Het HondenForum

Bedankt. Ik ben echt ook heel erg geschrokken. Gisteren was het zo snel mogelijk handelen en heb je eigenlijk geen tijd om er over na te denken. Maar nu achteraf zit de angst er goed in. Dat moet echt weer slijten. Dit ging zo ontzettend snel fout dat ik mijzelf ook echt rustig moet houden vandaag
Komt ook denk ik, omdat ik op een dag 2 keer met spoed naar de DA ben geweest met verschillende honden, dat hakt er ook behoorlijk in.
Ik ga zo weer een stuk wandelen, dat is goed voor Amy begreep ik en voor Kenzo is beweging belangrijk ivm obstipatie.
Ze liggen nu gewoon te slapen, ze zijn echt bekaf

Heel veel sterkte vandaag ( en morgen en overmorgen etcetc)
Doe maar lekker rustig aan met haar. En kenzo ( hij?)

Oef, wat een zorgen! Maagtorsie is ook zo'n eng iets, brrrr. En dan heb je er nu zelfs twee in de lappenmand, flinke stress en zorgen .
Logisch dat de honden bekaf zijn, dat ben jij waarschijnlijk ook wel zeker?
Fijn dat ze goed de nacht doorgekomen zijn, hopelijk blijven ze zich beide goed herstellen nu .

mmartinn schreef:Heel veel sterkte vandaag ( en morgen en overmorgen etcetc)
Doe maar lekker rustig aan met haar. En kenzo ( hij?)

Kenzo is inderdaad een hij van bijna 11 alweer (de voskleurige hond in mijn onderschrift)

hoe is het nu met ze allison?

Zamunda schreef:Oef, wat een zorgen! Maagtorsie is ook zo'n eng iets, brrrr. En dan heb je er nu zelfs twee in de lappenmand, flinke stress en zorgen .
Logisch dat de honden bekaf zijn, dat ben jij waarschijnlijk ook wel zeker?
Fijn dat ze goed de nacht doorgekomen zijn, hopelijk blijven ze zich beide goed herstellen nu .

Ik wist wel wat van een dilatatie/torsie, maar ik denk dat je je pas echt beseft als je het meemaakt. Ik lees natuurlijk ook de afschuwelijke verhalen hier op het forum, maar ik stond erbij en keek er naar. Ik heb zelfs nog eerst hier een berichtje geplaatst, omdat ik geen "verschijnselen" zag. En nu weet ik dat het veel voorkomt dat er eigenlijk vaak geen symptomen zijn. Ik ben echt blij dat ik net thuis was. Mijn moeder was wel hier, maar omdat Amy ontzettend druk is, weet ik zeker dat mijn moeder gedacht zou hebben dat ze weer een hyper bui had (wat ik ook eerst dacht).
Ik ben ook echt bekaf, maar wil niet gaan slapen nu. Ik ga gewoon vroeg naar bed met ze. Ze krijgen nog 1 keer eten en dan even een korte ronde en dan meteen naar boven vanavond.
Amy heeft nog wel buikpijn, als ze lang in een bepaalde houding gelegen heeft gaat ze licht kreunend anders liggen zodat ze haar buikgebied een beetje ontziet.
En ik merkte ook toen ik ze de laatste keer uitliet dat ze door haar hijgen weer een iets dikkere buik kreeg. Dus meteen de airco maar aangegooid (het is nu al erg warm in huis) en door de koelte stopte ze met hijgen en ging lekker slapen.

Maar inderdaad wat je zegt hierboven een torsie is echt heel eng. ik was er altijd al huiverig voor en nu nog veel meer als ik zie hoe snel dat kan gaan

Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.

Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.

Zelfde als wat Ollie had toentertijd dus. En de schrik komt idd pas achteraf. Gelukkig was je er goed op tijd bij Hopelijk knappen ze allebei gauw weer op!

Demi schreef:

mmartinn schreef:Heel veel sterkte vandaag ( en morgen en overmorgen etcetc)
Doe maar lekker rustig aan met haar. En kenzo ( hij?)

Kenzo is inderdaad een hij van bijna 11 alweer (de voskleurige hond in mijn onderschrift)

Ok!

renee-uk schreef:hoe is het nu met ze allison?

Sorry zie nu pas je vraag, maar hieronder staat hoe het nu is. Ze heeft buiten wel haar grote bek weer terug. Ze loopt even tijdelijk zonder muilkorf ivm het eventuele braken en alsof ze het weet dat er niks om haar bek zit ging ze weer vreselijk tekeer Kenzo was ook nijdig, maar dat is hij altijd als er een andere reu te dicht in de buurt komt.
Resultaat is wel dat ze zich teveel opwinden en zwaar vermoeid weer binnen komen en vreselijk gaan hijgen. Morgen toch maar weer de korf om, dan is ze ook gewoon rustig als ze andere honden ziet.

duitse herder schreef:Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.

Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.

Ja inderdaad, nou je het zegt ik weet dat nog met Nanni. Ja die angst he, ik weet het. Ik moet het "los" laten, maar zit er nu met haviksogen bovenop. Dus ik kan mij heel goed voorstellen dat je Noah liever niet alleen laat, dat heb ik nu dus ook.
Ik heb door de stress gewoon spierpijn over mijn hele lichaam en dat heb ik nog nooit gehad, echt achteraf pas echt goed geschrokken

grover schreef:Zelfde als wat Ollie had toentertijd dus. En de schrik komt idd pas achteraf. Gelukkig was je er goed op tijd bij Hopelijk knappen ze allebei gauw weer op!

Ik hoop het ook. Ik vind het al vervelend om eten te geven. Met name Amy heeft binnen 1 seconde haar bak leeg en dat is nu zeker niet goed. Dus ik doe er nu een omgekeerde schaal in zodat ze niet kan schrokken. Maar inderdaad echt vreselijk geschrokken van de snelheid

Arme doggies, ik kan me heel goed voorstellen dat je in een soort van nachtmerrie leeft nu.
Heel veel beterschap gewenst met ze en sterkte gewenst voor jou.
Ik hoop dat jullie de nacht goed doorkomen.

Demi schreef:Springt net een van de 2 van bed af en braakt. Ik ging er vanuit dat het Amy was, maar nu begint Ken ook te braken ze krijgen totaal ander voer, dus daar ligt het niet aan.
Echt; WAAROM!!

Virusje?

Demi schreef:Ik hoop het ook. Ik vind het al vervelend om eten te geven. Met name Amy heeft binnen 1 seconde haar bak leeg en dat is nu zeker niet goed. Dus ik doe er nu een omgekeerde schaal in zodat ze niet kan schrokken. Maar inderdaad echt vreselijk geschrokken van de snelheid

Zo ontzettend herkenbaar ook. Ol heeft toen van de DA een paar blikken van dat recoveryvoer meegekregen, weet echt niet meer hoe het heet.. Heb toen een paar dagen echt minibeetjes gegeven, 5/6 keer op een dag, om maar te zorgen dat ie niet zou gaan schrokken. Ol is heel snel weer hersteld, 2 dagen later was ie écht z'n eigen zelfje alweer. Maargoed, hij was ook 6 maanden ofzo op dat moment..

Schrokken en kans op torsie is voor mij een van de redenen om nooit uit een bak te voeren. Ik verspreid het in de tuin, of geef het tijdens wandelen en/of trainen (uit een dummy bijv.), of ik doe het in een kong (en dan invriezen), of in een voerbal, of... maar nooit mik ik het in een bak of op een hoop.

Pas geleden had ze even flink last van een virus en na een dag vasten heb ik haar elke paar uur wat gekookte kip gegeven... dat ging in hele ienimini stukjes en kon ze verdienen met clickeren (daardoor duurde het wat langer en leek het nog wat ). Ik was veel te bang dat het er weer uit zou komen als ik (te)veel ineens zou geven haha.

wauw je verhaal is niet niks.
hopelijk gaat het nu weer goed.
het slijten van de angst kan ik heel goed begrijpen, ik heb het zelf ook.
toch wel fijn om te lezen dat andere mensen hetzelfde ervaren (gedeelde smart is halve smart).
ik hoop dat het goed blijft gaan en dat je zelf tot rust komt.
ik duim nog maar even door.

Bijna een jaar geleden kwam Schoffie 's nachts ook de woonkamer inzetten en deed verwoede pogingen om over te geven. Maag opgezwollen, dus als een gek naar de dierenarts gereden. Hij kreeg de slang niet in de maag, gelukkig kon hij dmv een holle naald in de maag te steken wel het gas er uit laten lopen. Daarna kreeg hij met enige moeite de slang er wel in en heeft hij de maag helemaal gespoeld.
Aangezien er na een maagtorsie 80% kans is op herhaling werden we voor de keuze gezet om de maag vast te laten zetten.
Na niet heel veel wikken en wegen hebben we dit een week later laten doen, ook al is het een oude hond.

De redenen dat we het hebben laten doen waren de levensvreugde die de oude man nog vertoonde en de pijn die we gezien hebben tijdens de torsie. We wilden het risico zoveel mogelijk beperken. Gelukkig was het niet vakantiegeldtijd

Schoffie heeft nog wel eens last van zijn maag en kan flink boeren en scheten laten, maar wat zijn wij blij als we dat horen en/of ruiken. Nou ja..... bij wijze van spreken dan
Om deze klachten zoveel mogelijk te beperken krijgt hij dagelijks Carbo Vegetabilis D6. Meer hierover kun je lezen op http://www.kortenoord.com/nieuws/2013/n ... tober-2013.

Heel veel sterkte met Amy en Kenzo

Oh en ook hier de angst om hem alleen te laten hoor! De week tussen de torsie en de operatie hem ook geen seconde alleen gelaten, om gek van te worden. Maar het slijt...

Hoi iedereen,

Als een maag (goed) vastgezet is kan deze niet meer draaien (torderen). Hij kan nog wel dilateren (uitzetten). Het grote voordeel is dat de bloedvaten naar de maag/milt dan niet afgekneld worden en dat de maagwand en/of milt dan niet kan afsterven. Een maagdilatatie is niet direkt levensbedreigend, een maagtorsie wel. (zie ook maagkanteling bij de hond).

Met vriendelijke groet,

Ischa Swartz
Dierenarts bij Caressa Dierenziekenhuizen

Ischa schreef:Hoi iedereen,

Als een maag (goed) vastgezet is kan deze niet meer draaien (torderen). Hij kan nog wel dilateren (uitzetten). Het grote voordeel is dat de bloedvaten naar de maag/milt dan niet afgekneld worden en dat de maagwand en/of milt dan niet kan afsterven. Een maagdilatatie is niet direkt levensbedreigend, een maagtorsie wel. (zie ook maagkanteling bij de hond).

Met vriendelijke groet,

Ischa Swartz
Dierenarts bij Caressa Dierenziekenhuizen

Maar kan het dan niet zo zijn dat als de maag vast gezet is en er is wel dilatatie dat door de dilatatie de maag alsnog losgetrokken wordt?
Amy had hier thuis duidelijk binnen 2 minuten een hele dikke buik en bij de dierenarts was op de foto te zien dat er al een stuk gedraaid was, maar nog niet zover dat ze er niet met een sonde in kon gelukkig.

En wederom als ik al die verhalen lees over honden die ook een torsie/dilatatie hebben gehad zijn het er best veel. En tuurlijk valt het me nu meer op, omdat ik het nu met Amy gehad heb, maar bah wat ontzettend klote. De snelheid waarmee dit gebeurd daar ben ik echt enorm van geschrokken

Iis er ook getest op giardia ?

Naar poep ruikend braaksel, stinkende diarree en een "velletje" om de poep lijkt er nogal op.
Dat geeft dan naast de beginnende kanteling ook nog extra pijn in de buik

teckeltoos schreef:Iis er ook getest op giardia ?

Naar poep ruikend braaksel, stinkende diarree en een "velletje" om de poep lijkt er nogal op.
Dat geeft dan naast de beginnende kanteling ook nog extra pijn in de buik

Giardia is het denk ik niet, ze hebben hier nog niet zolang geleden allemaal giardia gehad en dat zag er heel anders uit. En er was toen geen gasophoping in de maag.
Ik denk dat Amy wel een blaasontsteking heeft, ze plast om de paar meter. Maar goed, als dat alles is ben ik allang blij.

Maar kan het dan niet zo zijn dat als de maag vast gezet is en er is wel dilatatie dat door de dilatatie de maag alsnog losgetrokken wordt?

Ik heb het nog nooit meegemaakt. Als je de maag goed vastzet kan deze mijns inziens niet meer loskomen.

Amy had hier thuis duidelijk binnen 2 minuten een hele dikke buik en bij de dierenarts was op de foto te zien dat er al een stuk gedraaid was, maar nog niet zover dat ze er niet met een sonde in kon gelukkig.

Ik krijg de sonde er bijna altijd in, ook al is deze gedraaid. Dus het feit dat je de sonde erin krijgt betekent niet dat de maag niet gedraaid is.

Ik zet de maag eigenlijk altijd vast als er een maagkanteling heeft plaatsgevonden (als de eigenaren dat willen natuurlijk.

Groetjes,

Ischa

Hoe is het nu met de patiëntjes?

Mieke-Bo schreef:Hoe is het nu met de patiëntjes?

Ze zijn rustig. Vandaag voorzichtig weer om de zoveel tijd een hond thuis laten brengen en met Cu is dat altijd afwachten hoe hij reageert op de rest. Hij is nog geen jaar en wil natuurlijk spelen alleen dat mag even niet. Maar hij heeft zich keurig gedragen, dus hij kan het wel
De andere dames zijn nu een uurtje thuis en na wat gesnuffel ging alles liggen slapen.
Morgen toch even mijn eigen DA bellen, want ik begreep dat Amy nu altijd Metacloperamide moest slikken en ik vraag me af waarom. Was het vrijdag vergeten te vragen.

Morgen ook de eerste uitslagen van Ken en ik hoop echt dat het gewoon ouderdoms kwaaltjes zijn

Demi schreef:

duitse herder schreef:Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.

Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.

Ja inderdaad, nou je het zegt ik weet dat nog met Nanni. Ja die angst he, ik weet het. Ik moet het "los" laten, maar zit er nu met haviksogen bovenop. Dus ik kan mij heel goed voorstellen dat je Noah liever niet alleen laat, dat heb ik nu dus ook.
Ik heb door de stress gewoon spierpijn over mijn hele lichaam en dat heb ik nog nooit gehad, echt achteraf pas echt goed geschrokken

Heb je een idee waardoor ze er eentje heeft gehad? Ik weet dat Nanni op dat moment aan prednison zat vanwege allergie. Ze dronk heel veel water en kreeg brokken met blikvoer. Waarschijnlijk door het vele water is haar maag gaan kantelen.

Beterschap voor de patiëntjes en sterkte.

duitse herder schreef:

Demi schreef:

duitse herder schreef:Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.

Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.

Ja inderdaad, nou je het zegt ik weet dat nog met Nanni. Ja die angst he, ik weet het. Ik moet het "los" laten, maar zit er nu met haviksogen bovenop. Dus ik kan mij heel goed voorstellen dat je Noah liever niet alleen laat, dat heb ik nu dus ook.
Ik heb door de stress gewoon spierpijn over mijn hele lichaam en dat heb ik nog nooit gehad, echt achteraf pas echt goed geschrokken

Heb je een idee waardoor ze er eentje heeft gehad? Ik weet dat Nanni op dat moment aan prednison zat vanwege allergie. Ze dronk heel veel water en kreeg brokken met blikvoer. Waarschijnlijk door het vele water is haar maag gaan kantelen.

Nee eigenlijk heb ik geen idee. Ze had niets bijzonders gegeten of gedaan. Ook niet meer gegeten oid. Wat me wel opviel is toen haar buik dikker en dikker werd is dat ze op dat moment heel hard op zoek was naar water. Er staan hier meerdere bakken als alle 5 de honden er zijn en ze rende van plek naar plek om water te zoeken.
Ze heeft verder ook geen medicijnen en eet Lotgering.

Eerste bloeduitslagen van Kenzo zijn binnen. Zijn rode bloedcellen zijn verhoogd, lymfocyten te laag
alkalische fosfatase ook te laag. De DA zei dat ze hier niet iets over kon zeggen waarom dit zo was, dus nog even wachten op de rest.

Wat heftig twee zorgenkindjes.
ik duim dat alles goed komt!