Het HondenForum

Ergens heb ik de hoop dat er een wonder gebeurt met een simpel medicijn ofzo.
Alleen als ik terug kijk naar alle jaren en naar hoe de klachten zich hebben ontwikkeld en wat we allemaal geprobeerd hebben, dan denk ik dat het heel erg valse hoop is.
Opereren is sowieso geen optie meer, dat kan hij niet meer aan. Hij is tien jaar en heeft amper een half jaar terug twee hele zware buikoperaties ondergaan binnen vier dagen tijd.
Dit heeft zo enorm veel van hem gevergd dat hij toen bijna onder onze ogen weg is geglipt.
Elke dag die hij daarna bij ons is geweest (en zal zijn) is een wonderlijk cadeautje, zo zien wij het.
En we zijn dankbaar voor die tijd en hebben heel bewust van hem genoten.
Hij heeft zo ontzettend veel pijn en narigheid te verduren gehad, de angst dat we het alleen nog maar erger maken ipv beter, is heel erg sterk aanwezig bij ons beiden.
Mijn vriend en ik zitten godzijdank over dit soort dingen altijd op dezelfde golflengte, en wij allebei hebben het gevoel dat het goed is geweest, met heel weinig woorden begrijpen we elkaar, en weten we wat we voelen en bedoelen.
Dus gelukkig bestaan daarover geen misverstanden en geen conflicten of onbegrip.

Paulala schreef:

Anne Panne schreef:jeetje wat een vooruitzicht

is er al wel eens een bloedonderzoek gedaan? dat haal ik niet uit je tekst hier
ik hoop op een wonder voor jullie want het lijkt me echt verschrikkelijk

Ja, bloedonderzoek is ook al eens gedaan, wel lang geleden.
Maar wel ivm deze problemen.

oh oke
en ook al bij andere dierenartsen geweest?

bedoel dit ook niet verkeerd hoor maar misschien dat een andere dierenarts er een andere kijk op heeft..?

Aimee schreef:Waarom krijgt hij niet nu al prednison, als de DA denkt aan crohn?
Het is niet veel verschrikkelijker dan andere pijnstilling, die immers de pest zijn voor zijn maag.
Zou dat nog wel proberen als ik jullie was! Hij ziet er verder nog toppie uit!

Ja ik weet het niet... we weten gewoon niet zo heel goed waar we nou goed aan zullen doen.
De medicatie prednison heeft wegens bepaalde gebeurtenissen een hele nare lading en associatie.
Dat maakt het extra moeilijk, ik zou het met alle liefde willen uitleggen, maar daarvoor is het teveel prive en te gevoelig.

Op het moment gaat het goed, hij heeft daarstraks de visite vrolijk begroet (mensen die opvangcaafjes een nieuw thuis kwamen geven) zoals hij altijd doet.
En hij ligt nu weer lekker te slapen. Voorlopig lijkt het dus wel beter te gaan met de pijnstilling. Mocht het morgen of verderop in de week écht slechter gaan, dan wil ik wel nadenken over prednison maar dit wordt heel moeilijk bespreekbaar.

Anne Panne schreef:

Paulala schreef:

Ja, bloedonderzoek is ook al eens gedaan, wel lang geleden.
Maar wel ivm deze problemen.

oh oke
en ook al bij andere dierenartsen geweest?

bedoel dit ook niet verkeerd hoor maar misschien dat een andere dierenarts er een andere kijk op heeft..?

Natuurlijk bedoel je het niet verkeerd
We zijn wel bij meerdere dierenartsen geweest, sowieso waren er meerdere da's op de praktijk waar we eerder altijd kwamen. En nu zitten we al een tijdje bij een andere praktijk (na tussendoor ook nog bij anderen te zijn geweest).
Dus eigenlijk is het antwoord ja.

Heb het al in de pbs gezegd maar ik wil je echt heel veel sterkte wensen maandag met jullie beslissing

heel veel sterkte

Heel veel sterkte Paula, ik weet een beetje hoe je je voelt denk ik.. Geniet van Romeo zo lang het nog kan!

Ook wij hebben juist goede ervaringen met prednison.
Onze Westie met voedselallergie hebben we er nog 5 jaar een mooi leven mee gegeven, zonder hele erge bijwerkingen.
Mijn gevoel zegt proberen kan toch altijd, maar ik kan niet in jouw gevoel kruipen en als jij je er niet goed bij voelt moet je het niet doen.

Kan je alleen maar heel veel sterkte wensen

het hele verhaal ken ik niet maar ik wil graag meedenken.
wat is het grote bezwaar van prednison?
soms heb je dit paardenmiddel echt nodig voor bijvoorbeeld een zware ontsteking.
het is geen fijn medicijn maar pijnstillers is weer slecht voor de maag.
de bijwerkingen heb je pas bij hoge doseringen.
meer eten drinken.
en pas op lange termijn andere schades aan nieren dit kan je ook nog best opvangen door het niet elke dag te geven maar om de dag. ik ken honden die er al 8 jaar op zitten.

mijn hond heeft ook prednison voor haar jeuk anders heeft ze gewoon geen leuk leven.
ik geef het al 2 jaar in een lage dosering en zie niets van bijwerkingen.

ze heeft 1 keer een leverontsteking gehad toen moest ze ook aan de prednison op hoge dosis toen zag ik inderdaad meer eetlust en meer drinken.

je mag een hond ook maagzuurremmers geven heb je dat al eens geprobeerd dan komt het misschien wat meer tot rust.

als het ziekte van crohn zou zijn wat ik zelf heb zijn naar medicijnen voor tegen de ontsteking. volgens mij kan je mij honden net als bij mensen met een camera in de darmen kijken dan weet je het meteen.
helaas zal je dan wel moet een roesje zitten denk ik.

Paulala schreef: Natuurlijk bedoel je het niet verkeerd
We zijn wel bij meerdere dierenartsen geweest, sowieso waren er meerdere da's op de praktijk waar we eerder altijd kwamen. En nu zitten we al een tijdje bij een andere praktijk (na tussendoor ook nog bij anderen te zijn geweest).
Dus eigenlijk is het antwoord ja.

oh ja dan heb je je best echt wel gedaan ja
ik zou toch idd ook goed nadenken over dat prednison hoor
elk medicijn wat je nu in je hondje gooit is natuurlijk slecht... maar als ik de verhalen hier zo lees zou ik het toch overwegen

succes maandag

jessica74 schreef:het hele verhaal ken ik niet maar ik wil graag meedenken.
wat is het grote bezwaar van prednison?
soms heb je dit paardenmiddel echt nodig voor bijvoorbeeld een zware ontsteking.
het is geen fijn medicijn maar pijnstillers is weer slecht voor de maag.
de bijwerkingen heb je pas bij hoge doseringen.
meer eten drinken.
en pas op lange termijn andere schades aan nieren dit kan je ook nog best opvangen door het niet elke dag te geven maar om de dag. ik ken honden die er al 8 jaar op zitten.

mijn hond heeft ook prednison voor haar jeuk anders heeft ze gewoon geen leuk leven.
ik geef het al 2 jaar in een lage dosering en zie niets van bijwerkingen.

ze heeft 1 keer een leverontsteking gehad toen moest ze ook aan de prednison op hoge dosis toen zag ik inderdaad meer eetlust en meer drinken.

je mag een hond ook maagzuurremmers geven heb je dat al eens geprobeerd dan komt het misschien wat meer tot rust.

als het ziekte van crohn zou zijn wat ik zelf heb zijn naar medicijnen voor tegen de ontsteking. volgens mij kan je mij honden net als bij mensen met een camera in de darmen kijken dan weet je het meteen.
helaas zal je dan wel moet een roesje zitten denk ik.

Bedankt voor het meedenken.

Maagzuurremmers heeft hij gehad, en deze mag hij absoluut nooit meer, daar is hij vreselijk ziek van geworden en kon vrijwel geen voedsel meer binnenhouden. Hij was alleen nog maar aan het spugen elke dag, dus daar moesten we heel snel mee stoppen.

De da wil sowieso wel graag een biopt van de darmen doen. Ik ga nu eerst eens even googlen over wat crohn precies is en hoe het eventueel te behandelen zou zijn.

oh schiet me iets te binnen
je hebt toch van die goedjes op natuurlijke basis die een soort filmpje aan de binnenkant van de maag legt? waardoor medicijnen minder schade aan kunnen richten dan dat ze al doen.. weet alleen niet hoe dat spul heet maar is vast wel verkrijgaabr bij natuurwinkels of de tuinen
misschien is dat een idee om te gebruiken? baat het niet schaad het niet in dit geval lijkt mij..

Jeetje, wat erg dat je je hondje af en toe zo ziet lijden, nee, dat gun je het dier niet......Ik hoop er toch een medicijn komt waardoor hij zich wat beter gaat voelen......

Heel veel sterkte met wat je beslissing ook mag zijn.
Je zou prednison kunnen proberen en als het echt niets helpt of de bijwerkingen zijn te heftig kun je altijd nog overwegen om hem te laten gaan.

Anne Panne schreef:oh schiet me iets te binnen
je hebt toch van die goedjes op natuurlijke basis die een soort filmpje aan de binnenkant van de maag legt? waardoor medicijnen minder schade aan kunnen richten dan dat ze al doen.. weet alleen niet hoe dat spul heet maar is vast wel verkrijgaabr bij natuurwinkels of de tuinen
misschien is dat een idee om te gebruiken? baat het niet schaad het niet in dit geval lijkt mij..

Ja ik weet alleen niet wat precies.
Ik weet wél dat Psylliumvezels en Inuline dit doen in de darmen, en dit krijgt hij al een tijd.

Ik ben gaan lezen wat de ziekte van Crohn inhoudt, en ik denk niet dat hij dit heeft. Hij heeft normaal gesproken echt nooit diarree, altijd vaste ontlasting. En hij heeft ook geen last van stinkende winden en boeren etc. Ook is hij niet mager. Het beeld (symptomen) klopt niet. Hij heeft de klachten ook geregeld gehad in de tijden dat hij Barf te eten kreeg, en in die tijden kreeg hij vrijwel nooit iets binnen met koolhydraten. Tóch kwamen de klachten bepaalde perioden opzetten. Maar nooit zo vaak, lang en heftig als nu.

Volgens mij heeft hij behoorlijk zware pijnstillers gekregen, want hij ligt al uren in dromenland en kijkt me tussendoor af en toe aan met hele rode oogjes.
Hij heeft iig nu geen pijn, daar ben ik heel blij mee. Ik durf hem alleen geen eten te geven, ben zo bang dat het weer verkeerd valt. Toch is het inmiddels etenstijd...

Hij zal tóch moeten eten.
Ik twijfel alleen zo erg over wát ik hem zal geven.
Gewoon wat hij de afgelopen maanden zonder problemen kon eten (tot twee weken terug)? Of enkel wat blikvoeding met water geprakt zodat het makkelijker verteerbaar is?
Misschien iemand een tip? KVV gaat niet, daar wordt hij onherroepelijk heel erg ziek van.

Ik kan niet echt meedenken, maar ik wil je graag veel sterkte wensen

toen gina zo ziek was van een darmontsteking heb ik wat magere yoghurt met wat kippensoep en een heel klein beetje pens verdund tot een soort slobber, dat verdroeg ze prima.
misschien dat je zoiets kunt doen maar dan met blikvoer?

het is echt een vreselijke situatie paula, heel veel sterkte hoor

Dankje....

Ja ik ga straks maar gewoon wat blikvoer en lauwwarm water lekker prakken, misschien wat allergiemix erbij (van Fokker, rijstvlokken met groentevlokken) om het extra lekker te maken voor hem.
Ik heb blikvoeding van Lukullus staan momenteel, vindt hij erg lekker en reageerde hij altijd zeer goed op.
Zitten hele gevogeltehartjes in en lamsvlees en wat aardappelblokjes.
Ik maak er wel een slobberfeestje van voor hem, zal hij wel waarderen.

Vreselijke situatie. Ik wens je heel veel sterkte met je beslissingen nemen en hoop dat wát je besliising ook mag zijn, Romeo niet zulke pijn meer hoeft te hebben.

Hè, wat sneu. Ik heb verder geen tips, maar wil je wel heel veel sterkte wensen! Het lijkt me verschrikkelijk mijn hond zo te moeten zien.. Ik hoop dat er nog een behandeling te vinden is die wel aanslaat, succes!

Echo schreef:Vreselijke situatie. Ik wens je heel veel sterkte met je beslissingen nemen en hoop dat wát je besliising ook mag zijn, Romeo niet zulke pijn meer hoeft te hebben.

Ja voorál dat laatste, dat staat voor ons nu voorop.
Diep van binnen denk ik dat we de beslissing al gemaakt hebben.
Maar gevoel en situatie kan altijd wijzigen. We wachten deze week even rustig af om te zien hoe dit gaat.

Ik ben moe van al het nadenken de afgelopen jaren. Nadenken over voeding, over supplementen, over eventuele diagnoses, over dierenartsen, over van alles en nog wat.
Toen hij zo ziek was een half jaar terug vanwege dat stukje bullenpees heb ik ook al eens gezegd dat ik er vrede mee zou hebben als hij toen was gegaan. En dat gevoel is nooit verdwenen. Ik ben dankbaar voor elke dag die we sindsdien met hem hebben gehad en nog hebben.
Het is alleen iets onwerkelijks, hij is er altijd geweest sinds ik op mezelf woon, hij is zo met mij verweven (of ik met hem).
Het leven zonder hem is iets dat ik me absoluut niet voor kan stellen. Vanmiddag op de fiets herinnerde ik me weer allerlei momenten uit zijn leven van pup af aan.
Hoe ik trots met hem aan zijn puppyriempje langs de ruiten van de winkels liep en mezelf met dat kleine frutseltje bekeek in de weerspiegeling. Hoe ik met hem op het grasveld achter de flat speelde met een speelgoedkonijntje met worteltje tussen de pootjes. Hoe hij de paardenbloemen plukte en uitspuugde. Hoe hij het bloed onder mijn nagels vandaan haalde door telkens weg te rennen en daar een spelletje van te maken rond de flats. Hoe hij als jonge hond achterlijk ging rollen en spelen als hij een keertje op bed of op de bank mocht, waardoor dat dus steeds toch niet meer mocht. Hoe gek mijn toenmalig gehandicapt buurjongetje op hem was, en hoe bang zijn broer voor hem was. En zo kan ik nog uren doorgaan.

Allemaal dingen waar ik eigenlijk nooit meer echt aan denk, van alles aan herinneringen komt nu naar boven drijven. Mooie maar ook minder mooie dingen.
Maar vooral hoe hij al die tijd mijn maatje was, is en zal zijn.

Ach Paula toch.
Sterkte

Hij heeft zojuist heerlijk gesmuld van zijn prutje warm water met blik en rijstvlokkenmix.
Tot nu toe geen buikpijn. Of dit komt door de pijnstilling of het prutje weet ik niet.
Maar ik ben er blij mee, nu kan ik met een gerust hart gaan slapen zonder zorgen.

Morgen geef ik hem maar gewoon zulke prutjes, en overmorgen, en de dag erna.
Ik heb toch vorige week weer een pakket met 24 van die blikken besteld bij zooplus, dus die ontvang ik één dezer dagen.
Als het zo heel de week blijft hoop ik dat hij op pijnstillers en prutjes nog een tijdje mee kan. Dagen? Weken? Maanden? We zullen wel zien, ik heb er vrede mee. Zolang hij maar geen pijn heeft is het goed.

Ik heb mijn Am Staffs Smokey dec'10 en Dizzy april'11 mogen afgeven. Met Dizzy ben ik 3 keer naar de da gegaan met het idee...nu laat ik haar hier.....,maar iedere keer kwam ze er weer bovenop. Mokkel is dik 14 geworden en Dizzelke op 2 weken na 15. Maar als ik jouw verhaal lees beleef ik het helemaal opnieuw ondanks dat het een anderde ziekte was... Vreselijk. Ik leef zooo met je mee. Smokey heeft vanaf 1 1/2 spondylose gehad en op latere leeftijd artrose, maar door niet continu pijnstillers te geven ( afbouwen als het goed ging en weer geven als het minder ging) heeft hij het lang kunnen volhouden. Dizzy zat op het laatste met haar longen en het hart en dan gaan ze echt rap achteruit.... Ik kan nu nog niet zonder tranen aan ze denken....Ik troost me met de gedachte dat ik ze ooit weer zie.....

Ik wens je heeel veel sterkte.....

ik heb alleen je begin post gelezen, tranen rolden over mijn wangen ik ben dus gestopt met lezen. ↲
Ik zit met Monky een beetje in hetzelfde schuitje, je topic komt mij dus ff net iets te dichtbij ik wil je alleen wel heel veel sterkte wensen en jullie een dikke knuffel geven

Wat vreselijk als je zo met je rug tegen de muur staat.
Heel veel sterkte, hopelijk vinden jullie nog iets (desnoods een paardenmiddel) waardoor het toch nog een tijd goed gaat.

Paulala schreef:

jessica74 schreef:het hele verhaal ken ik niet maar ik wil graag meedenken.
wat is het grote bezwaar van prednison?
soms heb je dit paardenmiddel echt nodig voor bijvoorbeeld een zware ontsteking.
het is geen fijn medicijn maar pijnstillers is weer slecht voor de maag.
de bijwerkingen heb je pas bij hoge doseringen.
meer eten drinken.
en pas op lange termijn andere schades aan nieren dit kan je ook nog best opvangen door het niet elke dag te geven maar om de dag. ik ken honden die er al 8 jaar op zitten.

mijn hond heeft ook prednison voor haar jeuk anders heeft ze gewoon geen leuk leven.
ik geef het al 2 jaar in een lage dosering en zie niets van bijwerkingen.

ze heeft 1 keer een leverontsteking gehad toen moest ze ook aan de prednison op hoge dosis toen zag ik inderdaad meer eetlust en meer drinken.

je mag een hond ook maagzuurremmers geven heb je dat al eens geprobeerd dan komt het misschien wat meer tot rust.

als het ziekte van crohn zou zijn wat ik zelf heb zijn naar medicijnen voor tegen de ontsteking. volgens mij kan je mij honden net als bij mensen met een camera in de darmen kijken dan weet je het meteen.
helaas zal je dan wel moet een roesje zitten denk ik.

Bedankt voor het meedenken.

Maagzuurremmers heeft hij gehad, en deze mag hij absoluut nooit meer, daar is hij vreselijk ziek van geworden en kon vrijwel geen voedsel meer binnenhouden. Hij was alleen nog maar aan het spugen elke dag, dus daar moesten we heel snel mee stoppen.

De da wil sowieso wel graag een biopt van de darmen doen. Ik ga nu eerst eens even googlen over wat crohn precies is en hoe het eventueel te behandelen zou zijn.

Fodor heeft een biopt gehad van de darmen en een vastzetting van de maag. Uit de biopt kwam dat hij chronische ontstekingen had.

Hij had eerst licht verteerbaar voer wat echt goed werkte voor zijn maag en nu zijn maag vast zit krijgt hij hypoallergeen voer. Ben het nu aan het mengen dus weet daar het resultaat niet van. Maar qua gezindheid en gedrag is hij wel al aardig vooruit gegaan.

Paulala schreef:

sirene schreef:

Paulala schreef: En nu heeft hij nog erge diarree ook... met dikke slijm erbij...
Dit heeft hij nooit! Het gaat zo hard ineens, het voelt zo oneerlijk allemaal.
Tot vanmorgen had hij gewoon mooie stevige ontlasting. Wél merkte ik al een aantal dagen dat het veel meer is dan normaal.
Ik weet het niet, het voelt niet goed ook al oogt hij op het moment gezond en is hij vrolijk en blij... hij doet zo zijn best

Wat moeilijk Paula. Dit gun je je lieverd niet
Ik wil je geen valse hoop geven maar kan het niet dat hij gewoon een virusje heeft opgepikt of zoiets ?
Vanwege de diarree ? Of al van de pijnstillers ?
Ik weet dat je al jaren met hem hebt getobt maar weet je zeker dat dit alleen door allergie komt ? En helpt pijnstilling dan wel (bij mensen helpt pijnstilling helemaal niet bij darmkrampen enzo) Ik ben geen da maar helpt prednison dan niet of andere medicatie.

De dierenarts denkt aan een combinatie met de ziekte van crohn (schrijf ik dat goed?)
Pijnstilling kreeg hij al wel wat vaker van me, daar heeft hij nooit diarree door gehad. Of het zal gaan helpen weet ik niet, de dierenarts weet ook niet zeker of het zal helpen, maar we willen het toch proberen.
Ook heeft hij het over Prednison gehad, maar ik vind dat zo'n vreselijk medicijn (mijn vriend ook) dat we eigenlijk altijd al roepen dat we dat tuig nooit willen gebruiken, en eigenlijk vind ik dat nog altijd.
De bijwerkingen etc.. en daarnaast is het ook alleen maar rekken... want Prednison lost naar mijn idee niets op, het is uitstel van executie (beetje naar verwoord.. sorry... ben even helemaal de kluts kwijt )

En hij heeft inderdaad zijn leven lang al problemen. Vandaar ook de gedachte ziekte van crohn.
Virusje is het niet, dan loopt hij heel zijn leven al met een virusje te tobben.
Dit speelt al langer, maar de laatste weken wordt het ineens steeds erger en erger. Het is niet iets van de laatste dagen.
Was dat het maar.... de da is goed op de hoogte van alles, en hij heeft al zijn ingewanden bekeken tijdens de operatie een half jaar terug. Daar waren geen afwijkingen te zien, zelfs een tweede da heeft alles nog een keer bekeken en naar buiten gehaald toen zijn milt eruit werd gehaald.
Alles is dus uitvoerig bekeken.

Wat zou ik graag willen dat het enkel een virusje zou zijn, wát zou dat toch fijn zijn.
Helaas is dat het niet, deze pijnen zijn iets dat zijn leven lang al speelt, maar de frequentie (zeg je dat zo?) gaat in rap tempo omhoog.

Toen ik je openingspost las, moest ik meteen denken aan de ziekte van Crohn (de hond van mijn moeder heeft dat ook gehad).

Denk toch nog eens na over Prednison..... dat helpt bij de ziekte van Crohn. Natuurlijk is het een zwaar medicijn, maar als de keuze is tussen een hond die verrekt van de pijn / doodziek is of een zich redelijk goed voelende hond op Prednison, dan is het wel het overwegen waard, denk ik.

Bij ziekte van Crohn en behandeling met prednison, zal je ook erg moeten opletten met wat je voert, maar dat doe je toch al.

Gekookte koolvisfilet?

Ben je al naar een holistische dierenarts geweest?

monky555 schreef:ik heb alleen je begin post gelezen, tranen rolden over mijn wangen ik ben dus gestopt met lezen. ↲
Ik zit met Monky een beetje in hetzelfde schuitje, je topic komt mij dus ff net iets te dichtbij ik wil je alleen wel heel veel sterkte wensen en jullie een dikke knuffel geven

Dan wil ik ook jou sterkte wensen met de narigheid.
Het is zo erg om machteloos toe te moeten kijken hoe je hond steeds meer pijn krijgt en je kunt hem niet helpen ook al wil je toch zo graag.