Het HondenForum

van het Spechthorst schreef:Vandaag zullen we afscheid moeten gaan nemen van Senna, mijn spaanse Galgo die ik negen jaar bij me heb mogen hebben nadat ze 4 jaar heeft geleefd in de hel van Spanje. Het ging de laatste tjd al niet meer zo goed met haar. Anderhalf jaar terug kreeg ze wat wij een tia noemen,(weet even niet meer hoe dat bij honden heet) Daarna werd ze nooit helemaal meer de oude. Ze hield een hele slappen achterhand en ze was broodmager. In het voorjaar leefde ze weer een beetje op, at weer wat meer. De laatste maanden had ze geen controle meer over haar ontlasting. Maar ook de achterhand werd zwakker. Onlangs gilde ze s'nachts heel hard. Ze bleek met de voorkant in de mand te liggen maar benen lagen gespreid buiten boord. Met haar ribbekastje op die harde rand. Elke ochtend hooptje ik dat ze gewoon maar in d'r eigen mandje was weggeslapen. Ik kon de beslissing maar niet nemen. Vanochtend vonden we haar, ingeklemd tussen haar mand, een stoel en de radiator. Ze moet er al uren hebben gelegen en niet bij machte om in de benene te komen. Ze lag in een dikke plakaat ontlasting die helemaal aangekoekt was. Ik heb haar met behulp van een theedoek in de benen geholpen en nu ligt ze in haar mand, helemaal op. Ik zal zo de dierenarts bellen en vragen of ze haar hier thuis wil komen laten inslapen. Dit is geen hondwaardig bestaan meer. Maar jongens wat is dit moeilijk.

Marion. schreef:Wat moeilijk. Ik hoop dat het rustig is gegaan. Heel veel sterkte met dit grote gemis