Het HondenForum

sTefaniA schreef:

Anne&Taar schreef:Misschien valt t nog mee met de rekening? Ik begrijp dat t op t moment nog wel goed met de kat gaat?
Ik zou zeker een deel vergoeden, maar of dit t totale bedrag zou zijn, zou ik ook een beetje laten afhangen aan hoe de katte-eigenaar mij gaat bejegenen..Dergelijke ruzies aan de deur zouden bij mij toch wel wat verkeerd vallen. Want hoe ontzettend erg het ook is, ik vind dit ook wel een beetje een risico dat je neemt als katten-eigenaar.

De kat is ingeslapen.

O dat had ik ook niet meegekregen

Dat wordt empatisch vermogen genoemd en ik was me er al van bewust dat sommigen hier dat niet meegekregen hebben.
Soms draait het er niet om of je gelijk hebt, maar om wat de beste oplossing is binnen een situatie. Maar omdat het een kat is die vrij rondloopt is het opeens normaal dat hij dusdanig verwond wordt door een hond dat hij ingeslapen moet worden.

Tulp schreef:

Tanja Simba&Bella schreef:Ik zou gewoon betalen. Puur omdat ik hetzelf niet zou kunnen verkroppen om niet de schade te vergoeden die mijn hond veroorzaakt heeft. Vind het overigens wel een vreemde reactie van je verzekering. Betalen ze dan ook niet als het toevallig een 2 benige was geweest....omdat deze ook los liep?
Tijdje terug bijna hetzelfde gehad, alleen was het in mijn geval een andere hond die door een snauw naar de da moest voor een kleine hechting. Ook mijn hond was aangelijnt. Verzekering heeft netjes alles vergoed.

Hier maak je toch echt een denkfout. Dat heeft niets met elkaar te maken.

Een kat die schade opgelopen heeft is ineens van iemand omdat er wat verhaald kan worden, maar een kat die schade veroorzaakt is meestal van niemand. En dan denk ik bv aan de (helaas overleden) kat van iemand hier op het forum. Heel triest maar die deuk in de auto moet iemand zelf betalen, net zoals de dierenartsrekening van die herder die laatst onder een auto kwam toen hij achter een loslopende kat aan zat.

bedoel je mijn herder?

Goh als het hondje van de buren toevallig losgebroken was en braaf onder een struik lag, en Kizzy greep die uit het niks en bijt die dood, wel, dan zou ik ook de dierenartsrekening betalen. Ook al liep die hond los en hoorde die daar op dat moment niet te zijn, hij deed niks verkeerd en ik had Kizzy op die moment blijkbaar niet voldoende onder controle. Dus ja in zo'n geval vind ik het mijn verantwoordelijkheid.

Het zou hier weeral anders zijn (in mijn ogen dus) wanneer dat hondje zelf Kizzy kwam uitdagen, waarop Kizzy dan reageert.

Deze situatie is puur hypothetisch trouwens want Kizzy zie ik totaal geen hond dood bijten, ze zal er eerder mee gaan spelen.

Ik vind de reacties van sommigen hier echt stuitend. Ben je als hondeneigenaar alleen maar hondenliefhebber? Alle andere dieren zijn dan gewoon wegwerpartikelen? Onder het motto: tja, jammer dan, had het beestje maar niet mogen zonnen in de struiken. Risico van het feit dat het geboren is als kat.

Tjonge, wat een dierenliefhebbers hier. En dan worden er allemaal rare vergelijkingen gemaakt. Ja, soms valt een kat een hond aan. Maar meestal is het andersom, worden katten opgejaagd/aangevallen/doodgebeten door honden. Katteneigenaren kunnen dan net zo goed zeggen dat alle honden schuldig zijn aan het gedrag van de enkeling. In dit geval is het natuurlijk geen opzet geweest maar er is wél een slachtoffer gevallen. Een oud katje is dood omdat een (aangelijnde) hond het heeft gebeten. Dan is het niet meer dan fatsoenlijk om tenminste aan te bieden de helft van de da-rekening te betalen. Zonder te lopen mieren over wiens 'schuld' het nou is. Want ik kan me zo voorstellen dat de eigenaar van dit 17-jarige beestje veel verdriet heeft. Het is verdorie geen koelkast maar een levend wezen. En dan mag je juridisch niet aansprakelijk zijn, moreel wel degelijk. Want jouw hond heeft een ander huisdier gedood en dat mag je je wel degelijk aantrekken. En niet afdoen met een opmerking van 'nou dan had die eigenaar de kat maar binnen moeten houden'. Of haal je een gratis kitten bij een boerderij. Walgelijk.

caira schreef:Dat wordt empatisch vermogen genoemd en ik was me er al van bewust dat sommigen hier dat niet meegekregen hebben.
Soms draait het er niet om of je gelijk hebt, maar om wat de beste oplossing is binnen een situatie. Maar omdat het een kat is die vrij rondloopt is het opeens normaal dat hij dusdanig verwond wordt door een hond dat hij ingeslapen moet worden.

Oh zit ik vol van hoor.
Een bosje bloemen konden zij krijgen uit een goed hart.
Met de mededeling voortaan hun kat bij zich te houden.
Als ik mijn hond onbeheerd los laat lopen moet ik ook niet lopen drama janken als hem iets overkomt.
En al helemaal niet kan verwachten dat de tegenpartij mijn DA rekening betaalt.

Valerie schreef: Hier maak je toch echt een denkfout. Dat heeft niets met elkaar te maken.

Een kat die schade opgelopen heeft is ineens van iemand omdat er wat verhaald kan worden, maar een kat die schade veroorzaakt is meestal van niemand. En dan denk ik bv aan de (helaas overleden) kat van iemand hier op het forum. Heel triest maar die deuk in de auto moet iemand zelf betalen, net zoals de dierenartsrekening van die herder die laatst onder een auto kwam toen hij achter een loslopende kat aan zat.

En wat dacht je van de rekening van het Staffje van een forummer die door een kat gepakt werd en met een beschadigd netvlies naar de da moest. Dat vond ik echt een gruwelijk verhaal, en dan is idd de eigenaar van de kat nergens te bekennen.[/quote]

Dat is mijn hond die nog altijd een litteken heeft ik heb toen ook flink wat moeten betalen (wat zij mij uiteraard dubbel en dwars waard is). Hond was ook aangelijnd en deed niets en een loslopende kamikaze kat viel haar aan.
Nu is zij veranderd in een kattenmoordenaar. Ik weet eerlijk gezegd niet of ik enige kosten zou betalen als zij iets zou doen. Zij loopt aan de lijn en ik ben erbij, dat kun je van de kat niet zeggen.
Katten mogen trouwens niet loslopen, het wordt misschien gedoogd maar het mag niet.[/quote]


De mijne nu ook( de herder die onder auto kwam) ...hij zag net weer de bewuste kat ( die zat voor mijn deur toen ik naar buitenliep) tyson werd gék!!
hij had een voetbal in zn bek en die schudde hij ineen keihard heen en weer en grommen....dacht zeker dat ie de kat had
en die moest dood!

ben erachter van wie de andere kat is die hier steeds in tuin zit..netjes naar eigenaar gegaan...en die zegt ja ik ga mijn kat niet binnen houden...als je hond hem pakt is het de kat zn eigen schuld...had ie maar niet in je tuin moeten lopen
lekker makkelijk he...net baby in huis dus daaaag kat
maar goed ik kan nu mijn eigen hond niet lekker in de tuin laten.....zou niet graag willen dat ie een kat pakt

lieke schreef:Ik vind de reacties van sommigen hier echt stuitend. Ben je als hondeneigenaar alleen maar hondenliefhebber? Alle andere dieren zijn dan gewoon wegwerpartikelen? Onder het motto: tja, jammer dan, had het beestje maar niet mogen zonnen in de struiken. Risico van het feit dat het geboren is als kat.

Tjonge, wat een dierenliefhebbers hier. En dan worden er allemaal rare vergelijkingen gemaakt. Ja, soms valt een kat een hond aan. Maar meestal is het andersom, worden katten opgejaagd/aangevallen/doodgebeten door honden. Katteneigenaren kunnen dan net zo goed zeggen dat alle honden schuldig zijn aan het gedrag van de enkeling. In dit geval is het natuurlijk geen opzet geweest maar er is wél een slachtoffer gevallen. Een oud katje is dood omdat een (aangelijnde) hond het heeft gebeten. Dan is het niet meer dan fatsoenlijk om tenminste aan te bieden de helft van de da-rekening te betalen. Zonder te lopen mieren over wiens 'schuld' het nou is. Want ik kan me zo voorstellen dat de eigenaar van dit 17-jarige beestje veel verdriet heeft. Het is verdorie geen koelkast maar een levend wezen. En dan mag je juridisch niet aansprakelijk zijn, moreel wel degelijk. Want jouw hond heeft een ander huisdier gedood en dat mag je je wel degelijk aantrekken. En niet afdoen met een opmerking van 'nou dan had die eigenaar de kat maar binnen moeten houden'. Of haal je een gratis kitten bij een boerderij. Walgelijk.

Wat heeft dierenliefde met geld te maken in eens.????

caira schreef:Dat wordt empatisch vermogen genoemd en ik was me er al van bewust dat sommigen hier dat niet meegekregen hebben.

En dan heb jij het over fatsoen

lieke schreef:Ik vind de reacties van sommigen hier echt stuitend. Ben je als hondeneigenaar alleen maar hondenliefhebber? Alle andere dieren zijn dan gewoon wegwerpartikelen? Onder het motto: tja, jammer dan, had het beestje maar niet mogen zonnen in de struiken. Risico van het feit dat het geboren is als kat.

Tjonge, wat een dierenliefhebbers hier. En dan worden er allemaal rare vergelijkingen gemaakt. Ja, soms valt een kat een hond aan. Maar meestal is het andersom, worden katten opgejaagd/aangevallen/doodgebeten door honden. Katteneigenaren kunnen dan net zo goed zeggen dat alle honden schuldig zijn aan het gedrag van de enkeling. In dit geval is het natuurlijk geen opzet geweest maar er is wél een slachtoffer gevallen. Een oud katje is dood omdat een (aangelijnde) hond het heeft gebeten. Dan is het niet meer dan fatsoenlijk om tenminste aan te bieden de helft van de da-rekening te betalen. Zonder te lopen mieren over wiens 'schuld' het nou is. Want ik kan me zo voorstellen dat de eigenaar van dit 17-jarige beestje veel verdriet heeft. Het is verdorie geen koelkast maar een levend wezen. En dan mag je juridisch niet aansprakelijk zijn, moreel wel degelijk. Want jouw hond heeft een ander huisdier gedood en dat mag je je wel degelijk aantrekken. En niet afdoen met een opmerking van 'nou dan had die eigenaar de kat maar binnen moeten houden'. Of haal je een gratis kitten bij een boerderij. Walgelijk.

Ik heb meer katten dan honden en ik hou ze dus wel in de eigen tuin. Ik vind het dan ook echt vreselijk voor de kat dat het gebeurt maar minder voor de baas die had dat kunnen voorkomen namelijk.

Tamara. schreef:

caira schreef:Dat wordt empatisch vermogen genoemd en ik was me er al van bewust dat sommigen hier dat niet meegekregen hebben.

En dan heb jij het over fatsoen

Snap ik ook niet.
Ben een dieren vriend maar kan niet bij ieder dier gaan staan snotteren en overlopen van empatisch vermogen.
Jammer dat hij dood is maar met 17 jaar oud had dat ook niet lang meer geduurd zonder die hond.

lieke schreef:Ik vind de reacties van sommigen hier echt stuitend. Ben je als hondeneigenaar alleen maar hondenliefhebber? Alle andere dieren zijn dan gewoon wegwerpartikelen? Onder het motto: tja, jammer dan, had het beestje maar niet mogen zonnen in de struiken. Risico van het feit dat het geboren is als kat.

Tjonge, wat een dierenliefhebbers hier. En dan worden er allemaal rare vergelijkingen gemaakt. Ja, soms valt een kat een hond aan. Maar meestal is het andersom, worden katten opgejaagd/aangevallen/doodgebeten door honden. Katteneigenaren kunnen dan net zo goed zeggen dat alle honden schuldig zijn aan het gedrag van de enkeling. In dit geval is het natuurlijk geen opzet geweest maar er is wél een slachtoffer gevallen. Een oud katje is dood omdat een (aangelijnde) hond het heeft gebeten. Dan is het niet meer dan fatsoenlijk om tenminste aan te bieden de helft van de da-rekening te betalen. Zonder te lopen mieren over wiens 'schuld' het nou is. Want ik kan me zo voorstellen dat de eigenaar van dit 17-jarige beestje veel verdriet heeft. Het is verdorie geen koelkast maar een levend wezen. En dan mag je juridisch niet aansprakelijk zijn, moreel wel degelijk. Want jouw hond heeft een ander huisdier gedood en dat mag je je wel degelijk aantrekken. En niet afdoen met een opmerking van 'nou dan had die eigenaar de kat maar binnen moeten houden'. Of haal je een gratis kitten bij een boerderij. Walgelijk.

Je bent alleen een dierenliefhebber als je meteen met geld staat te zwaaien? Dat het een vervelende samenloop van omstandigheden is en het wel heel verdrietig en sneu vinden is niet voldoende?
Maar de eigenaar/oppas van de kat staat wel meteen aan de deur om over geld te zeuren en niet eens om als volwassen mensen het hele vervelende incident te bespreken. dat vind ik ook niet fatsoenlijk. Als at namelijk niet zou gebeuren, zou ik best in het gesprek kunnen zeggen van zullen we de rekening delen o.i.d. maar niet in eerste instantie.

Mijn katten komen ook niet buiten, laatst heeft wel een hond een aantal van mijn kippen uitgemoord, tsja ook daar hing geen briefje bij terwijl de kippen WEL op eigen terrein liepen en de hond los heeft moeten lopen om ze te grijpen. Maar ja het zijn maar kippen he....

Ik vind het schokkend om te lezen dat zo veel mensen het kennelijk normaal vinden als hun dier een ander dier vermoordt...

Tamara. schreef:

caira schreef:Dat wordt empatisch vermogen genoemd en ik was me er al van bewust dat sommigen hier dat niet meegekregen hebben.

En dan heb jij het over fatsoen

Nou inderdaad

lieke schreef: Risico van het feit dat het geboren is als kat.

:

Vooropgesteld dat ik t afschuwelijk zou vinden, (en dat ik zelfs in mijn raskeuze nadrukkelijk voor allemandsvriendjes gekozen heb) is dit niet t risico van t geboren worden als kat, maar t risico van geboren worden als loslopende kat. De eigenaar heeft daar nogal wat verantwoording in. En ja, ik snap heel goed dat een eigenaar dit risico neemt, maar desondanks is dit wel een bewust genomen risico. Die verantwoording ligt wel op de allereerste plaats bij de eigenaar.

caira schreef: Ik vind het schokkend om te lezen dat zo veel mensen het kennelijk normaal vinden als hun dier een ander dier vermoordt...

Wie zegt dat het normaal is dan? Het kan gebeuren, dat weet je als katten eigenaar ook. De kat kan ook overreden worden, ontvoerd, mishandeld en vermoord.

Tamara. schreef:Je bent alleen een dierenliefhebber als je meteen met geld staat te zwaaien? Dat het een vervelende samenloop van omstandigheden is en het wel heel verdrietig en sneu vinden is niet voldoende?
Maar de eigenaar/oppas van de kat staat wel meteen aan de deur om over geld te zeuren en niet eens om als volwassen mensen het hele vervelende incident te bespreken. dat vind ik ook niet fatsoenlijk. Als at namelijk niet zou gebeuren, zou ik best in het gesprek kunnen zeggen van zullen we de rekening delen o.i.d. maar niet in eerste instantie.

Tja, ik denk daar anders over. Ik ben niet fatsoenlijk wanneer een ander dat eerst is. Ik probeer altijd fatsoenlijk te zijn, zelfs al is de tegenpartij dat niet.
Zoals ik al eerder aangaf, heb ik aangeboden om de (gehele) da-rekening te betalen van het arme pupje dat Cody in mijn tuin heeft gegrepen. Ondanks het feit dat ik geen erg goede band heb met deze buren (zachtjes uitgedrukt) en het feit dat de buren niet hebben opgelet en het diertje aan hun kant van onze gezamenlijke schutting kon doorkruipen.
Natuurlijk ben ik dat niet verplicht. Juridisch gezien hebben ze geen poot om op te staan als ze zoiets zouden eisen (hebben ze overigens ook niet gedaan). Maar ik voelde me moreel verplicht. Het was nl. MIJN hond die een onschuldig pupje probeerde te mollen. En als dat zou betekenen dat ik hiermee 'schuld zou bekennen', zo zij het.
En natuurlijk vergoed geld niets, maar het zou in ieder geval betekenen dat ik de materiële schade zou vergoeden, al kan ik de emotionele schade nooit vergoeden.

Vind het eigenlijk nogal grove nalatigheid van de eigenaren van de kat. Beestje dat al zo flink op leeftijd is, zomaar los laten lopen, dat is denk ik vragen om problemen, in alle opzichten. Nou mag iedereen die keuze voor zichzelf maken, maar ik vind dat je dan niet aansprakelijk bent voor de schade als je hond zo'n bejaarde kat dan grijpt. Ja een bosje bloemen en wat medeleven, prima! Maar gemaakte dierenartskosten? Nee. Ik snap ook dat gestuiter van veel mensen niet, als je een situatie hebt met 2 honden, waarvan een hond die vast is, de hond die losloopt in een wijk grijpt, dan krijg je ook niks vergoed, dan moet je je hond maar niet loslaten waar het niet mag, bij een aangelijnde hond. Dat is toch een simpele en duidelijke regel.
Daarnaast is het in geen enkel opzicht te vergelijken met een kind.

Valerie schreef:

caira schreef: Ik vind het schokkend om te lezen dat zo veel mensen het kennelijk normaal vinden als hun dier een ander dier vermoordt...

Wie zegt dat het normaal is dan? Het kan gebeuren, dat weet je als katten eigenaar ook. De kat kan ook overreden worden, ontvoerd, mishandeld en vermoord.

Als je je kat buiten los laat lopen, accepteer je in mijn ogen ook de daarbij horende risico's.

Maar als het mijn hond was geweest die aangelijnd een kat had gepakt, zou ik me erg schuldig voelen. En dus zeker een deel van, of de hele rekening uit eigen zak betalen. Ik ga dan geen trammelant schoppen met de eigenaar.

Ik zou die mensen dan wel de tip geven om bij een eventuele volgende kat, de tuin goed af te zetten, of de kat binnen te houden.

Anne&Taar schreef:

lieke schreef: Risico van het feit dat het geboren is als kat.

:

Vooropgesteld dat ik t afschuwelijk zou vinden, (en dat ik zelfs in mijn raskeuze nadrukkelijk voor allemandsvriendjes gekozen heb) is dit niet t risico van t geboren worden als kat, maar t risico van geboren worden als loslopende kat. De eigenaar heeft daar nogal wat verantwoording in. En ja, ik snap heel goed dat een eigenaar dit risico neemt, maar desondanks is dit wel een bewust genomen risico. Die verantwoording ligt wel op de allereerste plaats bij de eigenaar.

Mij gaat het er om dat er hier mensen zijn die schouderophalend voorbij gaan aan het feit dat het dier is gegrepen. OMDAT het een kat is. De omstandigheden erom heen doen er niet toe. Die kat kan er ook niets aan doen, die is het slachtoffer. Daar word ik naar van.

lieke schreef:

Anne&Taar schreef:

lieke schreef: Risico van het feit dat het geboren is als kat.

:

Vooropgesteld dat ik t afschuwelijk zou vinden, (en dat ik zelfs in mijn raskeuze nadrukkelijk voor allemandsvriendjes gekozen heb) is dit niet t risico van t geboren worden als kat, maar t risico van geboren worden als loslopende kat. De eigenaar heeft daar nogal wat verantwoording in. En ja, ik snap heel goed dat een eigenaar dit risico neemt, maar desondanks is dit wel een bewust genomen risico. Die verantwoording ligt wel op de allereerste plaats bij de eigenaar.

Mij gaat het er om dat er hier mensen zijn die schouderophalend voorbij gaan aan het feit dat het dier is gegrepen. OMDAT het een kat is. De omstandigheden erom heen doen er niet toe. Die kat kan er ook niets aan doen, die is het slachtoffer. Daar word ik naar van.

die kat is ook het slachtoffer als hij bij mij onder mijn auto loopt....
alle auto's maar schadevergoedingen laten betalen dan? kom nou toch... ja het is vervelend, maar het risico wat je loopt als je kat zonder toezicht buiten hebt lopen.
Wil je dat niet, moet je je kat bij je houden.

lieke schreef: Zoals ik al eerder aangaf, heb ik aangeboden om de (gehele) da-rekening te betalen van het arme pupje dat Cody in mijn tuin heeft gegrepen. Ondanks het feit dat ik geen erg goede band heb met deze buren (zachtjes uitgedrukt) en het feit dat de buren niet hebben opgelet en het diertje aan hun kant van onze gezamenlijke schutting kon doorkruipen.
Natuurlijk ben ik dat niet verplicht. Juridisch gezien hebben ze geen poot om op te staan als ze zoiets zouden eisen (hebben ze overigens ook niet gedaan). Maar ik voelde me moreel verplicht. Het was nl. MIJN hond die een onschuldig pupje probeerde te mollen. En als dat zou betekenen dat ik hiermee 'schuld zou bekennen', zo zij het.
En natuurlijk vergoed geld niets, maar het zou in ieder geval betekenen dat ik de materiële schade zou vergoeden, al kan ik de emotionele schade nooit vergoeden.

Die situatie is toch absoluut niet te vergeliken. Zou jij ook de schade vergoeden als de buren t hondje bewust over de tuin gezet hadden om eens lekker te spelen? De katten-eigenaar heeft bewust het risico genomen hun bejaarde kat buiten te laten lopen.

Daar gaat het toch niet om? Het gaat erom wat zij als persoon zou doen. Niet om te zeggen hoe iemand anders zou handelen?

Laat ik voorop stellen dat ik het niet normaal vind dat mijn hond een kat vermoord. (ik weet ook heel goed waar het gedrag van mijn hond vandaan komt, ik bedank daar nogmaals de kat van de buren voor ) Maar het veranderd niets aan de situatie. Wij kunnen ons zelf in de ogen kijken, dat wij dit niet express hebben gedaan. Ik vind het alleen moeilijk omdat ik niet weet of ik een deel van de dierenarts wil betalen.

lieke schreef: Mij gaat het er om dat er hier mensen zijn die schouderophalend voorbij gaan aan het feit dat het dier is gegrepen. OMDAT het een kat is. De omstandigheden erom heen doen er niet toe. Die kat kan er ook niets aan doen, die is het slachtoffer. Daar word ik naar van.

Ondanks dat ik het best snap dat mensen aangeven niet te willen betalen, kun je mij hiervan hopelijk echt niet beschuldigen.
Het echte kwaad is al geschied, en ik ben het met je eens dat de kat het absolute slachtoffer is, maar de kat zelf kan je niets meer bieden helaas...

meissielief schreef:Laat ik voorop stellen dat ik het niet normaal vind dat mijn hond een kat vermoord. (ik weet ook heel goed waar het gedrag van mijn hond vandaan komt, ik bedank daar nogmaals de kat van de buren voor ) Maar het veranderd niets aan de situatie. Wij kunnen ons zelf in de ogen kijken, dat wij dit niet express hebben gedaan.

Het ging in mijn betoog ook niet over jou persoonlijk, maar meer in het algemeen op de reacties van sommige andere posters.

Daar gaat het toch niet om? Het gaat erom wat zij als persoon zou doen. Niet om te zeggen hoe iemand anders zou handelen?

Dat dus. Ik kan alleen maar verantwoordelijk zijn voor mijn gedrag. Niet voor dat van een ander.

lieke schreef:Mij gaat het er om dat er hier mensen zijn die schouderophalend voorbij gaan aan het feit dat het dier is gegrepen. OMDAT het een kat is. De omstandigheden erom heen doen er niet toe. Die kat kan er ook niets aan doen, die is het slachtoffer. Daar word ik naar van.

Schouderophalend nog wel Ik vind het toch weer erg bijzonder om te lezen wat mensen er allemaal van maken alleen maar omdat je niet meteen met de flappentap staat te zwaaien. Naar mijn idee heb ik hier namelijk niemand zien schrijven dat het niet onzettend vervelend en sneu is voor de kat en/of eigenaar. Mensen worden meteen weggezet als halve psychopaten zonder emoties, gevoel en empathie.
Ik breng liever mijn welgemeende excuses over dan dat ik mijn schuldgevoel probeer af te kopen, zo kun je het ook zeggen

lieke schreef:

Anne&Taar schreef:

lieke schreef: Risico van het feit dat het geboren is als kat.

:

Vooropgesteld dat ik t afschuwelijk zou vinden, (en dat ik zelfs in mijn raskeuze nadrukkelijk voor allemandsvriendjes gekozen heb) is dit niet t risico van t geboren worden als kat, maar t risico van geboren worden als loslopende kat. De eigenaar heeft daar nogal wat verantwoording in. En ja, ik snap heel goed dat een eigenaar dit risico neemt, maar desondanks is dit wel een bewust genomen risico. Die verantwoording ligt wel op de allereerste plaats bij de eigenaar.

Mij gaat het er om dat er hier mensen zijn die schouderophalend voorbij gaan aan het feit dat het dier is gegrepen. OMDAT het een kat is. De omstandigheden erom heen doen er niet toe. Die kat kan er ook niets aan doen, die is het slachtoffer. Daar word ik naar van.

De kat is inderdaad het slachtoffer.. van de roekeloze eigenaar. Er staat ook een recent topic hier op het forum over een kattenmartelaar die katten vermoord heeft.. Dat kan dus ook gebeuren.

lieke schreef: Dat dus. Ik kan alleen maar verantwoordelijk zijn voor mijn gedrag. Niet voor dat van een ander.

Je bent in mijn ogen verantwoordelijkheid verschuldigd aan de betreffende kat...Maar toch niet automatisch aan de portemonnee van de eigenaar?
Maar goed...Ik had ook betaald, hoor. Had t afschuwelijk gevonden...

lieke schreef:

Tamara. schreef:Je bent alleen een dierenliefhebber als je meteen met geld staat te zwaaien? Dat het een vervelende samenloop van omstandigheden is en het wel heel verdrietig en sneu vinden is niet voldoende?
Maar de eigenaar/oppas van de kat staat wel meteen aan de deur om over geld te zeuren en niet eens om als volwassen mensen het hele vervelende incident te bespreken. dat vind ik ook niet fatsoenlijk. Als at namelijk niet zou gebeuren, zou ik best in het gesprek kunnen zeggen van zullen we de rekening delen o.i.d. maar niet in eerste instantie.

Tja, ik denk daar anders over. Ik ben niet fatsoenlijk wanneer een ander dat eerst is. Ik probeer altijd fatsoenlijk te zijn, zelfs al is de tegenpartij dat niet.
Zoals ik al eerder aangaf, heb ik aangeboden om de (gehele) da-rekening te betalen van het arme pupje dat Cody in mijn tuin heeft gegrepen. Ondanks het feit dat ik geen erg goede band heb met deze buren (zachtjes uitgedrukt) en het feit dat de buren niet hebben opgelet en het diertje aan hun kant van onze gezamenlijke schutting kon doorkruipen.
Natuurlijk ben ik dat niet verplicht. Juridisch gezien hebben ze geen poot om op te staan als ze zoiets zouden eisen (hebben ze overigens ook niet gedaan). Maar ik voelde me moreel verplicht. Het was nl. MIJN hond die een onschuldig pupje probeerde te mollen. En als dat zou betekenen dat ik hiermee 'schuld zou bekennen', zo zij het.
En natuurlijk vergoed geld niets, maar het zou in ieder geval betekenen dat ik de materiële schade zou vergoeden, al kan ik de emotionele schade nooit vergoeden.

Ook al denk jij daar waarschijnlijk heel anders over maar deze situatie vind ik totaal niet te vergelijken met het kat verhaal.