Het HondenForum

laeken schreef:Maar als je weet dat je hondje hard bijt ga je ook twijfelen. Ik denk dat meestal eerst gebeten wordt en dat daarna de baasjes bang worden en niet andersom.

Ja, hoor zo gaat dat meestal.
Maar er zijn natuurlijk ook heel veel mensen, die niet onder de indruk zijn van een uitval/bijt.

Onze Luca die uit het asiel was, zou ook een angstbijtertje zijn. Ja angstig was ze in het begin wel. Maar meer onbegrepen denk ik. Hier heeft ze nooit gebeten in elk geval. Terwijl ik meteen wel nageltjes ging knippen, en haar in bad stopte. Maar ik ben wel zo, dat wat moet gebeuren, gebeuren moet. Waarbij ik zelf wel geduld, rust en rustige ademhaling hou. Ik pak dan door, maar niet gehaast. En ik laat weten dat ik de hond ook vertrouw.

Alhoewel er ongetwijfeld honden zijn, die al te ver van het padje zijn, of gewoon iets mankeren in de bovenkamer, waarbij de hond onbetrouwbaar zal blijven.

Geef hem een paar maand op hetzelfde adres, dan zie je hij echt is.

chaos schreef:Geef hem een paar maand op hetzelfde adres, dan zie je hij echt is.

nou ik denk dat je meer in de richting van 2 a 3 maanden moet denken hoor, dan zijn ze pas weer zich zelf

laeken schreef:Maar als je weet dat je hondje hard bijt ga je ook twijfelen. Ik denk dat meestal eerst gebeten wordt en dat daarna de baasjes bang worden en niet andersom.

Ja maar daar zit dan ook t probleem. Ik ben ook weleens gebeten en dat waren geen eigen honden. Nou ik pijn zij pijn hoor... dat is een instinctieve reactie. Ook niet over nagedacht. Meestal is t dan ook gelijk duidelijk... als je dan bang bent geworden en je ook zo dusdanig gaat gedragen is dat t begin van t einde over t algemeen.

malinois schreef:

laeken schreef:Maar als je weet dat je hondje hard bijt ga je ook twijfelen. Ik denk dat meestal eerst gebeten wordt en dat daarna de baasjes bang worden en niet andersom.

Ja maar daar zit dan ook t probleem. Ik ben ook weleens gebeten en dat waren geen eigen honden. Nou ik pijn zij pijn hoor... dat is een instinctieve reactie. Ook niet over nagedacht. Meestal is t dan ook gelijk duidelijk... als je dan bang bent geworden en je ook zo dusdanig gaat gedragen is dat t begin van t einde over t algemeen.

Toch heeft een hond daar ook een bepaald karakter voor nodig. Ik ben altijd bang geweest voor mijn honden als ze naar me beten. Ik liet me echt niet bijten door Wuilus want die beet heel hard. Dat heeft ze 1 keer gedaan en daarna keek ik wel uit als ze gromde. Ik durfde haar ook niet meer te corrigeren. Maar toen we onze draai vonden stopte ze ook met grommen. Ze heeft daarna 13 jaar lang nooit meer naar me gegromd of gebeten. Dus niet elke hond is uit op intimidatie naar de baas. Als ik bas kam en ze hapt dan trek ik ook terug. Dat betekent niet dat ze nu de hele dag naar me dreigt. Het is echt een bepaald type hond dat die conflicten opzoekt. Ik vind het dus te makkelijk om angst voor bijten de basis van en bijtende hond te maken.

Natuurlijk is daar een bepaald karakter voor nodig. Dat klopt zeker. Maar als je angst laat zien aan dat type hond dan loop je achter de feiten aan... zeker ook nog als t je eigen hond is. Bas is geen typje dat haar grenzen even verlegd als ze daar de kans voor krijgt volgens mij. Dit hondje klinkt mij wel zo maar dat kan ik ook alleen maar uit de tekst opmaken. Maar meer heb ik niet.

malinois schreef:Natuurlijk is daar een bepaald karakter voor nodig. Dat klopt zeker. Maar als je angst laat zien aan dat type hond dan loop je achter de feiten aan... zeker ook nog als t je eigen hond is. Bas is geen typje dat haar grenzen even verlegd als ze daar de kans voor krijgt volgens mij. Dit hondje klinkt mij wel zo maar dat kan ik ook alleen maar uit de tekst opmaken. Maar meer heb ik niet.

Klopt. Dus is het een moeilijke shitzu. Niet een hele normale die leiding mist. Die gaan dan nl nog steeds niet aanvallend tekeer in het gezin. Daar gaat meer mis. Of in de omgang of er is wat met de hond aan de hand. Effe laten weten dat hij wat moet doen om privileges te krijgen is te makkelijk.

laeken schreef:

malinois schreef:Natuurlijk is daar een bepaald karakter voor nodig. Dat klopt zeker. Maar als je angst laat zien aan dat type hond dan loop je achter de feiten aan... zeker ook nog als t je eigen hond is. Bas is geen typje dat haar grenzen even verlegd als ze daar de kans voor krijgt volgens mij. Dit hondje klinkt mij wel zo maar dat kan ik ook alleen maar uit de tekst opmaken. Maar meer heb ik niet.

Klopt. Dus is het een moeilijke shitzu. Niet een hele normale die leiding mist. Die gaan dan nl nog steeds niet aanvallend tekeer in het gezin. Daar gaat meer mis. Of in de omgang of er is wat met de hond aan de hand. Effe laten weten dat hij wat moet doen om privileges te krijgen is te makkelijk.

Mwa weet ik niet. Als zo'n type duidelijkheid heeft en weet wat wel en niet geaccepteerd wordt is er denk ik niet veel aan de hand. Dit gedrag is gegroeid heel erg gegroeid... en uit de hand gelopen. Heel zwart/wit in een vreemde omgeving met nieuwe mensen en honden kan best verheldering geven. Hond hoeft geen dingen te regelen en kan weer lekker hond zijn. Is t makkelijk? Nee dat zeg ik niet. Maar ik denk maar zo wel te doen.

malinois schreef:

laeken schreef:

malinois schreef:Natuurlijk is daar een bepaald karakter voor nodig. Dat klopt zeker. Maar als je angst laat zien aan dat type hond dan loop je achter de feiten aan... zeker ook nog als t je eigen hond is. Bas is geen typje dat haar grenzen even verlegd als ze daar de kans voor krijgt volgens mij. Dit hondje klinkt mij wel zo maar dat kan ik ook alleen maar uit de tekst opmaken. Maar meer heb ik niet.

Klopt. Dus is het een moeilijke shitzu. Niet een hele normale die leiding mist. Die gaan dan nl nog steeds niet aanvallend tekeer in het gezin. Daar gaat meer mis. Of in de omgang of er is wat met de hond aan de hand. Effe laten weten dat hij wat moet doen om privileges te krijgen is te makkelijk.

Mwa weet ik niet. Als zo'n type duidelijkheid heeft en weet wat wel en niet geaccepteerd wordt is er denk ik niet veel aan de hand. Dit gedrag is gegroeid heel erg gegroeid... en uit de hand gelopen. Heel zwart/wit in een vreemde omgeving met nieuwe mensen en honden kan best verheldering geven. Hond hoeft geen dingen te regelen en kan weer lekker hond zijn. Is t makkelijk? Nee dat zeg ik niet. Maar ik denk maar zo wel te doen.

Lijkt mij ook, gewoon meedraaien en geen gemuts hoppa

Maar dat zeg ik toch ook niet? Hij heeft een bepaald karakter dat is een feit. Dat is niet rastypisch is, ook dat kan natuurlijk. Maar hij is wel gegroeid in dit gedrag door (misschien/waarschijnlijk) een verkeerde opvoeding. Mensen die wel een makkelijk hondje verwachtten en waarbij dit gedrag niet paste, waarbij ze niet weten hoe ermee om te gaan.
Eenmaal bij iemand die dit wel weet en kan hoeft t beestje dit gedrag nooit meer te laten zien... blijft t nog steeds een niet rastypisch gedrag maar geen probleemgedrag.

Cleva schreef:

malinois schreef:

laeken schreef:

malinois schreef:Natuurlijk is daar een bepaald karakter voor nodig. Dat klopt zeker. Maar als je angst laat zien aan dat type hond dan loop je achter de feiten aan... zeker ook nog als t je eigen hond is. Bas is geen typje dat haar grenzen even verlegd als ze daar de kans voor krijgt volgens mij. Dit hondje klinkt mij wel zo maar dat kan ik ook alleen maar uit de tekst opmaken. Maar meer heb ik niet.

Klopt. Dus is het een moeilijke shitzu. Niet een hele normale die leiding mist. Die gaan dan nl nog steeds niet aanvallend tekeer in het gezin. Daar gaat meer mis. Of in de omgang of er is wat met de hond aan de hand. Effe laten weten dat hij wat moet doen om privileges te krijgen is te makkelijk.

Mwa weet ik niet. Als zo'n type duidelijkheid heeft en weet wat wel en niet geaccepteerd wordt is er denk ik niet veel aan de hand. Dit gedrag is gegroeid heel erg gegroeid... en uit de hand gelopen.

Dat ben ik niet met je eens. Wat er niet in zit komt er ook niet uit. Ook niet onder mindere omstandigheden. Shih-tzu's horen niet van zich af te hakken als ze aarzelend aangeraakt worden. Dat is ook voor een ontspoorde shih-tzu raar.

Shih-tzus zijn geen honden die "duidelijkheid nodig hebben" om niet agressief te worden. Het type waarbij je "geen angst moet laten zien" omdat ze anders gaan kafferen is atypisch voor het ras.
Dat is allemaal niet erg, of zo, maar dan moet je niet gaan zitten doen alsof het met duidelijkheid ineens wel een typische shih-tzu is. Dáár gaat het om.

Daarnaast kun je niet zomaar alles terugdraaien. Een hond die herhaaldelijk agressief geweest is naar bekende mensen kun je niet meer terugveranderen in een naïeve slof die niet weet wat hakken is.
Het is de bedoeling dat hij ergens tot zijn recht gaat komen en dat kan ook prima maar die door te doen alsof er niets met hem aan de hand is.

Hoewel ik veel van wat je zegt hout vind snijden, ben ik het niet met het dikgedrukte eens.
Branco kwam bij ons met pittige voernijd, snauwde mijn ex grommend en dreigend af als hij op de bank wilde gaan zitten en hapte als je aan zijn oortjes zat (hij bleek oorontsteking te hebben wat ik uiteraard meteen behandeld heb).

Na enkele weken bij ons was de voernijd praktisch verdwenen. Waar hij eerst je het liefste had gehapt, vond hij het nu een feestje als ik bij de voerbak kwam. En waar ik eerst niet eens naar zijn snack mocht wijzen, mocht ik het nu (soms met wat gebrom, maar dat was alles) gewoon pakken. En dat bleef de rest van zijn leven zo.

Ex was minder doortastend, maar als Bran zich misdroeg zette ik hem zonder pardon meteen de gang op. Deur dicht, dan ben je even buiten de roedel. Een ramp vond hij dat; piepen, zachtjes huilen. Na een paar minuutjes mocht hij er dan weer bij. Mede door die duidelijk aanpak verdween het gedrag echt als sneeuw voor de zon; daarna was het zo'n gemakkelijk allemansvriendje! En ook dat is altijd zo gebleven, hij heeft nooit meer geprobeerd om iets in huis te bepalen.

En na wat geduld en rust kon ik zijn oortjes schoonmaken, zijn nageltjes knippen... alles wat je aan verzorging aan een hond moet doen. En dat bleef ook zijn hele verdere leven zo. Geen bijterij.


Wat ik zeggen wil... ook hondjes met een pittig karakter kunnen wel degelijk omslaan en, met de juiste omgang, kan het gedrag echt levenslang verdwijnen.

Ik zie en hoor hier dagelijks wat voor effect instabiliteit op een hond kan hebben.
Die hond wordt regelmatig door een ander uitgelaten, en je weet gewoon niet wat je ziet; het is dat ik weet dat het dezelfde hond is.

Wuilus beet ook binnen de roedel. Haar vorige baas en mij. Ze stopte met bijten toen ik haar normaal ging behandelen zoals dat hoort. Nooit heb ik haar laten weten wie de baas is. Ik ben altijd bang voor haar geweest als ze boos werd. Redirectie bv. Of voer nijd als ze wat gevonden had. Die strijd won ze altijd. Toch heeft ze me de laatste 12 ofzo jaren geen enkele keer meer gebeten. Dat had met omgang en respect te maken. Zou ik door gegaan zijn met verkeerd benaderen dan zou ze zo weer gebeten hebben. Als ik haar zou pesten idem. Ik denk dat een hond die eenmaal langdurig de gewoonte heeft binnen de roedel te bijten zo weer over de rand te duwen is. Dat is een grens. Honden bijten wel of niet naar de baas. Natuurlijk kan dat best verdwijnen maar dat heeft te maken met vertrouwen en het verschuiven van de grenzen. Niet met afleren.

Waar wordt er afleren gezegd dan? Ik heb t niet gezegd, duidelijk en zwart/wit zijn.

Fijn dat er actie is ondernomen!
Opvangertje tijdje terug ging ook weg omdat hij niet met kinderen kon en snel zou bijten. Hij heeft het inderdaad geprobeerd maar bij een kleiner formaat hond durf je toch wat sneller door te pakken op zo'n moment. Na een paar dagen was het klaar en werd het duidelijk dat het bijten niet ging werken hier. Perfect hondje verder, ook met kinderen. Ik hoop dat dit net zo'n verhaal is

miniupdate.

Tot nu toe gaat het wel goed. Hij heeft vannacht braaf in zijn bench liggen slapen. Onze andere honden slapen in de keuken. Maar alles was stil.
Om 7:15 ben ik hem gaan uitlaten, hoewel dat een korte ronde werd want het begon te stortregenen en dat vond hij niet zo leuk

Hij doet het verder goed in huis. We kunnen gewoon ons ding doen en bewegen zonder dat hij raar doet. Riem kan gewoon om en af zonder problemen. Het eten wilde hij niet hebben, ja het was niet die gore pedigree he maar een snackje van gedroogde eend ging er wel in.

Hij reageert wel op onze drukke 2,5 jarige zoon en daarmee moeten we hem in de gaten houden.
Gisteravond heeft hij onze zoon wel gebeten.
Juno lag in de kamer op de grond en onze zoon besloot ineens door de kamer te rennen. In het voorbij rennen tikte hij Juno aan met zijn voet. Ik weet niet of die sliep of daar gewoon lag maar Juno reageerde door te bijten. Ja zoon janken dus en ik vloog overeind en heb Juno flink bij zijn kladden gegrepen
Die heeft vervolgens een kwartier geschrokken onder de tafel naar mij zitten kijken. Zoon heeft er niets aan over gehouden behalve een klein schrammetje, hij is (gelukkig) nu ook niet bang voor Juno of iets.
Maar Juno gaat hem nu wel meer uit de weg. Een 2,5 jarige heeft natuurlijk gekke, drukke en vooral lawaaierige buien maar Juno gaat nu in de bench liggen of de keuken dus we zorgen dat onze zoon daar niet komt en hem dan met rust laat.

tot zover de update.

Amaranthas schreef:Ja zoon janken dus en ik vloog overeind en heb Juno flink bij zijn kladden gegrepen

Ik snap dat dat instinctief gaat, maar hij gaat daardoor kinderen waarschijnlijk alleen maar vervelender vinden.
Houd ze uit elkaar en zorg dat hij niet bij jonge kinderen geplaatst wordt.
En dit kind is nog niet eens eigen, daar moet je ook rekening mee houden.
Denk dat je wat dat betreft te snel gaat.

dagmar88 schreef:

Amaranthas schreef:Ja zoon janken dus en ik vloog overeind en heb Juno flink bij zijn kladden gegrepen

Ik snap dat dat instinctief gaat, maar hij gaat daardoor kinderen waarschijnlijk alleen maar vervelender vinden.
Houd ze uit elkaar en zorg dat hij niet bij jonge kinderen geplaatst wordt.
En dit kind is nog niet eens eigen, daar moet je ook rekening mee houden.
Denk dat je wat dat betreft te snel gaat.

Ja het was eigenlijk een eerste reactie

Ik was sowieso niet van plan om hem met plaatsen bij (kleine) kinderen te zetten, daar is hij niet het type hond voor denk ik.

En wat betreft dat dik gedrukte, wat bedoel je daarmee? Uit interesse hoor, want ik sta voor van alles open om dit in goede banen te leiden voor zowel Juno als wijzelf.
Als het moet kan ik Juno de hele dag in de keuken laten, daar zit een kinderhekje voor.

Amaranthas schreef: En wat betreft dat dik gedrukte, wat bedoel je daarmee? Uit interesse hoor, want ik sta voor van alles open om dit in goede banen te leiden voor zowel Juno als wijzelf.
Als het moet kan ik Juno de hele dag in de keuken laten, daar zit een kinderhekje voor.

Dat je hem te snel in die situatie hebt gebracht.
Je kent hem nog niet, en hij jou en je kind niet.
Zou ze best samen durven laten, maar wel alleen als zoon rustig zit/speelt, je hem duidelijk kan maken juno te negeren, en juno op zijn eigen plaats laten liggen.
En voor de rest inderdaad gescheiden houden.

Amaranthas schreef:

dagmar88 schreef:

Amaranthas schreef:Ja zoon janken dus en ik vloog overeind en heb Juno flink bij zijn kladden gegrepen

Ik snap dat dat instinctief gaat, maar hij gaat daardoor kinderen waarschijnlijk alleen maar vervelender vinden.
Houd ze uit elkaar en zorg dat hij niet bij jonge kinderen geplaatst wordt.
En dit kind is nog niet eens eigen, daar moet je ook rekening mee houden.
Denk dat je wat dat betreft te snel gaat.

Ja het was eigenlijk een eerste reactie :roll:

Ik was sowieso niet van plan om hem met plaatsen bij (kleine) kinderen te zetten, daar is hij niet het type hond voor denk ik.

En wat betreft dat dik gedrukte, wat bedoel je daarmee? Uit interesse hoor, want ik sta voor van alles open om dit in goede banen te leiden voor zowel Juno als wijzelf.
Als het moet kan ik Juno de hele dag in de keuken laten, daar zit een kinderhekje voor.

Ik ben voor eerste instinctieve reacties. Voor iedereen duidelijk. Er wordt hier niet in het kind gebeten punt.

Budkes schreef:

Amaranthas schreef:

dagmar88 schreef:

Amaranthas schreef:Ja zoon janken dus en ik vloog overeind en heb Juno flink bij zijn kladden gegrepen

Ik snap dat dat instinctief gaat, maar hij gaat daardoor kinderen waarschijnlijk alleen maar vervelender vinden.
Houd ze uit elkaar en zorg dat hij niet bij jonge kinderen geplaatst wordt.
En dit kind is nog niet eens eigen, daar moet je ook rekening mee houden.
Denk dat je wat dat betreft te snel gaat.

Ja het was eigenlijk een eerste reactie :roll:

Ik was sowieso niet van plan om hem met plaatsen bij (kleine) kinderen te zetten, daar is hij niet het type hond voor denk ik.

En wat betreft dat dik gedrukte, wat bedoel je daarmee? Uit interesse hoor, want ik sta voor van alles open om dit in goede banen te leiden voor zowel Juno als wijzelf.
Als het moet kan ik Juno de hele dag in de keuken laten, daar zit een kinderhekje voor.

Ik ben voor eerste instinctieve reacties. Voor iedereen duidelijk. Er wordt hier niet in het kind gebeten punt.

ik ook, vaak zijn ze het meest duidelijk en gemeend!

Inge O schreef:Met lik op stuk is zeker niets mis maar een vreemde hond met een bijtverleden meteen in zo'n situatie brengen dat hij door een druk rennend kind moet worden lastig gevallen vind ik drie keer niks, daarin ga ik helemaal met Dagmar mee.

Dat is natuurlijk helemaal waar, maar helaas mosterd na de maaltijd. En in de geschetste situatie vind ik dus haar reactie op het gebeuren een juiste.
Maar ik begreep dat het hondje naar Lemuria gaat toch tijdelijk? Hopelijk kan dat zsm?

Volgens mij een prima instinctieve en directe reactie om het hondje duidelijk te maken wat niet wordt geaccepteerd.
Wel van belang om te zorgen dat kind en hond niet dicht op elkaar komen te zitten, liefst helemaal uit elkaar houden.

Er wordt hier in het topic nogal wat geroepen over "dat is niet des Chih Tzu's ......." als het over zijn bijten gaat

Uiteraard mag je nooit zo over je heen laten lopen door je hond, dat spreekt voor zich. Je Shih Tzu zou dan een regelrechte tiran worden en dat is absoluut niet de bedoeling

Bron

Ik vermoed zo dat Amaranthes wel weet waar ze mee bezig is

Inge O schreef:Met lik op stuk is zeker niets mis maar een vreemde hond met een bijtverleden meteen in zo'n situatie brengen dat hij door een druk rennend kind moet worden lastig gevallen vind ik drie keer niks, daarin ga ik helemaal met Dagmar mee.

Nou eigenlijk had ik er eerlijk gezegd niet 100% bij stil gestaan.
Het ging de hele dag namelijk al heel erg goed. Natuurlijk waren wij op onze hoede en zorgde we ervoor dat onze zoon Juno niet lastig ging vallen of iets.
In die ene seconde dat ik er even niet op bedacht was reageerde Juno zo. Hij zal misschien geschrokken zijn of iets toen onze zoon voorbij kwam racen en toen reageerde hij.
En ik reageerde daar weer direct op.
Mijn reactie zal tot nu toe indruk hebben gemaakt want hij ontwijkt onze zoon nu de hele dag. Gaat in de keuken of zijn bench liggen en onze zoon zoekt hem ook niet op.
Vanmiddag zijn we lekker wezen wandelen bij de plas (Nedereindse plas) met zn 3en, mijn eigen reu en Juno en nu ligt hij weer heerlijk in zijn bench te slapen.

Maar ik geef direct toe dat een gezin zonder kleine kinderen die om hem heen rennen vele malen beter zou zijn voor Juno, dat merk je gewoon aan hem. Hij is eigenlijk heel lief en braaf, zeker met de juiste leiding alleen dat gestuiter van een klein kind vind hij niet zo leuk.
Maar woensdag breng ik hem naar Lemuria dus tot die tijd is het goed vol te houden.

ranetje schreef:Volgens mij een prima instinctieve en directe reactie om het hondje duidelijk te maken wat niet wordt geaccepteerd.
Wel van belang om te zorgen dat kind en hond niet dicht op elkaar komen te zitten, liefst helemaal uit elkaar houden.

Er wordt hier in het topic nogal wat geroepen over "dat is niet des Chih Tzu's ......." als het over zijn bijten gaat

Uiteraard mag je nooit zo over je heen laten lopen door je hond, dat spreekt voor zich. Je Shih Tzu zou dan een regelrechte tiran worden en dat is absoluut niet de bedoeling

Bron

Ik vermoed zo dat Amaranthes wel weet waar ze mee bezig is

Da's mijn eigen website

Wij hebben zelf al een paar herplaatsers gehad met een bijtverleden. 1 geval had zijn baas al 2x in het ziekenhuis gebeten. Die hebben wij toen een tijdje in huis gehad om te kijken of hij nog te redden viel. Helaas was dat net zo'n geval als wat Laeken schreef over z'n buren met dat hondje. De eerste eigenaar van deze Dobermann was nu bang. Wij waren en werden niet bang van hem ondanks z'n enorme formaat( 75cm schofthoogte). Ben zelf gebeten, heeft ons meerdere malen aangevallen maar geen succes gehad met zijn gedrag. Helaas was hij niet te vertrouwen. Dan ging het een paar dagen tot paar weken prima, niks aan de hand. Luisterde keurig, geen dominant gedrag. En dan letterlijk ineens ging de knop om en stortte hij zich op wat hij te pakken kon krijgen, waas voor zijn ogen.

De andere gevallen was zoals hier al een paar keer is geschetst, een bange eigenaar, een hond die merkt dat hij met zijn tanden makkelijk dingen kan toe eigenen en grenzen kan verleggen. Met duidelijke regels en consequente aanpak verdwenen alle nare trekjes als sneeuw voor de zon.

Ik hoop uiteraard dat Juno zo'n geval is wat makkelijk bij te sturen is .

Natuurlijk mag je bijten afstraffen. Ik doe dat zelf echter niet als ik de reden begrijp. Misschien gek om te horen. Bas heeft twee keer gebeten en afstraffen had haar beschadigd want ze beet uit angst. Bij Wuilus had ik haar teveel onder druk gezet. Als mijn honden mij bijten zoek ik de fout altijd bij mezelf. Nooit bij de hond. Een bijtend herplaatsertje zou ik denk ik ook op zijn falie geven. Maar ik zou deze situatie nooit hebben laten gebeuren. Kindje en hondje horen niet bij elkaar nu.

Hoe gaat het nu met juno?

Emma schreef:Hoe gaat het nu met juno?

*klik*