Het HondenForum

Aiko zou het misschien best wel willen, maar hij mag het niet.

Hij mag nog geen traplopen en ik ga geen 35 kg wegende hond de trap op tillen.
En op de bank mag hij ook al niet, de zielligerd.

Hier mogen de honden op de bank en op het bed, maar alleen op uitnodiging. Als er visite is of we gaan ergens op visite dan weten ze dus dat ze niet op de bank mogen.

Eerst mocht het bed absoluut niet (mijn ex wou het niet hebben) en sliepen ze in de keuken of woonkamer, maar toen me ex het bed en het huis uit was heb ik er zoveel steun aan gehad dat ik niet meer zonder kan...

Ik denk ook niet dat een hond dominant word van op het bed of op de bank mogen. Ik denk wel dat je hond er verwent van kan worden en als je hond zelfverzekerd is zal hij ook wel laten horen (brommen) als hij zijn lekkere plekje niet wil opgeven.

Uit voorzorg en gemak heb ik dus aangeleerd dat als ik ga zitten of liggen ik ook ga zitten of liggen ongeacht wat eronder ligt (ideaal want ik kan met een vol bord eten gewoon op de bank ploffen zonder te moeten stuntelen om een plekje te krijgen) en dat ik beslis of ze erop of eraf mogen :p... nadeel is wel dat er continu kopjes op de rand van de bank en het bed hangen die vragend aankijken of ze toch mogen :p

Nee, nooit.

Hier mogen ze niet op bed, ik vind het vies.
Op de bank mogen ze wel dus ze hebben niets te klagen

dekruijff-kynologie schreef:Uit voorzorg en gemak heb ik dus aangeleerd dat als ik ga zitten of liggen ik ook ga zitten of liggen ongeacht wat eronder ligt

Ik ook. Ik plof gewoon neer of er nu een hond ligt of niet. Na één keer wist ze dat
Die ging wel vertraagd hoor, zodat ze tijd had om te reageren.

Ze mag uit zichzelf op bank en bed. Op de bank is het zo dat ze soms moet opsodemieteren omdat ze ligt te klieren. Dan springt ze op de grond en gaat het van *mopper*zucht* en valt ze in slaap
Op bed ligt ze zolang ik wakker blijf. Als ik me omdraai om te gaan slapen springt ze uit zichzelf van bed. Volgens mij vindt ze het wel gezellig in bed, maar te warm om te slapen. 's Morgens als ik nog lig te doezelen komt ze er weer bij. Soms vallen we dan weer in slaap met armen/poten om elkaar heen geslagen, soms knuffelen/kletsen we wat. Dat zijn fijne momenten. Zo'n kluwen mensen en dieren. "Wát een roedelgoedheid" noemt man die momenten

Maar het 'dominantie'verhaal komt niet helemáál uit de lucht vallen. Er zit een kern van waarheid in. Je kunt met het meest dominante joekel prima samen in bed. ALS er geen gedoe is over de verstandhoudingen. Dat heeft dus meer van doen met de onderlinge verhoudingen dan met het wel of niet dominant zijn van de hond. Is de baas écht de baas? Dat moet gewoon duidelijk zijn voor de hond. Is het dat niet, dan zou ik éérst daar aan gaan werken alvorens de hond in bed te laten. Want dan is het dus mogelijk dat die hond daar spannend over gaat lopen doen en gaat claimen. En dat kán gigantisch uit de klauwen lopen. Dan mogen mensen ineens niet meer op de bank van hun hond.
(Weet iemand nog een link naar dat Belgische filmpje van die vrouw die niet eens meer naar het toilet mocht in haar eigen huis en het op de emmer in de woonkamer moest doen, die de hond daarna nog even vrolijk markeerde?).

ik vind dominantie een zwaar wegend onderwerp. Als je uit gaat van het verwend kind princiepe dan zul je merken dat er meer begrip is en dat de fout sneller bij de baas gezocht word.

Ik vind het belgische filmpje idd een mooi voorbeeld. Je ziet dat die hond alles mag, krijgt die niet zijn zin dan bijt hij. Die hond is niet dominant die hond is zelfverzekerd en verwent en vertoont daardoor dominante gedragingen. Doordat die hond altijd alles mag zal de hond ook die dingen continu willen doen en meer willen uitproberen.

Denk er eens over na hoe je zelf een hond zou benaderen als er gezegd word: Die hond is dominant want... of.. die hond is verwent want...

Ze mogen van mij wel op bed maar ze durven de trap niet op..

dekruijff-kynologie schreef: Denk er eens over na hoe je zelf een hond zou benaderen als er gezegd word: Die hond is dominant want... of.. die hond is verwent want...

Heeft voor mij niets met elkaar te maken. De ene is rotverwend en de ander totaal niet.
Simpelweg omdat het bij de een niet kan en bij de ander wel.

Jup hier liggen ze lekker op bed, en mogen ook gewoon op de bank en de stoelen.

Hier ligt de hond ook elke nacht gezellig in bed, onder de dekens tegen de baas aan, want je zou het maar koud krijgen.
Ik wilde het toen we haar kregen echt niet, maar na een kampeervakantie als pup waarbij ze wel in ''bed'' bij ons moest liggen bleek dat ze een uitermate goede voetenwarmer is. Dus tegenwoordig slaapt ze lekker aan mijn voeten.

dekruijff-kynologie schreef:ik vind dominantie een zwaar wegend onderwerp. Als je uit gaat van het verwend kind princiepe dan zul je merken dat er meer begrip is en dat de fout sneller bij de baas gezocht word.

Ik vind dat er veel te spannend wordt gedaan over wel of niet dominant zijn.
Oeh, eng woord
Er is niks, maar dan ook helemaal niks, mis met een zelfverzekerde, dominante hond.
Maar tegenwoordig is de tendens dat je alleen handelingen dominant mag noemen.
Dat neemt nog steeds niet weg dat de éne hond véél meer dominante handelingen laat zien dan de andere hond. En ja, die noem ik dan dominant. Bij mensen werkt het ook zo, trouwens.

Denk er eens over na hoe je zelf een hond zou benaderen als er gezegd word: Die hond is dominant want... of.. die hond is verwent want...

Ja, daar hoef ík niet zo hard over na te denken.

Hier verwar je echt totáál verschillende zaken met elkaar.
Dominant zijn is iets anders dan verwend zijn, en verwend zijn is wat anders dan problemen met de verstandhoudingen hebben. Je kan een dominante hond prima straal verwennen en nul problemen met de verstandhoudingen hebben. Kom maar kijken.

uitgaan van dominantie zoals nog steeds in veel boeken staat met de dominantie handelingen en de dominantie regels is ouderwets en een veel te overschat en zwaarwegend onderwerp.

Zodra een hond die zelfverzekerd is een keer bijv. gromt als hij van de bank word getrokken word er gelijk gedacht aan een dominante hond. De oplossing zou dan volgens de boekjes zijn de dominantie handelingen en regels uitvoeren zodat er weer een duidelijk leiderschap word neergezet.

Regels die je dan moet doen is dat je eerst zelf eet voor je de hond eten geeft, jij gaat als eerste door de deur, jij ligt hoger als de hond, de hond wijkt voor jou...

Ik ken honden die wijken voor de baas omdat er anders op hun gestaan word, dus de hond wijkt vanuit dwang (vermijding van iets onprettigs) niet vanuit respect.

Een hond die "verwent" is, die geeft door het grommen een signaal af dat hij zijn plek niet wil afstaan. Is dat gelijk dominantie? nee, het is een zelfverzekerde hond die aangeeft dat jij iets doet wat hem niet zint en daarmee ligt de link op het bank probleem en niet op het volledige rangorde systeem.

Verwennen heb je op vele manieren. Een hond altijd maar zijn gang laten gaan, eerst nee zeggen en dan toch ja doen zijn ook vormen van verwennen. En die vormen lokken vaak veel meer ongewenst gedrag uit dan (om even heel overdreven) heel consequent te zijn in de vorm ja alles mag en kan.

Ik heb zat boeken van trainers en gedragstherapeuten die hier over spreken, en die bijna een verhaal schetsen alsof de "dominante" hond voortdurend zit te wachten en te observeren om het huishouden over te nemen. Terwijl dat een hond alleen maar altijd zal proberen het positieve en het beste uit een situatie te halen, en dat is meer de insteek van verwend zijn dan van dominant

ooow en voor dit in een heel fel gesprek ontaard :p het is mijn visie en mening en ervaringen he :p

dekruijff-kynologie schreef:ooow en voor dit in een heel fel gesprek ontaard :p het is mijn visie en mening en ervaringen he :p

Wij ook....
Net ook weer een bijzonder interessant roedelweekend gevolgd

Hier slaapt Dushi heel soms op bed. Met onweer. Daar is ze heel bang voor. En met vuurwerk. Ze ligt dan doodstil onder de dekens, dus eigenlijk heb je er geen last van. Maar omdat ze ooit eens op bed heeft gekotst wil ik haar liever niet op bed. Ze slaapt wel boven, naast ons bed. Lizzie komt niet eens boven. ik zou haar sowieso niet graag op bed hebben, er komen kilo's zand uit haar vacht en dat wil ik liever niet in mijn bed.

ik ben even mijn stapel verzamelde artikelen enzo doorgespit :p vind dit altijd wel leuke onderwerpen...

Zowel Christina Sondermann en Barry Eaton hebben hier over geschreven. inclusief over uitslagen van nieuwe onderzoeken waarbij gedrag van wolven werd geobserveerd in de vrije natuur en niet in gevangenschap zoals vroeger gebeurt is. Onze hele kynologie en onze methodes stammen nog veelal af van de toen ondervonden gedragingen en roedel structuren, in het wild blijkt er alleen een ontzettend verschil te zijn

Ik vond het echt een verhelderend verhaal en voor mij voel ik me daar dichter bij dan de "oudere" methodes, maar voor iedereen zijn ding

dekruijff-kynologie schreef:Ik vond het echt een verhelderend verhaal en voor mij voel ik me daar dichter bij dan de "oudere" methodes, maar voor iedereen zijn ding

Ik ken de artikelen. En ik vind (mijn mening, hè) dat iedereen die ontkent dat er wel degelijk een hierarchische structuur aan de verhoudingen ten grondslag ligt doorslaan de andere kant op. En even fout bezig.

Dat je mij dan zegt dat ik "oudere" methodes gebruik zegt mij dat je niet goed leest of begrijpt wat ik schrijf. Dat kan best aan mij liggen hoor, misschien leg ik het niet goed uit.
Nee, een hond is echt niet erop uit om de macht over te nemen. Da's gelul.
Maar ontkennen dat er wel degelijk een machtsverhouding ligt én dat die verstoord kan worden waarbij dat laatste tot problemen kan leiden....da's ook gelul.

nog niet onze nieuwe aanwinst wel.....ach, lig ik wat minder alleen in bed.....met die wisselende diensten is dat nl wel erg vaak het geval....daarom mag nu Lara soms al mee naar bed....maar die begint nog wel eens aan een stukje slaapkamer....

Hier mogen ze op bed en op de bank.

Miranda schreef:

dekruijff-kynologie schreef:Ik vond het echt een verhelderend verhaal en voor mij voel ik me daar dichter bij dan de "oudere" methodes, maar voor iedereen zijn ding

Ik ken de artikelen. En ik vind (mijn mening, hè) dat iedereen die ontkent dat er wel degelijk een hierarchische structuur aan de verhoudingen ten grondslag ligt doorslaan de andere kant op. En even fout bezig.

Dat je mij dan zegt dat ik "oudere" methodes gebruik zegt mij dat je niet goed leest of begrijpt wat ik schrijf. Dat kan best aan mij liggen hoor, misschien leg ik het niet goed uit.
Nee, een hond is echt niet erop uit om de macht over te nemen. Da's gelul.
Maar ontkennen dat er wel degelijk een machtsverhouding ligt én dat die verstoord kan worden waarbij dat laatste tot problemen kan leiden....da's ook gelul.

Ik ken je niet dus ik weet niet wat je doet en gebruikt, het stukje oude staat tussen aanhalingstekens omdat het gedeelte van machtspositie gebaseerd is op oude onderzoek gegevens. Iedereen heeft zijn manier en methodes.

Ik ontken ook niet dat er niet een bepaalde hiërarchie is, maar niet meer dan dat wij als ouders tegenover onze kinderen hebben. Ik geloof niet in leiderschap omdat ik vind dat bij leiderschap teveel de link word gelegd met "de baas zijn over" ik geloof in geleiden en begeleiden in het leven, zowel met honden, werknemers en kinderen...
Maar als een kind verwent is en door het verwende (veelal dwingende) gedrag haar zin krijgt dan is er toch ook een rangorde verstoring? Alleen het kind doet dat (net als een hond) om iets te winnen. Op de bank blijven liggen, als een aso de deur uit scheuren omdat het leuker is dan wachten, om niet terug te komen als je roept, om eten te krijgen.

De conclusie en het gewenste eind resultaat is het zelfde, de benadering en methode die toegepast word om het op te lossen kan afwijken

Maar zoals ik zeg, ik keur andere methodes en visies niet af, ik vind het juist zo mooi dat er zoveel manieren zijn en zoveel mogelijkheden om toch redelijk het zelfde te bereiken. En iedereen zal zijn of haar pad moeten volgen in wat zij belangrijk vinden.

Het verhelderende aan het uitgaan van een verwend kind principe is dat je veel meer een spiegel voor een eigenaar houd. Je gebruikt een stuk zelfreflectie, immers het verwennen is hun fout (kort door de bocht dan he). Een hond kun je niet aanleren om te kiezen voor het gene wat hem het minst oplevert, dat is zijn natuur net als bij mensen.

Trap en bank zijn taboe. In de flattijd ging dit op voor de slaapkamer. Nooit het gevoel gehad dat ik ze tekort deed.

Veenmug schreef:Nooit het gevoel gehad dat ik ze tekort deed.

Nee, dat doe je ook vast niet. Maar ik zou vinden dat ik mezelf tekort doe als de hond niet gezellig naast me mocht liggen op bank of bed

dekruijff-kynologie schreef:Ik heb zat boeken van trainers en gedragstherapeuten die hier over spreken, en die bijna een verhaal schetsen alsof de "dominante" hond voortdurend zit te wachten en te observeren om het huishouden over te nemen. Terwijl dat een hond alleen maar altijd zal proberen het positieve en het beste uit een situatie te halen, en dat is meer de insteek van verwend zijn dan van dominant

Het is gemakkelijk om eerst een onrealistisch beeld op te roepen, en dat vervolgens te ontkrachten. Zúlke boeken zijn er idd genoeg
De realiteit is, in mijn ogen, dat het voor de onderlinge verstandhouding niets uitmaakt of je een hond nou vérbied om op de bank te komen, of dat je hem gébied om op de bank te liggen.
Het draait er simpelweg om dat een hond wel degelijk behoefte heeft aan grenzen en regels. Maar dat heeft niks te maken met het jezelf als eerste door de deur wringen etc

Felix mag overigens overal liggen waar hij wil. Maar hij gaat nooit zomaar op de bank liggen als wij er ook op zitten, ligt nooit in de weg, en hij slaapt wel eens boven, maar komt nooit op bed.
Ik denk wel dat dat er op de één of andere manier mee te maken heeft dat hij dat niet gepast vind. We hebben het hem nooit verboden, en kloppen zelf vaak even op de bank als hij erbij staat alsof hij er ook wel even op wil. Gezellig.

Wat ik eigenlijk bedoel is dat je het vertrouwen en respect van je hond niet gaat winnen door het bank-. deur- of bedbeleid. Maar je kunt er wél veel mee verergeren als de basisrelatie met de hond niet in orde is.

ja maar dan zeg je toch het zelfde als ik?! structuur en regels zijn goed, maar hoe jij die regels in vult beslist niet een bepaalde rangorde.. dan ga je toch uit vanuit een opvoed / ouder vs kind relatie in plaats van een roedel / leiderschap dominantie relatie?! :p

Trouwens jou foto onder je tekst voegt wel daad bij woord :p wat een heerlijke foto haha

ja maar dan spreek je over privileges, op de bank en het bed mogen is een privilege, als de hond zich gedraagt dan mag hij best wat meer vrijheid, gedraagt hij zich niet dan worden de regels strikter...

Maar dat is met een ouder / kind relatie net zo. Een braaf kind kun je meer vrijheid geven, maar misdraagt hij zich moet hij ook op tijd naar bed en toch maar even aanscherpen hoe de regels zitten... toch?!

als je privileges uitdeelt ben je de baas, een ondergeschikte deelt geen privileges uit.
dus er is wel degelijk een rangorde tussen baas en hond en alleen de naam die je eraan geeft maakt verschil.

dekruijff-kynologie schreef:ja maar dan zeg je toch het zelfde als ik?! structuur en regels zijn goed, maar hoe jij die regels in vult beslist niet een bepaalde rangorde.. dan ga je toch uit vanuit een opvoed / ouder vs kind relatie in plaats van een roedel / leiderschap dominantie relatie?! :p

Trouwens jou foto onder je tekst voegt wel daad bij woord :p wat een heerlijke foto haha

Ja, maar ik schiet altijd meteen wakker als ik de indruk krijg dat mensen tevéél afstand nemen van bepaalde zaken

ja maar het is juist de naam die de benadering, de visie en vooral het gevoel en daarmee ook de aanpak beslist...

Bij leiderschap, overheersen, dominantie, de baas zijn passen meer de termen als corrigeren, onder de duim houden, laten zien wie de baas is, structuur, hiërarchie... ik vind dat zelf een vrij overheersende niet nodige benadering.

Als je kijkt naar ouderschap, verwend kind dan passen termen als begeleiden, sturen, coachen er bij en dat spreekt mij veel meer aan.

Ik ben het eens dat er een regels en structuur moeten zijn, maar ik vind de manier waarop wel essentieel verschillen!