja, dan weet niemand meer wat ze wel heeft, als daar uitkomt dat ze een hersentumor heeft dan laten we haar meteen inslapen, want daar is geen behandeling voor en tja voor Tara kan het zo niet langer.
Ik weet nu al dat ik hier positieve maar ook veel negatieve reacties op krijg maar ja 't is nog steeds mijn hond, ik ken haar best, ik weet in welke toestand ze nu verkeerd, en ik overleg met zoveel mogelijk mensen, om zoveel mogelijk reacties te peilen voor wat het best is voor Tara.

[Zenda]

Mark jullie doen het goed hoor, jij alleen kan beslissen over je hond en niet wij. Ik hoop alleen dat je het in het belang van Tara doet en niet voor jezelf. Hoe moeilijk dat ook is. Maar ik begrijp uit je bericht dat je ook handeld in het belang van Tara. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met deze o zo moeilijke keuze. En ik weet wat het is om je hond zo te zien en niet weten wat er mankeert. Je ziet je hond achteruit gaan, maar je kan in principe niet beginnen met de juiste medicatie als dat al kan.

Wij hadden besloten om Joy te laten inslapen zonder dat we wisten wat ze had. Maar Joy ging zo hard achteruit. Maar gelukkig hoorde we twee dagen voordat we haar wilde laten inslapen dat Joy een zeer ernstige vorm van leukemie had. Nou er valt dan zoveel stress van je af. Je weet dan waarom je het doet. Ik hoop daarom voor jullie dat de artsen erachter komen wat Tara heeft. Ik zeg je dit, omdat ik weet hoe jij voelt.
Maar hou (inderdaad zoals je zelf al zegt ) het hondswaardig bestaan voor Tara in de gaten.

Ik ga duimen dat er wat uit de MRI komt.
Heel veel sterkte.

[flatcoat]

Kan jullie alleen maar sterkte toewensen en schuldgevoelens t.o.v. Tara zijn totaal onterecht; jullie hebben alles gedaan wat in jullie vermogen lag maar sommige dingen kun je niet "sturen" of beïnvloeden en dan moet je alleen nog maar aan het welzijn van Tara denken. En niemand wil afscheid van zijn hond nemen, maar een hond te zien lijden is vele malen erger dan de beslissing nemen om het dier rust te gunnen.
Het verdriet en gemis erna blijft hetzelfde.
Ik heb zelf "de" beslissing binnen 1 dag moeten nemen na een jaar lang geklungel (zonder pijn) en echt, die beslissing was op zich niet moeilijk want ik kon haar gewoon niet aanzien zoals ze daar lag en ja, dan mag je niet egoïstisch zijn (want je wilt haar niet kwijt) maar moet je aan je hond denken. En ook ik heb me afgevraagd "wie ben ik om dat te mogen beslissen" ...... denk dat iedereen hier die ooit voor die keuze gestaan heeft heen en weer geslingerd is tussen gevoel en verstand.
Persoonlijk zou ik mijn zieke hond de ellende van een scan niet meer aandoen, maar ja ......... zoals je zegt, het is jouw hond en jullie voelen je hier beter bij.
Nogmaals sterkte!!

[Zenda]

Het is het niet weten wat je hond heeft.
Tuurlijk wil niemand dat ze hond zo moet blijven leven. Maar het niet weten wat je hond markeerd dat is zo frusterend. Stel je voor dat jij je hond laat inslapen en het is b.v. met simpele medicijnen te verhelpen. Je wilt gewoon weten wat je hond markeerd, en dat je de hond terecht laat inslapen. Dan gaat het weer beter, en dan weer slechter. Je wilt gewoon geen verkeerde keus maken.Het blijft maar door je hoofd spoken. Ik weet precies wat Marc meemaakt het is voor ons ook nog maar een paar maanden geleden. Maar Marc geloof me, je ziet vanzelf aan je hond "tot hier en niet verder"

[flatcoat]

Mirjam, ik weet precies wat zij doormaken ....... wij hebben een jaar lang met Beauty geleefd tussen hoop en onzekerheden, een hond die medicatie krijgt en toch niet opknapt .......... tot er een dag kwam dat je zag dat het kaarsje aan het uitgaan was. Die dag is zij ingeslapen en omdat zowel de d.a. als wij inmiddels aardig gefrustreerd waren over haar "niet opknappen" heb ik toestemming gegeven voor beperkt onderzoek. Zij had dus kanker bleek na de sectie .......... toen vielen de stukjes op hun plek en heb ik mij behoorlijk lang "schuldig" gevoeld als ik eraan dacht hoe mijn hond zich gevoeld moest hebben. Maar ik wist het niet dus die schuldgevoelens waren onterecht, maar het continue verder blijven "zoeken" terwijl je je hond ziet lijden is niet in het belang van je hond maar in je eigen belang.
Tara is ziek, Tara wordt behandeld, Tara knapt niet op, Tara eet niet, Tara kan nauwelijks op haar pootjes staan ...... handel je dan nog in het belang van Tara?? Maar nogmaals, het is ieder eigen keuze hoelang hij/zij doorgaat, niemand kan dat voor een ander beslissen maar zoals mijn d.a. mij steeds op het hart drukte "hou in de gaten dat ze een hondwaardig bestaan blijft hebben".

[Zenda]

flatcoat,sorry als je het zo opvatte, maar het was niet bedoeld als een reactie op jouw berichtje.
Het was gewoon bedoeld voor Marc ter ondersteuning en begrip.

[flatcoat]

Het is en blijft gewoon een hele vervelende periode met het niet weten waar je nou wel of niet goed aan doet.

[markdekker]

Juist ik en mijn vrouw begrijpen meteen dat wanneer Tara pijn heeft, moet ze inslapen, ze mag GEEN pijn hebben, er zijn nu zo'n 6 artsen die zich met Tara bemoeit hebben, geen van allen vond dat ze moest inslapen.
Wij hebben zelf gezegd dat we alles in het belang van Tara doen maar dat we de keus om te laten inslapen laten afhangen of ze pijn heeft, volgens die artsen heeft ze geen pijn.
Tara is een hond die METEEN laat merken als ze pijn heeft, dat heeft ze haar hele leven al gedaan door middel van piepen.
Dat ze nu bijna niet kan lopen, doet ons pijn en wij kunnen dit niet aanzien, Tara lijdt nu, en dat mag niet.
We hebben maandag ochtend een afspraak voor een MRI scan, dan weten we meer...als daar uit blijkt dat dit echt een hersentumor is dan laten we haar dinsdag thuis inslapen...als er met de MRI scan niets te vinden is, dan...tja...dan weet niemand wat er met haar aan de hand is.
En over het opknappen van Tara, toen dit begon op 11 juni, wisten we 4 weken lang niet wat er was, ik ging om de 3 dagen met haar naar de DA om zeker te weten wat ze had, niemand wist het, en uiteindelijk had ze lymfeklier kanker, niemand gaf haar lang, hooguit een 6-tal weken, tot ieders verbazing vorige week, waren de uitzaaiingen in haar lichaam niet meer te zien.
Ze heeft het de afgelopen maanden niet slecht gehad, ze heeft gerent, gespeeld, veel gegeten en gedronken, elke dag lange wandelingen in het park gehad, 1 keer per week lange wandeling in het bos, en ze was echt opgeknapt...ze had kleine terugvallen maar ze was bijna weer de oude hond die ze vroeger was.
Dat dit nu gebeurd had niemand kunnen voorspellen maar juist door alles wat Tara heeft meegemaakt, al die onderzoeken en behandelingen van de afgelopen tijd, is het niet fair om nu met dit haar meteen te laten inslapen zonder te weten wat het is.
Ik ben ook bang, ik huil 10 x per dag naast Tara, ik wil haar niet kwijt maar ik besef dat ik haar moet laten gaan en toch...toch wil ik weten wat het is, anders kan ik haar niet los laten, en maandag hoor ik wat het is.
Tara is al 10 jaar lang mijn hond, ze heeft de eerste 4 maanden van haar leven alleen maar ellende meegemaakt, ze is gered uit die omgeving.
Ze is bij mij gekomen en ik heb haar alles gegeven wat ik kon, en ik zal haar alles geven tot het einde, dat is het minste wat ik voor haar kan doen na al die ellende.

[flatcoat]

Mark, waar wordt Tara nou behandeld? In Utrecht of in Wageningen?
En nogmaals, er is er maar één die zijn hond het beste kent en dat ben jij; een d.a. ziet de hond maar even maar jij ziet haar de hele dag (en nacht). Dit is ontzettend moeilijk en zwaar, zowel voor Tara als voor jullie en ik wens jullie dan ook veel sterkte en wijsheid toe.

[Zenda]

Ga op je eigen gevoel af, in overleg met de d.a(sen). En wat je dan ook besluit het zal de goede zijn.
Heel veel succes maandag.

[markdekker]

Tara wordt eigenlijk op 2 plekken behandeld.
Bij onze eigen dierenkliniek in Amsterdam, en voor de chemo's en echo's bij DSA in Amsterdam.
Als er dieper onderzoek moet worden gedaan, dan wijken we uit naar Utrecht.

[JBK]

Heel veel sterkte met Tara!

Ik hoop dat er snel duidelijkheid komt, voor haar maar ook voor jullie als baasjes.
Er is niemand die jullie kan vertellen wat het beste is voor je hond. Iedereen heeft ook een andere grens en ander inzicht.

Zo vanaf de zijlijn zeg ik dat ik haar al had laten inslapen, maar ik zie ook niet de goede momenten die ze heeft.

Nogmaals veel sterkte!

[markdekker]

Vanmorgen weer bij ons eigen DA geweest, hij denkt dat er iets met haar nek is, en waarschijnlijk geen tumor, zeker weten doet hij niet...maar de verschijnselen die ze heeft lijken allemaal uit haar nek te komen, net alsof een zenuw en/of een bloedvat bekneld zit, hopelijk zien we maandag meer met die RMI scan.
Tara heeft net wel 45 minuten in het bos gewandeld, we zien nu ook dat ze alleen rechtsaf kan lopen en niet links, ze heeft een stijve nek.

[flatcoat]

Zou het voor Tara (en jullie) niet prettiger zijn om bij één kliniek de behandelingen te laten doen? Ik weet niet of dat mogelijk is, hoor ..... maar elke d.a. heeft zijn eigen visie/mening/diagnose en geen idee of de d.a.'s onderling ook nog overleg hebben over Tara.
Het lijkt me allemaal zo verwarrend zoals het nu gaat .... of valt dat wel mee?

[markdekker]

De 2 in A'dam hebben overleg met elkaar, dat moet ook wel anders wordt het een chaos.
Vanavond nog ff bij een spoedkliniek geweest omdat Tara aan het piepen was.
Dit bleek een "bijwerking" van de Temgesic te zijn...nou ik vind het bullshit, thuis is ze vrijwel meteen in slaap gevallen, ze ademt wel rustiger, heeft geen diarree meer, en we wachten rustig maandag af.
Ze hebben bij de spoedkliniek ook nog nagekeken ofdat ze konden testen waar de verlammings verschijnselen vandaan komen, en het lijkt uit haar nek te komen, dus i.v. een hersentumor, wordt er nu aan een nek hernia gedacht.

[Merak]

Vanavond nog ff bij een spoedkliniek geweest omdat Tara aan het piepen was.
Dit bleek een "bijwerking" van de Temgesic te zijn.

Honden kunnen van Temgesic hallucineren, weet ik uit ervaring. Onze hond heeft het ooit gebruikt en die zag werkelijk vreemde dingen. Hij stond vaak stil naar een boom of bosje te kijken, alsof hij dat nog nooit gezien had, terwijl we er dagelijks diverse keren langs liepen. Elke hond reageert natuurlijk anders op het middel, maar dat het piepen bij Tara als bijwerking van de Temgesic wordt genoemd, lijkt mij heel goed mogelijk. Misschien hoort of ziet ze dingen, waardoor ze gaat piepen. Temgesic is geen lichte pijnstiller, het valt niet voor niets onder de opiumwet.
Ik wil je wel heel veel sterkte wensen met Tara de komende tijd. Hopelijk vindt men vandaag een oorzaak voor de klachten die ze nu heeft. En sterkte met het nemen van moeilijke beslissingen.

[markdekker]

Zo, we zijn net terug van een 6-tal lange spannende uren in Utrecht.
Tara is helemaal onderzocht, ze heeft een MRI scan gehad, waarop niets te zien was, het leek wel of 1 nekwerfel iets uitstak maar dat scheen geen reden te zijn van het uitvallen van de zenuwen.
Er werd ook gedacht aan kanker bij haar ruggemerg en er is een punctie van de vloeistof daar genomen maar ook daar leek op zich niets mee aan de hand te zijn.
Dus met andere woorden, het is een raadsel wat ze heeft...
De uitslag van de punctie krijg ik woensdag.

[Brindlecardi]

Mag ik vragen hoe oud Tara is en hoe groot de kans is dat ze weer zelfstandig kan lopen?

[flatcoat]

't Blijft dus nog tobben en wederom afwachten ....... Liet ze tijdens de onderzoeken ook merken dat het allemaal niet zo goed ging?
Ben benieuwd wat er uit komt rollen, maar ja ..... jullie zullen de uren wel helemaal aftellen totdat je iets weet.

[markdekker]

Tara wordt eind oktober, 10, 't is op dit moment niet te zeggen wat ze heeft.
Het waren de volgende mogelijkheden, plotselinge Hernia in haar nek waar nu niets meer van te zien is (alleen lijkt een klein stukje nekwervel uit te steken maar 't is te klein om last van te ondervinden), tumoren in haar wervel, dat was niet te zien op de MRI scan en kennelijk ook niet in de vloeistof daaromheen, ze kan ook nog vorige week gevallen zijn of een klap van iets hebben gehad, zonder dat wij daar erg in hadden.
Ook is het nog mogelijk dat er een bloedprop of iets anders tegen haar wervel duwt enzo een zenuw blokkeert.
Verder is een hersentumor bijna uitgesloten omdat het haar symptomen niet verklaard.

Tijdens de onderzoeken liet ze alles toe, geen pijn, niets, iedereen kon alles bij haar doen...

[Brindlecardi]

Ik zou eerlijk gezegd als je hond niet meer zelf kan lopen, niet meer willen weten wat het is, als de hond er maar geen last meer van heeft, erg grof gezegd van mij, en ook verder niet vervelend bedoelt, het is jullie keuze natuurlijk!!! En ik ken Tara verder niet of wat dan ook

Ik wens jullie veel wijsheid, is niet makkelijk zoiets slepends, niet voor Tara, en al helemaal niet voor jullie!!

[markdekker]

Op dit moment is alles een beetje moeilijk en een raadsel.
Het was een zwaar emotionele slopende en vermoeiende dag, voor Tara, voor mij en voor mijn vrouw, we zijn niet veel wijzer geworden maar wel dat er niets vinden is.
Tara is op dit moment zwaar in de war van de narcose, ik heb het idee dat iets niet goed is maar ja...ze hebben niet geopereerd bij haar, alleen al die pijnstillende rommel toegediend maar goed, ik ben blij dat ze alles voor haar gedaan hebben vandaag...ik ga zodirect slapen want ik ben kapot.