Geplaatst: 11 sep 2006 22:52
Hier wordt volop geduimd
Heel veel sterkte en beterschap voor Lana.
Het HondenForum
Het gaat niet meer met Lana... Up-date pagina 52
Pagina 3 van 44
Geplaatst: 11 sep 2006 22:54
Wat een nare berichten...
Heel veel sterkte en beterschap voor Lana.
Heel veel sterkte en beterschap voor Lana.
Geplaatst: 11 sep 2006 22:54
Pffff dat is echt niet niks wat er met Lana aan de hand is
Wat een schrik weer!
Heel veel sterkte Karen en Rens en ik duim volop voor jullie meisje!
Wat een schrik weer!
Heel veel sterkte Karen en Rens en ik duim volop voor jullie meisje!
Geplaatst: 11 sep 2006 22:58
pfff wat een ellende.. in ieder geval weet je nu wat er aan de hand is, duim voor je dat het goed komt 
Geplaatst: 11 sep 2006 22:58
wat een rot bericht 
sterkte met Lana , de duimen draaien.
sterkte met Lana , de duimen draaien.Geplaatst: 11 sep 2006 23:06
kom op lana
we duimen
Geplaatst: 11 sep 2006 23:07
Hier draaien de duimen ook!
Maar goed dat ze toch hebben geopereerd, dan maakt Lana in ieder geval nog een kans. Als ze dit nog even hadden gelaten voor wat het was, zou het denk ik zowiezo anders afgelopen zijn.
Karen en Rens, sterkte!
Maar goed dat ze toch hebben geopereerd, dan maakt Lana in ieder geval nog een kans. Als ze dit nog even hadden gelaten voor wat het was, zou het denk ik zowiezo anders afgelopen zijn.
Karen en Rens, sterkte!
Geplaatst: 11 sep 2006 23:09
Wat een toestand zeg!! Heel veel sterkte
Geplaatst: 11 sep 2006 23:17
Sterkte, ik hoop dat alles goed zal gaan.
Geplaatst: 11 sep 2006 23:32
Hier draaien de duimen op volle sterkte
Geplaatst: 11 sep 2006 23:38
Hoi allemaal,
Mensen, wat een dag hebben wij achter de rug... Ik zal de dag even in vogelvlucht doornemen...:
Vannacht een vrij onrustige nacht. Lana had twee keer gal gebraakt. Vanochtend wilde ze wat drinken, maar dat kwam en binnen een minuut net zo hard weer uit. Toen wist ik al dat het niet goed zat. Ik moest vandaag werken, maar Rens was gelukkig vrij, dus die kon bij Lana blijven.
Vanaf mijn werk had ik de dierenarts gebeld, hij wilde de foto's die gisteren gemaakt waren met de andere twee dierenartsen bespreken en zou mij daarna terugbellen. Een uur later belde hij mij terug met de mededeling dat ze graag een echo door een specialist wilden laten maken, zodat beter beoordeeld zou kunnen worden wat er nu precies aan de hand was in die buik. Ze hadden al een afspraak gemaakt bij een specialist in Renkum (zij werkt ook in de Wagenrenk) en daar kon Lana om 13:30 uur terecht. Afhankelijk wat daar uit zou komen, zou bekeken worden wat er verder zou gebeuren. Of ze geopereerd moest worden, of ze nog geopereerd kòn worden of dat een operatie helemaal niet nodig was.
Eigenlijk moest ik de hele dag werken, maar omdat ik al vanaf het begin het gevoel had dat er meer aan de hand was, wilde ik persé mee naar de specialist. Gelukkig kon ik het regelen dat ik de middag een andere keer in kon halen, dus om 12:00 uur ben ik naar huis gegaan en zijn Rens en ik, samen met Lana, richting Renkun gereden. We moesten eerst nog bij de dierenarts de foto's en een doorverwijzing ophalen.
In de kliniek in Renkum moest Lana, terwijl we zaten te wachten, alweer braken... Ze was echt zo ziek...
De echo wees niet echt uit wà t er nu in die buik zat. Wel was duidelijk te zien dat de darmlissen enorm verwijd waren en dat het vocht wat in de darmen zat, alleen maar heen en weer schommelde, in plaats van dat het één kan op naar achteren ging. Dat wees in elk geval op een afsluiting. Verder was er veel vocht in de buikholte te zien, waardoor de specialist vermoedens had op een beginnende buikvliesontsteking. Er was eigenlijk maar één optie: ze moest opengemaakt worden om te kijken wat er in die buik aan de hand was en wel zo snel mogelijk.
Ze heeft contact gehad met onze dierenarts en daar konden we om half vier terecht voor een operatie. Over de prognose kon ze ons niets zeggen, maar ze vertelde wel dat er ook een mogelijkheid was dat het zo slecht zou kunnen zijn dat ze zouden moeten besluiten om haar niet meer wakker te laten worden... Mensen, wat kreeg ik een klap in mijn gezicht toen ik dat hoorde! Natuurlijk hou je er rekening mee, maar als een specialist dat zo letterlijk tegen je zegt, is het toch wel heel wat anders. Ik heb bijna de hele weg richting huis zitten janken in de auto...
Onderweg bedachten we ons dat het weinig zin had om eerst naar huis te rijden, want dan zouden we een kwartier later weer in de auto moeten stappen om naar de dierenarts te rijden. We hebben daarom een mooi stuk bos bij Velp opgezocht en hebben daar drie kwartier heerlijk met Lana op het gras gelegen in de zon, wetende dat dit misschien de laatste keer zou zijn dat we nog zo met haar samen konden zijn. Lekker in het bos, de plek waar Lana het liefste kwam...
En toen met lood in de schoenen naar de dierenarts om half vier...
Bij de dierenarts stond alles al klaar. Lana zou opengemaakt worden om te kijken wat er aan de hand was, dat zouden ze met ons komen overleggen en daarna zouden we beslissen wat te doen. We bleven bij Lana tot ze sliep en wat had ik het toen moeilijk. Ik heb inmiddels al acht operaties meegemaakt met Lana, maar nog geen één waarbij de mogelijkheid zo reeel was dat we haar niet meer terug zouden zien...
Na een half uur kwam de dierenarts vertellen dat ze toch een tumor hadden gevonden. De tumor zat niet in de darmen, maar in het darmscheil (daar zijn de darmen als het ware mee 'opgehangen' in het lichaam) en dat de darmen daar omheen gedraaid waren en zo voor een afsluiting hadden gezorgd. De darmen die daarom heen gedraaid zaten, zagen er al heel slecht uit. Dat stuk darm zou verwijderd kunnen worden en dan zou het goede stuk dunne darm opnieuw aan de dikke darm vastgemaakt kunnen worden. Er werd benadrukt dat het echt om een hele zware operatie zou gaan en dat we ons goed moesten realiseren dat niet alleen de operatie, maar ook post-operatief heel risicovol zou kunnen zijn. De eerste 48 uur na de operatie zou aantonen of de darmfunctie nog zou herstellen. Daarnaast moesten we ook haar leeftijd in ons achterhoofd houden en het feit dat er al veel toxine in haar lichaam zat, in verband met die afsluiting van de darmen die waarschijnlijk al sinds zondag bezig was. De andere optie was om haar dicht te maken en haar in te laten slapen...
We kregen de mogelijkheid om even samen te overleggen, maar dat was voor ons allebei niet nodig. Natuurlijk zouden we haar laten opereren! Lana mag dan wel bijna 9,5 jaar oud zijn, maar ze is nog zó vitaal. Inslapen kon altijd nog, dus we vonden allebei dat we dit gewoon moesten proberen.
Zo gezegd, zo gedaan, de dierenartsen zouden beginnen met de operatie en wij konden naar huis. De operatie zou 1,5 uur duren. Zodra de operatie achter de rug was, zouden we gebeld worden.
Thuis zijn we met Levi en Bono naar het bos gegaan. Even lekker uitwaaien, want wat hà dden we een zorgen...
Toen we bijna bij de auto terug waren, ging de telefoon. De operatie op zich was goed verlopen. Er was 80 cm. dunne darm weggehaald, de tumor was helemaal weggehaald en de blinde darm hadden ze verwijderd. Toch benadrukte de dierenarts nogmaals dat het echt een hele zware operatie is geweest en dat de komende 48 uur pas zouden uitwijzen of de operatie ook daadwerkelijk geslaagd zou zijn en of de darmfunctie weer op gang zal komen. Lana moest daar in elk geval 48 uur blijven, omdat ze aan een infuus ligt. We spraken af dat de dierenarts ons tussen 20:00 uur en 21:00 uur weer zou bellen om te vertellen hoe het dan ging.
Thuisgekomen, waren we allebei doodop. We hebben snel wat gegeten en wat op de bank gehangen. Ik heb besloten om met Bono te gaan trainen (was weer zijn eerste training dit seizoen) en Rens zou gaan badmintonnen. Even wat afleiding voor ons allebei, want Lana zou er niet beter van worden als we beiden op de bank zouden blijven zitten. (Vandaar deze late up-date...!)
Op het trainingsveld ging mijn telefoon. Het was de dierenarts die al een stukje positiever klonk. Lana was zelf naar haar hok gelopen en ze keek ook weer wat helderder uit haar ogen. De situatie blijft nog steeds erg kritiek, maar Lana zelf lijkt zich er weer dapper doorheen te slaan.
Op dit moment (23:30 uur) zou de dierenarts nog eens bij haar gaan kijken en dan vannacht om 02:00 uur en om 05:00 uur nog eens. Als er iets heel erg mis is, belt hij me morgenochtend om 08:30 uur (zó eng die tijd dus straks...). Heb ik niets gehoord, dan kan ik zelf om 09:30 uur bellen om te vragen hoe het gaat.
Wat een dag...! En wat een emoties weer.
Wat een lieve reacties van jullie allemaal hier en via de sms...
Het blijft voorlopig dus nog even erg spannend tot woensdagavond. Laten we er het beste van hopen.
Mensen, wat een dag hebben wij achter de rug... Ik zal de dag even in vogelvlucht doornemen...:
Vannacht een vrij onrustige nacht. Lana had twee keer gal gebraakt. Vanochtend wilde ze wat drinken, maar dat kwam en binnen een minuut net zo hard weer uit. Toen wist ik al dat het niet goed zat. Ik moest vandaag werken, maar Rens was gelukkig vrij, dus die kon bij Lana blijven.
Vanaf mijn werk had ik de dierenarts gebeld, hij wilde de foto's die gisteren gemaakt waren met de andere twee dierenartsen bespreken en zou mij daarna terugbellen. Een uur later belde hij mij terug met de mededeling dat ze graag een echo door een specialist wilden laten maken, zodat beter beoordeeld zou kunnen worden wat er nu precies aan de hand was in die buik. Ze hadden al een afspraak gemaakt bij een specialist in Renkum (zij werkt ook in de Wagenrenk) en daar kon Lana om 13:30 uur terecht. Afhankelijk wat daar uit zou komen, zou bekeken worden wat er verder zou gebeuren. Of ze geopereerd moest worden, of ze nog geopereerd kòn worden of dat een operatie helemaal niet nodig was.
Eigenlijk moest ik de hele dag werken, maar omdat ik al vanaf het begin het gevoel had dat er meer aan de hand was, wilde ik persé mee naar de specialist. Gelukkig kon ik het regelen dat ik de middag een andere keer in kon halen, dus om 12:00 uur ben ik naar huis gegaan en zijn Rens en ik, samen met Lana, richting Renkun gereden. We moesten eerst nog bij de dierenarts de foto's en een doorverwijzing ophalen.
In de kliniek in Renkum moest Lana, terwijl we zaten te wachten, alweer braken... Ze was echt zo ziek...
De echo wees niet echt uit wà t er nu in die buik zat. Wel was duidelijk te zien dat de darmlissen enorm verwijd waren en dat het vocht wat in de darmen zat, alleen maar heen en weer schommelde, in plaats van dat het één kan op naar achteren ging. Dat wees in elk geval op een afsluiting. Verder was er veel vocht in de buikholte te zien, waardoor de specialist vermoedens had op een beginnende buikvliesontsteking. Er was eigenlijk maar één optie: ze moest opengemaakt worden om te kijken wat er in die buik aan de hand was en wel zo snel mogelijk.
Ze heeft contact gehad met onze dierenarts en daar konden we om half vier terecht voor een operatie. Over de prognose kon ze ons niets zeggen, maar ze vertelde wel dat er ook een mogelijkheid was dat het zo slecht zou kunnen zijn dat ze zouden moeten besluiten om haar niet meer wakker te laten worden... Mensen, wat kreeg ik een klap in mijn gezicht toen ik dat hoorde! Natuurlijk hou je er rekening mee, maar als een specialist dat zo letterlijk tegen je zegt, is het toch wel heel wat anders. Ik heb bijna de hele weg richting huis zitten janken in de auto...
Onderweg bedachten we ons dat het weinig zin had om eerst naar huis te rijden, want dan zouden we een kwartier later weer in de auto moeten stappen om naar de dierenarts te rijden. We hebben daarom een mooi stuk bos bij Velp opgezocht en hebben daar drie kwartier heerlijk met Lana op het gras gelegen in de zon, wetende dat dit misschien de laatste keer zou zijn dat we nog zo met haar samen konden zijn. Lekker in het bos, de plek waar Lana het liefste kwam...
En toen met lood in de schoenen naar de dierenarts om half vier...
Bij de dierenarts stond alles al klaar. Lana zou opengemaakt worden om te kijken wat er aan de hand was, dat zouden ze met ons komen overleggen en daarna zouden we beslissen wat te doen. We bleven bij Lana tot ze sliep en wat had ik het toen moeilijk. Ik heb inmiddels al acht operaties meegemaakt met Lana, maar nog geen één waarbij de mogelijkheid zo reeel was dat we haar niet meer terug zouden zien...
Na een half uur kwam de dierenarts vertellen dat ze toch een tumor hadden gevonden. De tumor zat niet in de darmen, maar in het darmscheil (daar zijn de darmen als het ware mee 'opgehangen' in het lichaam) en dat de darmen daar omheen gedraaid waren en zo voor een afsluiting hadden gezorgd. De darmen die daarom heen gedraaid zaten, zagen er al heel slecht uit. Dat stuk darm zou verwijderd kunnen worden en dan zou het goede stuk dunne darm opnieuw aan de dikke darm vastgemaakt kunnen worden. Er werd benadrukt dat het echt om een hele zware operatie zou gaan en dat we ons goed moesten realiseren dat niet alleen de operatie, maar ook post-operatief heel risicovol zou kunnen zijn. De eerste 48 uur na de operatie zou aantonen of de darmfunctie nog zou herstellen. Daarnaast moesten we ook haar leeftijd in ons achterhoofd houden en het feit dat er al veel toxine in haar lichaam zat, in verband met die afsluiting van de darmen die waarschijnlijk al sinds zondag bezig was. De andere optie was om haar dicht te maken en haar in te laten slapen...
We kregen de mogelijkheid om even samen te overleggen, maar dat was voor ons allebei niet nodig. Natuurlijk zouden we haar laten opereren! Lana mag dan wel bijna 9,5 jaar oud zijn, maar ze is nog zó vitaal. Inslapen kon altijd nog, dus we vonden allebei dat we dit gewoon moesten proberen.
Zo gezegd, zo gedaan, de dierenartsen zouden beginnen met de operatie en wij konden naar huis. De operatie zou 1,5 uur duren. Zodra de operatie achter de rug was, zouden we gebeld worden.
Thuis zijn we met Levi en Bono naar het bos gegaan. Even lekker uitwaaien, want wat hà dden we een zorgen...
Toen we bijna bij de auto terug waren, ging de telefoon. De operatie op zich was goed verlopen. Er was 80 cm. dunne darm weggehaald, de tumor was helemaal weggehaald en de blinde darm hadden ze verwijderd. Toch benadrukte de dierenarts nogmaals dat het echt een hele zware operatie is geweest en dat de komende 48 uur pas zouden uitwijzen of de operatie ook daadwerkelijk geslaagd zou zijn en of de darmfunctie weer op gang zal komen. Lana moest daar in elk geval 48 uur blijven, omdat ze aan een infuus ligt. We spraken af dat de dierenarts ons tussen 20:00 uur en 21:00 uur weer zou bellen om te vertellen hoe het dan ging.
Thuisgekomen, waren we allebei doodop. We hebben snel wat gegeten en wat op de bank gehangen. Ik heb besloten om met Bono te gaan trainen (was weer zijn eerste training dit seizoen) en Rens zou gaan badmintonnen. Even wat afleiding voor ons allebei, want Lana zou er niet beter van worden als we beiden op de bank zouden blijven zitten. (Vandaar deze late up-date...!)
Op het trainingsveld ging mijn telefoon. Het was de dierenarts die al een stukje positiever klonk. Lana was zelf naar haar hok gelopen en ze keek ook weer wat helderder uit haar ogen. De situatie blijft nog steeds erg kritiek, maar Lana zelf lijkt zich er weer dapper doorheen te slaan.
Op dit moment (23:30 uur) zou de dierenarts nog eens bij haar gaan kijken en dan vannacht om 02:00 uur en om 05:00 uur nog eens. Als er iets heel erg mis is, belt hij me morgenochtend om 08:30 uur (zó eng die tijd dus straks...). Heb ik niets gehoord, dan kan ik zelf om 09:30 uur bellen om te vragen hoe het gaat.
Wat een dag...! En wat een emoties weer.
Wat een lieve reacties van jullie allemaal hier en via de sms...
Het blijft voorlopig dus nog even erg spannend tot woensdagavond. Laten we er het beste van hopen.
Geplaatst: 11 sep 2006 23:45
wat een verhaal
maar veel sterkte voor jullie
maar veel sterkte voor jullie
Geplaatst: 11 sep 2006 23:51
pfffff....wat een emotie's vandaag...
Zo sta je bij je hond waarvan de kans heel reeel is dat ze niet meer wakker wordt....zwaar, heel zwaar is dat.
Ik duim nog even heel hard door En denk aan jullie...
Wat moet morgenvroeg 8.30 een verschrikkelijke tijd zijn zeg...
Ik hoop je eerste berichtje hier niet eerder te lezen dan na 9.30 dat het allemaal goed met Lana gaat
Zo sta je bij je hond waarvan de kans heel reeel is dat ze niet meer wakker wordt....zwaar, heel zwaar is dat.
Ik duim nog even heel hard door
En denk aan jullie...Wat moet morgenvroeg 8.30 een verschrikkelijke tijd zijn zeg...
Ik hoop je eerste berichtje hier niet eerder te lezen dan na 9.30 dat het allemaal goed met Lana gaat
Geplaatst: 11 sep 2006 23:55
Mijn duimen blijven nog hard doordraaien hopend op een voorspoedige nacht, sterkte Karen 
Geplaatst: 11 sep 2006 23:56
Nogmaals sterkte........
Geplaatst: 11 sep 2006 23:57
We duimen hier
Geplaatst: 11 sep 2006 23:58
Jeetje wat een drama...en ze heeft al zo veel meegemaakt!
Ik duim hard mee dat ze de eeste 48 uur goed door komt en dat het herstel daarna ook voorspoedig gaat zodat ze lekker van haar oude dag kan genieten!!
Heel veel sterkte en een dikke knuffel voor je grote meisje!
Groetjes Hilda.
Ik duim hard mee dat ze de eeste 48 uur goed door komt en dat het herstel daarna ook voorspoedig gaat zodat ze lekker van haar oude dag kan genieten!!
Heel veel sterkte en een dikke knuffel voor je grote meisje!
Groetjes Hilda.
Geplaatst: 11 sep 2006 23:59
Wat ontzettend heftig allemaal !
En we gaan hier met z'n allen heel hard voor Lana duimen en het moet gewoon goedkomen.
Ik hoop dat jullie een beetje kunnen slapen vannacht en hoop nog harder op goede berichten morgen!
Ik denk aan jullie.
En we gaan hier met z'n allen heel hard voor Lana duimen en het moet gewoon goedkomen.
Ik hoop dat jullie een beetje kunnen slapen vannacht en hoop nog harder op goede berichten morgen!
Ik denk aan jullie.
Geplaatst: 12 sep 2006 00:00
Sterkte Karen
Kom op Lana, nog even volhouden hoor. Je kunt nog even niet gemist worden!
Kom op Lana, nog even volhouden hoor. Je kunt nog even niet gemist worden!
Geplaatst: 12 sep 2006 00:02
Hoi Hilje,mercedes2803 schreef: Ik hoop je eerste berichtje hier niet eerder te lezen dan na 9.30 dat het allemaal goed met Lana gaat
Ik moet morgenochtend werken, dus helaas kan ik pas 's middags iets op het forum posten...
Geplaatst: 12 sep 2006 00:04
Nogmaals heel veel sterkte en een hele dikke knuffel!
Geplaatst: 12 sep 2006 00:05
oh zo...nou, ik hoop gewoon alleen maar goede berichten te lezen morgen! En ik hoop idd dat je nog een beetje slaapt vannachtScooby schreef:Hoi Hilje,mercedes2803 schreef: Ik hoop je eerste berichtje hier niet eerder te lezen dan na 9.30 dat het allemaal goed met Lana gaat
Ik moet morgenochtend werken, dus helaas kan ik pas 's middags iets op het forum posten...
Geplaatst: 12 sep 2006 00:08
Lana kom op meid!! Beter worden hoor.
Sterkte voor jullie en ik hoop op goede berichten morgen/straks.
Sterkte voor jullie en ik hoop op goede berichten morgen/straks.
Geplaatst: 12 sep 2006 00:13
Vreselijk Karen, wat zullen jullie een zware dag achter de rug hebben. Ik hoop op goede berichten morgen.
Geplaatst: 12 sep 2006 00:13
Heel veel sterkte en hier wordt geduimt dat alles goed gaat komen
Hoop dat je meisje goed de nacht doorkomt, dan is er al weer zicht op een beter herstel
Sterkt voor jullie en een knuffel voor Lana
Hoop dat je meisje goed de nacht doorkomt, dan is er al weer zicht op een beter herstel
Sterkt voor jullie en een knuffel voor Lana
Geplaatst: 12 sep 2006 00:53
Lana meisje, je kán 't!
Geplaatst: 12 sep 2006 04:59
veel sterkte. hopelijk slaat ze zich er doorheen
Geplaatst: 12 sep 2006 07:12
Heel veel sterkte voor straks en voor de komende tijd natuurlijk.
Wat heftig allemaal zeg.
Wat heftig allemaal zeg.
Geplaatst: 12 sep 2006 07:47
Nogmaals sterkte, hopelijk word je niet gebeld om 8.30 uur.
Ik blijf duimen voor Lana.
Ik blijf duimen voor Lana.
Geplaatst: 12 sep 2006 07:55
Heel veel sterkte. Ik duim mee.