Manu schreef:Ik hoorde geknal en heb de stoute schoenen aangetrokken en ben er naartoe gelopen met Manu. Ze stonden op een ruime afstand maar stopten netjes toen ik langs liep. Ik heb gevraagd of ze door wilden gaan maar geen "bewegend vuurwerk" wilden gebruiken. Dus geen grondbloemen en pijlen.
Manu reageerde totaal niet. Maar ook echt totaal niet. Er hing heel veel rook en ik ben gewoon langs gewandeld. Tijdens het knallen ging hij eens even een lekkere drol draaien. Midden in de rook en tijdens de knallen. De eenden in de sloot waren echt veeel interessanter. Ik maak me dus druk om niks
Dit waren maar 4 jochies natuurlijk en straks zal je ook de bommen en pijlen hebben maar toch een goed begin

Nou, dan zou ik me er verder ook maar geen zorgen meer over maken
Het kan inderdaad wel dat het om 0.10 uur even anders is, maar stel dat, weet je daar ook wel een draai aan te geven.
Ik heb hier Figo die er redelijk makkelijk doorkomt. Het geknal wat nu af en toe buiten is, daar reageert hij totaal niet op. Oudjaarsavond zelf ook eigenlijk wel. Wij blijven wel altijd thuis voor de beesten, dus vaak komen er wel mensen bij ons. Dat is wat hij dan tien minuten spannend vind. Maar het vuurwerk niet echt.
Nani is een ander verhaal, het is haar nachtmerrie. Eerste jaar was ze hier net ongeveer 2 maanden. Lag ze bij elke knal te rillen, totaal niet te bereiken. Met oud en nieuw rillend weggedoken in een hoekje van de bank.
Het jaarop was het jaar dat ik haar ook wat beter leerde kennen. Toen bleek ook dat ze bij harde regen en zeker bij onweer net zo begon te rillen en onbereikbaar was. Steun geboden waar ik kon, nog geen hulpmiddelen of trucjes erbij gehaald. Gewoon op gevoel gehandeld. Vorig jaar heb ik via dit forum zo'n thundershirt gekocht. Dat vond ze helemaal eng

. Ze bewoog niet meer, probeerde langs de bank nog als een soort hark op pootjes een plekje te zoeken.
Dat zou ik aan hebben kunnen leren, als in dat shirt is niet eng. Met lekkers en opbouwen. Maar ik heb ervoor gekozen haar daar niet mee te willen pesten. Omdat ik ook niet zeker wist dat dat shirt echt zou werken. We zijn nou weer een jaar verder, ze schiet niet meer in de stress als het regent. Onweer is nog een beetje eng, maar ze duikt niet meer weg en ligt niet meer te rillen. Gisteravond hoorde ik hier voor het eerst echt wat vuurwerk, een aantal minuten lang. Koppie ging wel omhoog, ze keek me ook wel aan en ze was wat overmatig aan het slikken. Ik heb 1 x gezegd dat het ok is, en verder genegeerd en toen ging ze ook gewoon weer lekker slapen. Zegt nog helemaal niks voor oud en nieuw, maar dit is al zo'n vooruitgang! Trots op het meisje
