Ster topic:
Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Het is zeer ernstig , nu een week later wat nu te doen?
Moderator: moderatorteam
- Rea
- Zeer actief
- Berichten: 5752
- Lid geworden op: 06 mei 2002 23:21
- Mijn ras(sen): Amerikaanse cocker spaniels: Teun en Pien
Engelse cocker spaniels: Lot, Jet en Noor - Locatie: Den Bosch
- Contacteer:
Heel veel sterkte.
Net wat Marc schijft niet te lang wachten. Als je kunt voorkomen dat je ineens moet rennen moet je dat zeker doen.
En zeg eens eerlijk beter twee dagen eerder rustig en zonder stress en ellende. Zeker omdat je 't zelf kunt plannen en je er de rust en tijd voor kunt nemen.
Dan op stel en sprong in een noodvaart. Omdat de pijn nu toch wel heel erg is. En dan net op dat moment geen DA die NU tijd heeft.
Deze belissingen blijven de meest ellendig ooit. Maar nu op tijd genomen en uit liefde voor je maatje, daar kun je straks mee verder.
Nogmaals sterkte.
Net wat Marc schijft niet te lang wachten. Als je kunt voorkomen dat je ineens moet rennen moet je dat zeker doen.
En zeg eens eerlijk beter twee dagen eerder rustig en zonder stress en ellende. Zeker omdat je 't zelf kunt plannen en je er de rust en tijd voor kunt nemen.
Dan op stel en sprong in een noodvaart. Omdat de pijn nu toch wel heel erg is. En dan net op dat moment geen DA die NU tijd heeft.
Deze belissingen blijven de meest ellendig ooit. Maar nu op tijd genomen en uit liefde voor je maatje, daar kun je straks mee verder.
Nogmaals sterkte.

- Rataplan
- Zeer actief
- Berichten: 7652
- Lid geworden op: 03 jan 2003 12:49
- Mijn ras(sen): asielhonden!
- Locatie: roze wolk
Sterkte Bertus. Het is een vreselijk moeilijk besluit en moment. Hou in je achterhoofd de pijn van het gemis komt voor jou en Coby daar kun je niets aan veranderen dat hoort bij de liefde die je voor hem hebt gevoeld. Zijn pijn daar kun je gelukkig iets aan doen als de tijd daar is, hoeft hij niet meer te lijden.
En je grappen gooi ze maar neer hier hoor als het voor jou iets helpt
En je grappen gooi ze maar neer hier hoor als het voor jou iets helpt
Obelix 6-5- 2004 - 13-6- 2009 Rataplan 7-4 1998- 18-3-2013 Forever may not be long enough for this love....
- Trina
- Zeer actief
- Berichten: 316
- Lid geworden op: 25 apr 2002 00:32
- Mijn ras(sen): Newfoundlander
Golden Retriever
Australien Kelpie - Aantal honden: 3
- Locatie: Drenthe
- Contacteer:
Bertus, hoe goed ik ook begrijp wat Marc zegt en hoeveel waardering ik ook voor hem heb dat hij het op deze manier heeft kunnen doen, van mij krijg je toch de raad om het pas te laten doen als je er zelf van overtuigd bent dat het moet gebeuren, niet eerder.
Natuurlijk wil je niet dat je hond moet lijden en ik hoop ook dat je dit kunt voorkomen, maar je moet straks wel met een goed gevoel verder kunnen.
STERKTE!
Natuurlijk wil je niet dat je hond moet lijden en ik hoop ook dat je dit kunt voorkomen, maar je moet straks wel met een goed gevoel verder kunnen.
STERKTE!

- Misty 2
- Actief
- Berichten: 214
- Lid geworden op: 17 jul 2003 22:21
Sterkte Bertus !
Bij onze golden retriever van toen ruim 14 jaar wisten wij ook al en paar weken dat het niet lang meer kon duren. Maar soms ging het ineens weer en dan stel je die moeilijke beslissing weer uit.
En dan ineens weet je nu kan het niet langer en is de beslissing de zelfde dag genomen en kun je er vrede mee hebben.
Ik weet zeker dat je op het juiste moment beslist. Sterkte.
Bij onze golden retriever van toen ruim 14 jaar wisten wij ook al en paar weken dat het niet lang meer kon duren. Maar soms ging het ineens weer en dan stel je die moeilijke beslissing weer uit.
En dan ineens weet je nu kan het niet langer en is de beslissing de zelfde dag genomen en kun je er vrede mee hebben.
Ik weet zeker dat je op het juiste moment beslist. Sterkte.
Groetjes, Corrie en Misty
- Eline*
- Zeer actief
- Berichten: 13429
- Lid geworden op: 25 apr 2002 11:08
- Mijn ras(sen): Spaanse pepers!
- Aantal honden: 2
- Locatie: Middennederland
- Contacteer:
Wat een ellende Bertus..
Ik vind dit altijd zulke moeilijke dingen. Weet je, in het geval van Bruno heb je het niet meer over maanden. Hij wordt niet meer beter, hij gaat niet nog maanden blij mee. Hij is op en met wat hij nog heeft leeft hij zijn laatste ..?
Een vredig en rustig einde is alles wat je hem nog echt kan geven. Wanneer dat moment is kan alleen jij beoordelen, maar inderdaad, wacht niet totdat hij echt lijdt. Dat is voor jullie allebei naar.
Ik wens je alles wat je nodig hebt om dit goed te kunnen doen.
Sterkte!
Ik vind dit altijd zulke moeilijke dingen. Weet je, in het geval van Bruno heb je het niet meer over maanden. Hij wordt niet meer beter, hij gaat niet nog maanden blij mee. Hij is op en met wat hij nog heeft leeft hij zijn laatste ..?
Een vredig en rustig einde is alles wat je hem nog echt kan geven. Wanneer dat moment is kan alleen jij beoordelen, maar inderdaad, wacht niet totdat hij echt lijdt. Dat is voor jullie allebei naar.
Ik wens je alles wat je nodig hebt om dit goed te kunnen doen.
Sterkte!
Groet Eline,
Juno en Kiki
Nelson hoort ook bij ons, al is hij er niet meer...

Stichting Dierenhulp Cadiz
Boek Spaanse honden in Nederland;handleiding bij adoptie
Juno en Kiki
Nelson hoort ook bij ons, al is hij er niet meer...

Stichting Dierenhulp Cadiz
Boek Spaanse honden in Nederland;handleiding bij adoptie
-
Jolly
- Zeer actief
- Berichten: 590
- Lid geworden op: 22 aug 2004 21:54
- Locatie: Heerlen
Hey Bertus
Ook ik weet hoe jij je nu voelt........en ik kan je de raad geven dat je het beter kan doen als hij zich nog een beetje hond voelt.
Bij ons is het allemaal anders gelopen dan ik het in gedachten had, en daar heb ik nu nog schuldgevoelens over !!!
Het is moeilijk want je denkt aan je eigen verdriet.....maar je moet aan het welzijn van je maatje denken
Heel veel sterkte met je beslissing
Ook ik weet hoe jij je nu voelt........en ik kan je de raad geven dat je het beter kan doen als hij zich nog een beetje hond voelt.
Bij ons is het allemaal anders gelopen dan ik het in gedachten had, en daar heb ik nu nog schuldgevoelens over !!!
Het is moeilijk want je denkt aan je eigen verdriet.....maar je moet aan het welzijn van je maatje denken
Heel veel sterkte met je beslissing
Groetjes Jolanda


- Caro.
- Zeer actief
- Berichten: 31794
- Lid geworden op: 23 apr 2002 03:52
- Mijn ras(sen): Spaanse Draak
- Aantal honden: 1
- Contacteer:
-
Djinny
- Zeer actief
- Berichten: 499
- Lid geworden op: 04 feb 2005 00:30
Hoi Bertus,
Ik wil je ook even heel veel sterkte wensen.
Ook ik weet heel goed hoe je je nu moet voelen.
Met mijn vorige hond Jessy, heb ik ook voor deze moeilijke keuze gestaan.
Ik heb er destijds ook voor gekozen om Jessy in te laten slapen voordat het voor Jessy ondraaglijk werd.
Jij beslist zelf wanneer je er klaar voor bent, maar eigenlijk ben je dat nooit.
Sterkte!
Ik wil je ook even heel veel sterkte wensen.
Ook ik weet heel goed hoe je je nu moet voelen.
Met mijn vorige hond Jessy, heb ik ook voor deze moeilijke keuze gestaan.
Ik heb er destijds ook voor gekozen om Jessy in te laten slapen voordat het voor Jessy ondraaglijk werd.
Jij beslist zelf wanneer je er klaar voor bent, maar eigenlijk ben je dat nooit.
Sterkte!
- Hughy
- Zeer actief
- Berichten: 460
- Lid geworden op: 24 aug 2002 10:41
- Locatie: Emmeloord
- kelly 1981
- Zeer actief
- Berichten: 1703
- Lid geworden op: 08 okt 2004 15:01
- Mama Sanneke
- Zeer actief
- Berichten: 5464
- Lid geworden op: 18 aug 2003 11:37
- Locatie: Belgie
- chaco
- Actief
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 27 mar 2005 15:36
- Locatie: Stad a/h Haringvliet
Jeetje Bertus, ik leef met je mee.
anderhalf jaar geleden hebben wij Wuxe in moeten laten slapen.
En dat blijft een moeilijke beslissing. Op het moment dat wij de beslissing genomen hadden om hem in te laten slapen, leefde hij ook op. En dat maakt het alleen maar moeilijker.
De twijfels of wij er op dat moment goed aangedaan habben zijn een tijd blijven hangen. Maar als we weer realistisch nadachten, wisten we dat we de goeie beslissing hadden genomen.
Ik wens je heel veel sterkte deze zware tijd.
Chaco
anderhalf jaar geleden hebben wij Wuxe in moeten laten slapen.
En dat blijft een moeilijke beslissing. Op het moment dat wij de beslissing genomen hadden om hem in te laten slapen, leefde hij ook op. En dat maakt het alleen maar moeilijker.
De twijfels of wij er op dat moment goed aangedaan habben zijn een tijd blijven hangen. Maar als we weer realistisch nadachten, wisten we dat we de goeie beslissing hadden genomen.
Ik wens je heel veel sterkte deze zware tijd.
Chaco
- LongFields
- Zeer actief
- Berichten: 49618
- Lid geworden op: 16 jan 2003 11:07
- Mijn ras(sen): Laekense Herder Tapas
Peruaanse Kelpie Mojo
Kelperuaan Kiitos - Aantal honden: 3
Ook ik weet hoe je je voelt Bertus. Rex is vorig jaar eind augustus ingeslapen. Ik vroeg me zelf ook al een poosje af wanneer het goed zou zijn, wanneer ik haar moest laten gaan. Onder andere hier werd toen gezegd dat je dit moment zelf zou voelen als het daar was.
Bij mij is het ook echt zo geweest, op een ochtend was ze er veel slechter aan toe dan ervoor, ze had hele vreemde ontlasting en wilde niet meer eten. Toen wist ik dat het genoeg was voor haar, en heb ik de afspraak met de DA gemaakt om haar te laten inslapen. Die avond vlak voor het zover was, jankte ze voor het eerst bij het opstaan. Toen wist ik het helemaal zeker...
Als je gevoel zegt dat het genoeg is geweest, dan is de beslissing altijd goed... En alleen JIJ kan dat moment bepalen.
Heel veel sterkte en wijsheid.
Bij mij is het ook echt zo geweest, op een ochtend was ze er veel slechter aan toe dan ervoor, ze had hele vreemde ontlasting en wilde niet meer eten. Toen wist ik dat het genoeg was voor haar, en heb ik de afspraak met de DA gemaakt om haar te laten inslapen. Die avond vlak voor het zover was, jankte ze voor het eerst bij het opstaan. Toen wist ik het helemaal zeker...
Als je gevoel zegt dat het genoeg is geweest, dan is de beslissing altijd goed... En alleen JIJ kan dat moment bepalen.
Heel veel sterkte en wijsheid.
- sirene
- Zeer actief
- Berichten: 14194
- Lid geworden op: 29 aug 2003 20:57
- Contacteer:
- Rossi
- Zeer actief
- Berichten: 2505
- Lid geworden op: 18 jan 2004 18:32
- Locatie: Friesland
- Aldidado
- Actief
- Berichten: 167
- Lid geworden op: 28 aug 2004 16:07
- Contacteer:
Hoi Bertus,
Ik word er helemaal een beetje naar van. Ik kan me zo goed inleven in je gevoel.
Twee jaar geleden stonden wij voor dezelfde keuze en we konden het niet....... waarom niet? Wij wilden ons meisje nog lang niet missen. Toch, elke keer als ik in haar oogjes keek zag ik haar geestelijke pijn, het leven was kwalitatief niet meer leuk voor haar. Door de pijn in haar oogjes hebben wij toch de loodzware, verdrietige en misselijkmakende beslissing genomen om haar te laten gaan naar waar ze geestelijk en/of lichamelijk geen pijn meer zou hebben.
Ik ben er nu blij om, we hebben aan haar gedacht, niet aan wat wij liever wilden. Ons verstand zei al eerder dat het tijd was, ons gevoel ging daar niet meteen in mee.
Ik hoop dat dit je enigzins kan sterken in je beslissing. Heel, heel, heel erg veel sterkte toegewenst!
Ik word er helemaal een beetje naar van. Ik kan me zo goed inleven in je gevoel.
Twee jaar geleden stonden wij voor dezelfde keuze en we konden het niet....... waarom niet? Wij wilden ons meisje nog lang niet missen. Toch, elke keer als ik in haar oogjes keek zag ik haar geestelijke pijn, het leven was kwalitatief niet meer leuk voor haar. Door de pijn in haar oogjes hebben wij toch de loodzware, verdrietige en misselijkmakende beslissing genomen om haar te laten gaan naar waar ze geestelijk en/of lichamelijk geen pijn meer zou hebben.
Ik ben er nu blij om, we hebben aan haar gedacht, niet aan wat wij liever wilden. Ons verstand zei al eerder dat het tijd was, ons gevoel ging daar niet meteen in mee.
Ik hoop dat dit je enigzins kan sterken in je beslissing. Heel, heel, heel erg veel sterkte toegewenst!
Groetjes van Diana
Ginger in liefdevolle herinnering 23-06-2008

Ginger in liefdevolle herinnering 23-06-2008

- Angeniet
- Erelid
- Berichten: 4836
- Lid geworden op: 11 feb 2003 22:57
- Aantal honden: 1
- Femia
- Zeer actief
- Berichten: 2987
- Lid geworden op: 22 apr 2002 20:03
- Locatie: Amsterdam
- Contacteer:
-
Jose
- Zeer actief
- Berichten: 1036
- Lid geworden op: 16 mei 2002 14:28
- jip007
- Erelid
- Berichten: 20825
- Lid geworden op: 23 apr 2002 01:41
- Mijn ras(sen): naakthonden .
- Aantal honden: 4
- Locatie: ergens in een hutje op de veluwe..
-
idorh
- Zeer actief
- Berichten: 2887
- Lid geworden op: 04 jun 2002 20:16
- Mijn ras(sen): Saarlooswolfhonden.
- Aantal honden: 6
- Locatie: ovezande
- Contacteer:
Ik houd het hier nu ook op, om dat de ruggraat iets naar boven is gekomen omdat hij nu beter op zijn poten staat , want hij had last van stramheid en atrose.Femia schreef:Ik heb het idee dat je het op tijd aan zal voelen als het écht niet meer gaat.
Vreselijk, heel veel sterkte Bertus!
Maar ik ben zeker eens met Marc en Eline, maar heb nu gewoon de moed niet om het nu te doen om dat het nu net een jonge hond is,en ik ben niet naar de arts geweest om dat hij voor het zicht pijn zou hebben, maar hij slikte slecht met eten en had op gezette klieren in de keel en de buik leek iets uit gedijd.
De arts wilde ook absoluut nog niet met het ontdekken v/d kanker om Bruno in te laten slapen.
Ik ben in eerste instantie verleden week gewoon geschrokken dat de ruggraat omhoog was gekomen en moeite met ademhaling met de warmte.
Deze beslissing is pure egoisme, ik hoop dat ik op tijd kan waarnemen of het nodig is want dat is het laatse wat ik wil een dier laten lijden, nogmaals ik hoop dat ik het goed gegokt hebt
Maar heel aardig van jullie het mee leven en sugesties, ik heb alles goed door gelezen en heb uit jullie sugesties en de gedachte van mij zelf de middenweg gekozen .
Gr Bertus.
- beppie
- Zeer actief
- Berichten: 2365
- Lid geworden op: 26 mar 2005 10:52
- Locatie: rotterdam
- Snorko
- Zeer actief
- Berichten: 319
- Lid geworden op: 23 feb 2004 12:39
- Mijn ras(sen): Boston Terriers
- Aantal honden: 3
- Locatie: Boston
- Kaska
- Vaste gebruiker
- Berichten: 48
- Lid geworden op: 02 jun 2005 19:23
- Locatie: Enschede
- Contacteer:
idorh schreef:Ja nou schaam ik mij toch diep dat ik het niet wist van Wuilus, ik ben de laatste maanden , wel heel erg afwezig geweest met mijn gedachte ivm doen en laten van de SWH en hoop binnenkort daar een streep onder te zetten om dat er dan veel meer duidelijkheid is.MARC_S schreef:Hoi Bertus, ik persoonlijk zou hem eerder inslapen. Liefst zo snel mogelijk wat mij betreft om te voorkomen dat de hond zich een poos aan het verbijten is om vervolgens als het echt niet meer gaat in een vreselijke pijn terecht te komen.
Ik zeg dat omdat ik datzelfde met Wuilus besloten had en ze dus ging op een moment dat ze nog gewoon at en vrolijk was tot op zekere hoogte. Mijn oom had een jachthond die ook tumoren had en hij dacht dat die hond het weekend wel door kwam. Hond kreeg medicijnen en pijnstillers maar midden in de nacht ging er iets mis. Pas na 2 uur kon er iets voor de hond gedaan worden en het was dus uitgelopen op een drama. Hond met helse pijnen, familie er omheen en niemand die meer kon doen dan wachten op de DA. Dat moet een vreselijk gebeuren zijn geweest.
Ik vind dat je precies moet doen wat je zelf wil maar wilde je dit wel even mee geven, zeker omdat ik tot op de dag van vandaag zo blij ben dat Wuilus op 1 keer gillen na niet meer heeft hoeven lijden, iets dat behoorlijk anders kan lopen als je te lang wacht. Sterkte.
Ik neem jouw raad zeker in overweging , omdat jij dit zelf ondevonden hebt, hier ben ik je zeer erkentelijk voor.
Verder toch heel aardig de reacties van de forumleden.
Gr Bertus.
Ik kan hier alleen maar in mee gaan, wij wisten ook dat ons maatje niet beter zou worden en hebben haar in laten slapen zonder dat we het idee hadden dat ze heeft geleden......haar bloedwaarden waren zodanig slecht dat ze zich zeker maanden al ellendig heeft moeten voelen zonder dat we dat konden zien aan haar.
Pas toen wij te horen kregen hoe ziek ze was, liet ze zich gaan leek wel.....dat was op een maandag in februari dit jaar en de woensdag erop is ze thuis ingeslapen.........ik zeg nu nog.. we zijn het echte lijden voor geweest........
Wens jullie evengoed alle wijsheid, moed en sterkte toe.......dit heeft Bruno wel verdient........na een liefdevol leven bij jullie.......
- Ca Cajuina
- Zeer actief
- Berichten: 928
- Lid geworden op: 15 jan 2003 15:20
- Locatie: Rotterdam
- ladybird
- Zeer actief
- Berichten: 8265
- Lid geworden op: 20 mar 2003 20:02
- Mijn ras(sen): Geen, ik hou niet van honden.
- Contacteer:
- marcindy
- Actief
- Berichten: 128
- Lid geworden op: 28 apr 2002 14:56
- Locatie: Breda














