Het HondenForum

Meeko schreef:

Brigitte schreef:

Meeko schreef:
Voor mij zou een operatie de eerste keus zijn, zonder naar het kostenplaatje te kijken. Dus mocht het financieel te realiseren zijn, zal hij ook echt geopereerd worden. Alleen ben ik wel bang dat beide kanten tegelijk moeten (als dat mogelijk is), omdat hij nu al rond de 12 maanden zit en de 2e kant anders al met 14 maanden gedaan moet worden wat ook al een lastig verhaal wordt.

Bij een heupkoprecetie maakt leeftijd niet uit

Sterkte en succes met het zoeken naar een oplossing

Ik was het bericht aan het typen toen je nog niet gereageerd had, dus las het pas daarna
Dit gaat dus in ieder geval over bekkenkanteling.

Brigitte schreef:

Daisy@ schreef:Maar een vraagje dan.
Is het dan niet zonde om alles weg te halen als het ook 'opgelost' kan worden door de kop weer in de kom te krijgen?

Niet dat ik je aanval hoor, snap je wel hé.
Maar het lijkt me dan zo'n zonde.

Al is het super om te lezen dat het nu ook zo goed gaat

Enne.... ik ben ook bevooroordeeld hé, dat snap je.
Zo heeft ieder natuurlijk z'n eigen ding waar hij goede ervaringen mee heeft.

Ook al komt de kop weer in de kom dan blijft het probleem arthrose rond hangen. Alano had al erg arthrose en daar moesten er ook wat mee, zoals je kan zien had hij ook zowat geen kom(men) dus wat dan?.
Ik wild eniet dat een nieuwe kop voor problemen ging zorgen.

Daarbij heb ik zelf ook geen goede ervaringen met bekkenkantelingen. En nadat ik een Labrador uit ons asiel zag die na 2 mislukte kantelingen weer op de been kwam door 1 heupkopampuatie zag ik dat helemaal zitten
Ook mijn DA die al 20 jaar deze operatie uitvoert heeft met deze methode ook het meeste succes geboekt.
Ik zal ook weer als het mogelijk is voor deze operatie kiezen

marian* schreef:En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

Meeko schreef:

marian* schreef:En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

Is een kunstheup niet meteen al een stuk duurder

Daisy@ schreef:

Brigitte schreef:

Daisy@ schreef:Maar een vraagje dan.
Is het dan niet zonde om alles weg te halen als het ook 'opgelost' kan worden door de kop weer in de kom te krijgen?

Niet dat ik je aanval hoor, snap je wel hé.
Maar het lijkt me dan zo'n zonde.

Al is het super om te lezen dat het nu ook zo goed gaat

Enne.... ik ben ook bevooroordeeld hé, dat snap je.
Zo heeft ieder natuurlijk z'n eigen ding waar hij goede ervaringen mee heeft.

Ook al komt de kop weer in de kom dan blijft het probleem arthrose rond hangen. Alano had al erg arthrose en daar moesten er ook wat mee, zoals je kan zien had hij ook zowat geen kom(men) dus wat dan?.
Ik wild eniet dat een nieuwe kop voor problemen ging zorgen.

Daarbij heb ik zelf ook geen goede ervaringen met bekkenkantelingen. En nadat ik een Labrador uit ons asiel zag die na 2 mislukte kantelingen weer op de been kwam door 1 heupkopampuatie zag ik dat helemaal zitten
Ook mijn DA die al 20 jaar deze operatie uitvoert heeft met deze methode ook het meeste succes geboekt.
Ik zal ook weer als het mogelijk is voor deze operatie kiezen

Oké, ja, dat stukje van arthrose had ik even gemist bij hem. En nee, dan is een bekkenkanteling geen optie meer.
En op die foto zag ik idd geen kom, dan wordt het toch een ander verhaal.
Maar ok, duidelijk ja. Was zomaar ff benieuwd. Heb er toen wel van gelezen hoor, maar ja, je vergeet wel eens wat hé.

Onze da vertelde ons wel dat een bekkenkanteling wel vaak misgaat. Omdat er toch geopeerd gaat worden als er al athrose is, en dan gaat het gewoon niet meer, wat logisch is.
Wat dat betreft hadden wij 'geluk' dat we er zo vroeg bij waren.

Ik geloof ook best dat een hond zo'n gewricht op kan vangen met spieren.
Birdy is dan een heel ander hondje, maar zij heeft rechtsachter helemaal geen kop meer. Maar ze huppelt vrolijk rond, af en toe tilt ze die poot op als het te gek wordt. Scheelt natuurlijk ook dat ze zo weinig weegt.

marian* schreef:

Meeko schreef:

marian* schreef:En dan is deze methode óók nog een optie:
http://www.bouvierkennel.nl/medisch/kunstheup.htm

Is een kunstheup niet meteen al een stuk duurder

Mwah,scheelt een paar duizend eurootjes ja.
Maar het is een optie.
Wat ik zou doen in jullie geval is een aantal dingen goed op een rijtje zetten,informatie inwinnen en de hele boel blijven bespreken met de stichting.

Daisy@ schreef:En Meeko. Misschien is het een idee om hem te leren op een krant zijn behoefte te doen?
Is misschien een gek idee, maar tillen is voor een hond na zo'n operatie (mits je het doet) ook pittig hoor. Wij tilden Spike aan een band onder zijn buik mee naar buiten. Zodat hij niet veel hoefde te steunen dan.

Of heb je een balkon ofzo?

Brigitte schreef:Als ik je ook een advies mag geven? Je hond lijkt 'mij' ook een uistekende kandidaat voor een heupkoprecectie (heupkopamputatie).

In de meeste gevallen is het ook alleen maar nodig om 1 kant te laten opereren. Deze operatie koste mij als ik het goed had nog geen 300 euro incl medicijnen en nazorg voor 1 kant.

Ze halen de heupkop eraf en wat er dus niet zit kan niet meer slijten en geen pijn doen. Het enigste is dat je de spierontwikkeling moet bij houden.

Mijn hond is aan 2 kanten gedaan en dat is de eerste en tot nog toe enigste keer dat mijn DA 2 kanten heeft gedaan in de 20 jaar dat hij de operatie uitvoert.

Hij doet alles wat een gezonde hond ook doet incl traplopen ideaal voor het kweken van de spiertjes

Meeko schreef:

Daisy@ schreef:

Brigitte schreef:

Daisy@ schreef:Maar een vraagje dan.
Is het dan niet zonde om alles weg te halen als het ook 'opgelost' kan worden door de kop weer in de kom te krijgen?

Niet dat ik je aanval hoor, snap je wel hé.
Maar het lijkt me dan zo'n zonde.

Al is het super om te lezen dat het nu ook zo goed gaat

Enne.... ik ben ook bevooroordeeld hé, dat snap je.
Zo heeft ieder natuurlijk z'n eigen ding waar hij goede ervaringen mee heeft.

Ook al komt de kop weer in de kom dan blijft het probleem arthrose rond hangen. Alano had al erg arthrose en daar moesten er ook wat mee, zoals je kan zien had hij ook zowat geen kom(men) dus wat dan?.
Ik wild eniet dat een nieuwe kop voor problemen ging zorgen.

Daarbij heb ik zelf ook geen goede ervaringen met bekkenkantelingen. En nadat ik een Labrador uit ons asiel zag die na 2 mislukte kantelingen weer op de been kwam door 1 heupkopampuatie zag ik dat helemaal zitten
Ook mijn DA die al 20 jaar deze operatie uitvoert heeft met deze methode ook het meeste succes geboekt.
Ik zal ook weer als het mogelijk is voor deze operatie kiezen

Oké, ja, dat stukje van arthrose had ik even gemist bij hem. En nee, dan is een bekkenkanteling geen optie meer.
En op die foto zag ik idd geen kom, dan wordt het toch een ander verhaal.
Maar ok, duidelijk ja. Was zomaar ff benieuwd. Heb er toen wel van gelezen hoor, maar ja, je vergeet wel eens wat hé.

Onze da vertelde ons wel dat een bekkenkanteling wel vaak misgaat. Omdat er toch geopeerd gaat worden als er al athrose is, en dan gaat het gewoon niet meer, wat logisch is.
Wat dat betreft hadden wij 'geluk' dat we er zo vroeg bij waren.

Ik geloof ook best dat een hond zo'n gewricht op kan vangen met spieren.
Birdy is dan een heel ander hondje, maar zij heeft rechtsachter helemaal geen kop meer. Maar ze huppelt vrolijk rond, af en toe tilt ze die poot op als het te gek wordt. Scheelt natuurlijk ook dat ze zo weinig weegt.

Voor zover is er bij Meeko in ieder geval geen arthrose geconstateerd.

Dat een bekkenkanteling kan mislukken zit dus ook in mijn gedachtegang. Stel je gaat voor zo'n operatie, dat hij dan niet slaagt en het alsnog geen optie is om hem hier te houden :N:

Mijn vriend en ik hebben namelijk niet het gevoel dat het een optie is voor Meeko om bij ons te blijven wanneer zijn probleem niet verholpen kan worden. (en dan ook echt verholpen)

Even voor alle duidelijkheid, het zijn allemaal gedachtes die door mijn/ons hoofd razen en het is gewoon echt ontzettend moeilijk
Daarbij komt dat hij nu een week bij ons is en het beeld wat je natuurlijk voor ogen hebt hoe je zou willen dat het gaat op drastische wijze is veranderd. We hebben het natuurlijk totaal niet aan zien komen en het ligt verreweg van de verwachtingen die we bij de keus om een hond te adopteren hadden.
Ik wil niet kil overkomen naar Meeko hoor, want hij is me echt wel dierbaar en wil absoluut het beste voor hem. Maar dit zijn natuurlijk ook dingen die door ons hoofd gaan.

Dat we zijn levenstijl zouden moeten aanpassen met wat we voor ogen hadden is totaal niet het probleem. Maar zouden we het kostenplaatje gerealiseerd krijgen. Zouden wij zelf ook op een hele andere manier moeten gaan leven en ook onze andere dieren, wat natuurlijk nog verder weg ligt van dat wat de bedoeling was.
Je houdt rekening met eventuele extra kosten die je krijgt ook van de DA, maar met ruim 2000 euro houdt je gewoon echt geen rekening.

Ik heb om heel eerlijk te zijn niet zo'n lekker gevoel bij een heupkopamputatie, ik vraag me namelijk af in hoeverre dat het probleem oplost. Hij zou dan misschien wel trappen kunnen lopen, maar hoeveel per dag. Reken op 4x per dag naar buiten, trap af-trap op naar de 3e verdieping, ik vind het nogal wat. Ik weet verder helemaal niets van deze ingreep en zou me daar ook verder in moeten verdiepen. Wat ik natuurlijk ook zeker ga doen.

Het is echt ontzettend moeilijk, ik ga me in ieder geval in verschillende dingen verdiepen en wacht op een reactie van de stichting.

Dat we zijn levenstijl zouden moeten aanpassen met wat we voor ogen hadden is totaal niet het probleem.

Teckelgek schreef:Ik lees alles nu pas. Jemig Joyce, wat een ellende en zorgen. Ik vind het zo vreselijk voor jullie!

Ook ik vraag me af of niemand van die stichting Meeko daar gezien heeft. Halen ze zo maar ongezien een hond hierheen dus?Als jij het na een paar dagen al ziet lijkt het er dus op dat niemand van die stichting daar geweest is. Persoonlijk vind ik dat een slechte zaak dan en ik vind ook dat ze hierin absoluut een verantwoordelijkheid naar jullie toe hebben.
Begreep ik het goed dat je ook geen zekerheid hebt over eventuele andere ziektes?

Ik heb ontzettend met jullie en Meeko te doen en wens jullie heel veel sterkte. Ik wou dat ik iets kon doen voor jullie.

Meeko schreef:Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

bulletjebe schreef:

Meeko schreef:Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

Meeko schreef:

bulletjebe schreef:

Meeko schreef:Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

Zo las ik het nou eenmaal op die site ik weet het ook allemaal niet meer....

Ik ga zeker contact opnemen met andere klinieken, maar ik moet ook weer wachten op een reactie van de orthopeed waarmee ik gesproken heb. Hij wilde sowieso nog een mening van een collega van hem inroepen en zou me daarna de foto's, de diagnose en de hele rotzooi meesturen.

Ik wil zeker meerdere meningen weten, maar ik weet het gewoon ook allemaal niet
Ik zie op een foto dat het er niet goed uitziet, maar dan houd het er ook wel meeop. Wat voor hem mogelijkheden bied, wat de kansen zijn... ik kan het je niet vertellen.... Kon ik het maar.

Meeko schreef:

bulletjebe schreef:

Meeko schreef:Na een nacht weinig slapen ben ik in ieder geval wel weer wat wijzer geworden.

Ik heb een hele fijne site gevonden met eigenlijk de verschillende mogelijkheden en wanneer een hond hiervoor in aanmerking komt.
http://www.detweedelijn.nl/heupdysplasie.htm

Het doorsnijden van de spier in de lies, geeft alleen pijnverlichting en is bovendien tijdelijk,

Dit begrijp ik niet; want ik ken een hond die deze operatie heeft ondergaan en die is al 7 jaar en loopt nog als een tierelier.Maar deze hond had dus misvormingen en daarbij was bekkenkanteling beslist een slechte optie geweest.

terwijl Meeko een jonge hond is en gewoon nog heel veel jaartjes vooruit moet. Verder geeft hij weinig tot geen pijnsignalen af, je hoort hem niet of nauwelijks. Maar zijn rustige houding zou weer wel kunnen duiden op pijn ipv op wennen aan ons huis, dus daar is ook moeilijk wat op te zeggen.

De heupkopresectie is een operatie die ze doen wanneer er flinke beschadiging is van de gewrichten, dat is op het moment dus ook absoluut niet het geval, dus zou ik ook niet voor deze operatie kiezen wanneer het (nog) niet nodig is. Daarbij is het resultaat onvoorspelbaarder naarmate de grote van de hond toeneemt. Dan komt natuurlijk ook weer de vraag wat het vele trappenlopen met hem gaat doen

Verder staat er nog de optie om een de zenuwtakjes kapot te maken zodat hij geen pijn heeft, nou dat valt al helemaal af. (is ook alleen gebaseerd op pijn en de resultaten wisselen sterk)
Er staat nog de optie om niets operatiefs te doen, maar op te letten met voeding, getrainde spieren en ontstekingsremmers voor de artrose. Deze valt eigenlijk ook af, omdat het niks oplost (niet in onze woonsituatie)

Ik heb dus het gevoel dat het enige wat in onze situatie in aanmerking komt de bekkenkanteling is.

Voor een bekkenkanteling komen alleen honden in aanmerking waarbij de heup kop en heupkom niet aangetast zijn, want anders is zoals je zult begrijpen het resultaat op de lange termijn niet bevredigend vanwege de botwoekeringen

Nu dus nog de vraag, kunnen wij dit opbrengen, dat verdomde geld ook altijd

Wat zijn misschien anders de mogelijkheden.... tjah.. triest
Vanwege de slechte situatie waarin hij heeft gezeten dragen de spieren aan de achterhand van Meeko natuurlijk bijna niets. Een goede training gecombineerd met afvallen, een gedoseerde beweging en ontstekingsremmers zou voorlopig misschien heel veel kunnen doen. Alleen dat gecombineerd met onze woonsituatie is gewoon zinloos

We wachten nog steeds op een reactie van de stichting, heb in ieder geval het bericht gekregen dat ze druk bezig zijn om te kijken wat ze eventueel voor ons kunnen doen.
Vandaag ga ik in ieder geval nog even rondbellen voor wat prijsschattingen voor een bekkenkanteling en dan alles maar even een beetje laten rusten tot we wat meer weten van de stichting.

Ik zou toch eens naar verschillende klinieken bellen en de heupfoto's evt. doormailen zodat je wat meer te weten komt over de diverse behandelmethoden, waardoor je die methode kunt kiezen die voor Meeko het beste is

Zo las ik het nou eenmaal op die site ik weet het ook allemaal niet meer....

Ik ga zeker contact opnemen met andere klinieken, maar ik moet ook weer wachten op een reactie van de orthopeed waarmee ik gesproken heb. Hij wilde sowieso nog een mening van een collega van hem inroepen en zou me daarna de foto's, de diagnose en de hele rotzooi meesturen.

Ik wil zeker meerdere meningen weten, maar ik weet het gewoon ook allemaal niet
Ik zie op een foto dat het er niet goed uitziet, maar dan houd het er ook wel meeop. Wat voor hem mogelijkheden bied, wat de kansen zijn... ik kan het je niet vertellen.... Kon ik het maar.

Erica schreef:Ik wil geen stooktrol zijn, maar er moet me toch iets van het hart hoor.

Wij zijn medio mei in het asiel van Ayamonte geweest, we hebben er ook beeldmateriaal van, met name op tape. Ik heb daar de secretaris geintervieuwd en met het verhaal wat zij toen vertelde strookt dit gewoon niet.

Ayamonte is een mooi asiel. Kennels zijn vrij groot en in mooie straatjes overzichtelijk aangelegd. De honden hebben voorzieningen om goed op te kunnen liggen, er zijn schaduwplekken en de honden lopen dagelijks los. Ik kan gewoon niet geloven dat dit over het hoofd is gezien. Het spijt me om het te zeggen hoor, want is was echt heel erg onder de indruk van het asiel. Het ziet er schitterend verzorgd uit, heel schoon, zonder opsmuck maar gewoon heel oke en gebouwd met de middelen die voorhande zijn.

Ayamonte is geen asiel waar de mensen de honden niet kennen, daar is de opzet niet naar en daar is het gewoon niet groot genoeg voor. In Refugio Kimba (dierenhulp Cadiz) zitten 3 keer zoveel honden en de vaste verzorger kent IEDERE hond bij zijn naam. Voor mijn gevoel moet het in Ayamonte dus zeker zo zijn dat ze de hond goed kennen.

Het gaat mij er niet om, om het asiel zwart te maken, want het is zondermeer een goed asiel en de honden hebben het er relatief goed. Ik zal je eerlijk zeggen dat als ik in Spanje zou wonen en zij pensionmogelijkheden zouden bieden, ik mijn honden (indien nodig) daar met gerust hart zou brengen.

Maar ik kan er gewoon met mijn pet niet bij dat dit niet gezien is. Met alle respect maar ik begrijp dat jullie nog best jong zijn en Meeko niet de zoveelste hond is die bij jullie is gekomen om heel oud te worden. En toch zien jullie in een paar dagen dat het dus echt mis zit. Je mag dan toch verwachten dat ze in het asiel ook deze waarnemingen hebben gedaan en het hun zeker verontrust zou moeten hebben. Daarom zou ik ook echt zeker stand houden en me door de stichting niet af laten schepen.

De opzet van al de stichtingen is om honden uit het buitenland te helpen, asielen te ondersteunen maar ook nazorg te bieden aan de honden en hun nieuwe baasjes hier in Nederland. En een goede stichting neemt die nazorg heel serieus. Zij nemen namelijk heel bewust de verantwoording voor hun geplaatste honden. Het werkt immers twee kanten op, je tekent een contract waar bij de meeste stichtingen in staat vermeld dat de hond ten alle tijden eigendom van de stichting blijft, je aan bepaalde zaken moet voldoen en dat zij dit ook willen controleren etc. etc. Een stichting die veel eisen aan zijn adoptanten steldt, moet daar ook zeker zelf veel bieden. Het is de keuze van de stichting zelf om deze honden onder hun beheer te plaatsen. Zij moeten daarnaast weer vertrouwen op het asiel dat de honden dus screent en zullen daar ook afspraken over hebben, maar dat zijn hun interne zaken. De stichting heeft gekozen te vertrouwen op het oordeel van de medewerkers van Ayamonte en op basis van de informatie die zij hebben gehandeld. En dat pleit hun dus niet vrij om te zeggen, "Bekijk het maar, jouw pech!"

Ik begrijp ook dat je nog op een antwoord wacht, dus het kan gewoon nog alle kanten op. Maar misschien heb je hier toch wat aan. Mocht het antwoord wat tegenvallen, laat je dan niet te snel uit het veld slaan! Het gaat er ook zeker niet om de stichting financieel uit te melken ofzo, maar ik ben wel van mening dat ze jullie gewoon moeten steunen zoveel als dat ze kunnen.

Groet,
Erica

Stang schreef:Wacht nu even op deze orthopeed.
Dan kan je nog een second opinion vragen aan een andere orthopeed, de röntgenfoto's heb je al, dus dat zijn niet zoveel extra kosten.

Op basis van deze twee meningen zou ik een besluit nemen.
Hij loopt er al een tijd mee, dus een dag meer of minder maakt nu niet zo heel veel uit.

Hopelijk heb je dan ook al bericht van de Stichting in hoeverre ze bij kunnen dragen in de kosten (en eerlijk gezegd vind ik dat ze dit wel moeten doen).

Inge O schreef:

Erica schreef:Ik wil geen stooktrol zijn, maar er moet me toch iets van het hart hoor.

Wij zijn medio mei in het asiel van Ayamonte geweest, we hebben er ook beeldmateriaal van, met name op tape. Ik heb daar de secretaris geintervieuwd en met het verhaal wat zij toen vertelde strookt dit gewoon niet.

Ayamonte is een mooi asiel. Kennels zijn vrij groot en in mooie straatjes overzichtelijk aangelegd. De honden hebben voorzieningen om goed op te kunnen liggen, er zijn schaduwplekken en de honden lopen dagelijks los. Ik kan gewoon niet geloven dat dit over het hoofd is gezien. Het spijt me om het te zeggen hoor, want is was echt heel erg onder de indruk van het asiel. Het ziet er schitterend verzorgd uit, heel schoon, zonder opsmuck maar gewoon heel oke en gebouwd met de middelen die voorhande zijn.

Ayamonte is geen asiel waar de mensen de honden niet kennen, daar is de opzet niet naar en daar is het gewoon niet groot genoeg voor. In Refugio Kimba (dierenhulp Cadiz) zitten 3 keer zoveel honden en de vaste verzorger kent IEDERE hond bij zijn naam. Voor mijn gevoel moet het in Ayamonte dus zeker zo zijn dat ze de hond goed kennen.

Het gaat mij er niet om, om het asiel zwart te maken, want het is zondermeer een goed asiel en de honden hebben het er relatief goed. Ik zal je eerlijk zeggen dat als ik in Spanje zou wonen en zij pensionmogelijkheden zouden bieden, ik mijn honden (indien nodig) daar met gerust hart zou brengen.

Maar ik kan er gewoon met mijn pet niet bij dat dit niet gezien is. Met alle respect maar ik begrijp dat jullie nog best jong zijn en Meeko niet de zoveelste hond is die bij jullie is gekomen om heel oud te worden. En toch zien jullie in een paar dagen dat het dus echt mis zit. Je mag dan toch verwachten dat ze in het asiel ook deze waarnemingen hebben gedaan en het hun zeker verontrust zou moeten hebben. Daarom zou ik ook echt zeker stand houden en me door de stichting niet af laten schepen.

De opzet van al de stichtingen is om honden uit het buitenland te helpen, asielen te ondersteunen maar ook nazorg te bieden aan de honden en hun nieuwe baasjes hier in Nederland. En een goede stichting neemt die nazorg heel serieus. Zij nemen namelijk heel bewust de verantwoording voor hun geplaatste honden. Het werkt immers twee kanten op, je tekent een contract waar bij de meeste stichtingen in staat vermeld dat de hond ten alle tijden eigendom van de stichting blijft, je aan bepaalde zaken moet voldoen en dat zij dit ook willen controleren etc. etc. Een stichting die veel eisen aan zijn adoptanten steldt, moet daar ook zeker zelf veel bieden. Het is de keuze van de stichting zelf om deze honden onder hun beheer te plaatsen. Zij moeten daarnaast weer vertrouwen op het asiel dat de honden dus screent en zullen daar ook afspraken over hebben, maar dat zijn hun interne zaken. De stichting heeft gekozen te vertrouwen op het oordeel van de medewerkers van Ayamonte en op basis van de informatie die zij hebben gehandeld. En dat pleit hun dus niet vrij om te zeggen, "Bekijk het maar, jouw pech!"

Ik begrijp ook dat je nog op een antwoord wacht, dus het kan gewoon nog alle kanten op. Maar misschien heb je hier toch wat aan. Mocht het antwoord wat tegenvallen, laat je dan niet te snel uit het veld slaan! Het gaat er ook zeker niet om de stichting financieel uit te melken ofzo, maar ik ben wel van mening dat ze jullie gewoon moeten steunen zoveel als dat ze kunnen.

Groet,
Erica

ik ben het helemaal met je eens - ik bekijk het dus iets minder begripvol dan meeko - ik vind dat hier door mensen een serieuze fout is gemaakt, en dat die mensen (asiel + stichting, moeten ze onder elkaar juist wél uitzoeken, om te vermijden dat zoiets zich weer voordoet) daar de volle verantwoordelijkheid moeten voor dragen.

en meeko, natuurlijk is het zo dat het asiel er uiteraard niks kan aan doen dat de hond hd heeft, maar ze kunnen er wel aan doen dat ze hem als een normaal gezonde hond ter adoptie hebben vrijgegeven, en zo iemand 'out of the blue' met grote problemen hebben opgezadeld .