Zamunda schreef:
Geen haar op mijn hoofd die dat overweegt, volgens mij kun jij dat heel prima zelluf

.
Dit was een noodkreet om hulp

ik heb niks aan jou, ga eens gewoon een Kong herplaatsen ofzo (wij gebruiken ze iedere dag

)
Nou, nog een redelijk nieuwe ondeugd dan van het monster. Eentje waar ik geen last van heb
In de avond ,na het eten wordt er altijd even gestoeid met Taran en geknuffeld met Mika. Taran telt daar echt op en weet precies wanneer het wel en wanneer het niet gebeurd. Op maandag begint hij bv. niet te zeuren om we dan naar voetballen gaan met de jongste thuis.
De andere dagen, als er dus niks is begint Taran na het eten onrustig te drentelen en met speelgoed te sjouwen ondertussen het baasje geïrriteerd aankijkend dat die het lef heeft om ooooook nog de taaaaaafel heeeeelemaaaaaal af te ruimen

(met een diepe zucht).
Gaat Ramon daarna gewoon op de bank zitten en niet met Taran spelen dan heeft meneer daar wat op bedacht. Men neme een trouwflos of een bal, men gaat in de kamer staan en zwaaie met het attribuut wat op dat moment in de bek zit. Dat laat je op het goede moment los en dan heeft dat als effect dat het tegen het baasje aan vliegt. Succes 100% gegarandeerd. Het mooiste is, als het object landt op een bijzonder gevoelige plek halverwege baasjes lijf (kost hem zijn kinderbijslag zegt hij altijd). Dat zorgt namelijk altijd voor niet alleen een hoop gezwaai, maar ook voor de nodige verbale ondersteuning
Het grappige is, dat echt al mijn saarloosjes tot nu toe dit gedrag lieten zien
Ook een nieuwe, waar ik dan wel "last" van heb en waar de buurt zich een ongeluk om lacht in het kader van een puber met een grote mond.
Saarloosjes zijn nogal verbaal ingesteld. Omdat Taran op het moment nogal van het streken uithalen is krijgt hij nog wel eens een correctie.
Nu stonden we laatst bij de supermarkt, baasje was even naar binnen om iets te halen en wij moesten dus even buiten wachten. Er komt een mevrouw langs met een zeer welopgevoede Jack. Taran maakt kennis en besnuffeld bet beestje die dit oogluikend toestond met een lichte blik van afkeer.
Toen Taran besloot dat je er ook met een poot op kon meppen heb ik een einde aan de kennismaking gemaakt door Taran weg te halen en tegen de Mw. te zeggen dat ik dit gedrag niet wil. De Mw., begreep dat, zei vriendelijk goedendag en liep door.
Taran was zeer beledigd dus toen ik hem riep om hem af te leiden en een koekje te geven (hij zou dan aandacht voor mij hebben wat beloond moest worden) draaide meneer om, keek me aan en begon op niet mis te verstane wijze me te vertellen dat ik echt niet normaal was dat ik zomaar ingreep.
Oftewel een 33 kilo nepwolf stond tegen me te waaauwaauawaaaaaaaauwwwww iewaaawnouhouuwwww te doen. Dat alles met een bijzonder beledigd gezicht
De Mw. was nog niet zover weg en kwam niet meer bij. De toeristische fietsers lagen ook in een deuk en vertaalden Taran's gezeur en gemopper ongeveer op dezelfde manier als ik.
"Wat een geweldige hond" zei meneer fietser ook nog al hikkend. Tja
Dat zaniken doen bijna alle saarloosjes al moet ik wel zeggen dt Taran wel de meest vocale is. Ik zal, als ik er deze week aan toekom een een filmpje maken als ik eten aan het klaarmaken ben, dan weten jullie wat ik bedoel
