Het HondenForum

Wat een gedoe toch weer...
Je vertelt het weer heerlijk nuchter, dat dan weer wel

Komt wel goed hoor. Ze begint alweer haar oude chagrijnige ik te worden. Nikkie werd bij de bench weg gegromd, terwijl Nikkie gisteren er nog naast mocht komen liggen. Hahahahaha, en ik was net zo blij dat ze wat liever leek.

Nikkie was vroeger in het nest zo lief voor haar broertjes en zusjes, vlak voordat een broertje van haar opgehaald zou worden werd hij een beetje ziek, toen ging Nikkie pal tegen haar broertje aan liggen en gisteren ging ze dus vlak bij de bench liggen waar Tama in ligt. En normaal wilt ze helemaal niet vlakbij Tama liggen.

Ja, kan er niks aan doen ben heel erg nuchter misschien wel te nuchter.

Vanochtend in het bos ook, was zo lekker ontspannen zonder Tama dat ik haast ging denken van goh wat is het toch fijn om zonder Tama met de anderen meiden te lopen.
Ze liepen niet blaffend op anderen honden af en gingen niet jagen, heerlijk. Dacht al: goh haast jammer dat het maar tijdelijk is.

Kijk kan ik Tama natuurlijk altijd aan de lijn houden maar dat maakt ook niks uit, want dan reageren die andere twee toch ook als Tama begint te blaffen of gillen.
En alleen met Tama gaan lopen dat kost me veel teveel tijd.

Ik ga er maar gewoon even van genieten totdat Tama weer mee gaat, dan wordt het weer ogen op steeltjes hebben.
Kan natuurlijk ook gewoon tijdelijk zijn voor hetzelfde geld gaan ze dat gekke gedrag weer vertonen als het langer zou duren dat Tama niet mee gaat.

Maar het gaat in ieder geval de goede kant op met Tama dus ik ben toch wel blij, want ondanks dat stomme gedrag van haar is ze toch mijn lievelingetje.

Fijn dat ze aan het opknappen is...
enne, zo nuchter vind ik je niet hoor, dan was je gewoon in je eigen bed gaan slapen.
Hopen dat je nu zelf ook een beetje aan je rust toekomt.

gonnie schreef:Ja, kan er niks aan doen ben heel erg nuchter misschien wel te nuchter.

Vanochtend in het bos ook, was zo lekker ontspannen zonder Tama dat ik haast ging denken van goh wat is het toch fijn om zonder Tama met de anderen meiden te lopen.
Ze liepen niet blaffend op anderen honden af en gingen niet jagen, heerlijk. Dacht al: goh haast jammer dat het maar tijdelijk is.

Kijk kan ik Tama natuurlijk altijd aan de lijn houden maar dat maakt ook niks uit, want dan reageren die andere twee toch ook als Tama begint te blaffen of gillen.
En alleen met Tama gaan lopen dat kost me veel teveel tijd.

Ik ga er maar gewoon even van genieten totdat Tama weer mee gaat, dan wordt het weer ogen op steeltjes hebben.
Kan natuurlijk ook gewoon tijdelijk zijn voor hetzelfde geld gaan ze dat gekke gedrag weer vertonen als het langer zou duren dat Tama niet mee gaat.

Maar het gaat in ieder geval de goede kant op met Tama dus ik ben toch wel blij, want ondanks dat stomme gedrag van haar is ze toch mijn lievelingetje.

nou geniet er dan maar even lekker van.
misschien man met haar laten lopen zo nu en dan?

Mijn man wil de honden niet uitlaten, hij gaat alleen s'middags mee.

Maar het gaat gelukkig beter met haar. Dus we komen die 10 dagen wel door, ze vind het alleen heel vervelend die kap, die doe ik af als ik haar ga uitlaten anders verzet ze geen stap.

gonnie schreef:Mijn man wil de honden niet uitlaten, hij gaat alleen s'middags mee.

Maar het gaat gelukkig beter met haar. Dus we komen die 10 dagen wel door, ze vind het alleen heel vervelend die kap, die doe ik af als ik haar ga uitlaten anders verzet ze geen stap.

Ik doe een kap buiten ook af hoor
Ze zien n.l. te weinig met die kap om en daar worden ze erg onzeker van.

ranetje schreef:

gonnie schreef:Mijn man wil de honden niet uitlaten, hij gaat alleen s'middags mee.

Maar het gaat gelukkig beter met haar. Dus we komen die 10 dagen wel door, ze vind het alleen heel vervelend die kap, die doe ik af als ik haar ga uitlaten anders verzet ze geen stap.

Ik doe een kap buiten ook af hoor
Ze zien n.l. te weinig met die kap om en daar worden ze erg onzeker van.

Zeg dat, zodra ik hem binnen weer aan doe en dan met haar naar de bench loopt dan wil ze ook geen stap verzetten en er hoeft maar een jas of iets dergelijk langs de kap te komen dan begint ze te gillen.

Zo het gaat heel erg goed met Tama, zelf vind ze dat het beter dan beter gaat want als ik met haar buiten loop voor het plas en poepenrondje sleept ze me richting bos.
Dan heeft ze toch pech, want dat mocht de eerste tien dagen niet van de dierenarts, morgen moet ik bellen voor overleg in verband de pijnstillers misschien vraag ik dan of ze aangelijnd toch even mee mag naar het bos.

Donderdag maakte mijn man zich weer zorgen omdat Tama heel veel wondvocht verloor hij de dierenarts weer gebeld, had de drain er al twee dagen eerder uit gemoeten.
Dus wij naar de dierenarts die heeft de drain verwijderd, kijk ik net helemaal onder Tama om te kijken of die gaatjes al een beetje dicht zijn zit er nog een drain helemaal achterin, lekker bijdehand allemaal.

Zo gelukkig zijn de hechtingen eruit, moest natuurlijk weer een heel gevecht worden, ondanks dat we afgesproken hadden dat ze stil zou staan. Hahahahaha.

Dus ze kan weer lekker mee naar het bos, al gingen we sinds zaterdag al naar het bos omdat madam weigerde om eerder te poepen, zaterdagmiddag trok ze me naar het bos toe, eenmaal aangekomen ging ze eindelijk poepen, ik gelijk weer terug.
Zondagochtend dacht ik zal maar gelijk naar het bos gaan dan poept ze tenminste, nou moest nu iets verder het bos in voordat ze poepte. En vanochtend hetzelfde, maar nu kan ze dus lekker helemaal mee.

Fijn voor haar dat de hechtingen er uit zijn, nu kan ze weer wat meer haar gang gaan. Al zal ze het waarschijnlijk nog steeds rustig aan moeten doen, zo n operatie is niet niets.

Ze mocht alles weer doen, ze mag alleen het water niet in, maar dat doet ze toch niet, heb haar nog wel aan de lijn want als ze achter een haas aan gaat dan gaat ze ook door,greppels waar water in staat.

Nou dinsdagavond zag het wondje van de drain er niet zo lekker uit, dus had madam haar kap weer opgedaan.
Liepen we woensdagsmiddag in het bos kijk ik nog eens goed naar het wondje ziet het er ontstoken uit, ga even later onder haar liggen om goed te kijken hoe alles eruit ziet, zie ik dat heel het litteken een beetje wijkt.
Dus wij gelijk in het bos de dierenarts gebeld, die zei eerst dat we donderdagmiddag maar langs moesten komen, dat vond mijn man te lang duren dus die belt weer of we niet alvast antibiotica konden krijgen, nou ze wilde toch eerst het wondje zien of we dan een foto konden maken en die naar hen toe mailen, nou de foto was eerst niet zo duidelijk dus moest opnieuw, weer gebeld en gevraagd of de foto duidelijker was en die was duidelijk het was dus ontstoken mijn man kon dus antibiotica op gaan halen.

Heb Tama maar weer in de bench gedaan, ze mag wel gewoon mee naar het bos maar springen mag toch echt niet en als ze niet in de bench zit dan gaat madam natuurlijk weer overal op springen.

Maar inplaats dat we dadelijk met Tama naar de dierenarts gaan gaan we nu met Nikkie, want die krijgt een dik oog en is steeds met haar poot erlangs aan het wrijven, ik zei al tegen mijn man dat ik zelf ook wel oogdruppels er in kan doen en een kap op kan doen, maar nee hij moet er weer langs, zeker graag zijn geld kwijt.
Maar hij gaat alleen want ik heb niet zo heel veel zin. Ben benieuwd want Nikkie moet ook een muilkorf om en ben benieuwd of hij dat durft te doen. Heb hem al gezegd niet aarzelen en gewoon gelijk dat ding omdoen.

Ohhhh.....durf die nog?

monique1963 schreef: Ohhhh.....durf die nog?

Hahahah, dat hoor ik dadelijk wel misschien vraagt hij straks toch wel of ik mee wil gaan.
Maar Nikkie doet echt niet moeilijk als je de muilkorf om wilt doen.
Maar goed hij heeft het nog nooit bij de meiden gedaan want hij wil de meiden nergens toe dwingen. Hahaha, dus ben benieuwd of ik mee moet, ik hoop van niet.