Het HondenForum

Ik ga deze week eens contact opnemen met de Wagenrenk om te zien wat voor mogelijkheden zij hebben.
De 2 trainingen in bovenstaande links is voor mij echt te ver weg.
Ik wil ook eigenlijk gewoon naar een dierenartsenpraktijk kunnen gaan die het prima vinden als wij een keer langskomen om de hond kennis te laten maken. En hem zo het vertrouwen te geven. Ik denk dat wanneer de benadering voor de hond al anders is en wat meer tijd er voor wordt genomen we al een heel stuk gewonnen hebben.

Omgeving Tiel-Culemborg

Heavy schreef:

Betuwe schreef:Ik ga deze week eens contact opnemen met de Wagenrenk om te zien wat voor mogelijkheden zij hebben.
De 2 trainingen in bovenstaande links is voor mij echt te ver weg.
Ik wil ook eigenlijk gewoon naar een dierenartsenpraktijk kunnen gaan die het prima vinden als wij een keer langskomen om de hond kennis te laten maken. En hem zo het vertrouwen te geven. Ik denk dat wanneer de benadering voor de hond al anders is en wat meer tijd er voor wordt genomen we al een heel stuk gewonnen hebben.

Dat zou heel fijn zijn misschien heel langzaam opbouwen en eerst een paar keer alleen maar in de wachtkamer zitten en heel veel lekkers uitdelen. Je kunt dit niet thuis oefenen want een dierenartspraktijk ruikt anders en er zijn veel andere dieren en mensen enz

Dat deden wij dus regelmatig bij onze dierenarts. Een snoepje halen bij de assistentes, wachten in de wachtkamer, op de weegschaal. Hij liep zelfs al gewoon mee naar binnen. We waren op de goede weg.
Alleen de benadering van de dierenarts was de laatste keer dus helemaal fout. Hij heeft het gewoon verprutst.
En dat vertrouwen is niet zomaar terug bij onze hond.

Mijn dierenarts, Amanda van Grondelle van Dierenkliniek A30 in Ede, is echt een hele fijne, rustige dierenarts. Ze is ontzettend goed met dieren en zal er werkelijk alles aan doen om je hond op zijn gemak te stellen. Als je even met haar overlegt en je probleem uitlegt, weet ik zeker dat je altijd kennis mag komen maken en dat hij niet op de tafel hoeft voor behandelingen.
Ik rijd ook vanuit de Betuwe naar haar toe. Ik weet niet of je Ede te ver vindt, maar ze is echt een heel fijn mens en bovendien ook nog heel kundig.

Astrid en Indra schreef:Mijn dierenarts, Amanda van Grondelle van Dierenkliniek A30 in Ede, is echt een hele fijne, rustige dierenarts. Ze is ontzettend goed met dieren en zal er werkelijk alles aan doen om je hond op zijn gemak te stellen. Als je even met haar overlegt en je probleem uitlegt, weet ik zeker dat je altijd kennis mag komen maken en dat hij niet op de tafel hoeft voor behandelingen.
Ik rijd ook vanuit de Betuwe naar haar toe. Ik weet niet of je Ede te ver vindt, maar ze is echt een heel fijn mens en bovendien ook nog heel kundig.

Als je even terug leest dan zie je dat ik al eens bij haar ben geweest en evt. overweeg om daar terug naar toe te gaan. Ede is voor mij goed te doen.

Betuwe schreef:

Astrid en Indra schreef:Mijn dierenarts, Amanda van Grondelle van Dierenkliniek A30 in Ede, is echt een hele fijne, rustige dierenarts. Ze is ontzettend goed met dieren en zal er werkelijk alles aan doen om je hond op zijn gemak te stellen. Als je even met haar overlegt en je probleem uitlegt, weet ik zeker dat je altijd kennis mag komen maken en dat hij niet op de tafel hoeft voor behandelingen.
Ik rijd ook vanuit de Betuwe naar haar toe. Ik weet niet of je Ede te ver vindt, maar ze is echt een heel fijn mens en bovendien ook nog heel kundig.

Als je even terug leest dan zie je dat ik al eens bij haar ben geweest en evt. overweeg om daar terug naar toe te gaan. Ede is voor mij goed te doen.

Oh sorry, ik had niet alles gelezen.

Cleva schreef:Waar zit je ongeveer?

Ik heb gezien dat de belangrijkste momenten komen als je het even helemaal zat bent.
Maak het eens wat breder. Wat vind je zelf eigenlijk van dat stompzinnige gezanik?

Ik zie dat je je bericht hebt aangepast maar ik begrijp niet zo goed wat je schrijft.

Cleva schreef:

Betuwe schreef:Omgeving Tiel-Culemborg

Nou, dat is geen uithoek.

Iemand in de buurt die dit leest op het forum?

Inderdaad geen uithoek. 5 jaar in Culemborg gewoond alleen reed ik vanaf daar dus naar Best voor m’n dierenarts. Helaas dan ook geen regionale tips

Lastig. Een van mijn honden is panisch voor spuiten. En ik trek dat niet als baas want ik ben niet iemand die zijn honden dat aan kan en wil doen. Dus ik durf mijn eigen hond niet meer vast te houden als ze een spuitje moet. Ik loop weg en laat haar daar en ga buiten staan om het gegil niet te horen en haar niet het gevoel te geven dat ik dat veroorzaakt heb.

Ze loopt blij de dierenarts binnen. Eet snoepjes en iedereen mag en kan haar aaien. Kwispelen de zoetste hond die je kan hebben. Dan op tafel. Kwispelen en blij. Dan komt de spuit. Dan gaat ze totaal over de zeik en als de spuit erin gaat bijt ze met de bek open alles wat ze pakken kan. Armen handen etc. En daarbij een gekrijs dat je oren doet fluiten. Dan zet ik haar natuurlijk op de grond. Daar plast ze en blijft ze nog 30 seconden langs de muren rennen en dus dat keiharde hoge gekrijs. Ik trek dat helemaal niet en durf dus niet meer met haar naar de dierenarts en geef haar af en waarschuw ze dat ze zo doet en dan kom ik pas terug als ze stopt met die hoge tonen.

Echt erg maar niemand heeft wat aan mij als ik het zelf niet trek.

Ik heb geen idee hoe ik dat kan verhelpen want het kwam door de enting rabiës die blijkbaar nogal pijnlijk viel de eerste keer. De andere enting daarvoor op dat moment gaf ze geen krimp en was er niks aan de hand. Na die pijnlijke rabiës reageert ze nu standaard zo op elke prik en zelfs het zien van de naald.

laeken schreef:Lastig. Een van mijn honden is panisch voor spuiten. En ik trek dat niet als baas want ik ben niet iemand die zijn honden dat aan kan en wil doen. Dus ik durf mijn eigen hond niet meer vast te houden als ze een spuitje moet. Ik loop weg en laat haar daar en ga buiten staan om het gegil niet te horen en haar niet het gevoel te geven dat ik dat veroorzaakt heb.

Ze loopt blij de dierenarts binnen. Eet snoepjes en iedereen mag en kan haar aaien. Kwispelen de zoetste hond die je kan hebben. Dan op tafel. Kwispelen en blij. Dan komt de spuit. Dan gaat ze totaal over de zeik en als de spuit erin gaat bijt ze met de bek open alles wat ze pakken kan. Armen handen etc. En daarbij een gekrijs dat je oren doet fluiten. Dan zet ik haar natuurlijk op de grond. Daar plast ze en blijft ze nog 30 seconden langs de muren rennen en dus dat keiharde hoge gekrijs. Ik trek dat helemaal niet en durf dus niet meer met haar naar de dierenarts en geef haar af en waarschuw ze dat ze zo doet en dan kom ik pas terug als ze stopt met die hoge tonen.

Echt erg maar niemand heeft wat aan mij als ik het zelf niet trek.

Ik heb geen idee hoe ik dat kan verhelpen want het kwam door de enting rabiës die blijkbaar nogal pijnlijk viel de eerste keer. De andere enting daarvoor op dat moment gaf ze geen krimp en was er niks aan de hand. Na die pijnlijke rabiës reageert ze nu standaard zo op elke prik en zelfs het zien van de naald.

Maar waarom krijgt ze de kans die spuit te zien dan? Ik zou lekker (laten) afleiden, beetje knijpen in het vel, hup spuit erin en klaar.

Zamunda schreef:

laeken schreef:Lastig. Een van mijn honden is panisch voor spuiten. En ik trek dat niet als baas want ik ben niet iemand die zijn honden dat aan kan en wil doen. Dus ik durf mijn eigen hond niet meer vast te houden als ze een spuitje moet. Ik loop weg en laat haar daar en ga buiten staan om het gegil niet te horen en haar niet het gevoel te geven dat ik dat veroorzaakt heb.

Ze loopt blij de dierenarts binnen. Eet snoepjes en iedereen mag en kan haar aaien. Kwispelen de zoetste hond die je kan hebben. Dan op tafel. Kwispelen en blij. Dan komt de spuit. Dan gaat ze totaal over de zeik en als de spuit erin gaat bijt ze met de bek open alles wat ze pakken kan. Armen handen etc. En daarbij een gekrijs dat je oren doet fluiten. Dan zet ik haar natuurlijk op de grond. Daar plast ze en blijft ze nog 30 seconden langs de muren rennen en dus dat keiharde hoge gekrijs. Ik trek dat helemaal niet en durf dus niet meer met haar naar de dierenarts en geef haar af en waarschuw ze dat ze zo doet en dan kom ik pas terug als ze stopt met die hoge tonen.

Echt erg maar niemand heeft wat aan mij als ik het zelf niet trek.

Ik heb geen idee hoe ik dat kan verhelpen want het kwam door de enting rabiës die blijkbaar nogal pijnlijk viel de eerste keer. De andere enting daarvoor op dat moment gaf ze geen krimp en was er niks aan de hand. Na die pijnlijke rabiës reageert ze nu standaard zo op elke prik en zelfs het zien van de naald.

Maar waarom krijgt ze de kans die spuit te zien dan? Ik zou lekker (laten) afleiden, beetje knijpen in het vel, hup spuit erin en klaar.

Inderdaad zeg, hoe simpel kan het zijn om de spuit van te voren klaar te maken en dan even afleiden en hoppa de spuit zit er in voordat ze het in de gaten hebben.

Bloedafname is wel anders natuurlijk, maar een vaccinatie hoeven ze inderdaad op het moment van prikken zelf niet echt door te hebben

Fotogravinnetje schreef:Bloedafname is wel anders natuurlijk, maar een vaccinatie hoeven ze inderdaad op het moment van prikken zelf niet echt door te hebben

Als er geprikt moet worden heb ik kleine stukjes worst die er met enige regelmaat worden gepresenteerd.
Tegen de tijd dat Claire (ook lichte paniek en wel begrijpelijk) vermoed dat er geprikt gaat worden is het al achter de rug.
Alleen NIET op tafel, maar gewoon op de grond.

Ach wat sneu allemaal. Shep moest door omstandigheden afgelopen zomer een paar keer achter elkaar bloed af laten nemen. Eerst hadden ze niet alles onderzocht wat ik wilde, tweede keer was het bloed kwijt geraakt. Bij de derde keer ging Shep zodra we de spreekkamer binnen waren al direct op haar kont zitten met haar poot omhoog. Ik vond het erg grappig maar ja die heeft er gelukkig totaal geen moeite mee. Ik weet niet, altijd als er spannende dingen zijn, zeg ik; het geeft niet vrouwtje is hier, komt allemaal weer goed. Heb dat altijd gedaan en zodra ik die woorden zeg, is er vertrouwen en geeft ze zich over.

Wat moet dat heerlijk zijn zo'n hond @Caro.

De prik is op zich geen probleem. Die zit er in voordat de hond er erg in heeft. Maar het onderzoek, oren kijken, tandjes kijken en het voelen in zijn liezen en verder was dus een ramp. De enting zat er verder wel snel in alleen toen moest hij dus ook nog zijn snuitje stil houden voor de kennelhoest spray. En als je een gillende hond hebt die weg wil en alles laat lopen uit angst dan is dat niet grappig.

@Cleva, wat betreft mijn eigen gedrag of angst? Ik geloof niet dat dat een issue is. De hond heb ik gewoon vast. Kan er niks anders van maken. Als het zou mogen stop ik die enting er zelf wel in.