Het HondenForum

Ja sorry hoor. Degene die hier als akita-kenner/kennel optreedt heeft 1 teefje van nog geen 18 maanden. Neem er een reu bij zou ik zeggen en heb ze dan eens 4 jaar en dan praten we verder ok?
Want eerlijk gezegd vind ik dat je nog helemaal geen ervaring hebt met dit ras.

Wat ik zo gelezen heb van mensen die er wel ervaring mee hebben hier is het allemaal zo makkelijk niet. Volgens mij komen de meeste akita's bv levenslang niet van de lijn. Dat alleen al vind ik dat je eerst moet nadenken en dan moet doen. Als je daar achter staat, prima hoor. Maar besef wel dat een hond die los kan rennen in het bos wel erg veel leuker is dan een hond die je permanent aan de lijn moet hebben omdat hij anders dieren/honden gaat pakken en weg zal lopen.

En daarbovenop heeft Laeken gewoon wel een punt.. Hij vergeet alleen nog dat (japanse) akitas ook niet altijd makkelijk zijn in mens contact..

laeken schreef:Ja sorry hoor. Degene die hier als akita-kenner/kennel optreedt heeft 1 teefje van nog geen 18 maanden. Neem er een reu bij zou ik zeggen en heb ze dan eens 4 jaar en dan praten we verder ok?
Want eerlijk gezegd vind ik dat je nog helemaal geen ervaring hebt met dit ras.

Wat ik zo gelezen heb van mensen die er wel ervaring mee hebben hier is het allemaal zo makkelijk niet. Volgens mij komen de meeste akita's bv levenslang niet van de lijn. Dat alleen al vind ik dat je eerst moet nadenken en dan moet doen. Als je daar achter staat, prima hoor. Maar besef wel dat een hond die los kan rennen in het bos wel erg veel leuker is dan een hond die je permanent aan de lijn moet hebben omdat hij anders dieren/honden gaat pakken en weg zal lopen.

Mijn hond loopt (bij mij) ALTIJD los, in de bossen, op losloopterreinen, en als het zou mogen, zou ze ook langs de weg kunnen lopen. Ik heb echt enorme lol met mijn hond. Ik zeg helemaal niet dat ik akita-kenner ben. Ik zeg dat ik er best wel wat vanaf weet. En ik weet zeker dat ik meer van akita's weet dan de mensen die worteltje hier knoerhard de grond in proberen te boren. Horen we daar wat over? Nee, maar degene die worteltje probeert te helpen krijgt zelf de hele stroom over zich heen. Nee, ik weet niet ALLES van een akita, JA mijn teefje is nog jong en JA, ze is echt een geweldig beest. Waarom moet er altijd zo negatief over gedaan worden. Een voorbereide akita-eigenaar zal zijn of haar hond wrs beter opvoeden dan een ondoordachte labrador-eigenaar.

Yukusaki Akitas schreef:Ik wist dat er zo'n reactie zou gaan komen. Ja, mijn hond is jong, maar ik heb ook heel lang met akita's gewerkt en ik weet er wel degelijk wat vanaf.

Dan weet je toch dat als deze mensen een reu nemen ze wel heel veel verantwoordelijkheid moeten nemen? En is dat wel leuk als je gewoon een hond wil? Want ik begrijp niet dat je een akita neemt als je denkt aan het nemen van een hond. Ik begrijp wel dat je een akita neemt omdat je een akita wil. Volgens mij kan je dan beter eerst al een hond gehad hebben. Een nieuwe hondenbaas meteen een akita-reu aanraden vind ik domweg niet handig. En een teef misschien ook wel niet.
Laat die honden lekker bij mensen komen die leven voor hun honden en die niet alleen een hond willen. Daar zijn zoveel andere honden beter geschikt voor. En ook de omgeving is misschien meer gebaat bij een ervaren eigenaar voor een akita.

In Amsterdam liep een akita die op een dag een lap vlees uit een pitbull trok om vervolgens de bazin in de lies te bijten. Zij bloedde als een rund en viel flauw. De hond liep doodleuk naar de eigenaar terug en weg waren ze. Dat soort honden is zo sterk en zo eigenzinnig dat ik me af vraag wat je daarmee moet als eerste hond.

De valkuil is nl dat je zaken gaat idealiseren en baggetaliseren. Het zal wel meevallen en ik kan dat wel. Dat is echt een recept om mee op je bek te gaan.

Misschien gaat het perfect, maar toch denk ik dat het beter is om iemand ook hard op de feiten te drukken. Dan zit dat tenminste nog in het achterhoofd straks en staan ze niet voor verassingen als hun hond een hond doodbijt of een schaap te grazen neemt. Of bv wegrent en de hele nacht kwijt is. Dat zijn nl ook eigenschappen van de akita.

Yukusaki Akitas schreef:

laeken schreef:Ja sorry hoor. Degene die hier als akita-kenner/kennel optreedt heeft 1 teefje van nog geen 18 maanden. Neem er een reu bij zou ik zeggen en heb ze dan eens 4 jaar en dan praten we verder ok?
Want eerlijk gezegd vind ik dat je nog helemaal geen ervaring hebt met dit ras.

Wat ik zo gelezen heb van mensen die er wel ervaring mee hebben hier is het allemaal zo makkelijk niet. Volgens mij komen de meeste akita's bv levenslang niet van de lijn. Dat alleen al vind ik dat je eerst moet nadenken en dan moet doen. Als je daar achter staat, prima hoor. Maar besef wel dat een hond die los kan rennen in het bos wel erg veel leuker is dan een hond die je permanent aan de lijn moet hebben omdat hij anders dieren/honden gaat pakken en weg zal lopen.

Mijn hond loopt (bij mij) ALTIJD los, in de bossen, op losloopterreinen, en als het zou mogen, zou ze ook langs de weg kunnen lopen. Ik heb echt enorme lol met mijn hond. Ik zeg helemaal niet dat ik akita-kenner ben. Ik zeg dat ik er best wel wat vanaf weet. En ik weet zeker dat ik meer van akita's weet dan de mensen die worteltje hier knoerhard de grond in proberen te boren. Horen we daar wat over? Nee, maar degene die worteltje probeert te helpen krijgt zelf de hele stroom over zich heen. Nee, ik weet niet ALLES van een akita, JA mijn teefje is nog jong en JA, ze is echt een geweldig beest. Waarom moet er altijd zo negatief over gedaan worden. Een voorbereide akita-eigenaar zal zijn of haar hond wrs beter opvoeden dan een ondoordachte labrador-eigenaar.

Als je zoveel van het ras weet weet je ook dat een loslopende akita meer uitzondering dan regel is. Je lijkt CM wel. Pitbulls zijn lief voor andere honden als je ze maar socialiseerd en opvoedt. Nou, dat heeft heel wat honden het leven gekost. Als jij hier gaat lopen zeggen dat een akita strak onder appel kan staan en overal los kan dan gaan mensen daar vanuit. Jij weet als je echt ervaring met het ras hebt dat dat normaal gesproken en zeker met reuen niet kan. Beter gezegd, ik heb nog nooit gehoord van een volwassen loslopende reu die niet jaagt en die sociaal is met andere reuen.

Jouw hond is jong. Je kan pas spreken van een geslaagd experiment als ze 3 jaar is en nog steeds overal los kan en uiterst sociaal is.

Yukusaki Akitas schreef:

laeken schreef:Ja sorry hoor. Degene die hier als akita-kenner/kennel optreedt heeft 1 teefje van nog geen 18 maanden. Neem er een reu bij zou ik zeggen en heb ze dan eens 4 jaar en dan praten we verder ok?
Want eerlijk gezegd vind ik dat je nog helemaal geen ervaring hebt met dit ras.

Wat ik zo gelezen heb van mensen die er wel ervaring mee hebben hier is het allemaal zo makkelijk niet. Volgens mij komen de meeste akita's bv levenslang niet van de lijn. Dat alleen al vind ik dat je eerst moet nadenken en dan moet doen. Als je daar achter staat, prima hoor. Maar besef wel dat een hond die los kan rennen in het bos wel erg veel leuker is dan een hond die je permanent aan de lijn moet hebben omdat hij anders dieren/honden gaat pakken en weg zal lopen.

Mijn hond loopt (bij mij) ALTIJD los, in de bossen, op losloopterreinen, en als het zou mogen, zou ze ook langs de weg kunnen lopen. Ik heb echt enorme lol met mijn hond. Ik zeg helemaal niet dat ik akita-kenner ben. Ik zeg dat ik er best wel wat vanaf weet. En ik weet zeker dat ik meer van akita's weet dan de mensen die worteltje hier knoerhard de grond in proberen te boren. Horen we daar wat over? Nee, maar degene die worteltje probeert te helpen krijgt zelf de hele stroom over zich heen. Nee, ik weet niet ALLES van een akita, JA mijn teefje is nog jong en JA, ze is echt een geweldig beest. Waarom moet er altijd zo negatief over gedaan worden. Een voorbereide akita-eigenaar zal zijn of haar hond wrs beter opvoeden dan een ondoordachte labrador-eigenaar.

Ik zie nergens iemand die worteltje als persoon door de grond probeert te boren.. Men probeert alleen maar te waarschuwen en dat is zeker niet verkeerd met dit ras.

Bovendien is dat ook een beetje het punt, akitas zijn zeker op te voeden maar er zit gewoon een karakter die wel te begeleiden is maar zeker niet weg te stoppen valt.
Mijn vorige hond kon ook prima loslopen.. Geen probleem... Kaiyou toch echt niet hoor. Dat ligt simpelweg niet helemaal aan opvoedkunsten, dat zit simpelweg ook in zijn karakter..Dat wil niet zeggen dat hij nooit losloopt, maar ik moet ogen in mijn voor en achterhoofd houden.
Je kunt wel een hele leuke schets maken van jou hond die nog hartstikke jong is én teef is én wellicht een makkelijk karakter heeft, maar niemand heeft wat aan dat ideaalbeeld want als je zoveel van akitas weet, weet je best dat dit niet vaak voorkomt.

In veel dingen heb je gelijk. Al kan ik me echt niet voorstellen hoe het leven zonder akita zou zijn. En toen onze andere hond (labrador) hier kwam, was ik te jong om haar op te voeden, dus in feite is Jitsu ook mijn eerste eigen hond. Goed, ik heb lang met de akita gewerkt en ik weet er het grove wel van, maar toch. Waarschijnlijk hadden jullie mij de akita ook afgeraden, als ik eerst hier was komen kijken. En ik heb echt een geweldig lief beest.
Ik weet dat, omdat ze nog jong is, ze nog kan veranderen. Maar ik verwacht niet dat ze ineens in een moordlustig monster gaat veranderen als ik haar op blijf voeden zoals ik nu doe. 99% van het karakter van de hond wordt door de baas geregeld, en ik denk echt dat worteltje dat prima aan kan.

Yukusaki Akitas schreef:In veel dingen heb je gelijk. Al kan ik me echt niet voorstellen hoe het leven zonder akita zou zijn. En toen onze andere hond (labrador) hier kwam, was ik te jong om haar op te voeden, dus in feite is Jitsu ook mijn eerste eigen hond. Goed, ik heb lang met de akita gewerkt en ik weet er het grove wel van, maar toch. Waarschijnlijk hadden jullie mij de akita ook afgeraden, als ik eerst hier was komen kijken. En ik heb echt een geweldig lief beest.
Ik weet dat, omdat ze nog jong is, ze nog kan veranderen. Maar ik verwacht niet dat ze ineens in een moordlustig monster gaat veranderen als ik haar op blijf voeden zoals ik nu doe. 99% van het karakter van de hond wordt door de baas geregeld, en ik denk echt dat worteltje dat prima aan kan.

En daar ben ik het dus totaal niet mee eens.

Minhie schreef:Je kunt wel een hele leuke schets maken van jou hond die nog hartstikke jong is én teef is én wellicht een makkelijk karakter heeft, maar niemand heeft wat aan dat ideaalbeeld want als je zoveel van akitas weet, weet je best dat dit niet vaak voorkomt.

Ik weet dat dat zelden of nooit voorkomt, maar ik heb ook nog niet gelezen dat de topicstarter haar hond persé los wil laten lopen. En als een hond alleen leuk is als hij of zij los kan lopen, verschilt mijn mening met veel mensen hier op het forum (bedoel ik jou niet mee, weet alleen niet meer wie dat precies zei).

Yukusaki Akitas schreef: Mijn hond loopt (bij mij) ALTIJD los, in de bossen, op losloopterreinen, en als het zou mogen, zou ze ook langs de weg kunnen lopen. Ik heb echt enorme lol met mijn hond. Ik zeg helemaal niet dat ik akita-kenner ben. Ik zeg dat ik er best wel wat vanaf weet. En ik weet zeker dat ik meer van akita's weet dan de mensen die worteltje hier knoerhard de grond in proberen te boren. Horen we daar wat over? Nee, maar degene die worteltje probeert te helpen krijgt zelf de hele stroom over zich heen. Nee, ik weet niet ALLES van een akita, JA mijn teefje is nog jong en JA, ze is echt een geweldig beest. Waarom moet er altijd zo negatief over gedaan worden. Een voorbereide akita-eigenaar zal zijn of haar hond wrs beter opvoeden dan een ondoordachte labrador-eigenaar.

Nounou, volgens mij valt het wel mee met het knoerthard in de grond proberen te boren van Worteltje hoor. Of ik lees heel iets anders dan jij in dit topic. Er wordt, en ik denk zeker niet ten onrechte, gewezen op het feit dat er best wel wat haken en ogen kleven aan het hebben van een Akita. Daarnaast zie ik ook genoeg reacties die Worteltje complimenteren met de voorbereiding en die haar succes wensen als het er inderdaad van gaat komen dat er een Akita komt.

Het is niet dat er altijd zo negatief over gedaan wordt, maar het is wel heel goed om realistisch te zijn en blijven, voordat een hond (van welk ras dan ook) wordt aangeschaft.
Als er mensen zijn die informeren naar het ras de Laekense Herder doe ik altijd veel meer mijn best om de negatieve aspecten van het ras te belichten, dan de positieve. En leg zéker niet de nadruk op hun aparte en wat vriendelijker ogende uiterlijk, als je het vergelijkt met bijvoorbeeld de Mechelaar. Positieve dingen willen mensen die interesse hebben altijd wel zien, maar het is zaak om de zaken niet te rooskleurig voor te stellen maar gewoon een reëel beeld te geven. En dat is wat in mijn ogen ook in dit topic getracht wordt.

Fijn dat je teefje van 18 maanden op dit moment nog zo sociaal is, maar ik zou er niet op voorhand van uitgaan dat dit zo blijft. Ze is nog niet geestelijk volwassen nu en kan in haar gedrag naar andere honden/mensen nog flink gaan veranderen. Kán zeg ik bewust, want het is geen vaststaand feit, maar je moet er wel degelijk rekening mee houden want dit blijkt toch bij de meeste Akita's een probleem te worden naarmate ze écht geestelijk volwassen zijn.

Iemand die ik ken heeft een Akita gehad, en een enorme ervaring met honden van alle rassen vanwege haar bedrijf, en van haar weet ik dat het ras vaak wordt onderschat. Er wordt te vaak niet verder gekeken dan het mooie en imposante uiterlijk, het wolfachtige ervan en het schijnbaar zeer aaibare van de vacht. Als dat je enige motieven zijn om voor een Akita te gaan, dan kom je gegarandeerd bedrogen uit.

LongFields schreef:Er wordt te vaak niet verder gekeken dan het mooie en imposante uiterlijk, het wolfachtige ervan en het schijnbaar zeer aaibare van de vacht. Als dat je enige motieven zijn om voor een Akita te gaan, dan kom je gegarandeerd bedrogen uit.

Dat zeker, maar ik geloof niet dat de TS alleen naar het uiterlijk kijkt.

Yukusaki Akitas schreef:

LongFields schreef:Er wordt te vaak niet verder gekeken dan het mooie en imposante uiterlijk, het wolfachtige ervan en het schijnbaar zeer aaibare van de vacht. Als dat je enige motieven zijn om voor een Akita te gaan, dan kom je gegarandeerd bedrogen uit.

Dat zeker, maar ik geloof niet dat de TS alleen naar het uiterlijk kijkt.

Dat schrijf ik toch ook nergens? Kijk mijn eerdere reacties in het topic maar na.

Minhie schreef:

Yukusaki Akitas schreef:In veel dingen heb je gelijk. Al kan ik me echt niet voorstellen hoe het leven zonder akita zou zijn. En toen onze andere hond (labrador) hier kwam, was ik te jong om haar op te voeden, dus in feite is Jitsu ook mijn eerste eigen hond. Goed, ik heb lang met de akita gewerkt en ik weet er het grove wel van, maar toch. Waarschijnlijk hadden jullie mij de akita ook afgeraden, als ik eerst hier was komen kijken. En ik heb echt een geweldig lief beest.
Ik weet dat, omdat ze nog jong is, ze nog kan veranderen. Maar ik verwacht niet dat ze ineens in een moordlustig monster gaat veranderen als ik haar op blijf voeden zoals ik nu doe. 99% van het karakter van de hond wordt door de baas geregeld, en ik denk echt dat worteltje dat prima aan kan.

En daar ben ik het dus totaal niet mee eens.

Ik ook niet (ongeacht welk ras).

Ik heb geen verstand van Akita's, wel ervaring met zelfstandige, eigenwijze dominante honden.

Twee heb ik er, en hoewel ik er onnoemelijk veel liefde van krijg, is het wel heel anders lopen dan met mijn labrador vroeger.
Mijn reu is geen agressieveling, maar als een andere hond hem uitdaagt dan laat hij dat ook niet aan zich voorbijgaan.
Zo stond ik dus gisteren tussen mijn schatje en een grote weimarenerreu in om ze uit elkaar te jagen. Nee geen gewonden, meer herrie dan wat anders, maar je moet wel stevig in je schoenen staan, want anders loopt het wel degelijk uit de hand.

En dat jagen zorgt voor zo'n rode waas voor de ogen, dat hoewel ze anders prima luisteren, je daar in het geval van konijn, kat, vogel of schaap toch een gewoon voor jan lul staat te roepen. Ik wandel dus niet langs weides met schapen (of ze moeten aangelijnd zijn) en alleen in gebieden waar ze niet zomaar onder een auto kunnen lopen mogen ze los.

Mijn honden kunnen niet met alles en iedereen, maar met 90% van de hondenpopulatie gaat het gewoon prima. Maar daar heb ik als baas wel een sturende rol in. Ik kies uit met welke honden we mee oplopen en welke honden we snel voorbijgaan.
Ze kunnen wel los, maar niet overal, ook daar ben ik als baas bij.
Je kunt het niet echt 'laten gaan', je bent continu aan het opletten en sturen, maar als je dat ervoor over hebt, kun je zulke honden geven wat ze nodig hebben en er zelf ook veel lol aan beleven, zonder dat de rest van de wereld je direct beziet als een paria.

99% wat een overschatting van jezelf zeg

Kan wel met de uitleg van Laeken mee gaan.
Liever de kale feiten als het gezever en om de pot heen draaien om je ras zogenaamd niet in een kwaad daglicht te willen zetten.

Inge O schreef:

Yukusaki Akitas schreef:Goed, ik heb lang met de akita gewerkt en ik weet er het grove wel van, maar toch.

wat bedoel jij met 'met akita's werken' ?

Ik heb in een akita kennel gewerkt.

Goed van je, TS, dat je je in ieder geval voorbereid op het ras en met fokkers gaat praten en de honden wat beter gaat leren kennen. Wij hebben een American Akitateefje en ook zij is onze eerste hond. We hebben er echter wel een hele lange tijd (lees járen) over gedaan, voordat we de beslissing namen om daadwerkelijk een akita in huis te nemen. In die jaren hebben we ons ingelezen, zijn we regelmatig bij verschillende fokkers op bezoek geweest en hebben we inderdaad de voor- en nadelen naast elkaar gezet. Toen de situatie voor ons goed was om een hond in huis te nemen, hebben we ons bij een fokker op de wachtlijst laten inschrijven.

Een akita als eerste hond kan dus wel degelijk, maar ik zou het zeker niet iedereen aanraden. Je moet wel weten wat je in huis haalt. Het zijn nu eenmaal honden met een behoorlijk eigenzinnig, eigenwijs karakter, waar ook veel dominantie (zeker naar andere honden toe) in (kan) zit(ten). Natuurlijk zijn ze prachtig om te zien, maar dat moet niet de belangrijkste reden zijn om een akita te nemen. Ze vergen een aparte manier van opvoeden en veel geduld van de eigenaar.

De fokker die je in Deurne gaat bezoeken, Christel, weet je vast heel veel over het ras te vertellen en er lopen ook genoeg honden, zowel Amerikaanse als Japanse, om er kennis mee te maken. Zij zal je heel eerlijke informatie geven. Wij hebben onze hond ook bij haar vandaan. Als jij echt zeker weet dat je geschikt bent voor dit ras, dan zou ik er voor gaan. Wij kregen ook vaak te horen dat het geen beginnershond was, maar net als jij wilden wij niet eerst een "beginnershond" nemen om vervolgens pas te kunnen beginnen met het ras waar we helemaal dol op waren.

Voor vragen kun je me ook altijd een PB sturen.

laeken schreef:Weet je wat, ik stel je een paar vragen en dan weet ik meteen of je wel of geen akita moet nemen.

Wil je dat je hond kan spelen met andere honden die je tegen komt?
Wil je dat je je hond niet kort hoeft te houden en met een boog om andere honden heen moet lopen?
Wil je ontspannen zijn als er een labrador aan komt stieren met de haren en de staart omhoog?
Wil je met je hond naar het bos of water kunnen en hem daar lekker loslaten?
Wil je samen met andere mensen en andere honden ergens wandelen met de honden los?
Wil je dat je hond goed gaat leren luisteren?
Wil je dat je hond enigszins normaal om kan gaan met vreemde dieren en katten bij kenissen bv?

Goede vragen om uberhaupt bij stil te staan als je op zoek bent naar een ras.

Ik vind dat ts zich goed voorbereid. Zou haar ook zeker adviseren om met meerdere fokkers/liefhebbers van het ras te gaan praten. De positieve en negatieve dingen van een ras moeten wel bij je passen. Een Akita is niet het meest makkelijkste ras, maar als je weet wat je in huis haalt en de daarbij horende consequenties wilt en kunt accepteren moet het wel gaan lukken.

LongFields schreef: Iemand die ik ken heeft 2 Akita's en een enorme ervaring met honden van alle rassen vanwege haar bedrijf, en van haar weet ik dat het ras vaak wordt onderschat. Er wordt te vaak niet verder gekeken dan het mooie en imposante uiterlijk, het wolfachtige ervan en het schijnbaar zeer aaibare van de vacht. Als dat je enige motieven zijn om voor een Akita te gaan, dan kom je gegarandeerd bedrogen uit.

Hier heb je helemaal gelijk in. Ik krijg ook vaak opmerkingen van mensen die Zomer zo lief en schattig vinden (is ze nu ook nog ), en graag willen weten waar ik zo'n hond vandaan heb. Als ik dan rustig uitleg dat het niet het makkelijkste ras is en waarom dat zo is, wordt die informatie 9 van de 10 keer weggewuifd als in 'ach, dat zal wel meevallen.' Naïef, ergerlijk en slecht voor zowel het ras als de omgeving waarin een akita met een baas met een dergelijke instelling in terecht zou komen.

Zomer loopt nu ook nog los, maar ze is ook nog maar 6 maanden. Wie weet verandert dit wel over een jaar, so be it. Het zou fijn zijn als ze dan ook nog los zou kunnen, maar als dat niet kan, dan is dat ook niet erg. Jachtinstinct zit er ook heel sterk in, dat merk ik nu al. Ik ga dan ook niet (los) wandelen bij schapen of ander vee in de buurt. Maar als ze inderdaad al een kraai heeft gezien, dan kan ik staan roepen tot ik een ons weeg, dan komt ze niet terug totdat ze de kraai heeft opgejaagd. Ook dit moet je niet onderschatten. Ik ken overigens wel volwassen reuen en teven die los kunnen lopen, maar die zijn (vooral bij de reuen) niet in de meerderheid.

Als ik hier zo lees, vraag ik me wel af of er ook leuke kanten zijn aan de Akita?

DeDiana schreef:

Minhie schreef:

Yukusaki Akitas schreef:In veel dingen heb je gelijk. Al kan ik me echt niet voorstellen hoe het leven zonder akita zou zijn. En toen onze andere hond (labrador) hier kwam, was ik te jong om haar op te voeden, dus in feite is Jitsu ook mijn eerste eigen hond. Goed, ik heb lang met de akita gewerkt en ik weet er het grove wel van, maar toch. Waarschijnlijk hadden jullie mij de akita ook afgeraden, als ik eerst hier was komen kijken. En ik heb echt een geweldig lief beest.
Ik weet dat, omdat ze nog jong is, ze nog kan veranderen. Maar ik verwacht niet dat ze ineens in een moordlustig monster gaat veranderen als ik haar op blijf voeden zoals ik nu doe. 99% van het karakter van de hond wordt door de baas geregeld, en ik denk echt dat worteltje dat prima aan kan.

En daar ben ik het dus totaal niet mee eens.

Ik ook niet (ongeacht welk ras).

Ik schuif gezellig bij jullie aan

Lief schreef:Als ik hier zo lees, vraag ik me wel af of er ook leuke kanten zijn aan de Akita?

Nee, kloteras is het

Angelique. schreef:

Lief schreef:Als ik hier zo lees, vraag ik me wel af of er ook leuke kanten zijn aan de Akita?

Nee, kloteras is het

hahahaha

Lief schreef:Als ik hier zo lees, vraag ik me wel af of er ook leuke kanten zijn aan de Akita?

hahaha, kan ik me voorstellen. Die zijn er zeker hoor, alleen ben ik denk ik vaak geneigd mensen eerst de negatieve aspecten voor te schotelen, zodat ze eerst goed nadenken voordat ze een dergelijke hond in huis nemen.

Ik vind mijn akitameisje geweldig, anders zou ik haar ook niet hebben. Ik vind het heerlijk hoe rustig en vaak ronduit lui ze in huis is, en daar tegenover weer heerlijk actief is als we door het bos of op de heide wandelen. Ik vind haar aanhankelijkheid fantastisch, hoe ze mijn vriend en mij begroet bij thuiskomst of wanneer we wakker worden (namelijk met veel "zoentjes" en een echte akitaknuffel) . Haar onafhankelijke karakter zorgt er ook voor dat ze vrij makkelijk alleen kan zijn. Ze gaat dan rustig liggen slapen totdat we terug komen. Al vanaf jonge leeftijd kon ze dat best een aantal uur volhouden. Ze is superslim en leert heel snel (maar dat betekent echter dat ze zich ook snel verveelt, dus niet te lang trainen). Ze is waaks, maar niet blafferig. Ze blaft alleen als zij denkt dat er iets aan de hand is en gelukkig vallen hier de postbode, langslopende mensen e.d. niet onder. Ik kan af en toe enorm lachen om haar eigenwijze streken en zo kan ik nog wel meer opnoemen. Voor ons is het een ideale hond, maar het moet bij je passen en je moet de scherpe kantjes van het ras toch in je achterhoofd blijven houden.

luna2906 schreef:

DeDiana schreef:

Minhie schreef:

Yukusaki Akitas schreef:In veel dingen heb je gelijk. Al kan ik me echt niet voorstellen hoe het leven zonder akita zou zijn. En toen onze andere hond (labrador) hier kwam, was ik te jong om haar op te voeden, dus in feite is Jitsu ook mijn eerste eigen hond. Goed, ik heb lang met de akita gewerkt en ik weet er het grove wel van, maar toch. Waarschijnlijk hadden jullie mij de akita ook afgeraden, als ik eerst hier was komen kijken. En ik heb echt een geweldig lief beest.
Ik weet dat, omdat ze nog jong is, ze nog kan veranderen. Maar ik verwacht niet dat ze ineens in een moordlustig monster gaat veranderen als ik haar op blijf voeden zoals ik nu doe. 99% van het karakter van de hond wordt door de baas geregeld, en ik denk echt dat worteltje dat prima aan kan.

En daar ben ik het dus totaal niet mee eens.

Ik ook niet (ongeacht welk ras).

Ik schuif gezellig bij jullie aan

Dat zou je willen. Karakter bestaat uit basiselementen. Die basiselementen kunnen door ervaringen enigszins beinvloed worden, maar het karakter an sich verandert niet. Mijn bevindingen zijn met mijn huidige herplaatser weer bevestigd, maar ook door een artikel wat ik tijdje geleden heb gelezen. Zet de hond in stressvolle situatie en je zult zien, dat de hond terug zal vallen naar de basiselementen van het gedrag. Norah heb ik bij de eigenaar twe keer gezien. Ze is nu een maandje hier en verandert. Maar de eerste weken zag ik niet de hond die ik bij de eigenaar had gezien. Ze was totaal overprikkeld dat ze in zichzelf gekeerd was. Gedrag wat de eigenaar ook niet herkend en schijnbaar is ze haar gehoorzaamheidscursussen ook vergeten. Gelukkig bedaard ze nu en komen aangeleerde gedragingen ook weer naar voren.

Door opvoeding en socialisatie kun je invloed uitoefenen op bepaalde basiselementen van het gedrag. Maar al zal ik een akita nemen en dezelfde opvoeding geven als mijn border collies, ze zullen echt totaal anders uitpakken. Dus hoeveel invloed heb ik dan op het karakter? Dan de individuen binnen het ras. Ondanks dat ze bij mij zelfde opvoeding ondergaan, pakt Norah zaken anders op dan Kay. Hebben ze hun eigen voor en afkeuren. Het zijn uiterst gemakkelijke honden en doen bijna alles wat ik van ze vraag. Maar de ene is gemotiveerder voor een bepaalde activiteit dan een andere. Tja dus toch eigen karakter. Als de baas voor 99 % invloed op karakter zou hebben, dat zou 1 baas met meerdere honden allemaal identieke honden hebben. Nou jij mag me voorstellen aan de eerste persoon die 4 identieke honden heeft in karakter!

Tja een akita is niet bepaald een gemakkelijk hond. En ik ben zeker niet iemand die bepaalde hondenrassen specifiek voor beginners of ervaren handlers vind. Ik ken mensen die jaren lang honden hebben, maar er nog steeds geen snars van snappen. En mensen die een natuurlijk feeling hebben voor de omgang met honden. Een bepaald type hond moet bij je passen. Bepaalde honden zijn algemeen toegankelijker voor meerdere personen dan anderen. Een akita is niet bepaald een toegankelijk ras. En de eigenaardigheden moet je uiterst aanspreken. Ga niet op zoek naar die akita's die het allemaal zo goed doen. Zij bevestigen het rooskleurige beeld dat je al hebt. Maar de kans dat je een iets minder rooskleurig beeld treft met dit ras is relatief groot. Dus zoek vooral ook door op de iets minder makkelijke akita en maak ook vooral kennis met deze honden. Omdat je niet kan zeggen dat deze honden niet representatief voor het ras zijn. Je moet niet op zoek naar die uitzonderingen binnen een ras die jou opinie versterken, want dan doe je een ras hoe mooi ook geen eer mee.

Er zijn rassen die ik ontzettend prachtig vind, maar die ik niet kan nemen. Een doberman heb ik via mijn vrijwilligerswerk in dierenasiel enorm leren waarderen. Evenals de mechelse herder. Echter vind ik mijn huidige omgeving niet geschikt voor dergelijk scherp sociale types en is ook mijn partner niet de match voor deze honden. Hij zou ze prima kunnen hendelen, maar hij zou de manier van omgang niet kunnen waarderen en hij zou te veel moeten inleveren op zijn ontspannen en soms wat wegdromerige wandelen. En het is niet zo dat ik de border collies als opwarmertje heb gebruikt om uiteindelijk op deze rassen uit te komen. Nee helemaal niet. De border collie kon voldoen aan alle punten waar wij beide geschikt voor waren en die paste in de omgeving waar wij wonen. Dus kijk niet alleen of jij je kan aanpassen aan de hond, maar kan de hond zich ook aan jou aanpassen en aan jou omgeving. Hoe tolerant is jou omgeving met minder makkelijk honden of lopen er veel honden los die totaal niet luisteren? Voor alle partijen mag er best water bij de wijn gedaan worden, maar het moet voor de ene partij niet water met een beetje wijn worden, terwijl de andere een vol glas wijn heeft!

Leuk dat jullie voor de Akita gevallen zijn Ik heb zelf een reu van 4 jaar dus ik begrijp zeker waarom het ras jullie aanspreekt. Maar ik moet ook heel eerlijk zeggen dat ik er met een rooskleurig beeld aan begonnen ben. Viel dat even tegen Kenzo is nu dus 4 jaar oud en het is voor mij, familie en mensen die hij kent een hele fijne hond maar de minpunten die hier worden genoemd heeft hij zeker ook. Hij kan niet met vreemde reuen, kan slecht loslopen door die hondagressie maar ook door zijn jachtinstinct, kan fel reageren op vreemde mensen die hem even willen aaien omdat hij er zo zacht uitziet en hij verhaard echt als een idioot

Ik zal de vragen van laeken eens beantwoorden, misschien heb je daar wat aan

Wil je dat je hond kan spelen met andere honden die je tegen komt?
Dit kan met Kenzo absoluut niet, wordt geheid knokken.
Wil je dat je je hond niet kort hoeft te houden en met een boog om andere honden heen moet lopen?
Dit is gedeeltelijk van toepassing op Kenzo, je kan je hond natuurlijk prima aanleren om zich netjes te gedragen aan de riem. Zelfs een Akita Zolang er dus wat ruimte is kan Kenzo andere honden prima passeren. Maar dat heeft wel moeite gekost, hij heeft ook een tijd als een schuimende debiel in de lijn gehangen zodra er een hond in het vizier kwam.
Wil je ontspannen zijn als er een labrador aan komt stieren met de haren en de staart omhoog?
Dat is dus zeker niet ontspannen als dat gebeurd, kwestie van de lab streng wegsturen en doorlopen met Kenzo.
Wil je met je hond naar het bos of water kunnen en hem daar lekker loslaten?
Dat kan niet.
Wil je samen met andere mensen en andere honden ergens wandelen met de honden los?
Kan ook niet.
Wil je dat je hond goed gaat leren luisteren?
Akita's kun je best veel leren, Kenzo kan treibballen, doggydance en allerlei onzinnige kunstjes. Dat soort dingen vindt hij prachtig om te doen. Maar altijd komen als ik roep, of een balletje apporteren kan ik dan weer op mijn buik schrijven.
Wil je dat je hond enigszins normaal om kan gaan met vreemde dieren en katten bij kenissen bv
Dit kan Kenzo ook niet. Alles in het eigen gezin is prima, tot de ratjes aan toe waar hij gewoon mee op de bank ligt. Maar vreemde katten of knagers zou ik hem niet zo snel bij durven zetten.

Maar hij heeft ook zeker hele leuke kanten. Hij is supertrouw aan zijn gezin, is in huis een grote knuffelbeer, is een geweldige lieverd naar mijn andere hondje, is in huis heel kalm, is in huis heel netjes hij zal nooit iets slopen of eten jatten, is met kleine kinderen erg lief en geduldig en hij is natuurlijk prachtig om te zien. Soms stoppen er zelfs automobilisten om even te kunnen zeggen hoe mooi hij is Ik heb veel van hem geleerd, het is een pure hond die niet omkoopbaar is met snoep of speelgoed. De dingen die je met je Akita bereikt zijn gebaseerd op jullie band en vertrouwen. En dat is wel erg bijzonder moet ik zeggen

Maar ik zeg er wel eerlijk bij dat ookal wil ik dat Kens minstens 20 wordt, ik niet meer zo snel aan een Akita zal beginnen. Want je maakt het jezelf inderdaad wel moeilijk met zo'n type hond. Buiten altijd ogen in je achterhoofd hebben, altijd na moeten denken als je hem mee wil nemen naar vrienden, familie of uitstapjes ivm honden die je daar tegen kan komen. Heel lastig oppas vinden als je eens een weekendje weg wil. Wil je gewoon een leuke hond in je leven neem geen Akita, maar ben je bereid met deze minpunten te leven ga er dan gewoon voor Ik was 17 toen Ik Kenzo kreeg en dat is ook goed gekomen.


Enne Yukusaki.. Je zegt nu wel dat je nul problemen hebt met jouw teefje maar ik kan me toch echt nog heel goed een topic van jouw herinneren waar je behoorlijke problemen had met loslopen. Was wel onder een andere forumnaam. Dus wat je hier zegt klopt niet helemaal. Geeft verder niks, het zijn ook geen makkelijke honden maar wees alsjeblieft wel eerlijk tegen potentiele Akita eigenaren.

Heel helder, eerlijk en duidelijk verteld, Supernova!

Het meeste is al wel gezegd, je manier van voorbereiden kan ik alleen maar toejuichen. Ik wil alleen nog even zeggen dat ik het onzin vind dat je eerst andere honden gehad moet hebben, voordat je aan een moeilijker ras begint. Een makkelijke hond bereidt je niet voor op het leven met een moeilijke hond en er zijn genoeg mensen die na 10 gemakkelijke honden nog niet geschikt zijn om een moeilijke hond te hebben.
Met een moeilijkere hond moet je stevig in je schoenen staan en er op voorbereid zijn om altijd de touwtjes in handen te houden. Dat lukt niet als je niet consequent en oplettend bent en je hond tegen de grond worstelen om hem te laten zien wie de baas is, is erger dan alleen nutteloos. Met een akita werk je best aan een relatie gebaseerd op wederzijds respect, waarbij jij alle (of iig zoveel mogelijk) initiatief neemt.

Yukusaki: fijn dat jouw teef (nog) zo geweldig is, maar jij zegt het ras te kennen en vertelt dan vervolgens aan een potentiele nieuwe eigenaar alleen maar voordelen, sorry maar op die manier kan ik jou als (potentiele) fokker niet serieus nemen.

kipo schreef:Het meeste is al wel gezegd, je manier van voorbereiden kan ik alleen maar toejuichen. Ik wil alleen nog even zeggen dat ik het onzin vind dat je eerst andere honden gehad moet hebben, voordat je aan een moeilijker ras begint. Een makkelijke hond bereidt je niet voor op het leven met een moeilijke hond en er zijn genoeg mensen die na 10 gemakkelijke honden nog niet geschikt zijn om een moeilijke hond te hebben.

Klopt als een bus, het moet wel echt bij je passen. Ook over twintig jaar zou ik nog niet geschikt zijn voor een akita, omdat ik niet zo goed kan omgaan met zo'n onafhankelijk karakter en dat ook gewoon niet leuk vind. Dus dat zou niet eerlijk zijn tegenover de hond.

kipo schreef:Het meeste is al wel gezegd, je manier van voorbereiden kan ik alleen maar toejuichen. Ik wil alleen nog even zeggen dat ik het onzin vind dat je eerst andere honden gehad moet hebben, voordat je aan een moeilijker ras begint. Een makkelijke hond bereidt je niet voor op het leven met een moeilijke hond en er zijn genoeg mensen die na 10 gemakkelijke honden nog niet geschikt zijn om een moeilijke hond te hebben.
Met een moeilijkere hond moet je stevig in je schoenen staan en er op voorbereid zijn om altijd de touwtjes in handen te houden. Dat lukt niet als je niet consequent en oplettend bent en je hond tegen de grond worstelen om hem te laten zien wie de baas is, is erger dan alleen nutteloos. Met een akita werk je best aan een relatie gebaseerd op wederzijds respect, waarbij jij alle (of iig zoveel mogelijk) initiatief neemt.

Yukusaki: fijn dat jouw teef (nog) zo geweldig is, maar jij zegt het ras te kennen en vertelt dan vervolgens aan een potentiele nieuwe eigenaar alleen maar voordelen, sorry maar op die manier kan ik jou als (potentiele) fokker niet serieus nemen.

Plus het feit dat ik per definitie iemand niet serieus neem die alleen maar ronkend alle gewéldige kanten van het eigen ras benoemt. Ik vind het veel eerlijker om ook de negatieve kanten goed te belichten om teleurstellingen (en evt. het eindigen in een asiel) te voorkomen.