Het HondenForum

Vanmiddag ga ik toch nog even langs de dierenarts met hutch. Het lijkt erop dat de hechtingen in zijn buik/huid toch iets aan het ontsteken zijn. Het is rood en er lijken kleine blaadjes te zien op de plekjes waar de hechtingen door de huid in zitten. Voor de zekerheid toch maar even langs, liever een keer te veel dan te weinig.

Groot gelijk dat je even langs gaat. Hoop dat het voor niets is

Succes bij de DA!

Sterkte bij de d.a.!

Het is inderdaad licht ontstoken, roodheid was wat uitgebreidt ten opzichte van vorige week. Het lijkt een reactie te zijn op de oplosbare hechtingen die begonnen zijn met oplossen.
Voor 5 dagen antibiotica mee gekregen, dan moet het over zijn. En 'à nachts mag hij zijn pakje weer aan tegen het likken

Nou ja, dat is te overzien! Beterschap met je kerel!

Niets ernstigs gelukkig.

Het lijkt alsof er toch best vaak honden zijn die reageren op die oplosbare hechtingen.

Vandaag terug geweest bij de DA. Voor mijn gevoel zat het niet helemaal lekker bij hem. Een paar keer wat bleke slijmvliezen gezien en hij leek wat dik te zijn rond zijn maagstreek. Daarnaast heeft hij in de laatste paar maanden flink wat bulten erbij gekregen, dat zat ook niet helemaal lekker.
De DA vond zijn buik erg soepel aanvoelen, geen reden tot extra onderzoek. Vanwege de bleke slijmvliezen een beetje bloed afgenomen en de Ht bepaald, met 39 was die ook goed.
2 bulten zijn er aangeprikt, 1 grote in zijn zij net onder zijn rugspieren en 1 gekke in zijn oksel. Allebei zijn 100% vet. Dus nog meer goed nieuws.
Al met al zat er niets verkeerds bij Hutch in zijn buik, maar zat het meer in mijn hoofd

Gelukkig zeg! Ik kan me wel voorstellen dat je je van alles in je hoofd haalt als je bulten ziet. Maar het valt mee. Nog maar fijn even van elkaar genieten dan.

Dat zijn goede berichten

Klinkt goed

Ik kan mij heel goed voorstellen dat je in de stres schiet bij het ontdekken van bulten bij Hutch, gelukkig maar dat het meer in je eigen hoofd zat.

wat fijn!!

Yara schreef:Gelukkig zeg! Ik kan me wel voorstellen dat je je van alles in je hoofd haalt als je bulten ziet. Maar het valt mee. Nog maar fijn even van elkaar genieten dan.

Bij elk bultje, of die ene keer dat hij overgeeft gaat er meteen weer een alarmbelletje rinkelen. En sinds de operatie heeft hij er een stuk of 10 bulten/bultjes bij gekregen. Maar zolang ik voor niets naar de DA ga vind ik het helemaal niet erg om daar langs te gaan

Beter een keer teveel gaan als te weinig!

Een oud topic, maar toch weer recent voor ons.
Het is al weer 15 maanden geleden dat hij geopereerd is aan zijn darmen, al ruim 1 jaar in zijn reservetijd zoals wij het zeggen. Achteraf had niemand verwacht dat hij het zo lang vol zou houden zonder nieuwe klachten. De prognose was ergens tussen de 3 maanden en 3 jaar, maar meer dan een jaar was hem toch niet gegeven door de specialisten.
De laatste weken/maand begint hij echt een oude man te worden. In vlagen langzaam lopen, veel liggen maar niet slapen en af en toe het idee dat hij buikpijn heeft. Hij stond al een tijdje op de rimadyl om het hem prettiger te maken zonder dat we eigenlijk wisten of er nu wat aan de hand was. Dus vorige week maar naar de DA om te kijken óf er iets aan de hand is en wat dan precies. En helaas was er een dikte te voelen in zijn buik. Bloedonderzoek laten doen, dit was eigenlijk prima voor een hond van 11,5 jaar. Op woensdag terug om een echo te maken van zijn buik.
Helaas was dit minder positief. Er waren een aantal plekken te zien op zijn milt, zeer waarschijnlijk uitzaaiingen van vorig jaar. Haemangiosarcoom was de diagnose. We hebben de optie gekregen om het te opereren, dan moet zijn hele milt weg, zal hij tijdens de operatie een bloedtransfusie moeten en geven ze hem na de operatie max. 3 maanden levensverwachting. De beslissing was al genomen, maar was nu zeker voor ons. We gaan het niet meer behandelen.
Voor nu staat hij op de volle dosis rimadyl en wordt hij aan alle kanten vertroetelt. Per dag kijken we hoe het gaat en of hij zin heeft in wandelingen. De dagen dat hij nog een uur mee gaat naar het bos, loopt te zeuren om koekjes en enthousiast rondrent/hobbelt zijn nog in de meerderheid, voor nu lijkt hij er relatief weinig last van te hebben.

Hopelijk mogen we nog een tijdje van hem genieten, maar de kans dat het binnenkort klaar is wordt wel steeds groter.
Gisteren deze foto van hem gemaakt, dan smelt je toch direct

Wat een lief koppie Jammer dat de kanker terug is
Ik geef jullie groot gelijk om er niet meer aan te laten sleutelen en ik hoop dat het nog een tijdje goed gaat op pijnstilling.

Wat een leuke foto.
Ik hoop dat hij het zo nog even volhoudt.

Wat jammer. En hij heeft inderdaad een heel lief koppie.

Wat een goeie sok, dat alles maar zo goed als mogelijk voor hem en jullie mag gaan.

Wat een lief hoofd

Jammer dat het nu toch bijna afgelopen is.
Ik hoop voor jullie op nog mooie tijden en dat je nog even kunt genieten

He bah, wat naar.
Sterkte de komende periode

Wat een lieve en ontroerende foto, en wat rot dat de kanker terug is. Geniet nog maar van hem en verwen hem maar lekker zo lang het nog gaat. Sterkte!

Ach wat een lief koppie
Heel veel sterkte en geniet nog iedere dag die je samen hebt

gvd nee he, niet hutch. heel veel sterkte sas. verwen hem nog maar gruwelijk en geef hem een dikke knuffel van mij.

ellen

Heel veel sterkte, geniet van elkaar zolang dit nog kan.

lieve, mooie, eigenwijze, Hutch, lover van onze Jitta en daardoor paps van Cooper, Pirro, Saartje, Lucy en onze Molly. Verwen hem nog maar volop, hopelijk kunnen jullie nog een tijdje van elkaar genieten. Kunnen we binnenkort wat afspreken? Ik zou Hutch graag nog even willen knuffelen
Als het afscheid echt komt, dan wacht zijn grote liefde Jitta hem op aan de andere kant van de regenboog.

Wat een lieve foto. Ik hoop dat hij nog even kan genieten en jullie van hem. Veel sterkte, rotziektes ook!

Aah, wat vedrietig. Hopelijk mag hij nog een tijdje bij jullie blijven. Sterkte de komende tijd

Hopelijk krijgen jullie toch nog vele mooie dagen samen