Het HondenForum

Alvast bachdruppels beginnen geven, kan alleen maar helpen !
Sterkte en succes !

Dank voor de eerste tips!
De lijn en halsband zijn op dit moment haar grootste stressoren, dus die vermijden we zoveel mogelijk. Door dat aanlijnen is ze buiten nog banger en apathischer dan binnen. En nu hebben we vanmiddag ook nog een ongelukje gehad. We hadden haar dubbel gezekerd mee naar buiten, vriend had haar vast. Uit het niets (zo leek het) schrok ze enorm, maakte ze een noodsprong en trok ze vriend uit balans, die omviel, half op haar. Toen was het helemaal blinde paniek. Ever since is ze zo mogelijk nóg banger. Zo rot dit incident! ((

@jacq1970: fijn te horen dat het zo goed is gekomen. Vera eet net als jouw hond. Supersnel, ineengedoken, in soort overleefmodus.

Ik zou me veel minder zorgen maken dan de rest. Ze eet goed en drinkt goed. Blijkbaar voelt ze zich beter dan ze zich voordoet. Wat je kan bedenken is dat ze bv totaal getraumatiseerd is recent. Dus bv door een vliegreis, bepaald vervoer of de wissel van omgeving. Volgens mij gaat ze wel bijtrekken. Ze eet prima, drinkt prima, dus ze voelt zich niet alsof ze in een spookhuis zit want dan deed ze dat echt niet.

laeken schreef:Ik zou me veel minder zorgen maken dan de rest. Ze eet goed en drinkt goed. Blijkbaar voelt ze zich beter dan ze zich voordoet. Wat je kan bedenken is dat ze bv totaal getraumatiseerd is recent. Dus bv door een vliegreis, bepaald vervoer of de wissel van omgeving. Volgens mij gaat ze wel bijtrekken. Ze eet prima, drinkt prima, dus ze voelt zich niet alsof ze in een spookhuis zit want dan deed ze dat echt niet.

mijn idee
ik zou haar verder gewoon met rust laten en haar de tijd geven om uit zichzelf bij te trekken, denk dat dat de snelste manier naar een normaal hondenleven is.

Jion schreef: Je kunt het nog een tijdje aanzien. Maar als zowel jij als je teckeltje dan nog niets van een band met je nieuwe hondje gaan ontwikkelen, zou ik er gewoon voor kiezen om het hondje terug te plaatsen (beter te vroeg dan te laat, ook voor het beestje zelf) naar het gastgezin en op zoek gaan naar een hond die beter bij jullie past.

Knuffel voor jou!

Helemaal mee eens.
Ik zou hier helemaal geen geduld voor hebben: ik heb een hond voor mijn lol. Reuze sneu voor het hondje, maar dat is waarschjnlijk beter af bij iemand met meer verstand van zaken (heb het nu over mezelf, hè).
Sterkte

tekkel schreef:

Jion schreef: Je kunt het nog een tijdje aanzien. Maar als zowel jij als je teckeltje dan nog niets van een band met je nieuwe hondje gaan ontwikkelen, zou ik er gewoon voor kiezen om het hondje terug te plaatsen (beter te vroeg dan te laat, ook voor het beestje zelf) naar het gastgezin en op zoek gaan naar een hond die beter bij jullie past.

Knuffel voor jou!

Helemaal mee eens.
Ik zou hier helemaal geen geduld voor hebben: ik heb een hond voor mijn lol. Reuze sneu voor het hondje, maar dat is waarschjnlijk beter af bij iemand met meer verstand van zaken (heb het nu over mezelf, hè).
Sterkte

Nouja dat vind ik wel erg makkelijk. Als je gaat voor een buitenlandertje weet je dat ze angstig kunnen zijn, niks kennen enz. Ja dit is extreem maar wie weet trekt ze snel bij.
Als ik zie hoe Kiwi veranderd is. Zij was in het begin ook bang voor van alles nog wat.

Ze komt niet uit een gastgezin..Ik heb het 'risico' genomen haar rechtstreeks uit Roemenië te adopteren (..).
Heb al volop contact met de stichting (coördinator in NL). Zij zeggen het tijd te geven, en dat doen we. Sowieso. Maar..het valt zwaar. Vooral dat je niets voor haar kunt betekenen. Iedere keer dat je opstaat, geluid maakt, of wéér iets van haar moet. Ze heeft nu sinds 13u niet meer geplast of gepoept..Hebben haar na mislukte wandeling nog 2x tevergeefs naar de tuin getild, maar ze gaat bang in de koude hoek zitten.

En koekjes enzo? Pakt ze dat van je aan?

@Sanne: ze heeft een enkel brokje uit mijn hand op mijn rug met gestrekte arm gepakt. Als ze er vanuit haar hoekje bij kon. Maar met zoveel angstsignalen én honger dat ik me er nog niet echt beter door voel..

Wat raden jullie aan mbt uitlaten? Haar blijven tillen naar de tuin? Blijven proberen, ondanks doodsangst, met haar naar buiten te gaan 'wandelen'? Dat is nu onze strategie.. Of haar helemaal laten en kijken wat gebeurt?

als de halsband heel eng is kan ze dan niet in een tuig.... die 1x om doen en niet meer afhalen.. dan is het alleen een kwestie van de lijn eraan en hop naar buiten... dan samen met je teckel in de tuin en hopen dat z ehet voorbeeld van je teckel volgt ofzo... je tuin is ontsnappingsproef hoop ik??
of de halsband gewoon omlaten....
Kan je iets van kalmerende druppels regelen anders, of iets als zyklene tegen de angst.. dan haal je dr scherpe kant eraf en kan je mss net wat meer dan nu.

Wat voor hondje is het?

@Jion en jacq: dank voor jullie meedenken en knuffels!
Denk dat rot voelen vooral komt door verschil verwachting en werkelijkheid.

Ga morgen eens voor wat Bach. Vera is zo bang dat ze buiten uitval geen enkele notie neemt van Sofies doen en laten, dus geen lichtend voorbeeld, helaas
Was ze gister nog soort van apathisch en bang, nu is ze meer actief bang. Ze ademt constant eng snel met ingetrokken flanken. We proberen rustig te blijven, maar ik geef toe dat het niet meevalt..

Morgen is er weer een dag!!

ik zou haar drie keer per dag in de tuin zetten en als ze niet uit die tuin kan zou ik zelf even weggaan en haar laten begaan.
en verder zou ik haar ook niet lokken of met koekjes overstelpen, ik zou haar lekker in haar hoekje laten zitten totdat ze uit zichzelf los komt.

waar krijgt ze eten?

Fes/lou: zie hierboven!

renee-uk schreef:
waar krijgt ze eten?

Bij de deur, zodat ze een stukje uit haar hoekje moet komen.
Dat gaat goed..

Vanavond nog een keer de tuin in en wandelen nog maar even laten zitten dus. Voelt fijn om dat niet nu/zo te moeten doen..

Laat haar maar eens helemaal met rust. Gewoon niks doen. Wedden dat ze over 2 dagen al wat rondloopt. Katten kunnen dit ook hebben. Ze schieten onder een kast, je ziet ze een week niet en binnen de maand liggen ze bij je op schoot alsof ze nooit anders gedaan hebben. Deze hond is net overgevlogen en is daarbij vreselijk getraumatiseerd. Ze heeft waarschijnlijk uren en uren voor haar leven gevreesd en ze zal hier zeker nog tijd voor nodig hebben. Als zij in het asiel niet zo was zal ze niet zo blijven.

Hoe meer aandacht je hieraan besteedt hoe meer kans dat je iets verkeerd doet. Probeer vooral heel normaal te leven! Dat is het beste voorbeeld dat je kan geven aan die hond.

Het zou mij enorm verbazen als de hond niet los gaat komen. En dat zal genieten zijn denk ik

@ laeken: bedankt voor je relativering! Had ik even nodig. Ik kruip in bed.. Vannacht in woonkamer bij bange beest nauwelijks geslapen. Morgen is er weer een dag!

Ik denk ook dat het goed komt door juist niks aparts te doen.
Wel zou ik zelf een bench neerzetten (in de buurt van haar angsthoek) met dekens erin en een deken erover. Zodat het een hol wordt.

Sanne&Bo schreef:Ik denk ook dat het goed komt door juist niks aparts te doen.
Wel zou ik zelf een bench neerzetten (in de buurt van haar angsthoek) met dekens erin en een deken erover. Zodat het een hol wordt.

Dat kan je doen. In veel gevallen pakt dat goed uit maar soms kan een hond de angst houden omdat terugtrekken in die bench dan bevestigt dat het eng is. Dat ze dus kan vluchten in haar hol. En vanuit een hol een dier leren dat alles veilig is is moeilijker. Juist haar midden in de kamer laten zijn zal zorgen dat ze ook midden in die kamer leert ontspannen. Ik denk dat ze stukje bij beetje gaat ontdooien en over enkele dagen ineens naar je toe komt lopen. Dan geef je haar bevestiging die je haar nu vooral NIET moet geven. Bevestig nooit deze angst maar alleen gedrag wat je wil zien. Ga ook geen mensen uitnodigen nu.

PS laat niet je eigen hondje alleen bij haar. Ze is ontoerekeningsvatbaar nu. Ze kan dingen doen die niet in haar aard liggen. Zelfs jullie bijten als je per ongeluk de druk verhoogd.

Als ze alleen is zal ze ook sneller gaan verkennen. En dat zal haar goed doen.

Daar zeg je wat laeken! Goede tips!

@Jion:
Ik verwachtte gewoon iets: dat ze achter me aan zou lopen, een plek in de roedel zou zoeken, Sofie zou besnuffelen, just anything. Het apathisch bange had ik niet verwacht.
Kijk, Sofies opvoeding was inderdaad één grote roze wolk, daar had ik me niet op ingesteld, maar...erg veel tegenslag op hondengebied ben ik ook niet gewend..

Vooral zelf relax blijven. Doen alsof dit normaal is.
Iig niet gestresst raken, want dat voelen ze haarfijn aan.

lees nog maar eens wat laeken zegt, die geeft echt supergoede tips en als je die opvolgt en er zelf geen issue van maakt zal jou dat ook goed doen

Jammer hoor, ik heb het erg met jullie en met de hondjes te doen. Vera weet niet wat haar overkomt en begrijpt jullie intenties niet. Sofie was ook niet op de hoogte en ervaart natuurlijk ook alle veranderingen. En voor jullie is het moeilijk om geconfronteerd te worden met iets wat je niet kent en ook niet in je voorbereiding aan bod kwam.
Als je een nieuwe huisgenoot haalt is er altijd wat opwinding en spanning, alle aandacht gaat ook naar de nieuweling.
Bij dit hondje is dit niet zo gewenst geweest, maar ja, dat kon je niet weten. Nu zijn jullie ongerust over hoe het verder gaat en gaat die aandacht naar het hondje. Heel begrijpelijk, je zoekt naar oplossingen en je wilt proberen de situatie te keren. Ik begrijp de teleurstelling en de ongerustheid.
Jullie moeten nu de regie nemen. Even de bovenstaande emoties opzij zetten, hondje met rust laten en overgaan tot de orde van de dag, beide hondjes zullen dat het snelste snappen en hierop rustiger reageren.
Overigens zou ik wel een lijntje aan het hondje hangen en haar op gezette tijden naar de tuin laten lopen, daar even laten verpozen en weer terug, dat oppakken en dragen lijkt me niet zo fijn. Lijntje er voorlopig aanlaten, is ze zo gewend, niet praten tegen haar als je haar naar de tuin brengt, wel geduld bij het verplaatsen. En geniet van sofie.
Eigenlijk gedijen angstige wezens het beste in een rustige, zorgeloze, vriendelijke omgeving die duidelijk is en zelf uitstraalt, het komt wel goed. Een hele klus in deze situatie. Ik wens jullie dan ook veel sterkte!

Florabel schreef:@Jion:
Ik verwachtte gewoon iets: dat ze achter me aan zou lopen, een plek in de roedel zou zoeken, Sofie zou besnuffelen, just anything. Het apathisch bange had ik niet verwacht.
Kijk, Sofies opvoeding was inderdaad één grote roze wolk, daar had ik me niet op ingesteld, maar...erg veel tegenslag op hondengebied ben ik ook niet gewend..

Hoe zou Sofie zijn als ze de reis omgekeerd gemaakt zou hebben? Bij jou weg, de bench in, op transport, het vliegtuigruim in, uren vliegen en dan opgehaald door vreemden en dan ook nog het oude hok van Vera in. Ik denk dat Sofie dan ook heel erg van slag zou zijn. En dan is Sofie ook vast nog meer gewend dan Vera. Vera heeft geen baasje. Lang niet gehad ook denk ik of zelfs nooit gehad.

Want veel mensen denken dat hun warmte de hond ook die warmte kan laten voelen. Maar voor haar is alles vreemd en vertrouwen in jou is er domweg nog niet.

Als ze vertrouwen in de medewerkers van het asiel had dan krijgt ze dat ook in jou. Moet jij wel vertrouwen in haar houden

Goedemorgen!
Bedankt voor jullie lieve reacties! Dat sterkt!
We hebben jullie tips opgevolgd en Vera vannacht in alle rust alleen beneden gelaten (met radio zachtjes aan). Begon ze midden in de nacht ineens te huilen. Echt een heel sneu geluid. Wij beneden gaan kijken en..toen ze ons zag begon ze heel zachtjes te kwispelen. Haar uitgelaten (yes, ze heeft buiten geplast en gepoept) en even zachtjes tegen haar gepraat, maar toen ik weer boven was weer keihard gehuil. Toen maar besloten -ook voor de buren- eens op de bank bij haar in de buurt te gaan zitten, zonder dat we elkaar konden zien. Daar kalmeerde ze van. Ik viel op de bank in slaap, Vera op de grond erachter en vanochtend leek ze een stuk alerter. Ze heeft gegeten, is in de tuin geweest voor haar behoeften en ligt nu weer naast de bank te slapen.
Ze moet alleen niets van Sofie weten, gromt al als die maar naar haar kijkt...Dat lijkt erger te worden nu ze er meer bij is.. Met Sofie gaat het minder. Die is bang, trillerig en constant op haar hoede. We negeren dit gedrag. Vera eet voor tien, Sofie heeft sinds zaterdag nauwelijks nog gegeten, alleen bij mijn schoonmoeder (haar vaste oppas, met ook een teckel). Is het verstandig Sofie vandaag daar een paar uurtjes naartoe te doen, voor een wandeling/afleiding/spelen.? Of verhinder ik zo iets van een roedelopbouw hier thuis?

Oh ja nog een vraag: jacq, welk type tuig bedoel je? Hoorde juist van de stichting dat tuigjes een NO GO zijn, ivm ontsnappen. Maar haar halsband moet zó strak om zeker te zijn dat hij omblijft dat ik dat zielig vind in huis..Bovendien wordt ze panisch als ze dat ding alleen maar ziet. Gek genoeg vindt ze opgetild worden niet heel erg, maar dat gaat vandaag niet lukken want mijn vriend is werken en ze is voor mij veel te zwaar (ruim 15kg).

Oh ja, we hebben wel afgesproken er nu een paar weken helemaal voor te gaan, maar dan willen we wel echt een substantiële verbetering zien, in haar contact met ons en met Sofie.

Dat slechte contact met Sofie is minder. Daar kan ik je niet veel tips over geven. Hoe gedroeg ze zich in het asiel met honden? Zat ze bij honden? Want dat kan twee kanten op natuurlijk. Het is een teefje. Zou het een ongecastreerd reutje zijn dan zou alles wel goedkomen. Met een teefje meestal ook wel hoor. Maar daar helpt alleen maar afwachten denk ik.
Dat Sofie bang is is lastig want daarmee bevestigt ze Vera en daarmee maakt ze het extra lastig voor jullie. Eigen hondje gaat voor is duidelijk en dat zou hier ook het geval zijn.

Mooi trouwens dat ze al wat meer ontspant. Alleen moet ze nu natuurlijk niet claimerig of bezitterig worden over jullie naar Sofie. Je zou als je denkt dat ze dat aan kan het lelijk doen naar Sofie wel kunnen verbieden. Dus gewoon NEE! en dan kijken of ze daarop reageert. Desnoods even door haar daarbij aan te kijken met een strakke lichaamshouding. Dat begrijpen de meeste honden wel want dat is hondentaal voor NEE! . Als ze echt overgevoelig is en je durft een nee nog niet aan dan zou je bij grommen van haar op kunnen staan en je even op haar kunnen richten zonder iets te zeggen. Je ogen iets groter maken, een pas haar kant op en zo dus Sofie in bescherming nemen. Jij mag je hondje nl best verdedigen naar haar. Soms heeft een slimme hond ook alleen maar even nodig dat je laat weten wat de bedoeling is en wat niet. Dus lullig doen met Sofie is niet de bedoeling!

Dat een nieuwe hond niet meteen dikke mik is met de eigen hond komt wel meer voor natuurlijk. Alleen moet dat wel gaan gebeuren en dat hangt van beide honden af. Als Sofie nu een angst ontwikkeld is dat niet goed voor straks. Dan staat ze er veel minder voor open dan goed is.

Eigenlijk, maar dat gaat nu niet meer, had de hond eerst het vertrouwen moeten winnen en dan pas met Sofie moeten leren omgaan. Wel bij iemand anders. Dus niet nu Sofie wegbrengen denk ik. Als je dat doet heb je kans dat Sofie bij terugkomst niet meer welkom is omdat Vera dan jullie hond meent te zijn. Als ze werkelijk colliebloed heeft kan ze best heel claimerig worden over jullie. Dat is iets wat ik wel vaker heb gezien bij collies en andere herders. Die willen de baas voor zichzelf.

Gromt ze meer tegen Sofie als ze bij jullie in de buurt ligt of zit? Dan mag je nl ingrijpen. Dat zal ze ook begrijpen dan.