Het HondenForum

Senna1 schreef:Helaas wederom geen goed nieuws....
Hij blijft vermageren, dat was ook al duidelijk zonder weegschaal.
Na het weekend zal de dosis verhoogd worden.
Hij moet snel stabiliseren anders kan ik het hem niet aandoen nog veel langer te laten lopen....
heel erg moeilijk allemaal....

Verdorrie. Ik hoopte dat er toch enige verbetering in zou zijn.
Heel veel sterkte en duimen blijven draaien op een klein wondertje voor hem

Helaas... Het ziet er nog steeds niet best uit voor onze grote vriend..
Ondanks dat hij nu naar een hogere dosis prednison is gegaan blijft hij vermageren. Het bereikt nu echt een punt waar we een beslissing moeten gaan maken...
Daarnaast krijgt hij er nu andere complicaties bij.
Door zijn lage weerstand wordt hij verkouden en geeft hij zo nu en dan over. Daarbij komen gewoon al z'n brokken er terug uit wat hij natuurlijk niet kan hebben omdat hij al zo vermagerd is.

Vanaf vandaag krijgt hij medicatie tegen z'n verkoudheid ( om te zorgen dat het geen long ontsteking wordt ) en iets om z'n maag wat rustiger te houden zodat hij niet meer over geeft.
Ook wordt de dosis prednison verlaagt... Het heeft geen enkel effect en de hogere dosis zou de reden kunnen zijn van overgeven. Na ruim 3 weken prednison zou zijn gewicht op z'n minst gestabiliseerd moeten zijn en z'n ontlasting normaal. Dat is duidelijk niet het geval.

Afgelopen vrijdag vertoonde hij ook ineens heel ander gedrag. Senna is normaal erg enthousiast en altijd blij. Ondanks dat hij ziek is blijft hij zo.
Vrijdag zag ik een heel andere hond. Hij stond er verloren bij, geen sprankje enthousiasme en z'n ogen verdrietig. Hij wilde zelfs niet naar binnen om te eten terwijl hij je normaal omver zou lopen om aan z'n brokken te beginnen. Na aandringen en geduld kwam hij toch en begon erg langzaam aan z'n brokken wat niet bij hem hoort.
Vooral de blik in z'n ogen greep me erg aan... Je weet voor jezelf bijna zeker dat dit moment onvermijdelijk is maar als het dan toch gebeurd is het erg dramatisch. Ik wist toen bijna zeker dat ik de beslissing voor hem moest maken maar diezelfde avond nog toonde hij toch weer z'n eigen IK.
Hij was weer blij en enthousiast en at de tweede keer die dag weer met z'n normale gulzige happen.

Het weekend was hij ook weer in redelijk normale doen en je krijgt dan toch weer hoop. Helaas vertoonde hij gisteren weer zo'n moment van depresief zijn en het overgeven is nog niet gestopt.
Maar ook nu is hij eigenlijk weer z'n normale zelf en dat maakt het er allemaal niet makkelijker op.

Ik twijfel en ik twijfel, hij zal onvermijdelijk andere complicaties gaan krijgen door z'n zwakke toestand en eigenlijk, diep van binnen, weet ik dat hij niet zal opknappen maar de knoop door hakken vind ik heel erg moeilijk. Wanneer hij zelf de hoop opgeeft maakt het de beslissing misschien ietsje minder moeilijk maar omdat hij naast die twee momenten toch gewoon een blije dog blijft krijg ik het niet over m'n hart.
Ik moet voor hem kiezen, dat weet ik, maar het is zo verrekte moeilijk.....

Hoi Danny,

Wat een vreselijke toestand.

Ik schrijf dit omdat je er heel misschien iets aan kunt hebben al denk ik dat je er niets aan hebt.

Twee jaar geleden was mijn Gordo ook ziek, hij zou een leverafwijking hebben en kreeg toen ook onder andere dexmethason voorgeschreven, samen met een antibioticum en nog wat andere middelen.

Daar zou hij van op moeten knappen, maar hij bleef steeds slechter worden, hij werd steeds magerder en magerder. Op een gegeven moment was hij echt een skelet waar het leven op het laatst uit begon te verdwijnen. Zijn lever was enorm opgezet, vervet en hij was op het punt gekomen waarop hij op elk moment dood zou gaan.

Op het alllerlaatste moment ben ik toen naar een andere DA gegaan die onmiddellijk alle voor de lever belastende medikatie stopte, wat dus inhield dat de dexametason en de antibiotica gestopt moesten worden, het enige dat hij nog mocht blijven nemen was het speciale leverdiëet.

Dat waas in Gordo zijn geval de reddende beslissing. Beetje bij beetje is hij begonnen op te knappen en nu twee jaar later is hij helemaal gezond en springlevend, met zijn haast 14 jaartjes.

Ik neem aan dat er naar jouw grote vriend zijn leverfunktie is gekeken.

Het zou dus kunnen zijn dat de medikatie feitelijk dat is wat hem de nek aan het omdraaien is, maar natuurlijk, ik weet niet óf dit zo is, ik vertel je dit omdat je er over kunt praten met de DA.

Wel moet ik er bij vermelden dat de behandelende DA, degene die mijn Gordo die fnuikende medikatie voorgeschreven had tot op de dag van vandaag blijft volhouden dat zijn behandeling de juiste was en dat het feit dat Gordo opgeknapt is niet te wijten is aan het wegnemen van al die voor hem schadelijke middelen.

Hiermee wil ik zeggen dat als ik niet aan een andere DA zijn mening had gevraagd maar was blijven vertrouwen op het oordeel van DA 1 Gordo nu allang overleden zou zijn ten gevolge van een foute diagnose én behandeling.

Kort gezegd: Hoe is het met je knul zijn lever?

Ach Danny, wat ontzettend verdrietig allemaal om te lezen..Arme Senna, arme jullie! Ik wens jullie heel erg veel sterkte en ik hoop ontzettend dat hij toch gaat opknappen...

Wil,

Zijn lever en nier functies zijn in orde. Daar is in een vroegtijdig stadium al op gecontroleerd. Daarnaast hebben wij dus ook behalve onze eigen DA, waar ik veel vertrouwen in heb, ook intensief contact gehad met dierenkliniek Eersel waar de in de doggen wereld bekende Maarten Kappen werkt. Deze kliniek geld als één van beste van Nederland wanneer het op problemen met doggen aankomt en deze kliniek adviseerd, los van elkaar, bijna identieke behandeling als onze eigen DA.
Over-medicatie met de Prednison zou dus nu de oorzaak kunnen zijn van het overgeven en daarom, en omdat het dus geen resultaat oplevert, is er besloten de hoeveelheid af te bouwen.

Door middel van uitsluiting zijn we nu eigenlijk zo ver dat er niets anders overblijft dan een tumor in de maag of darmen. Dit is helaas niet te opereren en dan blijft alleen een chemo over. Dat wil ik Senna niet aandoen omdat de succes cijfers daarvan erg droevig zijn en het de toestand van de hond er niet beter op maakt.

Wel goed om te horen dat er dus ook succes verhalen zijn! Goed voor jou en voor je maatje!

Eline* schreef:Ach Danny, wat ontzettend verdrietig allemaal om te lezen..Arme Senna, arme jullie! Ik wens jullie heel erg veel sterkte en ik hoop ontzettend dat hij toch gaat opknappen...

Dank je wel meis!
Ik hoop en ik hoop.. maar ik heb er een zwaar hoofd in.
Het is vreselijk om die vriendelijke, blije, enthousiaste reus zo te zien aftakelen....

Ik ging er al vanuit hoor, dat Senna een heel ander probleem heeft als mijn Gordo, maar ik dacht dat ik het je toch even moest vertellen onder het motto je weet maar nooit.

Heelheel veel sterkte Danny, het is ongelooflijk pijnlijk om je lieverd af te zien takelen en niets te kunnen doen om hem beter te laten worden, ik hoop op een wondertje.

Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen...

Wat vreselijk triest allemaal , ik hoop ook op een wondertje.
Is er al een echo gemaakt van zijn buik , of heb ik daar overheen gelezen. Bij PBtje was de maagtumor (verdikte maagwand) duidelijk te zien op de echo.
Sterkte..

Wat een toestanden

Ik wens jullie veel wijsheid en kracht, en ondertussen duim ik mee dat het toch weer snel beter gaat met Senna.

Senna1 schreef:

Eline* schreef:Ach Danny, wat ontzettend verdrietig allemaal om te lezen..Arme Senna, arme jullie! Ik wens jullie heel erg veel sterkte en ik hoop ontzettend dat hij toch gaat opknappen...

Dank je wel meis!
Ik hoop en ik hoop.. maar ik heb er een zwaar hoofd in.
Het is vreselijk om die vriendelijke, blije, enthousiaste reus zo te zien aftakelen....

Ik heb er ook een zwaar hoofd in als ik alles zo lees...blijkbaar slaat er niets aan en de oorzaak is ook volkomen onduidelijk.. Tijd is dan ineens heel kostbaar als hij ondertussen zo doorgaat met aftakelen..

Ik weet precies hoe je je voelt; die machteloosheid en twijfel over wanneer je de beslissing moet nemen.

Veel mensen om je heen zeggen dan; je weet wanneer het goed is en dat neem ik dan ook wel aan. Maar het pad naar dat moment... brrrr...wij hebben met Charly een paar passen gezet op dat pad en gelukkig zijn we er weer even van afgehaald omdat Charly nu heel stabiel is (hij heeft dus kanker weten we). Maar ik krijg het al koud bij de gedachte alleen al, want wij zullen straks hoogstwaarschijnlijk de beslissing moeten nemen.

Kortom; ik wens jullie veel sterkte, wijsheid en liefde toe.. Het is zo godvergeten moeilijk.....

Hé Danny, das slecht nieuws

We zijn met zijn allen zo aan het duimen dat het goed zou komen met Senna.

Tja...een beslising nemen...Senna zal je het wel zeggen met haar ogen. Probeer haar ondertussen wel te verwennen zodat je jezelf ook beter voelt.

De tijd is aangebroken om zoveel mogelijk op een positieve manier van elkaar te genieten...baat het niet dan schaadt het niet.

Geef Senna ook lekkere dingetjes te eten zodat ze er plezier aan beleeft. Nu het stricte eten...nou het werkt niet, dus laat haar meegenieten.

Ondertussen blijven we hopen dat het goedkomt !

Sterkte !

Eva

evaellenjoan schreef:Hé Danny, das slecht nieuws

We zijn met zijn allen zo aan het duimen dat het goed zou komen met Senna.

Tja...een beslising nemen...Senna zal je het wel zeggen met haar ogen. Probeer haar ondertussen wel te verwennen zodat je jezelf ook beter voelt.

De tijd is aangebroken om zoveel mogelijk op een positieve manier van elkaar te genieten...baat het niet dan schaadt het niet.

Geef Senna ook lekkere dingetjes te eten zodat ze er plezier aan beleeft. Nu het stricte eten...nou het werkt niet, dus laat haar meegenieten.

Ondertussen blijven we hopen dat het goedkomt !

Sterkte !

Eva

Het probleem is dat als we hem lekkers geven, dat hij daar direct last van heeft in de vorm van ernstige diaree. Hij kan bijna niets anders dan zijn brokken verdragen (en zelfs zijn brokken gaat dus nu al niet meer goed). Wel geven we hem macaroni vanwege de koolhydraten. Gelukkig vindt hij dit ook erg lekker en heeft het tot dusver geen negatieve invloed gehad.

als zijn brokken nu ook al niet meer goed gaan kun je wellicht nog een goede kvv proberen?

ow danny wat erg voor jullie!!

heel veel sterkte

Wat verdrietig zeg . Hoopte zo voor jullie en Senna dat de prednison aan zou slaan. Ik hoop toch dat er nog ergens een sprankeltje hoop en beterschap komt!

Hutsje schreef:als zijn brokken nu ook al niet meer goed gaan kun je wellicht nog een goede kvv proberen?

Nou, met zijn brokken gaan niet goed bedoelde ik meer het overgeven wat hij nu doet. Volgens de DA kan dit komen door de toestand van zijn maag in combi met de prednison. Wisselen met voer vinden we nu ook erg riskant omdat hij zo mager is en daardoor zo weinig weerstand heeft dat er gewoon geen ingrijpende dingen mogen/kunnen gebeuren. Hopelijk helpen de medicijnen vandaag voor het overgeven en wordt zijn maag daardoor weer een beetje stabiel.

Heel veel sterkte met Senna,en heel veel sterkte met het te nemen besluit mocht dat nodig zijn.

Heel veel sterkte. Ik weet hoe je je voelt op dit moment.

Helaas...
Met hopeloze frustratie, machteloosheid en intens verdriet moet ik schrijven dat het ophoudt voor onze lieve Senna.
Alles wat hij gisteren gegeten heeft, veel minder dan dat hij normaal eet, is er zo'n beetje direct weer uitgekomen.
Ook z'n pillen tegen het overgeven en z'n verkoudheid dus. Ik kan met geen mogelijkheid meer zeggen welke pillen hij nu wel en niet gehad heeft maar eigenlijk maakt het ook niet meer uit.

Hij is op... Hij heeft moeite met ademhalen, rilt en trilt de hele tijd, wil niets meer behalve tegen je aanhangen zodat je heel duidelijk voelt dat z'n hart veel te snel te keer gaat. Zijn ogen staan op stil verdriet en als hij kon praten zou hij alleen nog zeggen dat het genoeg geweest is denk ik...

Na een onrustig nacht bleek hij alles, echt alles, wederom te hebben uitgebraakt en vanochtend toen hij weer moest overgeven zat er zelfs bloed bij. Hij houdt niets meer binnen en omdat hij al zo vermagerd is gaat hij dat niet lang rekken.
Drinken doet hij wel, gelukkig, nog maar het is duidelijk dat dit niet meer kan. Ik kan mijn vriend dit niet langer aan doen.

De afspraak met m'n DA is gemaakt voor vanavond zolang er niets ernstigs in zijn toestand veranderd. Ik zou het nog een dag, misschien twee, kunnen uitstellen maar ik kan het niet meer over m'n hart verkrijgen.. het zou oneerlijk zijn tegen over hem.

Verdomme... diep van binnen weet je dat het een keer komt maar wat doet het dan toch een pijn....

Sterkte vanavond

Je kúnt niets anders meer Danny,

Ik huil met jullie mee.

Heel veel sterkte vandaag.

Wat vreselijk voor jullie heel veel sterkte vanavond

Wat een vreselijke situatie

Heel veel sterkte...

Sterkte vanavond...

sterkte jongens, dit is heftig. maar rust is voor senna nu het beste..

dikke zoen vanuit hier

Wat zal deze beslissing je pijn doen . Maar wat een dappere beslissing heb je gemaakt.

Heel erg veel sterkte vandaag, praat en knuffel nog maar met hem.

In gedachte bij jullie!!

Wat een nachtmerrie Heel veel sterkte...

Heel veel sterkte ..voor vanavond maar ook voor daarna !