Pagina 3 van 4

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:12
door gonnie
Dees en Maylo schreef:Stomme gedachtegang misschien. Maar ik als COPD patiënt weet hoe het is om het benauwd te hebben.
Als ik dus in een stoffig(er) huis kom dan heb ik er ook meer last van. Bij bijvoorbeeld knaagdieren kan ik zelf niet lang in de buurt zijn.

Is het niet dat het bij de oppas stoffiger is? Oppas met knaagdieren of gewoon simpel meer stof in huis(tapijt ofzo kan al de boosdoener zijn) etc. Misschien dat Sam daarom er niet heen wilt, omdat hij het daar ook echt gewoon benauwder heeft dan wanneer hij ergens anders of gewoon thuis is.

Zou best eens kunnen.

Of het is daar warmer dan thuis. De dierenarts zei toen met Nikkie dat ik moest zorgen dat het binnen koud was, dan had ze het minder benauwd.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:35
door Hilly45
Feather__ schreef:Hilly kijk het nog even aan. Hij ziet zijn oppasadres nu als benauwd zijn. Hij moet gewoon doorkrijgen dat hij het niet speciaal benauwd krijgt bij zijn oppas. Hij heeft het nu gekoppeld en dat duurt wel even, echter denk ik ook dat hij het vanzelf weer los kan koppelen.
Ik denk dit eigenlijk ook. Het lijkt echt een plaatsgebonden angst om iets. Dat 'om iets' is gissen, wat het dan is. Misschien iets, wat we beiden gemist hebben, maar er wel was voor Sam of misschien zijn benauwdheid, die daar in een bepaalde nacht behoorlijk pittig aanwezig was.

Het ligt niet aan de oppas, zij is bekend met Sam. Beide gek op elkaar. Het ligt er ook niet aan, dat Sam niet elders kan slapen, want dat kon Sam altijd heel goed, als hij maar voelde dat de ander gek met hem was. En dat is simpelweg zo. Het is in dat huis ook niet stoffiger of wat dan ook dan in mijn huis.

Afgelopen nacht was de vriend niet inhuizig, waardoor Sam ook niet opschrok van nog iemand in huis, die hij niet kent en waar hij ook duidelijk geen 'relatie' mee had. Hij had wel weer moeite om in het pand te gaan. Door de inwendige trap in het gebouw aantrekkelijk te maken met her en der ook een snoepje, gaat Sam dan wel mee. Eenmaal in huis, was het oke. (het is een gebouw, die via een deur richting portiek uiteindelijk na paar trappen de voordeur bereikt van oppas)

Ik kreeg rond middernacht een foto en omschrijving, dat Sam lekker op bed was gaan liggen, droomde en aan het snurken was.

Deze nacht is Sam rond de klok van 05.00uur wakker geworden, toen wel weer hijgen, van bed af en toen in de woonkamer gaan liggen.

Als oppas dan uiteindelijk van bed gaat en bezig is met eigen routine, dan is Sam wel heel blij, wil dan wel eigenlijk zijn ding, ofwel lees eten etc., maar dan moet hij simpelweg ook op zijn beurt wachten. In de spontaniteit en blijheid is Sam dan wel weer kortademig.

Denk wel dat dit de eerste nacht was, dat het zo goed ging, al besef ik me wel, dat Sam normaal echt gewoon goede/lange nachten maakt.

Hij is er dus nog niet en ik weet niet, of het nu 'toevallig' dan een goede nacht was, of dat langzaam het huis met portiek toch wat zijn kracht verliest van eng/spannend?

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:38
door Hilly45
Feather__ schreef:Maar is dat het ras of is dat Jip? Ze verliest er niks mee om te kijken of het beter gaat worden of niet.
Dat is ook zo. Natuurlijk hebben honden een bijzonder goed geheugen, al staat dat los van de schapendoes. Sam heeft al in heel veel laten zien, dat goede ervaringen de andere teniet kunnen doen.

En nee, Sam sowieso niet mee naar deze oppas laten gaan is totaal mijn uitgangspunt niet. We gaan juist kijken/onderzoeken, waar de kloe ligt en hoe het wel kan, juist omdat beide wel gek op elkaar zijn.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:43
door Hilly45
Caro. schreef:En toch denk ik dat het mogelijk is, dat het nog steeds van de bronchitis afkomt die onrust en angst 's nachts.
Wij zijn ruim een half jaar bezig geweest, gooide alles op gedrag (al geloofde ik daar niet in) en toen bleek dus dat Puchu 's nachts benauwd
was in zijn slaap, wakker schrok en in paniek raakte.

Jij bent pas begonnen met de behandeling van de bronchitis bij Sam, misschien slaat het niet genoeg aan? Overdag merkten wij in eerste instantie
ook totaal niets aan Puchu dat hij bronchitis had, maar 's nachts wel steeds die onrust, paniek en angst. Later bleek het dus de bronchitis te zijn
en pas nadat hij prednison tabletten kreeg (inhalator hielp niet voldoende) ging het gedrag 's nachts weg.
Misschien is de bronchitis erger dan je denkt, zeker ook omdat je zegt dat hij 's nachts zo hijgt, dat is niet goed natuurlijk.
Net sliep Sam bij mij en op een bepaald moment gaat hij verliggen en laat dan ook even hijggedrag zien. Soms praat ik dan even en dan stopt het, maar toen hij voor de 2e keer weer hijgde, ben ik van bed gegaan, heb hem er van af getild (bed staat heel hoog) en dan loopt hij, gaat vrij snel wat drinken en dan is het goed. Als ik dan achter mijn computer krijg met een kop koffie, gaat hij weer aan mijn voeten liggen. Morgen moet ik weer overleggen met de internist, hoe de medicatie nu zijn werk doet en hoe verder.

Ik denk dat er een combinatie is van benauwd vanwege bronchitis en longonsteking, hijgen betekent echter prikkeling van de luchtwegen, waardoor het dan voor Sam nog wat spannender zal voelen qua beleving. Maar gedragsmatigheid kan ik niet wat bedenken, behalve dat hij de onrust linkt aan die plek. Sam hijgt overdag heel weinig.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:43
door Hilly45
Dees en Maylo schreef:Stomme gedachtegang misschien. Maar ik als COPD patiënt weet hoe het is om het benauwd te hebben.
Als ik dus in een stoffig(er) huis kom dan heb ik er ook meer last van. Bij bijvoorbeeld knaagdieren kan ik zelf niet lang in de buurt zijn.

Is het niet dat het bij de oppas stoffiger is? Oppas met knaagdieren of gewoon simpel meer stof in huis(tapijt ofzo kan al de boosdoener zijn) etc. Misschien dat Sam daarom er niet heen wilt, omdat hij het daar ook echt gewoon benauwder heeft dan wanneer hij ergens anders of gewoon thuis is.
Nee, stoffiger is het daar absoluut niet.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:44
door Hilly45
ZaZa schreef:Ik heb niet alles helemaal gelezen, dus misschien is het al wel genoemd: is het een idee om zelf een paar keer met Sam bij de oppas te slapen?
Heb ik gek genoeg wel even overwogen als optie.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:47
door Hilly45
Rami schreef:Kaart het nog een keer aan bij je werkgever, ze zijn toch heel tevreden over je? Je hebt slaapdienst toch? Ik neem aan dat je dan een eigen kamer hebt met plek voor Sam.
Haha, nee, ik ben de hele nacht wakker en in touw. Ik heb drie groepen meiden, die verspreid liggen in een soort vierkante route, die ik dan via brandwerende deuren bereik.

Sam is aan het begin een keer een nacht mee geweest, toen ik geen toestemming ervoor had gevraagd. Hij sliep gewoon op kantoor en ook wel beneden bij de receptie, waar de hele nacht beveiliging is.

Ik kaart het in december absoluut nog een keer aan, want ik zie nog steeds niet, waarom het niet zou kunnen. Ieder die Sam daar kent, is enthousiast en ziet het zitten. Er is alleen geen beleid op en dus mag het niet.

En ja, werkgever is onwijs blij met mij. Dat weet ik ook.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:51
door Hilly45
mijke schreef:Ach Hilly wat een zorgen! Ik herken het enorm, ik weet nog goed hoe vreselijk veel stress het mij destijds gaf toen ik er achter kwam dat Oor absoluut niet alleen kon zijn en ik natuurlijk wel gewoon elke dag naar mijn werk moest. Uiteindelijk vogel je altijd wel weer wat uit en soms is de situatie op dat moment niet ideaal maar de zorgen komen voornamelijk ook door de onzekerheid over of het morgen ook weer lukt om iets te regelen. Dat geeft enorm veel stress en ik denk ook dat je in zo een situatie soms de dingen niet helemaal helder ziet.

Zoals je schrijft komt het op mij over alsof er allerlei dingen zijn die je in het verleden wel eens hebt geprobeerd zoals snachts alleen blijven of in de auto blijven en die toen niet werkten. Daardoor ben je heel stellig dat dat nu ook geen optie is. Toch denk ik dat het de moeite waard is om die dingen toch even opnieuw te bekijken. De situatie is veranderd, de prioriteiten liggen anders en er moet simpelweg iets veranderen anders gaat het fout. Dus ik zou adviseren om een aantal dingen opnieuw te proberen, ook al denk je dat het niet werkt.

Bijvoorbeeld, dat Sam vroeger niet alleen kon zijn dat kan natuurlijk goed, maar toen was de noodzaak minder groot en was je misschien bereid minder consessies te doen wat betreft zijn welzijn bij het alleen zijn omdat je ook gewoon de mogelijkheid had om een oppas te regelen. Maar inmiddels ben je alweer zoveel tijd verder en wie weet gaat het nu ineens veel beter omdat ie al die jaren niet meer alleen is geweest. Oor kan immers inmiddels ook alleen zijn, puur doordat ze de eerste twee jaar nooit meer alleen is geweest na de aanvankelijke schrik. Je zegt dat je zelf ook niet rustig bent als hij snachts alleen thuis is, maar is dat echt een goede reden? Misschien moet dat dan maar gewoon even, de situatie is nu eenmaal zo dat vrijwel elke oplossing wel ergens een beetje zal schuren, perfect wordt het sowieso niet en dus zul je ergens een consessie moeten doen die misschien niet zo leuk is.

Idem voor in de auto, misschien vond je dat voorheen gewoon niet zo fijn voor hem en waarom zou je dan als het niet nodig is? Maar inmiddels is de zaak veranderd en is het misschien wel echt nodig voor jou om je baan te kunnen houden. Dan moet Sam maar enig ongemak op de koop toe nemen als dat nodig is. Ik zou het toch gewoon eens gaan uitproberen. Je kunt er altijd weer mee stoppen als het niet lukt.

Mijn punt is, dat je momenteel vast iljkt te zitten in allerlei opties die je bij voorbaat uitsluit, maar dat brengt je simpelweg niet verder. Niemand hier op het HF gaat je kunnen vertellen waarom Sam niet op zijn gemak is snachts bij de huidige oppas, het enige dat je kunt doen is alle opties opnieuw open gooien en gewoon dingen gaan proberen. Op zoek naar wat wel kan in plaats van wat niet. Ik snap dat dit makkelijk gezegd is hoor voor iemand die niet in de situatie zit en jouw hond niet kent, maar je moet toch ergens beginnen. Ik hoop heel erg voor je dat je een werkbare oplossing vindt!
Nee, Sam alleen laten in de nacht is geen optie. Dat overweeg ik ook niet, mede gezien de epilepsie.

Ik voel niet dat ik vast zit, maar wel dat het even heel moeilijk gaat. Mede door wel de onzekerheid, hoe dit nu ineens zo kan.

Maar Sam alleen thuis of een hele nacht alleen in een auto laten zitten, waar het 's nachts ook onwijs koud wordt en hij ook een aanval kan krijgen en daar dan in kan blijven, dat is iets wat ik niet overweeg. Dat is voor mij heel helder.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 13:52
door Hilly45
gonnie schreef:
Dees en Maylo schreef:Stomme gedachtegang misschien. Maar ik als COPD patiënt weet hoe het is om het benauwd te hebben.
Als ik dus in een stoffig(er) huis kom dan heb ik er ook meer last van. Bij bijvoorbeeld knaagdieren kan ik zelf niet lang in de buurt zijn.

Is het niet dat het bij de oppas stoffiger is? Oppas met knaagdieren of gewoon simpel meer stof in huis(tapijt ofzo kan al de boosdoener zijn) etc. Misschien dat Sam daarom er niet heen wilt, omdat hij het daar ook echt gewoon benauwder heeft dan wanneer hij ergens anders of gewoon thuis is.

Zou best eens kunnen.

Of het is daar warmer dan thuis. De dierenarts zei toen met Nikkie dat ik moest zorgen dat het binnen koud was, dan had ze het minder benauwd.
Dat kan ik natuurlijk vragen, dat weet ik eigenlijk niet. Heb niet het idee, dat het ergens snel warmer kan zijn dan in mijn huis, omdat ik het altijd extreem koud heb en dus mijn huis echt wel flink warm wil stoken.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 14:22
door Hilly45
Heavy schreef:
Hilly45 schreef:
Feather__ schreef:Maar is dat het ras of is dat Jip? Ze verliest er niks mee om te kijken of het beter gaat worden of niet.
Dat is ook zo. Natuurlijk hebben honden een bijzonder goed geheugen, al staat dat los van de schapendoes. Sam heeft al in heel veel laten zien, dat goede ervaringen de andere teniet kunnen doen.

En nee, Sam sowieso niet mee naar deze oppas laten gaan is totaal mijn uitgangspunt niet. We gaan juist kijken/onderzoeken, waar de kloe ligt en hoe het wel kan, juist omdat beide wel gek op elkaar zijn.
Als het bij Sam goed werkt en goede ervaringen andere teniet doen waarom heeft hij dan nog steeds verlatingsangst? Is het dan geen oplossing om dat aan te pakken met goede ervaringen dan heb je die hele oppas stress niet meer en kan hij gewoon alleen thuis slapen.
Ik zal 1x dan op jou antwoorden.

Sam kan overdag korte momenten alleen thuis zijn, omdat hij dat ook weer geleerd heeft.

En ik ben meer dan duidelijk geweest, waarom ik Sam niet alleen wil laten 's nachts.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 15:30
door Anke
He wat naar voor jullie. Ik zou trouwens mijn hond die bekend is met epilepsie en het soms benauwd heeft ook niet een hele nacht alleen laten. Niet thuis en al helemaal niet in een koude auto. Dat snap ik heel goed. Sterker nog: toen Youri het laatste jaar in ging en zijn hart verslechterde is hij helemaal niet meer alleen geweest. Omdat ik niet wilde dat hij het benauwd zou krijgen en wij het niet zouden merken. Gelukkig kon hij naar mijn ouders als ik moest werken.
Ik heb verder geen tips maar herken wel het gevoel waarmee je het topic geopend heb en wil je sterkte wensen. Je vindt wel een manier. Wie weet krijg je betere medicatie voor de bronchitis en is daarmee het gehijg ook opgelost.
En aangezien je in een studentenstad woont lijkt het me ook wel een idee om mensen bij je thuis te vragen en dan op een luchtbed/logeerbed te laten slapen.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 15:32
door mijke
Hilly45 schreef:Nee, Sam alleen laten in de nacht is geen optie. Dat overweeg ik ook niet, mede gezien de epilepsie.

Ik voel niet dat ik vast zit, maar wel dat het even heel moeilijk gaat. Mede door wel de onzekerheid, hoe dit nu ineens zo kan.

Maar Sam alleen thuis of een hele nacht alleen in een auto laten zitten, waar het 's nachts ook onwijs koud wordt en hij ook een aanval kan krijgen en daar dan in kan blijven, dat is iets wat ik niet overweeg. Dat is voor mij heel helder.
Dat snap ik wel, het waren maar voorbeelden, maar wat ik vooral bedoel is dat je toch dingen moet gaan uitproberen. Nu lijkt het alsof je eigenlijk overal nee tegen zegt en op die manier alle oplossingen dichttimmert, maar wat blijft er dan over? Het mooiste zou natuurlijk zijn als Sam gewoon weer went bij deze oppas! Daar zou ik ook zeker eerst weer op inzetten en zoals je het beschrijft valt er op gezondheid misschien verbetering te behalen met medicatie aanpassen wat er hopelijk ook voor zorgt dat hij de nacht beter door komt bij de oppas. Maargoed, als dat het niet is moet je toch iets.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 15:58
door Ody
Ik heb niet alle 4 de bladzijdes helemaal doorgespit, maar waar woon je? Is er niet iemand hier van het forum die op Sam zou willen passen als je werkt?
Misschien ligt het het echt alleen aan DAT huis......

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 16:36
door Hilly45
mijke schreef:
Hilly45 schreef:Nee, Sam alleen laten in de nacht is geen optie. Dat overweeg ik ook niet, mede gezien de epilepsie.

Ik voel niet dat ik vast zit, maar wel dat het even heel moeilijk gaat. Mede door wel de onzekerheid, hoe dit nu ineens zo kan.

Maar Sam alleen thuis of een hele nacht alleen in een auto laten zitten, waar het 's nachts ook onwijs koud wordt en hij ook een aanval kan krijgen en daar dan in kan blijven, dat is iets wat ik niet overweeg. Dat is voor mij heel helder.
Dat snap ik wel, het waren maar voorbeelden, maar wat ik vooral bedoel is dat je toch dingen moet gaan uitproberen. Nu lijkt het alsof je eigenlijk overal nee tegen zegt en op die manier alle oplossingen dichttimmert, maar wat blijft er dan over? Het mooiste zou natuurlijk zijn als Sam gewoon weer went bij deze oppas! Daar zou ik ook zeker eerst weer op inzetten en zoals je het beschrijft valt er op gezondheid misschien verbetering te behalen met medicatie aanpassen wat er hopelijk ook voor zorgt dat hij de nacht beter door komt bij de oppas. Maargoed, als dat het niet is moet je toch iets.
Ik probeer dus zeker e.e.a. uit en geef ook aan, waar ik wat mee kan, bijv. ook de overweging om evt., als het niet blijft gaan, daar te slapen. Zelf ook eens observeren of wat dan ook.

Maar ik probeer niet dingen uit, omdat die aangeraden worden en ik hier niets mee kan. Dat doe jij omgekeerd ook niet met bep. vragen die jij wel eens stelt.

Vragen stellen betekent niet, dat ik met alle antwoorden dan wat moet, hoe goed ze ook bedoelt zijn. Maar ik kijk zelf, wat past of niet past.

En Sam leren 's nachts alleen te blijven of in een koude auto 's nachts is voor mij not-done.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 16:43
door Hakuna Matata
Hilly45 schreef:Een baan overdag wil ik simpelweg niet of het zou thuiswerk moeten zijn.

Ook tijdelijk overdag kan niet. Dan zou dat al elders moeten en moet ik mijn nachtbaan opzeggen. Of binnen mijn werk maar daar wil ik alleen in de nacht werken.
Maar wat houdt je tegen om overdag te gaan werken?
Want juist dan zijn er meer oppasadressen beschikbaar.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 16:54
door thom
Hakuna Matata schreef:
Hilly45 schreef:Een baan overdag wil ik simpelweg niet of het zou thuiswerk moeten zijn.

Ook tijdelijk overdag kan niet. Dan zou dat al elders moeten en moet ik mijn nachtbaan opzeggen. Of binnen mijn werk maar daar wil ik alleen in de nacht werken.
Maar wat houdt je tegen om overdag te gaan werken?
Want juist dan zijn er meer oppasadressen beschikbaar.
Overdag werken in de zorg als je 50+ bent is enorm zwaar.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 16:55
door Hakuna Matata
thom schreef:
Hakuna Matata schreef:
Hilly45 schreef:Een baan overdag wil ik simpelweg niet of het zou thuiswerk moeten zijn.

Ook tijdelijk overdag kan niet. Dan zou dat al elders moeten en moet ik mijn nachtbaan opzeggen. Of binnen mijn werk maar daar wil ik alleen in de nacht werken.
Maar wat houdt je tegen om overdag te gaan werken?
Want juist dan zijn er meer oppasadressen beschikbaar.
Overdag werken in de zorg als je 50+ bent is enorm zwaar.
Ik bedoel dan in een andere sector.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 17:03
door Hilly45
thom schreef:
Hakuna Matata schreef:
Hilly45 schreef:Een baan overdag wil ik simpelweg niet of het zou thuiswerk moeten zijn.

Ook tijdelijk overdag kan niet. Dan zou dat al elders moeten en moet ik mijn nachtbaan opzeggen. Of binnen mijn werk maar daar wil ik alleen in de nacht werken.
Maar wat houdt je tegen om overdag te gaan werken?
Want juist dan zijn er meer oppasadressen beschikbaar.
Overdag werken in de zorg als je 50+ bent is enorm zwaar.
Het gaat mij niet om de zwaarheid.

's Nachts meiden opvangen met herbelevingen en nachtmerries, vermissingen etc. is ook heel zwaar. Maar daar ligt mijn hart.

Overdag werken en dan Sam naar de oppas en vervolgens 's nachts naar bed gaan, daar heb ik geen zin in, dan heb ik alleen de avond Sam. Doe ik dus niet.

Maar de echte reden is voor mij meer gelegen in mijzelf en wat ik daarover aangaf; dat gaat voor mij voor nu te ver, om hierover wat kwijt te willen. Ik kan en wil het in ieder geval niet opbrengen. Dat kost mij teveel energie.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 17:22
door Hilly45
Boutje schreef:Je zou eventueel bij de oppas een DAP verdamper kunnen proberen.
Verder kom ik ook niet mee.
Dat is inderdaad ook nog een idee. Dank je wel.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 18:46
door mijke
Hilly45 schreef:
mijke schreef:
Hilly45 schreef:Nee, Sam alleen laten in de nacht is geen optie. Dat overweeg ik ook niet, mede gezien de epilepsie.

Ik voel niet dat ik vast zit, maar wel dat het even heel moeilijk gaat. Mede door wel de onzekerheid, hoe dit nu ineens zo kan.

Maar Sam alleen thuis of een hele nacht alleen in een auto laten zitten, waar het 's nachts ook onwijs koud wordt en hij ook een aanval kan krijgen en daar dan in kan blijven, dat is iets wat ik niet overweeg. Dat is voor mij heel helder.
Dat snap ik wel, het waren maar voorbeelden, maar wat ik vooral bedoel is dat je toch dingen moet gaan uitproberen. Nu lijkt het alsof je eigenlijk overal nee tegen zegt en op die manier alle oplossingen dichttimmert, maar wat blijft er dan over? Het mooiste zou natuurlijk zijn als Sam gewoon weer went bij deze oppas! Daar zou ik ook zeker eerst weer op inzetten en zoals je het beschrijft valt er op gezondheid misschien verbetering te behalen met medicatie aanpassen wat er hopelijk ook voor zorgt dat hij de nacht beter door komt bij de oppas. Maargoed, als dat het niet is moet je toch iets.
Ik probeer dus zeker e.e.a. uit en geef ook aan, waar ik wat mee kan, bijv. ook de overweging om evt., als het niet blijft gaan, daar te slapen. Zelf ook eens observeren of wat dan ook.

Maar ik probeer niet dingen uit, omdat die aangeraden worden en ik hier niets mee kan. Dat doe jij omgekeerd ook niet met bep. vragen die jij wel eens stelt.

Vragen stellen betekent niet, dat ik met alle antwoorden dan wat moet, hoe goed ze ook bedoelt zijn. Maar ik kijk zelf, wat past of niet past.

En Sam leren 's nachts alleen te blijven of in een koude auto 's nachts is voor mij not-done.
Ik geloof niet dat je me helemaal goed begrijpt, maar dat geeft niet, misschien druk ik me niet goed genoeg uit. Ik hoop vooral dat je snel een werkbare oplossing vindt!

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 18:56
door blacky
van wat ik lees is hem meenemen naar je werk ook geen optie. Als hij een toeval krijgt daar kun je ook niets. Ik denk niet dat je werkgever het waardeert als jij dan met je hond bezig gaat en de cliënten aan hun lot over laat.

Van de beveiliging of de mensen die wel bij hem zijn mag je ook niet verwachten dat ze dan bij je hond blijven.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 06 nov 2017 21:44
door Hilly45
blacky schreef:van wat ik lees is hem meenemen naar je werk ook geen optie. Als hij een toeval krijgt daar kun je ook niets. Ik denk niet dat je werkgever het waardeert als jij dan met je hond bezig gaat en de cliënten aan hun lot over laat.

Van de beveiliging of de mensen die wel bij hem zijn mag je ook niet verwachten dat ze dan bij je hond blijven.
Ik heb om de reden die je beschrijft een zap-opdracht laten vallen. Dit betrof een 24uurs dienst, waarbij Sam wel mee mocht, maar waarbij ik 100% van mijn aandacht ook moet geven aan cliënten. Dat zag ik uiteindelijk niet zitten en heb ik vorige week dus afgezegd.

Sam meenemen naar mijn huidige werk zou wel kunnen, maar zou ik denk ik niet structureel willen. Maar in nood zou het fijn zijn. In principe slapen de meiden en doe ik heel veel werk op het kantoor. Sam zou hier rustig kunnen slapen, net als bij de beveiliging, die altijd bij de camera beelden zit.

Daarin zijn best wel mogelijkheden, maar structureel zou ik dat denk ik niet willen.

De oppas, waar het nu even qua huis zodanig loopt, dat ik dus zorgen heb en waar ik vragen over stel, wat nog anders kan, zal nooit de enige oppas kunnen zijn, omdat dit simpelweg te kwetsbaar is.

Sam kan in nood naar Yvonne, baasje Morris. Ook kan in nood evt. hier iemand slapen, die Sam al zo'n vier jaar kent. Sam kwam juist die jaren ook heel veel bij haar, maar haar relatie is uitgegaan en zij heeft nu werk, waarbij ze ook veel in het buitenland is. Ze woont nu tijdelijk even bij haar moeder, waardoor, als ze niet in het buitenland is, evt. hier kan en wil slapen en dan wel op de bank, omdat zij alles wel gewend is. Maar dit kan ook in nood en niet structureel. In januari heeft ze haar eigen koophuis, ook bij mij in de buurt. Ze wil dan opnieuw nadenken, of ze wat kan betekenen voor mij. Voor haar is het lastig te overzien, want haar werk brengt met zich mee, dat ze vaak in het buitenland zit en ook op heel hoog niveau iedere avond sport.

Dus ja, de huidige oppas, die momenteel het meest structureel kan en waar Sam ook een fijne band mee heeft en die ook vel kan en 400meter bij mij vandaan woont, dat is een hele fijne optie en daarom blijven we zo zoeken, naar hoe het wel goed kan verlopen.

Het is niet zo, dat ik daarnaast niets anders wil en kan, want alleen haar is te kwetsbaar, juist ook omdat ook zij weg kan vallen of ziek kan worden of wat dan ook. Maar wel ben ik heel blij dat we samen zoeken, naar hoe het wel kan, waardoor Sam zich ook fijn kan gaan voelen, ook in dat huis.

Met 1 jonge vrouw in Leeuwarden, die wel nieuw is, wil ik nog kennismaken. Maar dan niet als hoofdoppas, maar voor evt., als het in Groningen niet kan.

Ik blijf wel zoeken, maar voor nu ligt het accent vooral op Groningen en hoe het bij huidige oppas evt. wel goed kan verlopen qua huis. Gewoon omdat we ons beide wel goed voelen bij elkaar en Sam ook, maar het huis/pand blijkbaar voor Sam dingen oproept, waardoor hij 's nachts kan spoken en de oppas wakker houdt.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 15:53
door Hilly45
Vanmiddag weer contact gehad met de internist, die Sam ook 2 weken geleden onderzocht heeft.

Ik heb vertelt, dat de pufjes wel hun werk doen. Bij inspanning verkleuren ook de slijmvliezen van Sam niet meer richting wat paars. Soms is minder hijgerig. Maar Sam kan wel vanuit het niets vooral 's nachts bij wakker worden de hijg-modus aan zetten, wat dus ook wel lastig is bij een oppas.

De internist legde uit, dat op de foto's bronchiale afwijkingen te zien waren plus longweefsel, wat geirriteerd leek. Dat kan duiden op een ontsteking, maar ook op een vorm van verbindweefseling. Als Sam dan bijv. in de rust is en een tragere ademhaling heeft, dan kan het toch zijn dat hij net onvoldoende lucht krijgt, wat hem wakker maakt en waardoor hij gaat hijgen.

Advies is door blijven gaan met de pufjes. Deze werken echter niet dieper, dan tot aan de kleine bronchieen. Voor het longweefsel adviseerde hij daarom om van de Groene Os de luchtwegkruiden forte te nemen als supplement. Dit kan net de aanvulling zijn, die voor Sam gunstig kan worden.

Dit besteld nu.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 16:05
door Marie-Josée
Fijn dat hij zo goed meedenkt. Hopelijk werken die kruiden naar behoren en hebben jullie beide meer rust.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 16:12
door Hilly45
Marie-Josée schreef:Fijn dat hij zo goed meedenkt. Hopelijk werken die kruiden naar behoren en hebben jullie beide meer rust.
Ja, het is een heel kundig internist. Hij werkt op de Tweede Lijn in Wilhelminaoord, maar komt volgens mij iedere dinsdag of 1x per ... weken een dinsdag in Groningen.

Ik zag, hoe hij de longen van Sam beluisterde en week daarvoor een andere dierenarts, hoe groot het verschil dan alleen al is.

Als Sam het goed doet op de medicatie, gaan we evt. over een paar maand weer een longfoto maken en kijken, hoe het dan met de longen ervoor staat.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 16:54
door thom
Het klinkt heel aannemelijk, hoop zo dat het aanslaat.

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 21:40
door Caro.
Ik ben benieuwd Hilly en hoop dat het helpt :ok: Laat je weten of het resultaat heeft, want daar ben ik wel erg benieuwd naar (ook ivm
Puchu).

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 21:51
door Shibby
Als een dap verdamper het overwegen waard is, is dan aminocalm of cbd olie ook te overwegen?

Ik zie bij Malou nu met cbd olie echt een positieve verandering in gedrag, vandaar dat ik er aan moet denken. :ok:

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 21:54
door nomo
Ik ben heel benieuwd of dat verschil gaat maken. Romke krijgt nu sinds 2 jaar van groene os de luchtwegcompositum in het voorjaar en in het najaar. Voor hij het kreeg had hij soms heel erg last van zijn longen, hoesten als een malle. Dan moest hij aan de antibiotica. Sinds ik dit erbij geef heeft hij geen last meer gehad. Soms hoest hij wel weer een beetje en dan blijkt eigenlijk altijd dat ik het al een tijd vergeten ben te geven. Krijgt hij het weer een tijdje en gaat het weer helemaal goed! Had er niet veel van verwacht, maar het werkt hier boven verwachting goed! :ok:
Hoop dat het voor Sam ook zo goed werkt!

Re: Zorgen om Sam en hoe verder

Geplaatst: 07 nov 2017 21:59
door Hilly45
Shibby schreef:Als een dap verdamper het overwegen waard is, is dan aminocalm of cbd olie ook te overwegen?

Ik zie bij Malou nu met cbd olie echt een positieve verandering in gedrag, vandaar dat ik er aan moet denken. :ok:
Sam krijgt al cbd olie.