Het HondenForum

Pepper en Lucy schreef:

Lief schreef:Ik heb voor mezelf de lat niet zo hoog gelegd. Mijn honden raak ik kwijt bij overstekende konijnen en ander wild, ze komen wel altijd weer terug.
Als ik absoluut niet wil dat ze ergens achter aan gaan is daar een lijn voor. Want ik kan hard bulderen wat ik wil, maar dan sta ik daar toch mooi tegen de bossages te bulderen, mijn schatjes horen en zien niets anders dan het wild.
Pas du moment dat die blinde vlek weg is heb ik weer invloed en luisteren ze eigenlijk ook wel direct en staan ze weer naast me.

Hier gaat het precies zo en ik kan fluiten wat ik wil.
En vooral op het allerlaatste moment dat is helemaal het einde dat iedereen op hem kan staan wachten voordat meneertje weer eens komt zich melden.

Pas heeft hij helemaal bont gemaakt ik kon fluiten en roepen wat ik wil en vervolgens nog eens keer het hele rondje weer fietsen. Stond meneertje op de parkeerplaats te wachten waar we gestart zijn. Pas toen mij weer zag kwam hij naar me toe gerend.

dames, kijk maar naar de foto van mijn onderschrift , aanlijnen is inderdaad het beste !

Tara schreef:

Pakdebal schreef:
dames, kijk maar naar de foto van mijn onderschrift , aanlijnen is inderdaad het beste !

Ja Pak, als je niks over je hond te zeggen hebt is aanlijnen inderdaad het beste.
Gelukkig heb ik wél heel wat over mijn honden te zeggen, en dus mogen ze gewoon lekker los lopen.

Hier idem!

Je hond altijd aanlijnen is sneu voor de hond.
Ieder levend wezen heeft een bepaalde mate van (bewegings)vrijheid nodig.

Tara schreef:

Pakdebal schreef:
dames, kijk maar naar de foto van mijn onderschrift , aanlijnen is inderdaad het beste !

Ja Pak, als je niks over je hond te zeggen hebt is aanlijnen inderdaad het beste.
Gelukkig heb ik wél heel wat over mijn honden te zeggen, en dus mogen ze gewoon lekker los lopen.

ook ik had problemen met herten, reeen , en als je dat maar 1 keer meemaakt , dat je hond ECHT WEG is , lijn je hem de volgende keer aan

ook ik had problemen met " niet meer willen luisteren " , want eenmaal die geur, en ze hebben watten in de oren, dat weet toch iedreen ?.

Pakdebal schreef:
ook ik had problemen met herten, reeen , en als je dat maar 1 keer meemaakt , dat je hond ECHT WEG is , lijn je hem de volgende keer aan

ook ik had problemen met " niet meer willen luisteren " , want eenmaal die geur, en ze hebben watten in de oren, dat weet toch iedreen ?.

Ik had die problemen in het begin ook.
En ik leerde ze te luisteren. Ze kwamen er niet mee weg!

En nu luisteren ze en kan ik ze los laten. Dat vind ik toch prettiger voor ze dan aanlijnen.
En als ik een hond daarvoor hard moet aanpakken, dan doe ik dat.
Ik vind namelijk een keer een schop onder z'n hol verkopen (bij wijze van spreken) minder zielig dan altijd moeten aanlijnen omdat hij niet luistert.

Pakdebal schreef:

Tara schreef:

Pakdebal schreef:
dames, kijk maar naar de foto van mijn onderschrift , aanlijnen is inderdaad het beste !

Ja Pak, als je niks over je hond te zeggen hebt is aanlijnen inderdaad het beste.
Gelukkig heb ik wél heel wat over mijn honden te zeggen, en dus mogen ze gewoon lekker los lopen.

ook ik had problemen met herten, reeen , en als je dat maar 1 keer meemaakt , dat je hond ECHT WEG is , lijn je hem de volgende keer aan

ook ik had problemen met " niet meer willen luisteren " , want eenmaal die geur, en ze hebben watten in de oren, dat weet toch iedreen ?.

Maar dat jij problemen hebt wil niet zeggen dat anderen dat hebben. Ik heb een paar maanden geleden oognin oog gestaan met een drietal reeen met honden. Geen enkel probleem. Ik moet meer letten op nijntjes maar ook daar ga ik ze niet voor aanlijnen. Ze zijn terug te roepen indien nodig

iones schreef:

Pakdebal schreef:
ook ik had problemen met herten, reeen , en als je dat maar 1 keer meemaakt , dat je hond ECHT WEG is , lijn je hem de volgende keer aan

ook ik had problemen met " niet meer willen luisteren " , want eenmaal die geur, en ze hebben watten in de oren, dat weet toch iedreen ?.

Ik had die problemen in het begin ook.
En ik leerde ze te luisteren. Ze kwamen er niet mee weg!

En nu luisteren ze en kan ik ze los laten. Dat vind ik toch prettiger voor ze dan aanlijnen.
En als ik een hond daarvoor hard moet aanpakken, dan doe ik dat.
Ik vind namelijk een keer een schop onder z'n hol verkopen (bij wijze van spreken) minder zielig dan altijd moeten aanlijnen omdat hij niet luistert.

loslaten is dus ook van de paden af , was bij mij ook, ging goed, totdat .....

ik het zelf NIET (! ) zag dat er een groot hert met groot gewei er tussen lag ,.. .. ja, ik rook het niet .

dus toen stond dat beest op en Bauke er achter aan , nee, dan krijg je je hond echt niet met roepen terug ( ik heb mijn keel hees geschreeuwd )

Pakdebal schreef:

loslaten is dus ook van de paden af , was bij mij ook, ging goed, totdat .....

ik het zelf NIET (! ) zag dat er een groot hert met groot gewei er tussen lag ,.. .. ja, ik rook het niet .

dus toen stond dat beest op en Bauke er achter aan , nee, dan krijg je je hond echt niet met roepen terug ( ik heb mijn keel hees geschreeuwd )

Ja, loslaten is ook van de paden af.

Het kan een keer verkeerd gaan, honden zijn geen machines.
Maar sommige mensen willen alle risico in het leven uitsluiten, maar dan heb je geen leven meer.
Ik hang zelf heel erg aan mijn vrijheid en dat "projecteer" ik ook op mijn dieren.
Ik haat het om mijn paarden op te sluiten in een stal. Ze lopen dan ook veel buiten (in de zomer dag en nacht). Mijn konijnen zitten in een groot verblijf met binnen en buitendeel, ze kunnen rondspringen en rechtop staan. Liever zou ik ze nog in een grote tuin doen zoals ik in het verleden deed. Maar de prijs die ze voor die vrijheid moesten betalen werd te hoog: ik trof konijnen niet meer aan, of gedeeltelijk....... Er leven hier namelijk vossen en marters.
Mijn honden lopen zelden aangelijnd, behalve als het druk is of er is te veel verkeer. Als een dier een keer een spurt wil trekken, wil spelen met andere dieren, dan moet dat mogelijk zijn.

Pak, dan moet je veel langer trainen op 'hier' komen. Dat zit er hier in als geen ander commando. Sommige honden hebben een wat onafhankelijke geest, stabijs volgens mij ook wel, en dan is het gewoon wekenlang trainen aan de lange lijn. Zo maak je je hond een stuk betrouwbaarder. Bruno hebben we zo geleerd dat alles begint bij ons, zijn vrijheid kan ie alleen krijgen als ie zich gedraagt zoals wij willen. Loslopen is geen recht, maar een privilege, wat mij betreft voorbehouden aan honden die hebben geleerd hun eigen dingen ter plekke te laten vallen, als de baas dat van ze wil.

En dan maakt wild niks uit hoor, het moment dat ze erachteraan gaan, kun je dan wel niet voorkomen, maar die van mij staan meteen stil als ik brul. En dat is de vrucht van maandenlang trainen daarop. Heb je zelf zo lang getraind met Bauke? Want anders kun je er eigenlijk niet over meepraten. Appel komt niet uit de lucht vallen, daarvoor moet je veel meer doen dan je keel hees schreeuwen. Dan doe je iets niet goed, als dat nodig is.

Zelfs honden met en hoog jachtinstinct, kun je leren betrouwbaar terug te komen. Alleen met sommige honden moet je dan heel lang trainen. Je hebt wel honden die het echt niet kunnen handelen maar dat zijn vooral de oertypes. Je kunt dat ze ook niet kwalijk nemen want ze zijn wat puurder van instinct en zijn wat meer 'wild' dan andere honden. Dat instinct is nog heel sterk aanwezig. Maar dat zijn toch echt de uitzonderingen hoor.

Ik moet wel eens lachen als ik iemand zie staan wachten bij een bramenstruik waar de hond in is gegaan, achter een konijn aan. Scheld maar hoor, dat deert die hond niks. Die heeft gewoon gedaan wat ie altijd doet en dat is zijn goddelijke gang gaan. Dan heb je kans dat ie ook niet luistert als er een konijn voorbij rent. Veel meer gezag en training hebben die honden nodig, en dat de bazen dat niet begrijpen, blijkt wel uit jouw reactie.

Jij snapt er ook niks van, klaarblijkelijk. Een hond kun je altijd laten luisteren maar het kost wel veel tijd, moeite en geduld. Ik geloof niet dat jij die moeite hebt gedaan met Bauke, als ik lees hoe hij zich gedroeg. Maakt niet uit hoor maar dan kun je ook niet echt zeggen dat alle honden zo reageren, als je geen kaas hebt gegeten van training en gezag. Sterk overdreven dat Bauke altijd aan de lijn zat hoor, dat is gewoon zo geweest omdat het je niet is gelukt je gezag aan hem op te leggen. Het lijkt mij geen hond te zijn geweest met dikke trossen bananen in zijn oren.

Tara schreef:

Fizgig schreef:Shelly heeft wel een keer een gewonde gans bij de vleugel gevat en er een paar rondjes mee gedanst. Maar dat was nogal belachelijk als het gaat om een dier doden natuurlijk, dan gaan ze natuurlijk voor de nek meteen. Ik hoorde haar meer denken: whhheeeeeee, lekker zwieren. De gans vloog ook weer weg daarna. Ik was iets te ver om haar fysiek tegen te houden en het was wel een verleiding, ik denk omdat ie gewond was en gewoon bleef zitten. Ze draafde eerst, tot ze zag dat hij niet wegvloog en toen ging ze sprinten. Dus toen reageerde ze niet op mijn 'NEE!'.

Maar goed, ik wist wel dat ze niet veel schade zou kunnen maken. Die slaat nog geen deuk in een pak boter namelijk. Ze kan ook

Een hond weet echt niet altijd meteen instinctief hoe hij een dier moet doden hoor.
Jij maakt er nu een beetje een lolletje van, met lekker zwieren, maar vaak moet een hond eerst een beetje aanklooien voordat hij snapt hoe het moet. Ondertussen zit zo'n gans doodsangsten uit te staan.
Een onervaren hond heeft vaak veel ontzag voor het bewegen en blazen van een gewond dier, en laat er zich door intimideren.
Maar onschuldige spielerei is het echt niet.

Dat is waar, ze liet zich niet intimideren. De gans vond het zeker niet leuk, nee. Ik heb bij thuiskomst dan ook de dierenambulance en de vogelopvang gebeld. Die hebben hem opgehaald. Ik vond het ook geen actie om trots op te zijn natuurlijk, maar ik weet ook het verschil met Ronja. Die heeft twee van mijn kippen bijna vermoord en die moest ik er echt aftrekken terwijl ze ze bij de nek vast had. Shelly was niet zo gepassioneerd bezig als Ronja, dat is wel een verschil in temperament.

Laatst kwamen we een groep zwanen tegen op ons pad en dat intimideerde haar ook niet. Ze had wel interesse maar ik was al aan het brullen dus droop ze af. Maar sommige honden, hebben zo'n gewonde vogel in een seconde dood natuurlijk. Ik vraag me af of je ze dat echt moet aanleren.

Tara schreef:

malinois schreef: Ik heb een paar maanden geleden oognin oog gestaan met een drietal reeen met honden. Geen enkel probleem.

Die reeën hielden hun honden dus ook gewoon netjes bij zich?

Ha ha dat dacht ik direct

Inge O schreef: dat verstoppen kennen ze hier al zo goed dat ze er niet warm of koud meer van worden - 'tssssss, achter welke boom zal ze nu weer zitten ?'
en nog niet zolang terug was ik er kwiebus bijna door kwijt want die sloeg wel in paniek en ging rennen, nou, dan vervloek je dat 'leuke' verstoppen snel hoor .

Dat doet Dumas ook. Verstoppen heeft geen enkele zin want hij rent dan gewoon terug naar de auto. Dus ik roep hem maar geregeld even terug als ie te ver voor me uit loopt.

Nanna schreef:

Machie schreef: Verstoppen heeft geen enkele zin want hij rent dan gewoon terug naar de auto.

Hij heeft je aardig in de tang, hahaha!

Het is gewoon een dom beest

Machie schreef:

Inge O schreef: dat verstoppen kennen ze hier al zo goed dat ze er niet warm of koud meer van worden - 'tssssss, achter welke boom zal ze nu weer zitten ?'
en nog niet zolang terug was ik er kwiebus bijna door kwijt want die sloeg wel in paniek en ging rennen, nou, dan vervloek je dat 'leuke' verstoppen snel hoor .

Dat doet Dumas ook. Verstoppen heeft geen enkele zin want hij rent dan gewoon terug naar de auto. Dus ik roep hem maar geregeld even terug als ie te ver voor me uit loopt.

ik zorg altijd dat IK de hond in kwestie wel kan zien, zodra ik bemerk dat ze of hij denkt HUH? "waaaar is vrouwtje" dan maak ik me zichtbaar , dus voordat er paniek oid kan zijn en ze zijn dan altijd reuze blij dat ik ze niet in de steek heb gelaten. nah ja, zal wel toeval zijn, maar hier werkt het, al jaren

yamie schreef:

Machie schreef:

Inge O schreef: dat verstoppen kennen ze hier al zo goed dat ze er niet warm of koud meer van worden - 'tssssss, achter welke boom zal ze nu weer zitten ?'
en nog niet zolang terug was ik er kwiebus bijna door kwijt want die sloeg wel in paniek en ging rennen, nou, dan vervloek je dat 'leuke' verstoppen snel hoor .

Dat doet Dumas ook. Verstoppen heeft geen enkele zin want hij rent dan gewoon terug naar de auto. Dus ik roep hem maar geregeld even terug als ie te ver voor me uit loopt.

ik zorg altijd dat IK de hond in kwestie wel kan zien, zodra ik bemerk dat ze of hij denkt HUH? "waaaar is vrouwtje" dan maak ik me zichtbaar , dus voordat er paniek oid kan zijn en ze zijn dan altijd reuze blij dat ik ze niet in de steek heb gelaten. nah ja, zal wel toeval zijn, maar hier werkt het, al jaren

Ja werkt hier dus echt niet. Dumas gaat nl niet panieken. Hij rent gewoon terug naar de auto. Als ik hem dan roep of voor hem spring boeit hem dat gewoon niks. Maar Dumas is beetje raar Die andere 2 werkt het wel, verstoppen. Maar die zijn dan net altijd in de buurt

Mocht buster te ver weg vooruit lopen naar mijn zin dan zoek ik ook een verstop plekje acher een --dikke --boom.

Maar buster houdt mij eigenlijk altijd wel in de gaten constant een oor of een hoofdbeweging richting mij

Achter blijven gebeurt eigenlijk nooit , in het bos bepaalt hij meestal de weg die we lopen

Zappa is bijna altijd in zicht. Hij heeft wel een rare tic. Hij vindt leuk om ergens om heen te rennen. Een rondje om een heuveltje, een pad in een rondje. Raar beest, doet tie al vanaf pup.

Helaas gaat hij af en toe achter reeën aan. Ik kan hem soms dus niet terugroepen. Hij joelt dan ongeveer een minuut achter een ree aan. Het overkomt me ongeveer 1 keer per jaar. Daarom ga ik op kwetsbare tijden niet naar een bepaald bos. Daar stikt het van de reeën. Ik baal ervan maar krijg het er niet uit. Als ik er op tijd bij ben gaat terugroepen prima maar als hij (op zicht) er al vol achteraan zit ben ik te laat.
Maar daarvoor ga ik dus echt mijn hond niet aan de lijn laten lopen.

Tara schreef:

Fizgig schreef:Shelly heeft wel een keer een gewonde gans bij de vleugel gevat en er een paar rondjes mee gedanst. Maar dat was nogal belachelijk als het gaat om een dier doden natuurlijk, dan gaan ze natuurlijk voor de nek meteen. Ik hoorde haar meer denken: whhheeeeeee, lekker zwieren. De gans vloog ook weer weg daarna. Ik was iets te ver om haar fysiek tegen te houden en het was wel een verleiding, ik denk omdat ie gewond was en gewoon bleef zitten. Ze draafde eerst, tot ze zag dat hij niet wegvloog en toen ging ze sprinten. Dus toen reageerde ze niet op mijn 'NEE!'.

Maar goed, ik wist wel dat ze niet veel schade zou kunnen maken. Die slaat nog geen deuk in een pak boter namelijk. Ze kan ook

Een hond weet echt niet altijd meteen instinctief hoe hij een dier moet doden hoor.
Jij maakt er nu een beetje een lolletje van, met lekker zwieren, maar vaak moet een hond eerst een beetje aanklooien voordat hij snapt hoe het moet. Ondertussen zit zo'n gans doodsangsten uit te staan.
Een onervaren hond heeft vaak veel ontzag voor het bewegen en blazen van een gewond dier, en laat er zich door intimideren.
Maar onschuldige spielerei is het echt niet.

Nou ik heb me destijds verbaasd hoe instinctmatig die van mij dat zieke nijn direct doodmaakte. Geen seconde duurde t. In t open veld sprong onder een struik vandaan recht tussen de poten van mijn hond. Hap, schud, krak... nog geen kwart sec. (ging zo snel dat ik niet eens los had kunnen zeggen als ik gewild had). Beest zag er zo vies uit dat ik t bij nadere inspectie ook niet zo raar vond die actie van nijn... die zag volgens mij ook niks meer...
Maar dan heb je t dus over een hond die nog nooit iets gedood had tot dat moment en toch precies wist wat te doen.
(Zelf had ik de tranen in mn ogen staan... watje ik weet t )
Het is daarna geen probleem geworden overigens nee is nee. Anders zou t zijn als ie alleen op jacht zou mogen (alsnik er dus niet bij ben)want ze kunnen zo goed samenwerken als ze de kans krijgen...

Tara schreef:

malinois schreef: Ik heb een paar maanden geleden oognin oog gestaan met een drietal reeen met honden. Geen enkel probleem.

Die reeën hielden hun honden dus ook gewoon netjes bij zich?

Nou idd en dat duurde voor mijn gevoel best lang... ik denk dat alle partijen schrokken van elkaar incl ikzelf

Tara schreef:Och, die van mij mogen best wel van de paden af, maar ze mogen niet al te ver bij me vandaan lopen en zékerrr niet uit het zicht gaan!
Maar ze mogen gerust wel even een beetje scharrelen in het buntgras wat er zoal heeft gelopen, en onder takkenhopen kijken of er nog houtsnipjes zijn.
Ook levert het nog wel eens leuke verrassingen op als je hond met een stokje voorbij komt lopen dat helemaal geen stokje blijkt te zijn maar een prachtig, puntgaaf zojuist verloren afworpstangetje.

Nilsson blijft ook altijd op het pad of scharrelt net naast het pad.
Als wij in een bepaald bos wandelen dan gaat hij altijd op een vaste plek een spoor uitwerken, hij blijft dan in zicht maar moet dan even door de bosjes rauzen, op die plek mag dat van mij.
Vorige week kwam hij met een stokje aan....hij bleef maar naast mij lopen met het stokje en mij aankijken...eindelijk zag de baas het: het was een pracht van een afworpstangetje.
Dus dat is heel herkenbaar.

Mijn honden zijn allebei te dom om te jagen. Opjagen wel, maar echt iets vangen zit er niet in. Henk heeft 1 keer een half vergane konijnenkop gevangen, gutgutgut wat was hij trots! En laatst stormde hij op een duif af, maar het beest bleef zitten (was niet helemaal goed). Henk in de remmen een keer snuffelen en toen kwam ie maar weer terug. Als ze niet wegvliegen, is het niet leuk.
Cena jaagt graag op, maar als ik zeg 'nee' dan doet ze het niet. Ze is wel een echte herder wat dat betreft, kijkt eerst mij aan voor toestemming voor ze de benen neemt. Ze zou het geweldig vinden om reeën op te jagen, maar komt ook zsm weer terug naar mij. Want stel je voor dat ik kwijt raak!

Tara schreef:Leuk is dat hè? Ik vond het al zo typisch dat ze ineens maar met een stokje rond bleef lopen, want daar heeft ze helemaal geen interesse in.
Hij was echt nét afgeworpen.

Heel leuk, Nilsson zal ook nooit een stokje van de grond rapen en ermee rondlopen maar het duurde bij mij even voordat het kwartje viel.
Dit was nummer 3 en deze was nog nat bij de basis en viezig dus waarschijnlijk ook net afgeworpen.
Hond blij en baas blij met de vondst.

Bonnie F schreef:Zappa is bijna altijd in zicht. Hij heeft wel een rare tic. Hij vindt leuk om ergens om heen te rennen. Een rondje om een heuveltje, een pad in een rondje. Raar beest, doet tie al vanaf pup.

oooohhh wat vind ik dat leuk om te lezen

dat doet buster ook
de eerste keer dat hij dat deed schrok ik mij rot , nog niet zolang in mijn bezit en daar verdween meneer.
en wat bleek hij wist een rondje , had natuurlijk eerst al een poos aangelijnd gelopen, en maar racen

en hij heeft dan zo'n ontzettende pret bek
hij doet het nog steeds

niemand kan mij uitleggen wat dit voor gedrag is maar nu blijkt het gewoon een rare witte herder aanleg te zijn

ik heb het hier ook wel eens gevraagd

fenneke schreef:

Bonnie F schreef:Zappa is bijna altijd in zicht. Hij heeft wel een rare tic. Hij vindt leuk om ergens om heen te rennen. Een rondje om een heuveltje, een pad in een rondje. Raar beest, doet tie al vanaf pup.

oooohhh wat vind ik dat leuk om te lezen

dat doet buster ook
de eerste keer dat hij dat deed schrok ik mij rot , nog niet zolang in mijn bezit en daar verdween meneer.
en wat bleek hij wist een rondje , had natuurlijk eerst al een poos aangelijnd gelopen, en maar racen

en hij heeft dan zo'n ontzettende pret bek
hij doet het nog steeds

niemand kan mij uitleggen wat dit voor gedrag is maar nu blijkt het gewoon een rare witte herder aanleg te zijn

ik heb het hier ook wel eens gevraagd

Oh! Geweldig. Volgens de fokker doen veel van haar honden het. Ik vind 't zo grappig. En een lol dat het beest heeft.

En regelneven natuurlijk. Doet die van jou dat ook?

ja een grotere regelneef is er niet

Mijn honden hoeven niet op het pad te blijven, dat vind ik saai, maar ze gaan nooit ver bij me weg en zeker niet uit zicht, plus ze luisteren goed

Gisteren in het bos toevallig een ree die voorbij komt rennen, Zinzi rende er achteraan, joehoe rennen stopfluit en mevrouw stopt, hier fluiten en ze komt als een speer terug, ik was reuze trots op m'n puppy oké ze is alweer 1,5, maar toch

fenneke schreef:ja een grotere regelneef is er niet

Wellus, ik stel je voor aan Zappa:

(sorry voor het ot gaan)

Bonnie F schreef:

fenneke schreef:ja een grotere regelneef is er niet

Wellus, ik stel je voor aan Zappa:

(sorry voor het ot gaan)

Zeker nog nooit een regelteef meegemaakt?

Suske schreef:
Zeker nog nooit een regelteef meegemaakt?

Oh, waarom denk je dat ik een reu heb.
Ik heb een dh-teef gehad.
(en ook nog eens mijn eerste hond )

Bonnie F schreef:

Suske schreef:
Zeker nog nooit een regelteef meegemaakt?

Oh, waarom denk je dat ik een reu heb.
Ik heb een dh-teef gehad.
(en ook nog eens mijn eerste hond )

Moest er met Suske erg aan wennen.
Cas was een stuk, laten we zeggen, milder