Danoontje powerrr schreef:Marie-Josée schreef:Danoontje powerrr schreef:
Dat gedeelte van hem doet me altijd een beetje denken aan de join-up bij paarden.
Onderdanig gedrag afdwingen en dan doen alsof het dier zich vrijwillig overgeeft.
Wat nodig is in een situatie die door de bazen verkloot is.
Nodig of onnodig, ik vind het hoe dan ook een foute interpretatie van vrijwillige overgave.
Precies, noem het beestje gewoon bij de naam en geef er geen draai aan om het lekker te laten klinken.

Ik zou zeggen, kijk, de hond weet nu wie de baas is en daarom onderwerpt hij zich als ik dat afdwing.

Maw hij protesteert niet meer. Een hond die vrijwillig onderwerpt als in op de rug draaien gaat mij hoe dan ook te ver. Geen van mijn honden hoeft zich dermate zorgen te maken om wat ik ga doen dat dat om totale onderwerping vraagt. Beter gezegd, ik wil absoluut niet zien dat mijn honden zich op hun rug werpen als ik boos zou zijn of streng. Dat wijst alleen al op een absolute blokkade wat leervermogen aangaat. Die hond zit zo vast in zijn angst dat hem iets aangedaan wordt dat alle leren stopt. Dan weet ik dat ik veel te dominant heb gedaan mocht zoiets ooit gebeuren. Nu ben ik dat ook niet gewend. Ik heb nog nooit een hond gehad die zich op de rug wierp bij druk en dat wil ik ook graag zo houden.

De buik tonen betekent alleen maar dat de hond bezorgd is over zijn gezondheid en veiligheid. Daar wil je toch helemaal niet komen in de relatie met je hond?

Pups zijn een ander verhaal. Die onderwerpen nu eenmaal snel en zijn snel om weinig onder de indruk. Een volwassen hond waarmee je een band hebt hoeft zich wat mij betreft nooit op zijn rug te gooien om respect te tonen. Dat kan veel subtieler en minder emotioneel wat mij betreft. Veel prettiger en op een manier waarbij het leervermogen niet blokkeert. Een hond op de rug in totale deemoed daar kan niemand meer wat mee. Het geeft alleen een lekker gevoel aan mensen die van overheersen houden. En soms vind ik dat wel een beetje op de voorgrond treden bij CM. Soms is hij vol begrip, soms krijgt hij een lekker gevoel bij het onderwerpen van een grote brute hond.
Ik vind eerlijk gezegd dat zijn eigen honden helemaal niet zo prettig ogen. Ik vond het heel wat dat Daddy zo makkelijk was. Echter nu ik beter kijk zie ik vrijwel alleen een conflictvermijdende pitbull die liefst helemaal niet in de situatie gebracht werd. :N: Ik zie hem zelfs regelmatig met de kop naar de muur gaan liggen in een vreemd huis met vreemde honden. Dat getuigd wel van een enorme angst voor correcties als je het mij vraagt. En hij weet dat als er iets mis gaat dat hij dan op zijn kop krijgt. Ubersociaal wil ik dat dus ook absoluut niet noemen. Doe iets fout dan heb ik je is het meer. En wat doet die hond dan? Juist, die maakt zichzelf onzichtbaar. Prettig vind ik dat niet.
Bij teefjes gaat het beter. Dan mag hij kwispelen en ruiken. Dat vind ik dan wel weer prettig om te zien. Maar bij reuen die moeilijk doen moet hij helemaal niet aan komen kakken met Daddy. Neem dan Mamma mee en laat die de zaakjes regelen als teef tov een reu. Veel beter.
Wat me ook opviel is dat Junior met wat? 8 weken gecastreerd is? Dat zie je behoorlijk aan de bouw en ook dat maakt dat ik Junior niet echt als top opgevoede pitbull-reu kan zien. Logsch dat dat hondje niet lastig doet. Hij is nooit volwassen geworden.
