Ik denk dat iedereen begint aan een hond met het idee het dier nooit meer weg te doen.
Ik heb nooit een hond gekozen en dan weer weg gedaan. Dus daar ben ik het natuurlijk mee eens. Alleen denk ik dat je als niet ervaren eigenaar soms domweg dingen over het hoofd zal zien. Dingen die heel erg bepalend voor je leven zijn.
Wat ik van jou begrijp is dat je single bent. Je gaat een hond nemen. Dat is een grote verandering in het leven. Stel dat je over 2 jaar niet meer single bent. Je treft de leukste partner die je kan bedenken en weet 100% zeker dat dat de liefde van je leven is. Zij heeft 3 oude katten van haar overleden moeder en jouw hond vreet katten. Wat dan? Ik zeg dat omdat ik bijna exact die ervaring heb. Ik trof een persoon waar ik bij wilde zijn en waar ik mee samen wilde wonen. Die had echter 2 honden. Mijn herder (ik was ook single met een herder
) kon helemaal niet met andere teefjes. Daar ging ze mee vechten. Met als gevolg dat ik 3 jaar een lat relatie heb gehad. De honden hebben elkaar nooit gezien. Elk weekend moest een van ons oppas regelen. Toen mijn hond dood ging, was een oude hond, ben ik meteen gaan samenwonen. Die hond heeft me echter heel wat beperkt. Met alle liefde hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ik wilde dan ook geen kinderen, gezin stichten en meer van dat. Als je dat wel wil kan je soms geen 3 jaar wachten. Of 10 als je hond 3 jaar is.
Ook moet je toekomstige partner maar net een hond willen. Normaal maak je die keuzes samen.
Nu krijgt deze partner een man met een grote eigen hond. Helemaal opgevoed en gevormd naar de baas. Soms is dat leuk, soms is dat helemaaaaal niet leuk
Ik weet uit ervaring dat als je het echt wil het meestal wel goed komt. Echter, denk hier wel over na. Dit zijn nu net de dingen die heel erg onvoorzien kunnen zijn, die grote offers eisen en die levensbepalend zijn. Wil jij je leven echt nu al laten vastleggen rondom deze hond? Of droom je van een prachtig maatje om van te genieten en mee rond te lopen? Niks mis mee, deed ik ook. Ik was jong, wilde een prachtige grote imposante hond en heb die ook genomen. En oud laten worden en voor het leven gehad. Het kan dus prima. Jij kan het ook als je het echt wil.
Waar je ook echt rekening mee moet houden is agressie. Dit klinkt zeer negatief maar is wel realistisch. Niet elke herder is en blijft makkelijk. Er zijn er heeeel erg veel die erg lullig zijn met andere honden. Ook zijn er massa's herders die ondanks alle opvoeding een kat zullen doodbijten. Sommige kunnen niet tegen kinderen omdat die raar zijn en onverwachte dingen doen. Ze zijn soms enorm waaks, happerig en willen dus echt wel eens moeilijk doen tegen jouw zin in. Heel erg veel herders gaan achter rennende honden aan. Dat wekt herder-instinct op en dan gaan ze die honden met veel plezier opjagen en soms bijten. Alsof het schapen zijn. Denk dat als je realistisch bent je ongeveer 50% kans op een hele makkelijke sociale hond hebt als je een teef neemt. Neem je een reu van de Witte of Hollandse herder dan moet je veel geluk hebben wil je die altijd en overal lekker los kunnen laten lopen zonder dat die hond op stoere reuen gaat reageren met alle gevolgen van dien.
Het ideaalbeeld van de lieve goedzak die overal los loopt is soms haalbaar maar soms echt niet. Probeer daar zeker rekening mee te houden. Soms heb je een hond die je vast moet maken bij andere honden en waar geen andere hond in de buurt van de bek moet komen zonder dat de hond uitvalt. Dat kan. Dat is OOK des herders. De mijne kon aardig moeilijk doen. Tegen mens en dier. Mijn laatste herder vreet katten. Die kan niet bij een kat in de buurt komen want die kat gaat er hoe dan ook aan als ze hem te pakken krijgt. Flist! kat dood!
Opvoeding kan helpen maar bepaalt niet alles bij slimme zeer reactieve honden als herders. Je kan ze prima onder controle krijgen. Totdat dat even niet lukt of je te laat bent. Dingen om zeker mee te nemen. Mijn eerste herder, die herplaatst was en tijdelijk bij mij was, greep een Deense dog die hem kwam aanvallen. Deze hond was zelf mechelaar x Deense dog. De honden rolden over de straat, auto's moesten stoppen en niemand kreeg deze honden meer uit elkaar. Dat was een traumatisch gebeuren voor zowel mijzelf als de omstanders. De dog kwam een wapenhandel uit rennen en dook op mijn hond. Mijn hond was enorm en hield zelf ook wel van een krachtmeting. Een herder is niet altijd kattenpis. Prachtig ras, prachtige honden. Bijna menselijk soms in hun symbiose met de baas. MAAR het zijn wel roofdieren met instincten en gedrag dat soms niet acceptabel is.
Ik weet dat je beseft dat iets geen rozegeur en maneschijn is maar hou als onervaren hondenbaas en deze keuze als eerste hond echt rekening met gedrag wat je nooit verwacht had. Ga ook eens kijken op verenigingen waar veel herders trainen. Vraag of je mee mag met mensen die hollandse herders hebben en leer zo wat je kan verwachten en waar je soms mee te maken krijgt. Ik wilde ook een heerlijke kameraad. Die heb ik echt wel gekregen. Ik heb echter ook de nodige trauma's opgelopen met mijn herders. De ene beet ineens iemand, de andere ging dus vechten, de andere beet een kat dood, weer een andere sprong waaks door mijn ramen die vervolgens eruit vlogen. Kom ik thuis zijn 2 ramen uit het huis gevlogen en ligt mijn hele hond open. Nog geluk dat er niemand onder liep. Mijn herders hebben mijn andere huisdieren dood gebeten zodra ze de kans zagen. Ze konden ook heel erg lief zijn hoor. Ik praat over incidenten in 12 jaar hond hebben. Maar wel incidenten die ik niet kon voorkomen ondanks dat ik al 20 jaar met honden bezig ben en honden heb.
Maargoed, als je realistisch bent, met tegenslag om kan gaan, bereid bent je leven aan te passen op een hond en niet alleen andersom dan kan je best een hond nemen.
