En dan verschilt dat dus blijkbaar van hond tot hond. Ganging up kan ik begrijpen, in die zin dat veel honden zonder na te denken mee zullen rennen als er blijkbaar op iets gejaagd wordt, en dan hoeft alleen de aanstichter maar besloten te hebben dat de prooi vandaag een yorkie is, en dan kunnen heel veel prima sociale honden hele akelige vergissingen maken.duitse herder schreef:Dat kunnen wij wel vinden maar in de praktijk blijkt toch altijd het tegenovergestelde. Zodra een hond gaat gillen en vluchten, word het alleen maar erger. Zou de hond daadwerkelijk meteen gaan liggen of houd zich stil, is de trigger snel voorbij. Gillen is wel een logische reactie, immers schrikt de hond zich de tandjes!Hanneke2 schreef:Dat blijf ik een rare bewering vinden. Ik bedoel, ik weet best dat overgave in principe betekent dat je met je bek dicht op je rug blijft liggen, maar dat wil niet zeggen dat een hond die blijft gillen het 'uitlokt'.S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goedhoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen
In mijn ogen zit er een verschil tussen een hond die effe op z'n plek wordt gezet door een oudere/grotere hond en die vervolgens netjes reageert met het equivalent van 'Sorry, meneer/mevrouw, ik zal het niet meer doen', en dus braaf op z'n rug gaat, en een hond die echt (al dan niet terecht) vreest voor z'n leven en dus blijft gillen. Braaf onderwerpen na een correctie voor onbeschoft gedrag is iets tussen twee honden, maar gillen omdat de andere hond niet ophoudt is volgens mij puur roepen om hulp.
Ik vind doorgaan terwijl een hond op z'n rug ligt te krijsen geen normaal sociaal hondengedrag. En al helemaal niet als er vervolgens ook gaatjes in die hond worden gemaakt. En ik vind dus niet dat je in zo'n geval de 'verliezer' iets kan verwijten.
Als een baldadige tiener finaal in elkaar wordt geschopt door een volwassen vent en blijft gillen en schreeuwen en vloeken zeg je ook niet van "Tsja, dan had dat jong maar netjes Sorry moeten zeggen." Denk ik.
Zelf merk ik het met Noah, als pupzijnde meerdere keren de bosjes in gevlucht als een hond wilde jagen. Ze heeft zichzelf nu aangeleerd dat ze plat op de grond gaat liggen, doodstil. De lol voor de andere hond is er vanaf en die laat haar dan links liggen. Terwijl daarvoor met rennen en gillen ze juist uitlokte dat ze door gingen.
Al bedenk ik me dat het niet meer voorkomt, waarschijnlijk heeft Noah nu wel een betere houding waardoor ze het niet meer doen.
Op mijn werk zie ik het ook gebeuren, zodra 1 hond gaat gillen duikt iedereen het er liefst op (ganging up). Had de hond stil gelegen (wat ook gelukkig gebeurd) is het meteen klaar en bemoeid niemand zich ermee.
Ganging up in de zin van lekker met z'n allen een gillende hond pakken, dat ken ik gelukkig niet. Wel individuele honden die getriggerd werden door gillen (toen Jack zijn teen brak sprong er meteen een bekende herderteef bovenop want gillen als je je teen breekt mag blijkbaar niet
, maar het merendeel van het grote gelegenheidsroedel destijds schrok er alleen maar van, en andere bevriende honden reageerden bezorgd / speelden ramptoerist.)En tuurlijk praat iedereen vanuit zijn eigen honden, maar als mijn stel een hond een snauw geeft omdat er een grens wordt overschreden, of gewoon hallo zegt tegen een angstige hond, en die hond gaat in paniek gillen, dan is het drie stappen achteruit en kalmerende signalen geven. Ik heb nooit andere honden gehad dan deze twee en nooit ander gedrag gezien bij hen richting angstige/paniekende honden en ik zou werkelijk zwaar teleurgesteld zijn in mijn hond als hij of zij agressief zou reageren op angst bij een andere hond.
, probeer die circel te doorbreken met leuke hondjes in je buurt ^^
die ons bleef volgen)
een leren riem, dat kletst goed door. 
