Het HondenForum

Biet schreef:

Jaap* schreef:Ik denk dat een goed luisterende hond in de regel vooral goed is opgevoed.
En dat betekent in mijn ogen dat er rekening is gehouden met wat er redelijkerwijs van de hond verwacht mag worden.
Verder betekent het in mijn optiek vooral dat de baas altijd betrouwbaar in zijn gedrag is geweest. Dat is namelijk de basis van vertrouwen en dat is waar vandaan komt dat je consequent moet zijn.
Consequent zijn betekent niets meer dan betrouwbaar zijn in je eigen gedrag. Niet negen keer iets toestaan en er de tiende keer kwaad om worden.
Die twee zaken, gecombineerd met een actieve-, opgeruimde- en opgewekte manier van doen geven mijns inziens de grootste kans op een dusdanige onderlinge verstandhouding dat je er na verloop van tijd mee kunt lezen en schrijven.

Al het andere heeft vooral betrekking op trainen. En dat heeft weinig te maken met opvoeden.

Yep.
Vertaal die "een actieve-, opgeruimde- en opgewekte manier van doen" maar effe in plezier hebben om met je hond dingen te ondernemen die je onderneemt omdat je een hond hebt (midden in de nacht het bos in, bij volle maan, omdat je altijd midden in de nacht nog een rondje loopt).

Maar toch een 'jamaar': trainen heeft wel wat te maken met opvoeden.
Heb dan Layla (werklijn-Mechelaar) in m'n achterhoofd: dit type honden is zo bezig met hun omgeving, dat training in wanneer er nu wel en wanneer niet "gewerkt' hoeft te worden, onderdeel is van de opvoeding.
Daar loopt dat door elkaar en voedt je op door te trainen en vice versa.

Daar ben ik het mee eens

Consequent, duidelijk en dus betrouwbaar horen bij elkaar.
In de opvoeding maar ook zeker in de training.
Vooral bij honden waar je wat intensiever mee aan de slag bent grijpt dat in elkaar.

Ik las hierboven ergens dat er bij het trainen toch ook "plicht" hoorde.
Door van de training vooral een feest te maken (goede opbouw = duidelijk = succes = feestje) heb ik zelf nooit het idee gehad dat er een stukje "plicht" bij kwam kijken.
Noch met de Teckels noch met mijn Griffons.
Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

ranetje schreef: Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

Wat versta je dan onder plicht?

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

Wat versta je dan onder plicht?

Ik ben Ranetje dan wel niet, maar plicht is in mijn optiek het niet accepteren van het weigeren van een gekend commando. En dat leidt vaak tot dwang. Dwang is iets dat slecht samengaat met apporteren.
Hoewel het binnenbrengen van een apport wel cruciaal is in de praktijk, is het niet verstandig om het af te dwingen.

Jaap* schreef:

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

Wat versta je dan onder plicht?

Ik ben Ranetje dan wel niet, maar plicht is in mijn optiek het niet accepteren van het weigeren van een gekend commando. En dat leidt vaak tot dwang. Dwang is iets dat slecht samengaat met apporteren.
Hoewel het binnenbrengen van een apport wel cruciaal is in de praktijk, is het niet verstandig om het af te dwingen.

"Dwang" is zo'n groot woord. Veel jachthonden hebben een bloedhekel aan het apporteren van kraaiachtigen. Apporteren met een grote mate van vrijheid: het moet wel leuk blijven helpt mi niet. Ook een ziek geschoten kraai moet binnen komen. Dus: verplichting. Het later afdwingen is een fout in de training.

Veenmug schreef:

Jaap* schreef:

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

Wat versta je dan onder plicht?

Ik ben Ranetje dan wel niet, maar plicht is in mijn optiek het niet accepteren van het weigeren van een gekend commando. En dat leidt vaak tot dwang. Dwang is iets dat slecht samengaat met apporteren.
Hoewel het binnenbrengen van een apport wel cruciaal is in de praktijk, is het niet verstandig om het af te dwingen.

"Dwang" is zo'n groot woord. Veel jachthonden hebben een bloedhekel aan het apporteren van kraaiachtigen. Apporteren met een grote mate van vrijheid: het moet wel leuk blijven helpt mi niet. Ook een ziek geschoten kraai moet binnen komen. Dus: verplichting. Het later afdwingen is een fout in de training.

Dat is een nestkraai. Net uitgevlogen. Heeft je hond die gevangen Korthaar?

laeken schreef:Dat is een nestkraai. Net uitgevlogen. Heeft je hond die gevangen Korthaar?

Nee, dood gevonden.

Miranda schreef:

Valerie schreef: Pas als agressie binnen een roedel plaatsvindt is dominantie een mogelijke verklaring.

En in alle andere gevallen is er sprake van angst of onzekerheid, zo stelt het artikel. Oh

Ik ben helemaal voor harmonie, geduld, sturen en coachen.
Maar waar een hond een draai om de spreekwoordelijke flappers verdiend, ga ik niet lopen negeren.
Dat we even weer weten wat we ook alweer afgesproken hadden.

Jij hebt helemaal geen flappers

Ik doe gewoon wat mij goed dunkt, al sinds 97 en wij onze eerste hond hadden. En dat is vooral vertrouwen in elkaar kunnen hebben. Ik wil graag de hond kunnen lezen, en de hond moet mij kunnen lezen.
Negeren vind ik één van de ergste straffen die je kunt verzinnen, en daar doe ik dus niet aan.

Cleva schreef:Ik vind apporteren leuk, belangrijk zelfs. En dan niet alleen dat het gebeurt maar dat het er ook nog eens blij uit ziet.
Ik zou niet weten hoe ik dat enthousiaste er in hou met "plicht". Ondertussen apporteert elke onbenul alle stokken, ballen, dummies en dooie katten die ze maar willen.

Het moet leuk blijven. Daar behaal je veel meer mee dan met verkrampt gedoe.

Misschien niet duidelijk genoeg geweest. Mijn honden apporteerden en apporteren alles met veel plezier: aard van het beestje. Hier borduur je op voort. Dan komt de kraai. Je moet even druk zetten, ook een geschoten kraaiachtige mag niet langzaam creperen. Ze deden het misschien niet dol enthousiast maar de kraai(achtige) kwam wel binnen en lang lijden werd ze bespaart.

Cleva schreef:Je kunt er ook niet op schieten.

Ik schiet niet (voorjager) maar de boer waarvan de jacht gepacht wordt eist wel schade bestrijding in ruil voor dit jachtrecht.

Veenmug schreef:

Cleva schreef:Ik vind apporteren leuk, belangrijk zelfs. En dan niet alleen dat het gebeurt maar dat het er ook nog eens blij uit ziet.
Ik zou niet weten hoe ik dat enthousiaste er in hou met "plicht". Ondertussen apporteert elke onbenul alle stokken, ballen, dummies en dooie katten die ze maar willen.

Het moet leuk blijven. Daar behaal je veel meer mee dan met verkrampt gedoe.

Misschien niet duidelijk genoeg geweest. Mijn honden apporteerden en apporteren alles met veel plezier: aard van het beestje. Hier borduur je op voort. Dan komt de kraai. Je moet even druk zetten, ook een geschoten kraaiachtige mag niet langzaam creperen. Ze deden het misschien niet dol enthousiast maar de kraai(achtige) kwam wel binnen en lang lijden werd ze bespaart.

Als dan pas de kraai komt ben je rijkelijk laat
Ik heb mijn honden met alles laten kennismaken toen ze pup waren.
Ze hebben in die periode alles vastgehad wat ik te pakken kon krijgen, ook kraaien.
Ze halen/haalden allebei een kraai net zo makkelijk als een fazant of een eend.

Veenmug schreef:

Cleva schreef:Ik vind apporteren leuk, belangrijk zelfs. En dan niet alleen dat het gebeurt maar dat het er ook nog eens blij uit ziet.
Ik zou niet weten hoe ik dat enthousiaste er in hou met "plicht". Ondertussen apporteert elke onbenul alle stokken, ballen, dummies en dooie katten die ze maar willen.

Het moet leuk blijven. Daar behaal je veel meer mee dan met verkrampt gedoe.

Misschien niet duidelijk genoeg geweest. Mijn honden apporteerden en apporteren alles met veel plezier: aard van het beestje. Hier borduur je op voort. Dan komt de kraai. Je moet even druk zetten, ook een geschoten kraaiachtige mag niet langzaam creperen. Ze deden het misschien niet dol enthousiast maar de kraai(achtige) kwam wel binnen en lang lijden werd ze bespaart.

Bal en wild zijn dan niet echt te vergelijken, maar dat is hier ook. Minder enthousiast wordt niko niet van even wat moeten.
Volgens mij vindt hij het plichtsmatige af en toe zelfs fijn.

Jaap* schreef:

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

Wat versta je dan onder plicht?

Ik ben Ranetje dan wel niet, maar plicht is in mijn optiek het niet accepteren van het weigeren van een gekend commando. En dat leidt vaak tot dwang. Dwang is iets dat slecht samengaat met apporteren.
Hoewel het binnenbrengen van een apport wel cruciaal is in de praktijk, is het niet verstandig om het af te dwingen.

Waarbij het apport nog wel eens onder dwang wordt aangeleerd omdat het plicht is om te apporteren.
Het is uiteraard ook heel belangrijk in de jacht.
In sommige trainingssystemen wordt de bek geopend en het apport er ingelegd en dan wordt de bek er om gesloten met de handen, in de veronderstelling dat de hond daarmee begrijpt dat het plicht is en hij het dus ook altijd zal uitvoeren.

Ik zeg niet dat die honden allemaal een hekel aan apporteren krijgen.
Maar het is naar mijn mening niet nodig om zo te handelen.

ranetje schreef:

Jaap* schreef:

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:Hoewel vaak wordt gezegd dat bijv. apporteren "plicht" is heb ik dat eigenlijk nooit zo bedacht en zo aan mijn honden als plicht aangegeven.

Wat versta je dan onder plicht?

Ik ben Ranetje dan wel niet, maar plicht is in mijn optiek het niet accepteren van het weigeren van een gekend commando. En dat leidt vaak tot dwang. Dwang is iets dat slecht samengaat met apporteren.
Hoewel het binnenbrengen van een apport wel cruciaal is in de praktijk, is het niet verstandig om het af te dwingen.

Waarbij het apport nog wel eens onder dwang wordt aangeleerd omdat het plicht is om te apporteren.
Het is uiteraard ook heel belangrijk in de jacht.
In sommige trainingssystemen wordt de bek geopend en het apport er ingelegd en dan wordt de bek er om gesloten met de handen, in de veronderstelling dat de hond daarmee begrijpt dat het plicht is en hij het dus ook altijd zal uitvoeren.

Ik zeg niet dat die honden allemaal een hekel aan apporteren krijgen.
Maar het is naar mijn mening niet nodig om zo te handelen.

Ja het is erg jammer om te zien als honden die op geheel natuurlijke wijze ergens veel authentiek plezier aan beleven er steeds minder aardigheid aan krijgen door onze constante interventie. "Nee niet zo maar zó!"
Tegen de natuur werken. Dat is jammer.
Wij hebben ook altijd zo vroeg mogelijk alle soorten apporten gebruikt. Door elkaar en zonder er anders mee te handelen. En ik ken eigenlijk ook geen honden die pietluttig zijn met hun apporten.
Ik geloof ook niet dat het nodig is om er dwang of druk op te zetten. Ik geloof dat het helemaal afhangt van het blikveld en de invalshoek van de eigenaar.
In eerste instantie vind ik druk en dwang in ieder geval per definitie onverstandige wegen naar succes.
Als je iemand een pistool tegen het hoofd drukt zal die persoon heus doen wat je zegt. Maar wat beréik je ermee? Wat gebeurt er als de man met het pistool even weg moet? Wat betekent die overtuigingswijze voor de toekomst?
Helemaal niks. Je moet altijd het pistool weer tevoorschijn toveren

ranetje schreef:

Veenmug schreef:

Cleva schreef:Ik vind apporteren leuk, belangrijk zelfs. En dan niet alleen dat het gebeurt maar dat het er ook nog eens blij uit ziet.
Ik zou niet weten hoe ik dat enthousiaste er in hou met "plicht". Ondertussen apporteert elke onbenul alle stokken, ballen, dummies en dooie katten die ze maar willen.

Het moet leuk blijven. Daar behaal je veel meer mee dan met verkrampt gedoe.

Misschien niet duidelijk genoeg geweest. Mijn honden apporteerden en apporteren alles met veel plezier: aard van het beestje. Hier borduur je op voort. Dan komt de kraai. Je moet even druk zetten, ook een geschoten kraaiachtige mag niet langzaam creperen. Ze deden het misschien niet dol enthousiast maar de kraai(achtige) kwam wel binnen en lang lijden werd ze bespaart.

Als dan pas de kraai komt ben je rijkelijk laat
Ik heb mijn honden met alles laten kennismaken toen ze pup waren.
Ze hebben in die periode alles vastgehad wat ik te pakken kon krijgen, ook kraaien.
Ze halen/haalden allebei een kraai net zo makkelijk als een fazant of een eend.

Je hebt als hond al een hekel aan de de geur van een kraaiachtige en dan blijkt die ook nog eens weerbaarder te zijn. Niet vergelijkbaar met dood trainingswild.

Veenmug schreef:

ranetje schreef:

Veenmug schreef:

Cleva schreef:Ik vind apporteren leuk, belangrijk zelfs. En dan niet alleen dat het gebeurt maar dat het er ook nog eens blij uit ziet.
Ik zou niet weten hoe ik dat enthousiaste er in hou met "plicht". Ondertussen apporteert elke onbenul alle stokken, ballen, dummies en dooie katten die ze maar willen.

Het moet leuk blijven. Daar behaal je veel meer mee dan met verkrampt gedoe.

Misschien niet duidelijk genoeg geweest. Mijn honden apporteerden en apporteren alles met veel plezier: aard van het beestje. Hier borduur je op voort. Dan komt de kraai. Je moet even druk zetten, ook een geschoten kraaiachtige mag niet langzaam creperen. Ze deden het misschien niet dol enthousiast maar de kraai(achtige) kwam wel binnen en lang lijden werd ze bespaart.

Als dan pas de kraai komt ben je rijkelijk laat
Ik heb mijn honden met alles laten kennismaken toen ze pup waren.
Ze hebben in die periode alles vastgehad wat ik te pakken kon krijgen, ook kraaien.
Ze halen/haalden allebei een kraai net zo makkelijk als een fazant of een eend.

Je hebt als hond al een hekel aan de de geur van een kraaiachtige en dan blijkt die ook nog eens weerbaarder te zijn. Niet vergelijkbaar met dood trainingswild.

Zal toch ook wel van het type hond afhangen. Zou b.v. voor een op roofwild scherpte gefokte hond toch geen probleem mogen zijn. Hoewel -als ik zo de plaatjes zie- de Retrievers het ook niet onverdienstelijk doen bij de NOJG proeven. Maar daar praat je wel over koud wild natuurlijk

Ik begrijp nooit zo goed waarom we honden altijd maar moeten vergelijken met wolven.. Goed genetisch lijken ze redelijk op elkaar en blijkbaar hebben ze dezelfde voorouder. Hier en daar het een en ander aan gedrag zal ook wel lijken.

Maar een hond is geen wolf. Verre van (tenzij kruising wolf ). We wilden zelf honden fokken voor het een of t ander en dat is gelukt, je hebt er die je wild apporteren, die je schapen hoeden, die je erf beschermen, etc. Hoezo moet zo'n dier dan nog op zijn wolfs getraind worden, we hebben we zelf zo gefokt dat ze makkelijker te trainen zijn, en met verschillende onderzoeken is zelfs bewezen dat ze anders 'denken'.

Ik begrijp echt werkelijk niet waarom er altijd weer zo'n wolven theorie tevoorschijn getoverd moet worden.. Ik ben ook niet voor alleen maar corrigeren, al krijgt mijn hond ook wel een NEE als ze iets van tafel probeert te jatten of een por als de 'nee' niet werkte.

Waarom raken mensen altijd zo vast in zo'n extreem alleen positief trainen principe of andersom. Bij sommige honden werkt het trainen met een clicker prachtig, een ander moet je een keer laten weten dat ie niet met je moet kloten. En ja af en toe dwing ik mijn hond datgene wat op tafel staat met rust te laten ja. Omdat ik niet ga wachten tot ie ermee stopt om dat dan te belonen. Als ik ergens op de bank wil zitten waar mijn beige monster in de weg ligt moet ze ook gewoon aan de kant hoor. Lijkt me ook dwang maar ik ken nog geen hond die daar traumas van heeft.

Gewoon gezond verstand gebruiken en per hond kijken wat werkt lijkt me het meest simpel.

Als hondenscholen websites met dat wolvengedoe theorie dingen komen heb ik meestal meteen al de neiging te skippen naar een andere, vind dat zo'n zinloos gedoe om daar je trainingsmethoden op te baseren..

Jaap* schreef:Ik denk dat een goed luisterende hond in de regel vooral goed is opgevoed.
En dat betekent in mijn ogen dat er rekening is gehouden met wat er redelijkerwijs van de hond verwacht mag worden.
Verder betekent het in mijn optiek vooral dat de baas altijd betrouwbaar in zijn gedrag is geweest. Dat is namelijk de basis van vertrouwen en dat is waar vandaan komt dat je consequent moet zijn.
Consequent zijn betekent niets meer dan betrouwbaar zijn in je eigen gedrag. Niet negen keer iets toestaan en er de tiende keer kwaad om worden.
Die twee zaken, gecombineerd met een actieve-, opgeruimde- en opgewekte manier van doen geven mijns inziens de grootste kans op een dusdanige onderlinge verstandhouding dat je er na verloop van tijd mee kunt lezen en schrijven.

Al het andere heeft vooral betrekking op trainen. En dat heeft weinig te maken met opvoeden.

Toch heeft deze discussie ook wel iets grappigs. Een kraai is weerbaar. Eigenlijk is een jachthond vaak heel zacht van karakter en moet hij dus vrij hard werk doen. Immers, een kraai is natuurlijk niks. Eva en Cleo zouden zo'n kraai met liefde een kopje kleiner maken en daar was niks moeilijks aan voor ze. HAP, doorpakken en knijp. Weg kraai. Niks weerbaars aan. Maar een jachthond mag niet knijpen dus die moet zich laten pikken. De hele weg naar de baas wordt zo'n hond in zijn snuit en kop gehakt door die kraai. Dat is eigenlijk wel sneu vinden jullie niet? Misschien moeten dieren die weerbaar zijn door andere honden opgehaald worden. Onze pointer was ook zo zacht als roomboter en de liefste hond die er was. Onze kat speelde dol en wild met haar en wij als kind lagen bij die hond te slapen. Haar bek gebruikte ze niet. Wel beet ze gerust een set kippen dood van iemand anders....

Vraagje, heeft een Duitse staande draadhaar ook moeite met een kraai? Of zit die moeite vooral in de zachtste types jachthonden? Ik vraag dat omdat ik honden heb gehad waarvan ik vrijwel zeker ben dat ze zelfs in hun eentje een vos af zouden maken en ik hoor dat honden zelfs een kraai dragen moeilijk vinden. Daar zit wel een enorm verschil in hardheid tussen rassen en honden onderling. Ik zou het nl niet eens kunnen bedenken dat een grote jachthond het dragen van een kraai wat teveel kan vinden. Nu ik het lees weet ik het pas. Zou nl niet in mij opkomen en ook heb ik zelf nooit een hond gehad die geen dode kraai zou oppakken...

Zouden sommige jachthonden dus niet een tikje harder moeten zijn? Vroeger waren jachthonden toch wel een tikje harder of zie ik dat verkeerd?

Een DSD zal zich w.s. niet laten bijten. Geloof niet dat dat een DSD een marter bij de staart zal oppakken.

Daisy@ schreef:

malinois schreef:

korthaar schreef:Bij de KNPV / IPO kun je de misschien wel uit de voeten door te drillen met commando's.
Wil je wat leuks doen met een jachthond volstaat het niet. De hond moet dan initiatief durven tonen en je moet daarin een balans zien te vinden met nodige gehoorzaamheid.

En toen kwam de boze wolf met een lange snuit die blies t sprookje uit.....

Een hele lange snuit!

Een hond in de Ipo en Knpv moet dan niet zelfstandig werken? Als hij weg gestuurd word om die vent op te zoeken, te bijten, kist op te zoeken etc etc. Geloof dat een hond dan toch aardig zelfstandig en zeker moet zijn. Maar ik kan het mis hebben hoor

maar punt blijft dat je een hond uit de africhting gewoon makkelijk kunt overnemen
Dat is ook gewoon zo hoor. Iedereen kan mijn honden op het veld overnemen als ik er niet ben, en daar commando's aan geven en de honden gaan het uitvoeren.
Die vinden dat zoooooo ontzettend leuk dat het echt niet uitmaakt wie dat commando geeft. Mijn neefjes en nichtjes waarvan de oudste 8 jaar is, laat ik gerust samen met Runar aan de vijver balletjes gooien terwijl ik de paarden verzorg. Runar gaat echt wel zijn balletje loslaten bij hun omdat het plezier van er achter te rennen véél te groot is om te kijken van waar en wie dat commando 'los' nu weer kom.

De handel in de honden is toch wel het grootste bewijs dat die honden gewoon commando's opvolgen van iedereen. Al die stoere gevaarlijke gecertificeerde eenkennige KNPV mechels die de dag na behalen certificaat het vliegtuig opgezet worden om elders aan het werk te gaan, gaan de dag erna gewoon effectief aan het werk. Mét vreemde baas.

Ik ben er redelijk ferm zeker van dat ik de grootste hoop herders hier gewoon kan overnemen en er mee trainen.

Een beetje gevoel voor een hond moet je hebben ja, maar gevoel mét de hond in kwestie is heus niet zo van belang.

En dat staat los van het al dan niet zelfstandig werken in de africhting.

maart schreef:

Daisy@ schreef:

malinois schreef:

korthaar schreef:Bij de KNPV / IPO kun je de misschien wel uit de voeten door te drillen met commando's.
Wil je wat leuks doen met een jachthond volstaat het niet. De hond moet dan initiatief durven tonen en je moet daarin een balans zien te vinden met nodige gehoorzaamheid.

En toen kwam de boze wolf met een lange snuit die blies t sprookje uit.....

Een hele lange snuit!

Een hond in de Ipo en Knpv moet dan niet zelfstandig werken? Als hij weg gestuurd word om die vent op te zoeken, te bijten, kist op te zoeken etc etc. Geloof dat een hond dan toch aardig zelfstandig en zeker moet zijn. Maar ik kan het mis hebben hoor

maar punt blijft dat je een hond uit de africhting gewoon makkelijk kunt overnemen
Dat is ook gewoon zo hoor. Iedereen kan mijn honden op het veld overnemen als ik er niet ben, en daar commando's aan geven en de honden gaan het uitvoeren.
Die vinden dat zoooooo ontzettend leuk dat het echt niet uitmaakt wie dat commando geeft. Mijn neefjes en nichtjes waarvan de oudste 8 jaar is, laat ik gerust samen met Runar aan de vijver balletjes gooien terwijl ik de paarden verzorg. Runar gaat echt wel zijn balletje loslaten bij hun omdat het plezier van er achter te rennen véél te groot is om te kijken van waar en wie dat commando 'los' nu weer kom.

De handel in de honden is toch wel het grootste bewijs dat die honden gewoon commando's opvolgen van iedereen. Al die stoere gevaarlijke gecertificeerde eenkennige KNPV mechels die de dag na behalen certificaat het vliegtuig opgezet worden om elders aan het werk te gaan, gaan de dag erna gewoon effectief aan het werk. Mét vreemde baas.

Ik ben er redelijk ferm zeker van dat ik de grootste hoop herders hier gewoon kan overnemen en er mee trainen.

Een beetje gevoel voor een hond moet je hebben ja, maar gevoel mét de hond in kwestie is heus niet zo van belang.

En dat staat los van het al dan niet zelfstandig werken in de africhting.

Zo denk ik er precies ook over. Een goed getrainde hond is niet hetzelfde als een hond die de perfecte band met de geleider heeft. Dat staat los van elkaar. Een hond die voor zijn baas door het vuur gaat en alles doet wat hij of zij zegt is niet hetzelfde als een goed getrainde hond. Een opgeleide blindegeleidehond hond loopt ook met mij zijn rondje door de stad. Wil niet zeggen dat iemand mijn hond kan meenemen en dan kan doen net haar wat ik er mee kan. Dat zijn twee totaal verschillende dingen.

laeken schreef:Toch heeft deze discussie ook wel iets grappigs. Een kraai is weerbaar. Eigenlijk is een jachthond vaak heel zacht van karakter en moet hij dus vrij hard werk doen. Immers, een kraai is natuurlijk niks. Eva en Cleo zouden zo'n kraai met liefde een kopje kleiner maken en daar was niks moeilijks aan voor ze. HAP, doorpakken en knijp. Weg kraai. Niks weerbaars aan. Maar een jachthond mag niet knijpen dus die moet zich laten pikken. De hele weg naar de baas wordt zo'n hond in zijn snuit en kop gehakt door die kraai. Dat is eigenlijk wel sneu vinden jullie niet? Misschien moeten dieren die weerbaar zijn door andere honden opgehaald worden. Onze pointer was ook zo zacht als roomboter en de liefste hond die er was. Onze kat speelde dol en wild met haar en wij als kind lagen bij die hond te slapen. Haar bek gebruikte ze niet. Wel beet ze gerust een set kippen dood van iemand anders....

Vraagje, heeft een Duitse staande draadhaar ook moeite met een kraai? Of zit die moeite vooral in de zachtste types jachthonden? Ik vraag dat omdat ik honden heb gehad waarvan ik vrijwel zeker ben dat ze zelfs in hun eentje een vos af zouden maken en ik hoor dat honden zelfs een kraai dragen moeilijk vinden. Daar zit wel een enorm verschil in hardheid tussen rassen en honden onderling. Ik zou het nl niet eens kunnen bedenken dat een grote jachthond het dragen van een kraai wat teveel kan vinden. Nu ik het lees weet ik het pas. Zou nl niet in mij opkomen en ook heb ik zelf nooit een hond gehad die geen dode kraai zou oppakken...

Zouden sommige jachthonden dus niet een tikje harder moeten zijn? Vroeger waren jachthonden toch wel een tikje harder of zie ik dat verkeerd?

Ik denk dat je dat verkeerd ziet

Het type hond dat ik heb heeft niks met een opleiding met ijzeren vuist.
Maar voor zichzelf is ze knoerthard.
Ze kan heel veel hebben.
Het gepik van een kraai als dat haar zou overkomen neemt ze trouwens niet.
Daar wordt direct wat aan gedaan.

Een vos doden als dat zou moeten doet ze niet, ze gaat het gevecht niet aan.
Maar dat is het individu.
Er zijn genoeg die het gevecht wel aangaan.
Mijn hond is niet "roofdierscherp" zoals ze dat noemen.
Mijn vorige hond was dat wel.

@veenmug.
Je begint niet met levende kraaien toch?
Als je dat te vroeg doet, dus bij een hele jonge hond kan je een probleem hebben.
Dat is voor de meeste honden toch ook een kwestie van goede trainingsopbouw?

@ranetje.
Natuurlijk is er eerst getraind met dode kraaien. Daarna kwamen soms ziekgeschoten kraaien voor. Heb alleen maar aan willen geven dat er voor het apport soms wat druk nodig was gezien de weerzin die veel honden voor de kraai hebben.

Oja, mee eens dat ook onze honden zo over te nemen zijn. Geef Indy het commando 'Stellen' en je bent haar vriend. Zo werkt het idd. Ze zal ook zeker keurig voor je gaan werken omdat ze er zo mega veel voordeel uit haalt voor zichzelf.

Ok, bedankt voor de uitleg. Zo leer je elke dag wat bij als je wil.

ranetje schreef:Je begint niet met levende kraaien toch?
Als je dat te vroeg doet, dus bij een hele jonge hond kan je een probleem hebben.
Dat is voor de meeste honden toch ook een kwestie van goede trainingsopbouw?

Het loopt soms onbedoeld anders.
M'n hond dook de eerste week (aan de lijn ) al een heg in om er met een levende kauw uit te komen.
Sta je daar met je kraai uit de vriezer en een duif in een pantykousje.

korthaar schreef:

ranetje schreef:Je begint niet met levende kraaien toch?
Als je dat te vroeg doet, dus bij een hele jonge hond kan je een probleem hebben.
Dat is voor de meeste honden toch ook een kwestie van goede trainingsopbouw?

Het loopt soms onbedoeld anders.
M'n hond dook de eerste week (aan de lijn ) al een heg in om er met een levende kauw uit te komen.
Sta je daar met je kraai uit de vriezer en een duif in een pantykousje.

Hond lezen?