Het HondenForum

Ik heb de uitzending ook gekeken en ik vond het echt tenenkrommend oordelend en non-informatief.
Zoals jullie misschien wel weten hebben wij ons jarenlang ingezet voor deze stichting als vrijwilligers.
Ik zal niet ontkennen dat er meermaals slechte keuzes zijn gemaakt en foute honden zijn geplaatst, maar man wat zijn sommige ouders dwars en moeilijk zeg.
Ik kan me zelfs een voorbeeld herinneren van iemand die een cursus had en de hond niet op het terrein wilde hebben omdat ze dat lastig vond, en hem maar vastbond aan een paal langs de provinciale weg. Of de hond in huis de hele dag door aan een tafel vastbonden of in de bench stopten. Dan gaan ze raar doen inderdaad. Veel ouders wilden ook verder niet aan hun hond werken.
Voornamelijk de eerste jaren zijn veel autistische kinderen en hun ouders blij gemaakt met goed functionerende honden. De laatste tijd is dat inderdaad minder geworden, met andere dingen. Dat is ook de reden dat wij ermee zijn opgehouden.
De laatste tijd waren er inderdaad weinig cursussen en dergelijke, maar die jaren ervoor was de begeleiding erg goed en werden er zeer informatieve cursussen gegeven. En dat kan ik weten, want ik was er zelf steeds bij.
Natuurlijk, er zijn meerdere ontevreden ouders met honden die niet goed genoeg getraind waren. En die ouders begrijp ik ook wel. Maar het grote deel is wél erg tevreden en erg goed geholpen.
En het werd door Anita echt goed bedoeld, ze wilde echt de mensen heel goed helpen, maar werd ook moedeloos van de ouders die een perfecte robot verwachtten.
Ik vind het een beetje jammer dat sommige mensen gelijk zo oordelen op basis van zo'n SBS-uitzending.
Ik zeg niet dat er geen betere alternatieven zijn, maar regelrechte oplichting kan ik er werkelijk waar niet in zien.

Dorien, als je mij als voorbeeld gebruikt, vind ik het wel prettig dat je heel de waarheid verteld
Als je mijn geval bedoeld met deze zin...... Want dan moet je er ook even bij schrijven dat Anita de hond afgepakt heeft van een meid die op dat moment last had van hechtingsproblemen en enorme angsten. Dat Anita de Bruin mij en mijn moeder heeft uitgescholden voor dingen die ik niet wil herhalen en daarbij onze verhalen/foto's misbruikt heeft.

Overigens hebben heel veel gezinnen gereageerd die al 4 jaar een hond hebben! Mensen die ook absoluut niet tevreden zijn......

MissDorien schreef:Ik heb de uitzending ook gekeken en ik vond het echt tenenkrommend oordelend en non-informatief.
Zoals jullie misschien wel weten hebben wij ons jarenlang ingezet voor deze stichting als vrijwilligers.
Ik zal niet ontkennen dat er meermaals slechte keuzes zijn gemaakt en foute honden zijn geplaatst, maar man wat zijn sommige ouders dwars en moeilijk zeg.
Ik kan me zelfs een voorbeeld herinneren van iemand die een cursus had en de hond niet op het terrein wilde hebben omdat ze dat lastig vond, en hem maar vastbond aan een paal langs de provinciale weg. Of de hond in huis de hele dag door aan een tafel vastbonden of in de bench stopten. Dan gaan ze raar doen inderdaad. Veel ouders wilden ook verder niet aan hun hond werken.
Voornamelijk de eerste jaren zijn veel autistische kinderen en hun ouders blij gemaakt met goed functionerende honden. De laatste tijd is dat inderdaad minder geworden, met andere dingen. Dat is ook de reden dat wij ermee zijn opgehouden.
De laatste tijd waren er inderdaad weinig cursussen en dergelijke, maar die jaren ervoor was de begeleiding erg goed en werden er zeer informatieve cursussen gegeven. En dat kan ik weten, want ik was er zelf steeds bij.
Natuurlijk, er zijn meerdere ontevreden ouders met honden die niet goed genoeg getraind waren. En die ouders begrijp ik ook wel. Maar het grote deel is wél erg tevreden en erg goed geholpen.
En het werd door Anita echt goed bedoeld, ze wilde echt de mensen heel goed helpen, maar werd ook moedeloos van de ouders die een perfecte robot verwachtten.
Ik vind het een beetje jammer dat sommige mensen gelijk zo oordelen op basis van zo'n SBS-uitzending.
Ik zeg niet dat er geen betere alternatieven zijn, maar regelrechte oplichting kan ik er werkelijk waar niet in zien.

Ik noemde geen namen en bedoelde iemand anders, wel grappig dat je je gelijk aangesproken voelt.
Dat zegt voor mij al genoeg.

MissDorien schreef:Ik noemde geen namen en bedoelde iemand anders, wel grappig dat je je gelijk aangesproken voelt.
Dat zegt voor mij al genoeg.

Mij ook!

MissDorien schreef:Ik heb de uitzending ook gekeken en ik vond het echt tenenkrommend oordelend en non-informatief.
Zoals jullie misschien wel weten hebben wij ons jarenlang ingezet voor deze stichting als vrijwilligers.
Ik zal niet ontkennen dat er meermaals slechte keuzes zijn gemaakt en foute honden zijn geplaatst, maar man wat zijn sommige ouders dwars en moeilijk zeg.
Ik kan me zelfs een voorbeeld herinneren van iemand die een cursus had en de hond niet op het terrein wilde hebben omdat ze dat lastig vond, en hem maar vastbond aan een paal langs de provinciale weg. Of de hond in huis de hele dag door aan een tafel vastbonden of in de bench stopten. Dan gaan ze raar doen inderdaad. Veel ouders wilden ook verder niet aan hun hond werken.
Voornamelijk de eerste jaren zijn veel autistische kinderen en hun ouders blij gemaakt met goed functionerende honden. De laatste tijd is dat inderdaad minder geworden, met andere dingen. Dat is ook de reden dat wij ermee zijn opgehouden.
De laatste tijd waren er inderdaad weinig cursussen en dergelijke, maar die jaren ervoor was de begeleiding erg goed en werden er zeer informatieve cursussen gegeven. En dat kan ik weten, want ik was er zelf steeds bij.
Natuurlijk, er zijn meerdere ontevreden ouders met honden die niet goed genoeg getraind waren. En die ouders begrijp ik ook wel. Maar het grote deel is wél erg tevreden en erg goed geholpen.
En het werd door Anita echt goed bedoeld, ze wilde echt de mensen heel goed helpen, maar werd ook moedeloos van de ouders die een perfecte robot verwachtten.
Ik vind het een beetje jammer dat sommige mensen gelijk zo oordelen op basis van zo'n SBS-uitzending.
Ik zeg niet dat er geen betere alternatieven zijn, maar regelrechte oplichting kan ik er werkelijk waar niet in zien.

gek he als je zulke honden plaatst?
goedbedoeld doet vaak meer kwaad dan bewust fout
en waarom worden ouders niet gescreend? omdat ze goed betalen?

verder wat betreft hulphonden: ik moet er niet aan denken.
mijn hond helpt ook maar dan zonder dat hij het weet
hij speelt met de kinderen, dat vinden ze leuk
ze komen (nog) meer buiten automatisch, leren heel veel, het helpt tegen dochters faalangst dat zij degene is die een riem vasthoudt etc.
dusse... misschien kan ik mijn hond wel verkopen als adhd/autisme-hulphond
wat levert dat op?

Ik weet niet hoe dat nu gaat, maar ouders werden wel dergelijk goed gescreend.
Alleen soms is het niet wat het leek te zijn.

MissDorien schreef:Ik weet niet hoe dat nu gaat, maar ouders werden wel dergelijk goed gescreend.
Alleen soms is het niet wat het leek te zijn.

Weet jij dan ook waarom ze shelties gebruiken?
Dat is naar mijn idee nu niet direct een ras wat heel stabiel is?

Corneliana schreef:verder wat betreft hulphonden: ik moet er niet aan denken.
mijn hond helpt ook maar dan zonder dat hij het weet
hij speelt met de kinderen, dat vinden ze leuk
ze komen (nog) meer buiten automatisch, leren heel veel, het helpt tegen dochters faalangst dat zij degene is die een riem vasthoudt etc.
dusse... misschien kan ik mijn hond wel verkopen als adhd/autisme-hulphond
wat levert dat op?

Super dat ie dat doet, heel fijn.
Beetje jammer dat je dan die laatste opmerking plaats. Dat komt op mij over alsof een autismebegeleidingshond alleen maar een beetje speelt en lekker mee naar buiten gaat.........

dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Julisca schreef:

Corneliana schreef:verder wat betreft hulphonden: ik moet er niet aan denken.
mijn hond helpt ook maar dan zonder dat hij het weet
hij speelt met de kinderen, dat vinden ze leuk
ze komen (nog) meer buiten automatisch, leren heel veel, het helpt tegen dochters faalangst dat zij degene is die een riem vasthoudt etc.
dusse... misschien kan ik mijn hond wel verkopen als adhd/autisme-hulphond
wat levert dat op?

Super dat ie dat doet, heel fijn.
Beetje jammer dat je dan die laatste opmerking plaats. Dat komt op mij over alsof een autismebegeleidingshond alleen maar een beetje speelt en lekker mee naar buiten gaat.........

nee dat snap ik ook wel
maar een begeleidingshond voor een kind zal sowieso door de ouders ook begeleid moeten worden enzo. en dat gaat er meer over de "hulphonden" in het topic. mijn oudste 2 kinderen hebben ook adhd en mijn oudste ook met autisme.

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

de hond vind het vaak wel leuk toch?
blindegeleidehonden zijn ideaal.

MissDorien schreef:Ik weet niet hoe dat nu gaat, maar ouders werden wel dergelijk goed gescreend.
Alleen soms is het niet wat het leek te zijn.

nou idd, ik krijg medelijden met die honden nu.

Corneliana schreef:

Julisca schreef:

Corneliana schreef:verder wat betreft hulphonden: ik moet er niet aan denken.
mijn hond helpt ook maar dan zonder dat hij het weet
hij speelt met de kinderen, dat vinden ze leuk
ze komen (nog) meer buiten automatisch, leren heel veel, het helpt tegen dochters faalangst dat zij degene is die een riem vasthoudt etc.
dusse... misschien kan ik mijn hond wel verkopen als adhd/autisme-hulphond
wat levert dat op?

Super dat ie dat doet, heel fijn.
Beetje jammer dat je dan die laatste opmerking plaats. Dat komt op mij over alsof een autismebegeleidingshond alleen maar een beetje speelt en lekker mee naar buiten gaat.........

nee dat snap ik ook wel
maar een begeleidingshond voor een kind zal sowieso door de ouders ook begeleid moeten worden enzo. en dat gaat er meer over de "hulphonden" in het topic. mijn oudste 2 kinderen hebben ook adhd en mijn oudste ook met autisme.

Oke, duidelijk dan.

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Ben bang dat je het dan niet helemaal begrepen hebt

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Met uitzondering van blindegeleidehonden ben ik het daar wel mee eens. Ik vind het bovendien vaak ten hemel schreiend hoe hulphonden uiteindelijk terechtkomen en wat er van verwacht wordt.

http://www.stichtingkindenhulphond.nl/d ... rapiehond/

toch ben ik het met deze lijst niet helemaal eens.
je kan een kind met autisme niet via een hond leren mensen aan te kijken en contacten te leggen.
ook voelt echt niet elk kind zich aangetrokken tot dieren.
ik denk dat er teveel van het dier verwacht wordt, als je deze lijst leest.

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Omdat het een 'tool' is..........., dat getraind is voor de opdracht die zo'n hond moet verrichten? Het wordt in eerste instantie vaak niet gezien als knuffeldier.

Machie schreef:

MissDorien schreef:Ik weet niet hoe dat nu gaat, maar ouders werden wel dergelijk goed gescreend.
Alleen soms is het niet wat het leek te zijn.

Weet jij dan ook waarom ze shelties gebruiken?
Dat is naar mijn idee nu niet direct een ras wat heel stabiel is?

Ik denk omdat ze die al fokten.

Ik vind het idee van een autisme-hulphond ook een beetje een vaag iets. Autisme is niet iets wat vast staat. Het kent zoveel verschillen, waar de ene autist het heel goed mee doet kan de ander niks mee. Ik denk wel dat een hond een heel positief effect kán hebben, maar dan moet er wel heel goed toezicht zijn én de hond moet uitermate geschikt zijn. En dat zijn Shelties en Collies dus gewoon niet, ik snap echt niet hoe ze er bij komen om die in te zetten. Doe dat met een stabiele, rustige Labrador die zorgvuldig gefokt is (dus niet uit lijnen met over-sociale tanks die door elke vorm van lichaamstaal denderen) en besteed veel tijd aan de opleiding. Als de hond na de opleiding niet geschikt blijkt (te veel interesse voor de omgeving, angstig reageren) verkoop je die dus NIET als hulphond

Echt, hoe moeilijk kan het zijn? Ik snap dat je werkt met dieren en niet alles kan gaan zoals je had gepland maar ik vindt de fouten die hier zijn gemaakt echt niet kunnen. Zo'n hond verkoop je niet voor duizenden euro's als hulphond. Want als ik zoveel geld zou neertellen voor een hond zou ik ook zeker iets verwachten, dan wil je niet de hele opvoeding zelf nog over doen want daar heb je iemand voor betaald. En dan zeikt ze dat mensen die honden zelf hebben verpest. Maarre..je zou ook zelf toezicht kunnen houden, regelmatig kunnen checken en cursusssen aanbieden? Dan was ze dat moment dat de hond verpest is voor geweest

Jaap* schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Met uitzondering van blindegeleidehonden ben ik het daar wel mee eens. Ik vind het bovendien vaak ten hemel schreiend hoe hulphonden uiteindelijk terechtkomen en wat er van verwacht wordt.

Maar is dat ook niet zo met 'niet' hulphonden?

En heb je ooit een autismebegeleidingshond in actie gezien? En weet je van een nabij iemand hoe zeer het een leven kan verbeteren/verrijken?

Het is zo overduidelijk bij een blind persoon wat de hond doet, het zijn de ogen......
Jammer dat dat bij de andere hulphonden minder het geval is. Da maakt ook dat ik steeds weer ga uitleggen, terwijl ik dat eigenlijk heel erg beu ben (maar goed, dan doe ik mezelf aan )

Goldendelicious schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Omdat het een 'tool' is..........., dat getraind is voor de opdracht die zo'n hond moet verrichten? Het wordt in eerste instantie vaak niet gezien als knuffeldier.

Ik weet best een aantal hulphonden, en geen enkele daarvan komt tot z'n recht.
Die honden leiden hun depressieve leven op een kussen in een hoek van een kamertje op een verzorgings-oord, komen zelden buiten en worden niet gebruikt voor hetgeen ze waren bedoeld. Er kijkt niemand naar om. Totdat er eens iemand van de stichting langskomt om te controleren hoe het gaat (als dat uberhaupt al gebeurt), en dan wordt de boel even opgepoetst in de etalage gezet natuurlijk.
Als je hondenmens genoeg bent om er met al je fysieke beperkingen succesvol een hond op na te kunnen houden, heb je die hele stichting niet nodig bij wijze van spreken. Maar vaak zijn die clienten eigenlijk helemaal niet zulke hondenmensen.

Jaap* schreef:

Goldendelicious schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Omdat het een 'tool' is..........., dat getraind is voor de opdracht die zo'n hond moet verrichten? Het wordt in eerste instantie vaak niet gezien als knuffeldier.

Ik weet best een aantal hulphonden, en geen enkele daarvan komt tot z'n recht.
Die honden leiden hun depressieve leven op een kussen in een hoek van een kamertje op een verzorgings-oord, komen zelden buiten en worden niet gebruikt voor hetgeen ze waren bedoeld. Er kijkt niemand naar om. Totdat er eens iemand van de stichting langskomt om te controleren hoe het gaat (als dat uberhaupt al gebeurt), en dan wordt de boel even opgepoetst in de etalage gezet natuurlijk.
Als je hondenmens genoeg bent om er met al je fysieke beperkingen succesvol een hond op na te kunnen houden, heb je die hele stichting niet nodig bij wijze van spreken. Maar vaak zijn die clienten eigenlijk helemaal niet zulke hondenmensen.

Helemaal met je eens

Julisca schreef:

Jaap* schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Met uitzondering van blindegeleidehonden ben ik het daar wel mee eens. Ik vind het bovendien vaak ten hemel schreiend hoe hulphonden uiteindelijk terechtkomen en wat er van verwacht wordt.

Maar is dat ook niet zo met 'niet' hulphonden?

En heb je ooit een autismebegeleidingshond in actie gezien? En weet je van een nabij iemand hoe zeer het een leven kan verbeteren/verrijken?

Het is zo overduidelijk bij een blind persoon wat de hond doet, het zijn de ogen......
Jammer dat dat bij de andere hulphonden minder het geval is. Da maakt ook dat ik steeds weer ga uitleggen, terwijl ik dat eigenlijk heel erg beu ben (maar goed, dan doe ik mezelf aan )

ik denk niet dat voor autisme een speciale hulphond nodig is.
maar dan heb ik ook meer verstand van autisme dan van honden.

Jaap* schreef:

Goldendelicious schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Omdat het een 'tool' is..........., dat getraind is voor de opdracht die zo'n hond moet verrichten? Het wordt in eerste instantie vaak niet gezien als knuffeldier.

Ik weet best een aantal hulphonden, en geen enkele daarvan komt tot z'n recht.
Die honden leiden hun depressieve leven op een kussen in een hoek van een kamertje op een verzorgings-oord, komen zelden buiten en worden niet gebruikt voor hetgeen ze waren bedoeld. Er kijkt niemand naar om. Totdat er eens iemand van de stichting langskomt om te controleren hoe het gaat (als dat uberhaupt al gebeurt), en dan wordt de boel even opgepoetst in de etalage gezet natuurlijk.
Als je hondenmens genoeg bent om er met al je fysieke beperkingen succesvol een hond op na te kunnen houden, heb je die hele stichting niet nodig bij wijze van spreken. Maar vaak zijn die clienten eigenlijk helemaal niet zulke hondenmensen.

Het grote gedeelte van ADL hulphonden zitten gewoon net als hun gebruiker in een gezin met de dagelijkse wandelingen en knuffels Jaap.
Die hebben naast hun functie ook een leven als huishond.
Ja oke er zitten er ook bij alleenstaanden die zelfstandig wonen en die weinig tot geen vrije tijd hebben en vaak in de bench zitten van in bed brengen tot uit bed halen door de zorgverlener.

Het is niet allemaal kommer en kwel.
Ben niet meer zo voor begeleidingshonden voor autisten of psychische patienten ,maar heel eerlijk zitten er ook nog wat op een heel mooie plaats en funcioneren goed en komen weinig tot niets te kort omdat ze ook nog hond kunnen zijn.
.

Goldendelicious schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Omdat het een 'tool' is..........., dat getraind is voor de opdracht die zo'n hond moet verrichten? Het wordt in eerste instantie vaak niet gezien als knuffeldier.

dat, en het gedoe dat daar dan opeens een Officieel Ding van gemaakt wordt. als het toevallig zo uitkomt dat jouw hond handigheidjes voor je kan doen, dan is dat leuk meegenomen. daar hoef je geen hoofdzaak van te maken want die motivatie vind ik onzuiver namelijk een rechtvaardiging tot zielig doen.

Julisca schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Ben bang dat je het dan niet helemaal begrepen hebt

wat heb ik niet helemaal begrepen?

Corneliana schreef:

Julisca schreef:

Jaap* schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Met uitzondering van blindegeleidehonden ben ik het daar wel mee eens. Ik vind het bovendien vaak ten hemel schreiend hoe hulphonden uiteindelijk terechtkomen en wat er van verwacht wordt.

Maar is dat ook niet zo met 'niet' hulphonden?

En heb je ooit een autismebegeleidingshond in actie gezien? En weet je van een nabij iemand hoe zeer het een leven kan verbeteren/verrijken?

Het is zo overduidelijk bij een blind persoon wat de hond doet, het zijn de ogen......
Jammer dat dat bij de andere hulphonden minder het geval is. Da maakt ook dat ik steeds weer ga uitleggen, terwijl ik dat eigenlijk heel erg beu ben (maar goed, dan doe ik mezelf aan )

ik denk niet dat voor autisme een speciale hulphond nodig is.
maar dan heb ik ook meer verstand van autisme dan van honden.

Heb ik al eerder gezegt.
Dat in dit geval als ik die moeder was geweest ik lekker het hondje voor mijn dochter had gehouden ook al was het geen officieel begeleidings hondje meer .
Vond dat gejank van ma ook nep en vreselijk over de top.
Niemand die haar verplichte om die hond van haar dochter weg te doen ,maar goed het deed haar zo zeer en verdriet en even tussendoor nog zeggen jaaa mijn dochter ook.

Als ik zag dat het meisje heel leuk en rustig met het hondje om ging zou dat de meerwaarden moeten zijn.
Maar goed je zal de bevestiging dan je kind een autist is eens moeten missen.

Er zijn altijd meerdere kanten aan een verhaal en ik twijfel er niet aan dat een dergelijke stichting met regelmaat te maken krijgt met ouders met onrealistische verwachtingen of mensen die eigenlijk bij nader inzien überhaupt niet geschikt zijn voor honden. Maar in mijn ogen kan je daar een paar dingen mee doen. Je raakt verbitterd en gedemotiveerd waardoor je de schuld bij de ander legt, wat bij deze Anita het geval lijkt te zijn, of je maakt heel duidelijk wat wel en niet verwacht kan worden, blijft hoe dan ook goede begeleiding geven en staat mensen iig vriendelijk en behulpzaam te woord. Als zoveel mensen een verwachting hadden van een hond die niet waargemaakt kan worden, dan schep je als stichting dus ook geen duidelijk beeld daarvan.

Daarnaast vind ik de keuze voor de Sheltie op z'n minst wonderlijk, maar oké. Maar zelfs al heb je als ouder een bepaalde verwachting waar de hond niet volledig aan kan voldoen, je mag verwachten dat je een stabiele hond in huis krijgt die een goede training heeft gehad en dat er training en hulp wordt aangeboden aan de ouders en kinderen die een hond in huis hebben. Het kan niet zo zijn dat je na de screening een hond bij het gezin aflevert die ze niet kennen, geen idee hebben hoe ermee om te gaan en wat verwacht kan en mag worden, hoe te reageren in bepaalde situaties en succes ermee. Een blinde krijgt ook niet zomaar een geleidehond, die wordt eerst intensief betrokken bij de training van met name zichzelf en de kans om een band op te bouwen voor de hond mee naar huis gaat. Juist om zaken als een mismatch te voorkomen. Dat lukt dan nog niet altijd, maar dan kan je iig zeggen dat alles eraan gedaan is.

Het kan niet zo zijn dat een gezin ergens tegenaan loopt met de hond, om hulp vraagt en geen gehoor krijgt. Het kan niet zo zijn dat je een hond levert die als doel zou moeten hebben interactie mogelijk te maken tussen kinderen, die bang is voor kinderen. Het kan niet zo zijn dat je op je website roept dat je de honden gratis levert, maar wel 4000 euro vraagt aan trainingskosten die een hond nooit gehad heeft. Ongeacht wat mensen misschien voor hopeloze acties uitvoeren of torenhoge verwachtingen stellen, als stichting kijk je eerst naar jezelf. Je gaat niet tegen een autist zeggen naar zichzelf te kijken en aanspraak te doen op zelfreflectie. Dat is nou juist het hele punt met een autistische beperking, daar hebben zij vaak moeite mee en kan en mag dus niet van ze verwacht worden! Althans niet in deze mate. Als je dat niet begrijpt als eigenaar van een stichting die hulphonden opleidt voor mensen met een autistische beperking, dan moet je daar direct mee stoppen.

Ik meende trouwens (corrigeer me als ik het verkeerd heb), dat deze stichting enkele jaren terug op randje van faillissement stond en 1 van de eigenaars ermee is gestopt. Anita is hierna alleen verder gegaan. De cursussen en trainingen gingen er toen ineens uit en vanaf daar ging het in rap tempo bergafwaarts met de stichting. Zoiets begreep ik van een oud collega van me die een tijd gastgezin is geweest voor hen. Die noemde Anita toen al een 'moeilijk mens'.

Corneliana schreef:

Julisca schreef:

Jaap* schreef:

linlin schreef:dat hele fenomeen 'hulphond' vind ik toch wel zo mal. een hond die handig voor je is formaliseren tot een medisch hulpstuk: waarom, vraag ik u af.

Met uitzondering van blindegeleidehonden ben ik het daar wel mee eens. Ik vind het bovendien vaak ten hemel schreiend hoe hulphonden uiteindelijk terechtkomen en wat er van verwacht wordt.

Maar is dat ook niet zo met 'niet' hulphonden?

En heb je ooit een autismebegeleidingshond in actie gezien? En weet je van een nabij iemand hoe zeer het een leven kan verbeteren/verrijken?

Het is zo overduidelijk bij een blind persoon wat de hond doet, het zijn de ogen......
Jammer dat dat bij de andere hulphonden minder het geval is. Da maakt ook dat ik steeds weer ga uitleggen, terwijl ik dat eigenlijk heel erg beu ben (maar goed, dan doe ik mezelf aan )

ik denk niet dat voor autisme een speciale hulphond nodig is.
maar dan heb ik ook meer verstand van autisme dan van honden.

Dus weet je ook dat de ene autist de andere niet is. Er zijn er bij die niet alleen een winkel in durven. Dan is de hond wel heel prettig om mee te kunnen nemen. Zelfstandig maar niet alleen. En da's dan maar 1 ding.