Mijn da waarschuwde mij, dat het af en toe zou lijken alsof je met een dronken hond aan het lopen was. Ja, dat is zo. Het is ook vreselijk voor een baasje om te aanschouwen. Ook ik heb op punten gestaan dat ik dacht, moet dit nu zo verder. Ik schoot weleens een foto op een moment dat pijnlijk duidelijk werd hoe een ogenschijnlijk sterke gezonde hond, helemaal niet meer stabiel en sterk was.Roxywoezel schreef:Vertel me dat de ziekte nu gaat stagneren en we echt nog ff mogen genieten van elkaar!!!!!!![]()
Woezel staat steeds lager, hij zakt door zn knieën zeg maar, waardoor hij met een bolle rug loopt.![]()
Zijn stand is ook heel raar, het lijkt nu op O-benen.![]()
En vanavond tijdens het poepen viel hij bijna om, maar wist nog net zn evenwicht te pakken met zn voorpoten. Hij hangt nu dus tijdens het poepen volledig en alleen op zn voorpoten. Met zn achterpoten nog maar licht gebogen.....![]()
![]()
![]()
Ik weet het ff niet meer.........
Daartegenover stond dan weer dat hij na die momenten weer verder ging en mij ook weer liet zien dat hij ondanks dat ongemak toch echt nog wel genoot.
Voor mij wist ik vaak in te schatten wanneer hij net even dat extra steuntje nodig had, of even mijn helpende hand, en dat deed ik dan ook. Even ondersteunen aan de halsband, of even mijn been in de buurt waar hij tegenaan kon leunen, of om te voorkomen dat hij omviel van een helling af
Hij had nog lol, dat merkte ik en dat kon je zien, aan zijn vacht aan zijn ogen. Het moment dat ik zelf enorm twijfelde maar hij nog stug doorzette gaf ik hem nog het voordeel van de twijfel. Twee dagen later gaf hij mij het voordeel van de twijfel en was de tijd om de dierenarts te bellen.
Het belangrijkst is dat je naar de emoties van je hond kijkt, niet naar hoe hij loopt, of hoe hij omvalt. Ik kan je een filmpje laten zien van Finn die niets meer waard was, en dat filmpje was van 2 jaar voor zijn dood.
Je moet niet rekken voor jezelf, maar eerlijk kijken naar je hond en wat hij aangeeft. Heeft hij nog zin om weg te gaan, of hoeft het voor hem eigenlijk allemaal niet meer zo. Wil hij nog spelen en snuffelen of denkt hij, als ik lig, lig ik goed en het kost me teveel om op te staan etc..
Heel veel sterkte meid, ik weet zo hoe dit voelt en hoe moeilijk het is om dit proces te zien.





