Het HondenForum

Ik vind het een onzin idee, preventief castreren om dit soort aandoeningen te voorkomen. Zo kan je de hele hond wel leeg halen, weet je echt zeker dat ze niets meer zal krijgen...

Stang schreef:Ik ook....... het zal je gezegd worden
Kaya is ook niet gecastreerd, stel dat ze een baarmoederontsteking krijgt en ze gaat dood en er dan ook nog eens gezegd wordt ''eigen schuld''.

Getver, een hele nare smaak in m'n mond

idd.. ik heb hier ook een ongecastreerde teef... 't zal je gezegd worden zeg.. pff.. moeten ze op dat moment is doen als ik voor ze sta.....

Zolang 74% van de niet gecastreerde teven geen problemen krijgt als baarmoederontsteking en kanker vind ik het dus echt onzin om die reden je hond te laten helpen. En ik betwijfel of die 26% klopt trouwens.

miekmiek schreef:Ik vind het een onzin idee, preventief castreren om dit soort aandoeningen te voorkomen. Zo kan je de hele hond wel leeg halen, weet je echt zeker dat ze niets meer zal krijgen...

Zonder baarmoeder valt prima te leven voor een hond, zonder longen of lever of darmen etc. gaat dat wat lastiger...

Lucyanne schreef:
miekmiek schreef:Ik vind het een onzin idee, preventief castreren om dit soort aandoeningen te voorkomen. Zo kan je de hele hond wel leeg halen, weet je echt zeker dat ze niets meer zal krijgen...
Zonder baarmoeder valt prima te leven voor een hond, zonder longen of lever of darmen etc. gaat dat wat lastiger...

tja dan moeten we alle vrouwen ook maar helemaal leeghalen bij voorbaat he... want die kunnen het ook krijgen

Dat is nou weer onzin, bij vrouwen is die kans niet zoooooo groot als bij de hond. En die 26 % klopt wel. Is onderzoek naar gedaan in meerdere landen en dan samengevoegd! Is ook na te vragen in Utrecht. En de dierenarts zal heus niet zeggen, das dan je eigen schuld, geloof je het zelf!!! Dat is vast op een andere manier gegaan, eig. is er misschien wel zelf over begonnen! Moet je dan maar zeggen, nee meneer/mevrouw u kunt er niets aan doen, terwijl je van te voren gezegt hebt dat ze het beter vroeg hadden kunnen laten doen! Het zal vast niet zo zwart/wit gegaan zijn!

De kans op kwaadaardige gezwellen is 26 %, daar zijn de goedaardige gezwellen dus nog niet eens bij inbegrepen. De kans dat een hond baarmoederontsteking krijgt is denk ik 80 %, of daar wetenschappelijk onderzoek naar gedaan is weet ik niet.
De kans dat een hond ergens anders kanker krijgt is misschien 1 % per locatie, dus elders ga je niet preventief opereren.
Vaak merk je niet dat een hond een baarmoederonsteking aan het ontwikkelen is, de hond kan er zeer plotseling ziek van worden en dan is het misschien te laat.
Vaak hebben honden die op latere leeftijd gecastreerd worden toch al een baarmoeder met pus en vroeg of laat hadden die honden last gekregen. Het is eigenlijk een soort tijdbom. Ik heb trouwens ook honden meegemaakt die nog geen jaar waren en ook al een baarmoederontsteking hadden.
En dan is er nog het risico op suikerziekte, een zeer vervelende ziekte die het leven aanzienlijk verkort.
Bij mensen met een vergroot risico op eierstok of borstkanker wordt er trouwens wel preventief geopereerd

malinois schreef:
Lucyanne schreef:
miekmiek schreef:Ik vind het een onzin idee, preventief castreren om dit soort aandoeningen te voorkomen. Zo kan je de hele hond wel leeg halen, weet je echt zeker dat ze niets meer zal krijgen...
Zonder baarmoeder valt prima te leven voor een hond, zonder longen of lever of darmen etc. gaat dat wat lastiger...
tja dan moeten we alle vrouwen ook maar helemaal leeghalen bij voorbaat he... want die kunnen het ook krijgen

1) Als mijn gyneacoloog mij zou vertellen dat ik 26% kans op baarmoederkanker heb als ik mijn baarmoeder hou, zou ik zeer beslist ernstig een hysterectomie gaan overwegen.

2) Een teef mist haar baarmoeder niet. Ze zal geen nadelige psychologische gevolgen ondervinden van het kinderloos blijven. In tegenstelling tot zeer veel vrouwen die om de een of andere reden op vruchtbare leeftijd hun baarmoeder moeten laten verwijderen. (En zelfs NA de vruchtbare periode, als de baarmoeder in feite geen enkel nut meer heeft, kan het veel verdriet opleveren. Mensen kunnen nu eenmaal abstract denken, itt honden!)

Noa schreef:De kans op kwaadaardige gezwellen is 26 %, daar zijn de goedaardige gezwellen dus nog niet eens bij inbegrepen. De kans dat een hond baarmoederontsteking krijgt is denk ik 80 %, of daar wetenschappelijk onderzoek naar gedaan is weet ik niet.

***De kans op mammatumoren is 26%, de helft daarvan is kwaadaardig. En daar is wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. Echter naar de erfelijkheid van de mammatumoren is nooit onderzoek gedaan
Hoe kom jij aan 80% ?

De kans dat een hond ergens anders kanker krijgt is misschien 1 % per locatie, dus elders ga je niet preventief opereren.
Vaak merk je niet dat een hond een baarmoederonsteking aan het ontwikkelen is, de hond kan er zeer plotseling ziek van worden en dan is het misschien te laat.
Vaak hebben honden die op latere leeftijd gecastreerd worden toch al een baarmoeder met pus en vroeg of laat hadden die honden last gekregen. Het is eigenlijk een soort tijdbom. Ik heb trouwens ook honden meegemaakt die nog geen jaar waren en ook al een baarmoederontsteking hadden.

*** Er zijn diverse soorten baarmoederontstekingen, die veelal met medicijnen te verhelpen zijn.

En dan is er nog het risico op suikerziekte, een zeer vervelende ziekte die het leven aanzienlijk verkort.

*** Er zijn diverse nadelen aan de castratie waar bijna nooit op ingegaan wordt.

Bij mensen met een vergroot risico op eierstok of borstkanker wordt er trouwens wel preventief geopereerd

** Juist, daar wordt de erfelijkheid wel degelijk gecontroleerd en niet alleen geopereerd om het vrouw-zijn !

Je begrijpt het verkeerd bulletjebe. De kans op dat een mammatumor kwaadaardig is, is 50 %. De totale kans op een kwaadaardige mammatumor is 26 %, dus 26 % kans dat een ongecastreerde teef bosrtkanker krijgt. In totaal heeft zo'n hond dus 50 % kan dat ze een mammatumor krijgt en dat is dmv wetenschappelijk onderzoek bewezen.
Bij honden speelt erfelijkheid ook een rol.
De kans van 80 % op baarmoederontsteking heb ik geschat, of het werkelijk zo is zou ik navraag naar moeten doen.
Ik heb trouwens nog nooit gehoord dat een hond met een baarmoederontsteking te genezen is met medicijnen. Met antibiotica onderdruk je de ontsteking alleen maar, maar vroeg of laat moet die baarmoeder er uit. (baarmoederontsteking na de partus uitgezonderd)

bulletjebe schreef:
Noa schreef: Bij mensen met een vergroot risico op eierstok of borstkanker wordt er trouwens wel preventief geopereerd
** Juist, daar wordt de erfelijkheid wel degelijk gecontroleerd en niet alleen geopereerd om het vrouw-zijn !

Hoe kom je erachter of je hond gevoeliger is voor een bepaald soort kanker als je helemaal niets van haar achtergrond weet? Herplaatsers etc.?

Noa schreef:Je begrijpt het verkeerd bulletjebe. De kans op dat een mammatumor kwaadaardig is, is 50 %. De totale kans op een kwaadaardige mammatumor is 26 %, dus 26 % kans dat een ongecastreerde teef bosrtkanker krijgt. In totaal heeft zo'n hond dus 50 % kan dat ze een mammatumor krijgt en dat is dmv wetenschappelijk onderzoek bewezen.

Waar kan ik die resultaten vinden? Het lijkt me dat je deze cijfers hard kunt maken.

Bij honden speelt erfelijkheid ook een rol.
De kans van 80 % op baarmoederontsteking heb ik geschat, of het werkelijk zo is zou ik navraag naar moeten doen.

Doet dat maar eens. Want ik denk dat het kant noch wal raakt.

Ik heb trouwens nog nooit gehoord dat een hond met een baarmoederontsteking te genezen is met medicijnen.

Dat jij dat nog nooit gezien hebt zegt niet dat het ook niet kan, ik ken er diversen die welmet medicijnen genzezen zijn en er erg oud mee zijn geworden.

Met antibiotica onderdruk je de ontsteking alleen maar, maar vroeg of laat moet die baarmoeder er uit. (baarmoederontsteking na de partus uitgezonderd)

Toch vreemd dat er met teven die baarmoederontsteking hebben gehad nog gewoon wordt gefokt?

Noa schreef:Je begrijpt het verkeerd bulletjebe. De kans op dat een mammatumor kwaadaardig is, is 50 %. De totale kans op een kwaadaardige mammatumor is 26 %, dus 26 % kans dat een ongecastreerde teef bosrtkanker krijgt. In totaal heeft zo'n hond dus 50 % kan dat ze een mammatumor krijgt en dat is dmv wetenschappelijk onderzoek bewezen.
Bij honden speelt erfelijkheid ook een rol.
De kans van 80 % op baarmoederontsteking heb ik geschat, of het werkelijk zo is zou ik navraag naar moeten doen.
Ik heb trouwens nog nooit gehoord dat een hond met een baarmoederontsteking te genezen is met medicijnen. Met antibiotica onderdruk je de ontsteking alleen maar, maar vroeg of laat moet die baarmoeder er uit. (baarmoederontsteking na de partus uitgezonderd)

Het is zelfs nog minder: 40%. Dus niet gecastreerde teven hebben 26% kans op het ontwikkelen van mammatumoren (melkklierkanker) waarvan 40% kwaadaardig is.

En dan is nog niet onderzocht of het hier gaat om erfelijk belaste teven of puur in zijn algemeenheid.

Bron:
http://www.dierenkliniekputten.nl/pages ... 6_0_13_0_C

Van teven die voor de eerste loopsheid gecastreerd worden krijgt 1 op de 200 teven ook melkkliertumoren. 0,5 %

Na de eerste loopsheid 8% en na de tweede loopsheid is de kans al 26%

Er bestaan drie verschillende soorten baarmoederontstekingen bij de hond

Metritis: ontsteking van de hele baarmoeder

Endometritis: onsteking van het baarmoederslijmvlies

Pyometra: opeenhoping van etter in de baarmoeder

De laatste is de ernstigste vorm en vaak is dan alleen verwijdering van de baarmoeder een optie.
De eerste twee vormen zijn uitstekend met medicijnen te behandelen.

Vroeg of laat hoeft de baarmoeder er in elk geval niet uit. Ik begrijp echt niet waar jij die stellige uitspraken vandaan haalt?
Graag wil ik ook hiervan de cijfers zien als je die voorhanden hebt.

Ik ken meer niet gecastreerde teven die overlijden van ouderdom zonder dat ze kwaadaardige melkkliertumoren hebben ontwikkeld dan teven die aan melkklierkanker overlijden.

Hutsje schreef:Zolang 74% van de niet gecastreerde teven geen problemen krijgt als baarmoederontsteking en kanker vind ik het dus echt onzin om die reden je hond te laten helpen. En ik betwijfel of die 26% klopt trouwens.

Mij is verteld door de dierenarts dat 40 % van de ongecastreerde teven baarmoederkanker krijgt.
Is dit dan echt onzin?

Naar aanleiding van deze bewering heb ik Nina laten castreren...

Lucyanne schreef:
bulletjebe schreef:
Noa schreef: Bij mensen met een vergroot risico op eierstok of borstkanker wordt er trouwens wel preventief geopereerd
** Juist, daar wordt de erfelijkheid wel degelijk gecontroleerd en niet alleen geopereerd om het vrouw-zijn !
Hoe kom je erachter of je hond gevoeliger is voor een bepaald soort kanker als je helemaal niets van haar achtergrond weet? Herplaatsers etc.?

Niet elke vorm van kanker is erfelijk bepaald

Je kunt niet alles laten onderzoeken en uitsluiten. Bij honden wordt overigens heel weinig onderzoek gedaan.

Tarz schreef:
Hutsje schreef:Zolang 74% van de niet gecastreerde teven geen problemen krijgt als baarmoederontsteking en kanker vind ik het dus echt onzin om die reden je hond te laten helpen. En ik betwijfel of die 26% klopt trouwens.
Mij is verteld door de dierenarts dat 40 % van de ongecastreerde teven baarmoederkanker krijgt.
Is dit dan echt onzin?
Naar aanleiding van deze bewering heb ik Nina laten castreren...

Als een fokker 10 fokteven heeft; dan heeft hij er 4 met baarmoederkanker?????

Is dus onzin.

Ik heb het in mijn hele leven nog nooit meegemaakt en ik ken heel wat fokkers en hun fokhonden

Er moet wel eens een baarmoeder verwijderd worden, maar de reden is echt niet kanker.

Hmm oke.
Ik heb nu twee teven die ik heb laten castreren. Grotendeels omdat ik bang was voor kanker, en verder omdat ze niet goed de loopsheid door kwamen.
Mijn volgende teef blijft ongecastreerd, want de loopsheid is een natuurlijk proces, en als het echt geen kwaad kan dan wil ik dat best wel de kans geven.
Niet dat ik een gecastreerde teef zielig vind ofzo, maar ik vind het snijden in een hond, en een narcose geen prettig idee.

Psychologisch effect is er dus wel degelijk: de al wat pittige teven schijnen meestal nog pittiger te worden na castratie.
Dit is dus voor mij 1 van de redenen om niet te castreren; Kaya is al vrij pittig en ik zie het niet zitten (zowel voor mij als voor haar) dat ze een echte bitch wordt en op iedere hond invliegt.
Wat voor leven zou ze dan hebben als ze braaf aan het lijntje moet lopen omdat ze niet te genieten is (misschien) tegenover andere honden?

Daarbij zit er dus ook wel degelijk een risico aan de narcose. Ook dat is voor mij een overweging om het niet te doen.

De beslissing vond ik werkelijk heel moeilijk omdat er gewoon voor- en nadelen aan beide keuzes zijn. Zou Kaya echter overlijden tijdens de narcose (een gezonde hond laten opereren), dan is dit voor mij onoverkomelijk. En ja, ik neem dus nu een bepaald risico, maar let heel goed op om eventuele ellende op tijd te zien.

Het gaar niet om baarmoederkanker, maar om baarmoederontsteking dat is iets totaal anders!!! Baarmoederkanker komt niet zo heel veel voor, onsteking wel!!

Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.

ja precies, dat zeg ik. als het nu maar duidelijk is dat we het hier niet hebben over baarmoederkanker, want daarom verwijder je hem niet bij voorbaat!!

Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.

Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!

Yari schreef:
Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!

Ja, dat zal allemaal best, maar ondertussen heb ik in mijn directe omgeving 2 honden ''zien'' overlijden: 1 tijdens de narcose en 1 in dezelfde nacht toen ze een bloeding kreeg......

Ik ben niet tegen castreren, maar ik vind niet dat je kan stellen dat je het perse moet doen bij een teef.

Stang schreef:
Yari schreef:
Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!
Ja, dat zal allemaal best, maar ondertussen heb ik in mijn directe omgeving 2 honden ''zien'' overlijden: 1 tijdens de narcose en 1 in dezelfde nacht toen ze een bloeding kreeg......

Ik ben niet tegen castreren, maar ik vind niet dat je kan stellen dat je het perse moet doen bij een teef.

idd.. als ik eerlijk moet zijn hoor ik meer van honden die problemen krijgen met de operatie dan van teven die kanker o.i.d. krijgen. Vooral in de africhting zie je zo goed als geen gecastreerde teven.. maar heb er ook nog zo goed als nooit van gehoord dat er 1 aan dood is gegaan. Zal vast en zeker gebeuren en gebeurd zijn.. maar ik hoor meer over narcoserisico's etc. Het is voor mij i.i.g. geen optie om te castreren.. ik wilde een teef... en geen 'watje'(en daar bedoel ik niet mee dat ze soft is

)... ze blijft gewoon wat ze is... een echte teef.

Stang schreef:
Yari schreef:
Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!
Ja, dat zal allemaal best, maar ondertussen heb ik in mijn directe omgeving 2 honden ''zien'' overlijden: 1 tijdens de narcose en 1 in dezelfde nacht toen ze een bloeding kreeg......

Ik ben niet tegen castreren, maar ik vind niet dat je kan stellen dat je het perse moet doen bij een teef.

Tja en ik heb in mijn directe omgeving 2 honden (waarvan 1 ook een beetje mijn hond was) zien overlijden aan kwaadaardige (uitgezaaide) mammae tumoren.

Roma is met name om die reden ook gecastreerd na haar eerste loopsheid. En daar heb ik nooit spijt van gehad.

Iedereen moet gewoon zelf weten of zijn/haar hond gecastreerd wordt of niet. Een dierenarts kan je alleen maar (eerlijk!) de voor- en nadelen vertellen. De uiteindelijke beslissing ligt toch echt bij jezelf.

Roos schreef:
Stang schreef:
Yari schreef:
Noa schreef:Precies Laro. Jullie halen baarmoederontsteking en melkklierkanker door elkaar. Baarmoederkanker komt praktisch nooit voor.
De cijfers over mammatumoren heb ik uit een wetenschappelijk artikel, besproken tijdens een lezing van Kirpenstein (chirurg bij de UKG).
De cijfers over baarmoederontsteking basseer ik op overleg met veel dierenartsen over dit onderwerp (dus wat hun praktijervaring daarmee is)
Dat 80 % van de honden vroeg of laat een baarmoederontsteking krijgt daarmee bedoel ik eigenlijk alleen honden waarmee niet gefokt wordt. honden waarmee wel gefokt wordt hebben denk ik toch een kleinere kans op baarmoederontsteking omdat dit een veel natuurlijker situatie is, de baarmoeder krijgt de kans om weer helemaal "schoon"te woden na iedere geboorte.
Dat onderscheid van verschillende soorten baarmoederontsteking wordt in de praktijk niet gemaakt, aan de buitenkant kan je natuurlijk niet zien welke delen van de baarmoeder ontsteoken zijn. Een zieke hond heeft eigenlijk bijna altijs een pyometra, een baarmoeder vol met pus dus. Die is dus niet met antibioticum te genezen, omdat die niet goed doordringt in de pus, waardoor er altijd bacterien blijven zitten. Die vermenigvuldigen zich en het probleem laait weer op.
Kijk, eindelijk eens iemand die er verstand van heeft!!
Ja, dat zal allemaal best, maar ondertussen heb ik in mijn directe omgeving 2 honden ''zien'' overlijden: 1 tijdens de narcose en 1 in dezelfde nacht toen ze een bloeding kreeg......

Ik ben niet tegen castreren, maar ik vind niet dat je kan stellen dat je het perse moet doen bij een teef.
Tja en ik heb in mijn directe omgeving 2 honden (waarvan 1 ook een beetje mijn hond was) zien overlijden aan kwaadaardige (uitgezaaide) mammae tumoren.

Roma is met name om die reden ook gecastreerd na haar eerste loopsheid. En daar heb ik nooit spijt van gehad.

Iedereen moet gewoon zelf weten of zijn/haar hond gecastreerd wordt of niet. Een dierenarts kan je alleen maar (eerlijk!) de voor- en nadelen vertellen. De uiteindelijke beslissing ligt toch echt bij jezelf.

Dat ben ik dus met je eens. Aan beide beslissingen zitten gewoon voor- en nadelen; ik vind het ook een verrot moeilijke beslissing trouwens

Alleen waar ik dus tegenin ga, is dat er gezegd wordt ''eigen schuld dikke bult'' als je teef baarmoederkanker of een baarmoederontsteking krijgt.... ''dan had je haar moeten laten castreren''.
Dat vind ik niet eerlijk.

idd, vind ik t wat kort door de bocht om te stellen dat als je teef baarmoederontsteking krijgt dat dat dan komt omdat je haar niet hebt laten castreren en dat je toch gewaarschuwd was,

t blijft nl snijden in een gezond lichaam als je preventief castreerd en daar ben ik gewoon op tegen,

trouwens ff een andere vraag (in dezelfde categorie) al die mensen die hier PRO castratie bij een teef zijn, zijn die ook VOOR couperen, dat is nl ook snijden in een gezond dier om latere problemen (gebroken staarten ed) te voorkomen................................

crutz schreef:
trouwens ff een andere vraag (in dezelfde categorie) al die mensen die hier PRO castratie bij een teef zijn, zijn die ook VOOR couperen, dat is nl ook snijden in een gezond dier om latere problemen (gebroken staarten ed) te voorkomen................................

sorry hoor maar dat is even heel wat anders. Met couperen wordt een hond moedwilig verminkt omdat men dat mooier vind. Ik heb nog nooit gehoord dat mensen preventief de staart van hun hond eraf laten halen, omdat die misschien wel zou kunnen breken. Wat ik wel hoor, is dat mensen dat stompje mooier vinden. Zelfde geldt voor het couperen van oren.
Als een baarmoeder eruit wordt gehaald, zie je dat niet aan de buitenkant.

En nog belangrijker als er al iets gebeurd met de staart (of oren) is dat niet levensbedreigend voor de hond. Baarmoederontsteking en/of mammae tumoren kunnen dat zeer zeker wel zijn.
Wel even een verschil.

Oja nog iets.
Couperen gebeurt voor zover ik weet zonder verdoving, castratie niet.
Kun je natuurlijk stellen dat couperen minder risico's met zich meebrengt, doordat de hond niet onder narcose hoeft. Maar of dat nou zo diervriendelijk is.

Stang schreef:
Alleen waar ik dus tegenin ga, is dat er gezegd wordt ''eigen schuld dikke bult'' als je teef baarmoederkanker of een baarmoederontsteking krijgt.... ''dan had je haar moeten laten castreren''.
Dat vind ik niet eerlijk.

En dat ben ik helemaal met je eens.
Beetje bruut en tactloos om dat zo te stellen.

wat heeft couperen er nou weer mee te maken. ten eerste is dat puur voor het uiterlijk, want elke hond kan zijn staart breken!!!
Ten tweede is een gegroken staart niet kwaadaardig of direct gevaarlijk voor de hond dus het heeft er echt niets mee te maken.......