Het HondenForum

Ten eerste heel veel sterkte. ..ik hoop dat je snel helderheid hebt over wat de beste weg is voor jou en Sam.
Ik zat een paar jaar geleden in het zelfde schuitje
Mijn hond van 12.5 kreeg een snel groeiende kwaadaardige tumor aan de voorpoot
Prognose zonder amputatie max 6 maanden..ivm tempo van de groei ent de klachten die daarbij zouden komen.
Gezien leeftijd en kennelsyndroom (dus gewoonte dier anders werd hij angstig),besloot ik niet te amputeren.

Toen ik weer bij mijn holist Arts kwam met de uitslag van biopt zei hij ik weet nog wel iets
Maretak injecties...het kon de groei remmen en helpen de klachten te minderen..
Maar soms verdween een tumor ook.
Afijn ik besloot er voor te gaan...een onderhuidse injectie elke 3 dagen....tijdens opbouw kan de hond milde bijwerken hebben..zoals een beetje verhoging op de dag van de injectie.(dat geeft aan dat immuun systeem er mee aan de slag is)
Dat stopt ook weer en de opbouw wordt afgestemd op verdragen.
Daarnaast kreeg hij chinese kruiden en wat supplementen voor de weerstand
Tumorcellen afbreken en afvoeren vergt veel van een lijf...dus de weerstand is belangrijk

De tumor op zijn pols (3.5 cm doorsnee) verdween compleet binnen 4 maanden
Zijn lijf gaf aan dat ik wel moest blijven spuiten...maar bijwerkingen had hij allang niet meer..en dat onderhuidse spuitje elke 3 dagen was peanuts...
Hij heeft nog 2 jaar geleefd...blij met zijn 4 pootjes..zonder tumor
Helaas kreeg hij na overlijden van mijn andere hond leishmania...hij is overleden aan de gevolgen daarvan
Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal...wie weet is het een optie voor Sam
Ik wil iig dat je weet dat dit middel bestaat
Al zijn er maar weinig deskundige dierenartsen op dit gebied...
er zit er een in Amsterdam..en wie weet kent hij andere deskundigen op dit gebied.
Van destijds de 10 honden die honden die hij behandelde
overleden er 4 alsnog vrij snel
6 deden het goed op lange termijn
dat kon betekenen van minder klachten...minder groei...tot compleet verdwijnen van de tumor
Het middel wordt op naam gemaakt in duitsland ..dus voor elke individu op maat
Het mensen medicijn komt uit het zelfde lab

Je schreef dat bij tumoren ook vaak ontstekingen zitten.
Een pijnstiller met ontstekingsremmer zou daarvoor denk ik geschikt zijn?
Carporal heeft ook een ontstekingsremmer dacht ik?
De roodheid wordt daardoor mogelijk minder.

Verder reageer ik net zo als jijzelf en de meeste anderen.
Niet te veel "gedoe" en alles per dag nemen.
Jij kent je hond goed.
Je zult weten wanneer het genoeg is voor Sam
Heel veel sterkte

Hoe was het bij de dierenarts vanochtend Hilly, wat heeft je dierenarts met de oncoloog besproken over hoe nu verder?

Nou, vanmorgen een consult van 1,5uur.

Overleg oncoloog: De cellen vertonen een beeld/kenmerk, dat het een tumor is die niet snel uitzaaiingen kent elders in het lichaam. Hoe snel de tumor zich plaatselijk in poot uitbreidt is niet helder/bekend bij dit type kanker.

Radiotherapie heeft geen effect op dit type kanker, wel kan het effect hebben op de pijnbeleving. Daarvoor zou Sam gedurende 3 weken 2x per week een behandeling moeten hebben in Gouda of Dordrecht, dat ben ik even kwijt. Ook dan zal Sam gesedeerd moeten worden, wat nadeling is voor de epilepsie. Dit kan weer opnieuw getriggerd worden, ondanks dat Sam nu negen maand aanvalsvrij is.

Amputatie; afhankelijk of ik kies voor dan een aanvullende prothese zou de amputatie lager/hoger zijn. Prothese heeft ook veel nadelen, geen prothese, dan lagere amputatie. Operatieduur dan rond de 2uur. Daarna herstellen en revalideren. Nadeel is fikse narcosemiddelen, die ook het dementie-beeld wat Sam duidelijk laat zien, negatief kunnen beïnvloeden en ook weer het epilepsiebeeld.

Palliatief verzorgen: Pijnbestrijding, Sam krijgt nu al pittige medicatie, omdat we al in de opiaten zitten. Qua dosering met 3x 2 tabletten Temgesic zit hij al aan de max. Ik zou dus kunnen kijken of Sam ook met minder toe kan, zodat er nog wat op te bouwen valt... mocht de pijn meer worden. Mocht het niet meer afdoende zijn, dan is evt. nog een middel voor handen, wat ze een party-drug noemen, ik meende Ketamine, of nog een andere pijnstiller, die echter wel nadeling kan zijn voor de epilepsie. Kan ook zijn dat dat de Ketamine was en dat ik dan de naam van het andere middel niet meer weet. Of dat het Methamfetamine (mda) was. Genoemd is ook nog de Fentanyl pleister. Ze gebruiken het in de praktijk niet, maar het kan een optie zijn, al is het gebruik wel moeilijk ervan. De huid van de mens is anders dan die van de hond.

Aanvullende maatregelen; Niet meer traplopen, geen uren lopen, niet hardlopen, niet op harde ondergrond lopen. Eigenlijk meer; zoek een grasveld op of bos, kies vooral ervoor dat Sam lekker kan rondstruinen op zachte ondergrond en that's it. Voetbehandeling; Evt. zorgen voor zachte demping. Niet met schoentje (drukplekken) maar meer met een soort dempend verband, wat wat het stoten opvangt. Zorgen dat er geen ontstekingen komen, dus iedere dag poot schoonmaken in badje. Verbinden met Mesitran Hydro gaas op de tumoren. Wattenverband erom, windsel erom en met uitlaten evt. sokje aan, zodat het niet nat kan worden. Schoon houden in ieder geval.

Observatie: Tot wanneer is het voor Sam qua pijn draaglijk en tot wanneer vindt hij het psychisch nog fijn?

Suggestie; Houdt een dagboekje bij met de observaties, hoe houdt de poot het voor de wandeling, hoe na de wandeling, hoe is de uitbreiding, hoe is het gedrag van Sam etc.

Afijn, veel informatie.

Ik heb me de hele dag best dapper gehouden. Ik was in gezelschap van een vriend, die ook vragen stelde etc. , daarna naar huis, zijn hond ook opgehaald en nog even in park gewandeld en wat gegeten. Maar nu ben ik thuis en dan vliegt het me opnieuw aan.

Als ik niet kies voor de amputatie, dan is het zeker dat Sam zijn 14e verjaardag niet zal halen. Dat was heel duidelijk. Genoemd werd weken/misschien iets langer.

Ik heb nog weer bedenktijd gekregen.

Ik weet en voel aan alles, dat ik Sam geen plezier doe met een amputatie. Ik wil wel graag denken, dat Sam mij niet kwijt wil en zo lang mogelijk wil leven, dan maar een amputatie etc. etc., maar Sam kan simpelweg zo niet denken. Dat is menselijk denken en dus mijn denken. Dat kan ik niet op hem projecteren, puur omdat ik hem eigenlijk niet kwijt kan. Ik denk echt dat ik de tijd die er nog is, extra verzwaar, als ik kies voor amputatie en alles in mij roept, dat ik Sam dat niet mag aandoen. Hij weet niet, dat het ergens stopt, hij kan nog liefde voelen, zolang hij er is en ik hem verzorg. Ik moet zelf dealen met de wetenschap dat het dan eerder stopt, dan ik had verwacht.

Ik word gek in de kop bij het besef, dat hij niet meer naast me ligt, dat ik niet meer zijn ademhaling hoor, niet meer zijn lucht uit de neusgaatjes voel. Maar rechtvaardigt dit, dat ik dan maar zou moeten kiezen voor amputatie poot, om dit uit te stellen? Ik weet natuurlijk ergens het antwoord, maar wil het antwoord nog niet weten.

Poeh Hilly, de meest kloterige kutbeslissing die je als hondenbaas moet nemen.
Sterkte.

Hilly45 schreef:Ik word gek in de kop bij het besef, dat hij niet meer naast me ligt, dat ik niet meer zijn ademhaling hoor, niet meer zijn lucht uit de neusgaatjes voel. Maar rechtvaardigt dit, dat ik dan maar zou moeten kiezen voor amputatie poot, om dit uit te stellen? Ik weet natuurlijk ergens het antwoord, maar wil het antwoord nog niet weten.

Ach Hilly, sterkte .

Als je hoofd wat minder tolt van alle info, dan misschien even kijken naar hetgeen waldootje schreef? Van alle dingen die langsgekomen zijn lijkt dat me weinig invasief/belastend voor Sam in elk geval.

Mensenlieve, wat een rotbeslissing. Sterkte

waldootje schreef:Ten eerste heel veel sterkte. ..ik hoop dat je snel helderheid hebt over wat de beste weg is voor jou en Sam.
Ik zat een paar jaar geleden in het zelfde schuitje
Mijn hond van 12.5 kreeg een snel groeiende kwaadaardige tumor aan de voorpoot
Prognose zonder amputatie max 6 maanden..ivm tempo van de groei ent de klachten die daarbij zouden komen.
Gezien leeftijd en kennelsyndroom (dus gewoonte dier anders werd hij angstig),besloot ik niet te amputeren.

Toen ik weer bij mijn holist Arts kwam met de uitslag van biopt zei hij ik weet nog wel iets
Maretak injecties...het kon de groei remmen en helpen de klachten te minderen..
Maar soms verdween een tumor ook.
Afijn ik besloot er voor te gaan...een onderhuidse injectie elke 3 dagen....tijdens opbouw kan de hond milde bijwerken hebben..zoals een beetje verhoging op de dag van de injectie.(dat geeft aan dat immuun systeem er mee aan de slag is)
Dat stopt ook weer en de opbouw wordt afgestemd op verdragen.
Daarnaast kreeg hij chinese kruiden en wat supplementen voor de weerstand
Tumorcellen afbreken en afvoeren vergt veel van een lijf...dus de weerstand is belangrijk

De tumor op zijn pols (3.5 cm doorsnee) verdween compleet binnen 4 maanden
Zijn lijf gaf aan dat ik wel moest blijven spuiten...maar bijwerkingen had hij allang niet meer..en dat onderhuidse spuitje elke 3 dagen was peanuts...
Hij heeft nog 2 jaar geleefd...blij met zijn 4 pootjes..zonder tumor
Helaas kreeg hij na overlijden van mijn andere hond leishmania...hij is overleden aan de gevolgen daarvan
Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal...wie weet is het een optie voor Sam
Ik wil iig dat je weet dat dit middel bestaat
Al zijn er maar weinig deskundige dierenartsen op dit gebied...
er zit er een in Amsterdam..en wie weet kent hij andere deskundigen op dit gebied.
Van destijds de 10 honden die honden die hij behandelde
overleden er 4 alsnog vrij snel
6 deden het goed op lange termijn
dat kon betekenen van minder klachten...minder groei...tot compleet verdwijnen van de tumor
Het middel wordt op naam gemaakt in duitsland ..dus voor elke individu op maat
Het mensen medicijn komt uit het zelfde lab

Sam is ook bekend bij Anneke Schellinghout. Zij had het ook over een zalf met kruiden, die ook effect zou kunnen hebben op de plaatselijke tumorcellen. Weet niet of dit dan soortgelijk is (zij is ook holistisch arts), maar ik ga er zeker naar informeren.

Wat enorm heftig en verdrietig Hilly. Heel erg veel sterkte.

Ach Hilly wat een vreselijk rotnieuws en wat een lastige opties om uit te kiezen. Ze hebben allemaal wel finke nadelen. Heel veel sterkte

Wat afschuwelijk voor je. Je zegt het zelf, je weet best wat je gaat doen maar wil het nog niet weten. Het lijkt me goed jezelf wat tijd te geven, je houdt zoveel van die hond dat ik ervan overtuigd ben dat je het beste gaat doen voor hem. Dat maakt dit proces alleen niets makkelijker, heel veel sterkte daarmee

Jij en Sam zijn altijd al zo'n eenheid samen, wat zal dit vreselijk zwaar en moeilijk zijn.

Wat verdrietig Hilly
heel veel sterkte..

Wat een verdrietige situatie..
Ik wens je heel veel sterkte.
Houden van is soms zo moeilijk!

Wat een verdrietige situatie..
Ik wens je heel veel sterkte.
Houden van is soms zo moeilijk!

... sterkte...

Izzie_Anneke schreef:Wat afschuwelijk voor je. Je zegt het zelf, je weet best wat je gaat doen maar wil het nog niet weten. Het lijkt me goed jezelf wat tijd te geven, je houdt zoveel van die hond dat ik ervan overtuigd ben dat je het beste gaat doen voor hem. Dat maakt dit proces alleen niets makkelijker, heel veel sterkte daarmee

Ik zat al een poosje te piekeren wat ik zou schrijven hier, maar dit verwoord het eigenlijk precies dus hier sluit ik me bij aan. Sterkte Hilly!

Hilly45 schreef:

waldootje schreef:Ten eerste heel veel sterkte. ..ik hoop dat je snel helderheid hebt over wat de beste weg is voor jou en Sam.
Ik zat een paar jaar geleden in het zelfde schuitje
Mijn hond van 12.5 kreeg een snel groeiende kwaadaardige tumor aan de voorpoot
Prognose zonder amputatie max 6 maanden..ivm tempo van de groei ent de klachten die daarbij zouden komen.
Gezien leeftijd en kennelsyndroom (dus gewoonte dier anders werd hij angstig),besloot ik niet te amputeren.

Toen ik weer bij mijn holist Arts kwam met de uitslag van biopt zei hij ik weet nog wel iets
Maretak injecties...het kon de groei remmen en helpen de klachten te minderen..
Maar soms verdween een tumor ook.
Afijn ik besloot er voor te gaan...een onderhuidse injectie elke 3 dagen....tijdens opbouw kan de hond milde bijwerken hebben..zoals een beetje verhoging op de dag van de injectie.(dat geeft aan dat immuun systeem er mee aan de slag is)
Dat stopt ook weer en de opbouw wordt afgestemd op verdragen.
Daarnaast kreeg hij chinese kruiden en wat supplementen voor de weerstand
Tumorcellen afbreken en afvoeren vergt veel van een lijf...dus de weerstand is belangrijk

De tumor op zijn pols (3.5 cm doorsnee) verdween compleet binnen 4 maanden
Zijn lijf gaf aan dat ik wel moest blijven spuiten...maar bijwerkingen had hij allang niet meer..en dat onderhuidse spuitje elke 3 dagen was peanuts...
Hij heeft nog 2 jaar geleefd...blij met zijn 4 pootjes..zonder tumor
Helaas kreeg hij na overlijden van mijn andere hond leishmania...hij is overleden aan de gevolgen daarvan
Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal...wie weet is het een optie voor Sam
Ik wil iig dat je weet dat dit middel bestaat
Al zijn er maar weinig deskundige dierenartsen op dit gebied...
er zit er een in Amsterdam..en wie weet kent hij andere deskundigen op dit gebied.
Van destijds de 10 honden die honden die hij behandelde
overleden er 4 alsnog vrij snel
6 deden het goed op lange termijn
dat kon betekenen van minder klachten...minder groei...tot compleet verdwijnen van de tumor
Het middel wordt op naam gemaakt in duitsland ..dus voor elke individu op maat
Het mensen medicijn komt uit het zelfde lab

Sam is ook bekend bij Anneke Schellinghout. Zij had het ook over een zalf met kruiden, die ook effect zou kunnen hebben op de plaatselijke tumorcellen. Weet niet of dit dan soortgelijk is (zij is ook holistisch arts), maar ik ga er zeker naar informeren.

Het is zeker de moeite waard met haar te overleggen over Sam wat nog mogelijkheden kunnen zijn om positief te ondersteunen
Die zalf met kruiden ken ik niet ..maar wie weet..scheelt het Sam klachten
geeft iets je rek aan de reguliere medicatie kant?

maretak werkt door het hele lijf..het ruimt foute cellen op..dus kan ook aan de slag met evt uitzaaiingen
er is ook een chinese kruiden mix die tumoren remt
En iets met paddenstoelen(druppels)...maar bij doormeten gaf mijn hond altijd aan dat het niks voor hem deed

Ik heb maar met 1 persoon contakt gehad die haar hond ook maretak injecties heeft laten behandelen(geen idee wie da was)
Haar hond is wel aan kanker overleden....maar het scheelde veel klachten van de tumor bij haar hond en gaf dus rek
Ik liep met mijn hond bij Stefan Veenstra trouwens
Mocht ze de behandeling niet kennen kan ze altijd even contakt met hem zoeken indien gewenst

Ik wens je veel kracht en innerlijke rust toe.
de emotionele wervelstorm die je nu doormaakt weet ik nog als de dag van gisteren
Goed dat je zo breed bent geinformeerd...al maakt dat het dingen niet fijner..of makkelijker
Geef je zelf tijd om je gevoel te volgen hierin

Ik hoop dat jullie nog tijd krijgen voor vele bijzondere momenten samen..en duim dat het kleine wonder wat ons overkwam zich herhaalt

Onnodig rekken wil ik ook niet, voor zover ik dat overzie.

Als iets lokaals de groei wel kan remmen of pijn kan stillen ben ik daar wel voor.

Rekken m.b.v. amputatie, daarover schreef ik al het nodige. Ik weet het, dat het niet fair is en dus niet kan, maar durf het nog niet hardop te zeggen of knoop door te hakken. Dat klinkt bezopen natuurlijk, omdat ik het grotendeels wel weet, maar ik kan het simpelweg nog niet besluiten. Althans niet definitief.

Als Sam mij aangeeft, dat het sowieso voor hem niet meer hoeft, dan laat ik Sam los. Ik mag aannemen, met mijn band met hem en hoe ik hem 'versta', dat ik dat ga zien.

niet amputeren durven beslissen als feit ...dat heeft mij ook even gekost
eerst wilde ik alles weten
Ik heb filmpjes gekeken..verslagen gelezen van mensen met ervaringen met amputatie en revalidatie
pff..ik wist allang dat ik het geen optie vond voor mijn dier..maar ik moest het wel onderzoeken...tot ik kon zeggen.
Ik ga dit niet doen ,al tikt de klok nog zo hard
Kijk naar je eigen situatie..volg je gevoel ...
informeer waar je kan informeren

op en gegeven moment wordt je hoofd helder
Dan is alleen kwaliteit van leven nog van belang met je dierbare vriendje zolang jullie is gegund.
doe wat relevant is voor jullie en goed voelt en haalbaar is ook voor sam
soms vind je iets wat rek kan geven in de kwaliteit van de dierbare laatste tijd
en als je mazzel hebt als ik iets meer...

Ik ken je niet maar zoals je over Sam schrijft...denk ik dat het sam niet aan zorg zal ontbreken
en je hem laat gaan als de tijd daar is
sterkte

Zou het helpen om de poot dagelijks even te weken in groene Badedas? Dat reinigt en vooral; het maakt het weefsel sterker. Ik zou dat wel eerst even vragen aan een behandelend dierenarts.
Met het dilemma opereren of niet zat ik bij Tomas ook. Narcose was bij hem ook geen optie vanwege gevoeligheid voor epilepsie en ik wilde het hem onder geen voorwaarde aandoen dat hij die aanvallen weer terugkreeg.
We hebben nog bijna een jaar van elkaar mogen genieten en ik ben blij dat we het op die manier gedaan hebben.

Marie-Josée schreef:Zou het helpen om de poot dagelijks even te weken in groene Badedas? Dat reinigt en vooral; het maakt het weefsel sterker. Ik zou dat wel eerst even vragen aan een behandelend dierenarts.
Met het dilemma opereren of niet zat ik bij Tomas ook. Narcose was bij hem ook geen optie vanwege gevoeligheid voor epilepsie en ik wilde het hem onder geen voorwaarde aandoen dat hij die aanvallen weer terugkreeg.
We hebben nog bijna een jaar van elkaar mogen genieten en ik ben blij dat we het op die manier gedaan hebben.

Dat doe ik al 2 weken, de badedas badjes.

Hilly45 schreef:Onnodig rekken wil ik ook niet, voor zover ik dat overzie.

Als iets lokaals de groei wel kan remmen of pijn kan stillen ben ik daar wel voor.

Rekken m.b.v. amputatie, daarover schreef ik al het nodige. Ik weet het, dat het niet fair is en dus niet kan, maar durf het nog niet hardop te zeggen of knoop door te hakken. Dat klinkt bezopen natuurlijk, omdat ik het grotendeels wel weet, maar ik kan het simpelweg nog niet besluiten. Althans niet definitief.

Als Sam mij aangeeft, dat het sowieso voor hem niet meer hoeft, dan laat ik Sam los. Ik mag aannemen, met mijn band met hem en hoe ik hem 'versta', dat ik dat ga zien.

Ik weet ook zeker dat je dit laatste zal doen Hilly. Je voelt hem zo aan en een baas die zo van zijn hond houdt, die wil hem niet zien lijden, lijden
is erger dan de dood.
Maar het is vreselijk, alles in je schreeuwt 'ik moet iets vinden, ik moet hem helpen, ik kan en wil hem niet kwijt'... maar op een bepaald punt sta
je stomweg machteloos

Buren van ons hadden bij hun 12 jarige hond de poot geamputeerd. Het was een grote middelmaat hond die op een dag thuiskwam met nog
maar 3 poten. Ze had ook een tumor op haar poot en ze hadden besloten deze te laten amputeren omdat op de röntgenfoto's geen uitzaaiingen
te zien waren.
Het beestje heeft 3 maanden gestrompeld op 3 poten (te oud / te groot om er echt nog aan te wennen) en toen werd ze zieker en zieker
en bleken er toch uitzaaiingen te zijn en hebben ze haar alsnog moeten laten inslapen.

Dit wil je niet voor je lieverd, 3 maanden hel en dan toch het einde. Natuurlijk loopt het vast niet altijd zo, maar kanker is kanker en zo grillig
als wat.

Ik kan je wijsheid wensen, maar dat bezit je al zat

Ik wens je wel alle sterkte en moed toe, soms is het leven net even te moeilijk...

Wat een rotnieuws ik wens je nog een tijdje met Sam wat je ook beslist, sterkte Hilly!

Wat een rotnieuws ik wens je nog een tijdje met Sam wat je ook beslist, sterkte Hilly!

Echt vreselijk om zoiets op je af te zien komen.

Wij hebben uiteindelijk maar een paar uren geweten dat het onvermijdelijke moment aangebroken was.

Vandaag heb ik de uitgeleende doggyride weer teruggekregen en ben samen met een vriend en zijn schapendoes, doorgereden naar Noord Holland. Daar heb ik een ander zwenkwiel gekocht voor de doggyride, zodat ik Sam kan vervoeren naar een wandelgebied (lopend) en dan kan hij daar in zachte ondergrond lekker rondstruinen.

Op de terugweg een terrasje gepakt en op de afsluitdijk ook uitgewaaid. Dat was even heel fijn.

Thuis even nog uitleg gekregen hoe zo goed mogelijk het tumorweefsel behandelen/verbinden en hoe ik zo steriel mogelijk ook kan werken, zodat er niet nog een uitwendige infectie bij komt. Gisteren had ik voor het eerst op het tumorweefsel gaas gedaan met een soort bijenwas. Het was opvallend, hoe rustig het er vanavond uit zag. En nee, ik heb niet de hoop dat het daarmee 'beter/over' gaat, maar het is wel fijn, dat het er rustig uit ziet.

Nog weer gepraat over Sam. Yvonne, baasje van Morris, was er ook bij. Sjef, vriend, die mee was, kent Sam ook. Beide gaven aan, dat Sam al een tijdje niet de oude Sam is. Ofwel, hij heeft soms zijn eigen wereldje, lijkt anderen (mensen/honden) dan minder op te merken of helemaal niet etc. M.a.w. ook anderen merken of denken echt te zien, dat Sam in zijn koppie ook achteruit gaat. (dementie/gevolgen epilepsie??) Het blijft nog steeds overeind, dat ik Sam absoluut zal plagen met amputatie. Hij zal dat niet meer trekken. Natuurlijk zal hij pogen te lopen etc. etc., al was het al om mij te plezieren/trouw te zijn. Maar ik mag het niet van hem vragen. De operatie zal teveel vragen ook qua narcose van Sam. En ja, mijn grootste angst is wel, omdat kankercellen nu eenmaal loeders zijn, die onverwachts toeslaan...., dan na amputatie er toch elders wat zit en dat het voor Sam uitsluitend nog een drama is geweest.

Dat wil ik niet. Al heb ik er moeite mee het hardop te zeggen, ik weet dat ik Sam geen amputatie ga aandoen.

Ik houd zoveel van Sam en Sam heeft mij zo onwijs veel gegeven, wat ik nooit heb gekend in mijn leven, dat ik het aan hem verplicht ben, het beste voor hem te kiezen.

Ik zal Sam alles geven wat nodig is qua verzorging en liefde. Ik probeer er zoveel mogelijk ook op uit te blijven gaan, omdat dit ook voor mijn afleiding goed is en dit dan ook weer op Sam uitwerkt. Ik blijf observeren of het voor Sam ook fijn blijft (zonder amputatie) en mocht ik denken dat het voor Sam niet meer hoeft, dan laat ik Sam gaan. Hoe gek het me ook van binnen maakt en radeloos, maar ik kies voor Sam.

Lekker uit eten met ook voor de 2 boeven iets lekkers van de dierenwinkel....



Mijn aller aller liefste grootste vriendje

Wat een superlieve foto van jou met Sam. Sterkte.

Mooie foto van jullie twee
.

Sam heeft weer een redelijke nacht gehad.

Het lijkt er heel duidelijk op, dat wanneer iets qua 'omgeving' afgebakend is, dat het voor hem ook veiligheid geeft en hij zich overgeeft aan rust. Te denken valt aan het bed, of in de auto. Hij ontspant dan zichtbaar.

Vanmorgen met de doggyride naar zachte ondergrond 'gelopen, met Sam erin en daar aangekomen, hem lekker laten lopen, snuffelen etc.

Zelf slaap ik nog ongelooflijk slecht, alhoewel het vannacht een uitbreiding was van gister, 2x een vol uur slapend. Blijkbaar ga ik vooruit. Ben ook super stram in mijn lijf, omdat ik en minder loop dan normaal en weer veel meer til, omdat ik natuurlijk wel 1 hoog woon. Maar goed, zal best wel wennen.

De medicatie zet ik altijd nu de avond van te voren uit, dat vind ik prettig, zodat ik ook niet wat vergeet. De pijnmedicatie van de opiaten wat 3x 2 tabletten mocht, heb ik iets omlaag geschroefd, zodat ik straks nog evt. iets te verhogen heb.

Sam is verder nog aan de dunne, w.s. bijwerking van de medicatie. Hij krijgt wel een maagbeschermer, maar het werkt al met al niet afdoende voor de dunne. Hij is het ook niet non-stop, maar als hij moet poepen, dan is het vies/dun. De dierenarts gaf aan, als dit zo blijft, dat ik maandag even contact moet zoeken.

Sam begint de dag met een half uur voor het eten, de Omeprazol capsule. Daarna volgt de rest.....