Het HondenForum

Hier in de buurt woont een wat zonderlinge man met een roedeltje honden. Twee gewoon leuke honden, al zijn ze nogal dik en loopt de golden behoorlijk stram. Een zwarte die nogal gemakkelijk uitvalt maar verder niks doet, en een husseltje dat op alles en iedereen rijdt. Die is echt irritant. De man zelf is doof, praten met hem is godsonmogelijk, en hij houdt zijn honden ook niet bij zich.
Hij schreeuwt wel tegen ze, maar dat wordt gevoegelijk genegeerd.

Als hij andere honden tegenkomt roept hij altijd op lage toon terwijl hij zich naar de hond vooroverbuigt: "ZOOO, JOCHIE!".
Veel honden zijn dan ook nogal bang van hem.

Ik heb eens geprobeerd om het gesprek met hem aan te knopen omdat ik hem wou vragen dat niet meer te doen (mijn vorige hond werd er nogal pissig van). Eerst maar eens een vriendelijke opmerking over het weer geprobeerd.
"Mooi weer hè, lekker zo dat zonnetje"
"WAT?"
"MOOI WEER"
"WAT?"
Ik, schreeuwend op de toppen van mijn longen: "MOOI! WEER!" *wijst naar zon*
"OH JA".

Ik heb het ter plekke maar opgegeven en ontwijk de man nu zoveel mogelijk. Is niet altijd even goed mogelijk omdat hij ook op het losloopgebied hier komt én vaak bij het hondenzwemstrand.
Ik merk dat ik hem zowel met meewarigheid als irritatie beschouw.
Meewarigheid omdat echt elke hondenbezitter gruwelijk de pest aan hem heeft, en irritatie omdat zijn honden mijn honden regelmatig lastigvallen en ik dan weer moet ingrijpen. De laatste tijd herkent dat husseltje me, dus op Skadi wordt er niet meer gereden, dat is winst.

Overigens, opmerking terzijde: De eerste en enige keer dat ik Skadi heb zien uitvallen was naar dat husseltje. Ze wist niet zo goed wat ze nou aan dat rijden moest doen, maar vond het duidelijk niet leuk. Toen ik er, me breedmakend, met een boel bombarie op af ging en het mormel wegstuurde keek ze nogal opgelucht. Toen hij het daarna nog een keer probeerde snauwde ze. Gemeend. Toen was het afgelopen met dat gezeik en ging hij andere honden (waaronder pups ) lastig vallen en berijden.

Hier hebben we Martin Gaus ( zo wordt ie genoemd hier ), een vreselijk irritante betweterige man, enkele jaren liep ie met een kompleet verknipte gigantische rottweilerreu...Toen mijn eerste hond Laddie nog een pup was kende ik hem nog niet zo goed en stond met hem te praten in het park waar ik met Lad liep.. Lad stond geheel des pups aan wat takjes te kauwen, MG vertelde mij dat ik dat absoluut niet moest toestaan want daar werd ie ziek van! Vervolgens trapt ie zo mijn pup in zn buik!!! En in een reflex heb ik hem tegen zn schenen geschopt en gezegd dat ie van MIJN hond af moest blijven Vanaf dat moment ontloop ik hem...Ik hoorde al dat ie nu een nieuwe hond heeft, een grote bruine, net zo eng als die rottweiler....zie ik hem vandeweek lopen, een Boerboel die aan een heel kort, opgetrokken lijntje mee gesleurd wordt Arm dier....

Verder loopt hier een oude meneer met een even oude collie die altijd een flesje in zijn bek heeft, ze zijn altijd blij en een hecht stel.

Dan hebben we nog Sam en zn papa hahahha, Sam is een Bullmastiff en samen met zn baas wandelen ze uren door de wijk, gaan samen een ijsje halen bij de snackbar en Sam is gewoon kompleet verliefd op zijn baas, prachtig stel om te zien..

Dan hebben we nog een stelletje, hij heel klein en iel, zij heeeeel groot en grof, een klein speels, knettergek, maar erg goed luisterend Russeltje, hebben altijd dikke lol met zn allen.

Een mevrouw en meneer met een kudde Cavaliertjes, altijd aan de lijn en met zn tweeen laten ze die hondjes altijd kirrend uit..

Maar ik denk dat ik toch wel de grootste mafkees ben die er rondloopt whahahah, drie van die magere dingen aan de lijn, die altijd op hun achterpoten rondhupsend over heggen kijken als ze een hondje spotten, en een klein harig ding dat altijd debiel rondjes raced

Hilly45 schreef:Nou, geen rare kostgangers, maar wel kostgangers, die ieder opvalt. Er loopt nl. een tweeling door de stad Groningen, echt een identieke tweeling, twee zussen. Leeftijd is 70+ Dezelfde haarklipjes in het haar, alles, maar dan ook alles is hetzelfde aan ze. Gister zag ik ze; zelfs de sokken in de sandalen waren bij beide op dezelfde manier afgezakt. Het enige waar ze er maar 1 van hebben is de boodschappentas, want die dragen ze altijd tussen ze in. Ze doen meende ik, nog vrijwilligerswerk voor mensen, die niet meer zelf boodschappen kunnen doen. Ieder, die de tweeling ziet, moet gewoon naar ze kijken. De 1e keer dat ik ze zag, ben ik gewoon van mijn fiets afgestapt, het was gewoon 'te bijzonder'. Ik hoop dat ze nog heel lang in elkaars gezelschap mogen vertoeven.

Die ken ik. Hennie en Wienie zijn dat. Doen idd voor heel veel mensen boodschappen, lopen al 50 jaar met het zendingsbusje en worden op handen gedragen bij hen in de kerk

Charlotte* schreef:Welke wijk woon jij?? Heb een tijd een Spike mee gehad met mijn uitlaatdienst die redelijk voldoet aan jou beschrijving.

De Maten, kan dat?

Die tweelingdames heb ik ook wel eens gezien ja, die wonen achter mijn schoonmoeder. Aandoenlijk gezicht vind ik het.

Ja mooi he?
Ze zijn zwakbegaafd en zien er uit als overjarige 12-jarigen....
Maar ze zijn op hun eenvoudige manier heel bijzonder.
(Woon nu in Rotterdam, maar ben Groninger)

Ik heb er ook nog 2
Een mevrouw van flinke leeftijd, woont in een appartement wat aan een woonzorgcentrum zit. Klein iel vrouwtje, ze heeft een golden op flinke leeftijd. Deze mevrouw loopt dan met haar hond het losloopgebied in (wat aan de overkant van de weg ligt). Vind dat zo schattig, die golden komt boven haar heupen uit. En vorige keer was ze gaan wandelen, was ze hem kwijt geraakt, was hij bij haar voor haar huisdeur gaan liggen, hij had geen zin meer. Toch wel sneu want zij was gaan zoeken.

En 2 mensen waar ik me gruwelijk aan erger. Het zijn man en vrouw lopen altijd apart met de hond. Dus over de vrouw met kinderwagen en hond of man met kinderwagen en hond. Deze mensen lopen dan in het losloopgebied met kinderwagen. Ze hebben een staffxbullterrier kruising. En ze zijn ALTIJD aan het telefoneren. Letten nooit op hun hond en lopen gewoon zonder te kijken en maar te aan die stomme telefoon. Ik heb ze serieus nog nooooit zonder die telefoon aan hun oor zien lopen. En die hond is nou niet de liefste, dominant ding wat maar gaat beuken en lomp doen naar alle honden. Dus ook de wat kleine hondjes. Diesel vind hem ook niet leuk, als ik hun al ontwaar aan die stomme telefoon loop ik om. Heb geen zin in die stomme hond.

Twee huizen verderop woont een zeer bekende/aparte dorpsbewoner bijna de hele dorpsgemeenschap kent hem bij zijn "scheldnaam". Voorheen had hij de kleine dwergpincher die zichzelf uitliet, sommigen kennen haar nog wel van de foto's. Tegenwoordig heeft hij een ieniminie dwergkees, gekregen van een fokker. Beestje had hele slechte vacht maar dat zou écht goedkomen, ze is nog half kaal. Maar hoe het komt komt het, het diertje is gek van hem en hij van haar
Apart is ie wel, en regelmatig stond de politie weer voor de deur als hij weer eens ruzie had gehad met zijn "vriend" of hoorde je weer hulpgeroep. Als het te erg werd werd meestal wel de politie maar weer gebeld . Ik heb ook eens een briefje in de deur had gekregen van de overburen dat er iets uit mijn tuin was ontvreemd (overbuurjongetje had het zien gebeuren) en ik ontwaarde dat mijn fluitende vogeltjes foetsie waren, wist ik direct wie dat had gedaan :M: verbolgen sprak ik hem aan "mijn vogeltjes zijn gejat! Als ik erachter kom wie het gedaan heeft! " toen kreeg ik zijn vogeltjes op een stokkie. Dag later kwam hij me vertellen dat hij ze had gevonden in de bosjes, hadden vast die rotkinderen gedaan Het is een aparte maar levert vaak wel hilarische momenten op

Verderop woont een man met een oude flatcoat, hij is wat moeilijk te omschrijven. Ziet er wat slonzig uit, had voorheen 2 flatcoats en een vriendin in een rolstoel. Hij spreekt altijd wel en heel beleefd. In korte zinnen, en wat aarzelend. Het is een hele zachte man. paar jaar geleden met kerst sprak hij me ook aan. "dag mevrouw, hoe gaat het?" "mijn vriendin is dood".
het overrompelde me even, want hoe moet je reageren. Het kwam er ook zo plomp uit, geen echte emotie gewoon de monotone wat zachte manier van praten die ik van hem gewend was. Later ging zijn ene hond dood en nu loopt hij met die ene nog te wandelen, het is een vriendelijke man maar een beetje wereldvreemd en apart, het zijn ook niet echt gesprekken die hij voert. Een paar zinnen en dan loopt hij weer door. Ik vind hem wel heel bijzonder op een goede manier bedoel ik dat dan.

Vroeger kwam ik altijd een vreselijk stel tegen met een dobermann en een keeshond die zonder uitzondering altijd los liepen. Die honden waren allebei heel lief eigenlijk, ook naar onze golden retriever toe, maar ik vond het altijd afschuwelijk om hen tegen te komen omdat de baasjes altijd zo tegen hun honden tekeer gingen.
In plaats van ze gewoon even aan de lijn te doen wanneer iemand met een andere hond langs liep, wouden die mensen dat hun honden gingen zitten en wachten tot jij met je hond gepasseerd was. Omdat dat er indrukwekkender uitziet waarschijnlijk? Maar ze zeiden nooit gewoon "Zit en blijf." of zoiets maar gingen zodra ze me zagen aankomen onmiddelijk krijsen en dreigen tegen de honden met echte schunnige taal: "EN JE GAAT GODVERDOMME BLIJVEN ZITTEN OF IK SCHOP JE IN JE KLOTEN!!! BLIJVEN ZITTEN! RISKEER HET JE VERDOMME NIET OM TE BEWEGEN OF IK HEB JE VAST!!"
De man tegen de dobermann de vrouw tegen de keeshond. Altijd met "godverdomme" en het kloten-dreigement erbij.
Die mensen even dag zeggen was er dus ook niet bij omdat ze ononderbroken tegen hun honden zaten te roepen.
Tot mijn verbazing zagen die honden er toch altijd vrolijk en ontspannen uit, helemaal niet onderdanig kruiperig of zo. Ik veronderstel dat ze inmiddels immuun waren geworden voor dat constante gebrul?
Die dobermann kon zich soms niet bedwingen omdat ie dolgraag wou snuffelen met ons teefje, maar kreeg dan effectief een keiharde schop, "gelukkig" niet in zijn kloten maar tegen zijn dij.
Ik maakte altijd dat ik zo vlug mogelijk langs was...

fes/lou schreef:

Hilly45 schreef:Nou, geen rare kostgangers, maar wel kostgangers, die ieder opvalt. Er loopt nl. een tweeling door de stad Groningen, echt een identieke tweeling, twee zussen. Leeftijd is 70+ Dezelfde haarklipjes in het haar, alles, maar dan ook alles is hetzelfde aan ze. Gister zag ik ze; zelfs de sokken in de sandalen waren bij beide op dezelfde manier afgezakt. Het enige waar ze er maar 1 van hebben is de boodschappentas, want die dragen ze altijd tussen ze in. Ze doen meende ik, nog vrijwilligerswerk voor mensen, die niet meer zelf boodschappen kunnen doen. Ieder, die de tweeling ziet, moet gewoon naar ze kijken. De 1e keer dat ik ze zag, ben ik gewoon van mijn fiets afgestapt, het was gewoon 'te bijzonder'. Ik hoop dat ze nog heel lang in elkaars gezelschap mogen vertoeven.

Die ken ik. Hennie en Wienie zijn dat. Doen idd voor heel veel mensen boodschappen, lopen al 50 jaar met het zendingsbusje en worden op handen gedragen bij hen in de kerk

Wat leuk dat je ze kent, nu ik die namen lees, denk ik inderdaad 'ja, dat zijn ze'............. Ze doen enorm veel voor andere mensen. Zitten ook altijd buiten de winkel met kassabonnetjes en geld te redeneren enz., w.s. omdat ze het elders dan weer moeten overhandigen ofzo. Ze lopen ook altijd. Ik heb ze nog nooit op een fiets gezien. Soms praat ik even met ze als de gelegenheid zich voordoet. Echt een pracht tweeling.

Hilly45 schreef:

fes/lou schreef:

Hilly45 schreef:Nou, geen rare kostgangers, maar wel kostgangers, die ieder opvalt. Er loopt nl. een tweeling door de stad Groningen, echt een identieke tweeling, twee zussen. Leeftijd is 70+ Dezelfde haarklipjes in het haar, alles, maar dan ook alles is hetzelfde aan ze. Gister zag ik ze; zelfs de sokken in de sandalen waren bij beide op dezelfde manier afgezakt. Het enige waar ze er maar 1 van hebben is de boodschappentas, want die dragen ze altijd tussen ze in. Ze doen meende ik, nog vrijwilligerswerk voor mensen, die niet meer zelf boodschappen kunnen doen. Ieder, die de tweeling ziet, moet gewoon naar ze kijken. De 1e keer dat ik ze zag, ben ik gewoon van mijn fiets afgestapt, het was gewoon 'te bijzonder'. Ik hoop dat ze nog heel lang in elkaars gezelschap mogen vertoeven.

Die ken ik. Hennie en Wienie zijn dat. Doen idd voor heel veel mensen boodschappen, lopen al 50 jaar met het zendingsbusje en worden op handen gedragen bij hen in de kerk

Wat leuk dat je ze kent, nu ik die namen lees, denk ik inderdaad 'ja, dat zijn ze'............. Ze doen enorm veel voor andere mensen. Zitten ook altijd buiten de winkel met kassabonnetjes en geld te redeneren enz., w.s. omdat ze het elders dan weer moeten overhandigen ofzo. Ze lopen ook altijd. Ik heb ze nog nooit op een fiets gezien. Soms praat ik even met ze als de gelegenheid zich voordoet. Echt een pracht tweeling.

Ohhh volgens mij is dit dan die tweeling?


Geweldig stel dit!

Yep, mooie mensen heeft God dr van gemaakt
Heel aandoenlijk en heel waardevol in al hun eenvoud

Nanna schreef:Maar dat ver-schrik-ke-lij-ke stemgeluid van haar drives me up the wall. Half krijsend en erg blikkerig, ik krijg er een acute migraine van.

Nou , kan ik me voorstellen. Kent ze geen Nederlands?

Oh wij hebben hier zo'n mevrouw in de straat.. Haar hond is inmiddels overleden trouwens. Ze had een xherder, een oudje, een SCHAT
van een dier voor alles en iedereen, maar mevrouw vond het nodig om echt áltijd als ze iemand zag die haar richting op keek de hond
te slaan met de riem of met stem op zijn kop te geven. Dier heeft voor zover ik hem heb gezien nooit één stap fout gedaan, het sloeg
echt totaal nergens op. Ze heeft na zijn overlijden (gelukkig?) geen nieuwe hond genomen.

Dan hebben we hier ook nog een stel met kinderen die een Labrador hebben. Dier is doodsbang voor voornamelijk die man. Hond moet
precies naast de voet lopen, half metertje naar achteren en hij wordt gestraft, half metertje naar voren en hij wordt gestraft.. Is hij
ergens bang voor? Wordt hij gestraft.. Vind hij iets leuk? Wordt hij gestraft.. Doet hij niet precies wat baasje wil? Wordt hij gestraft..
Soms een schop, of d.m.v. slaan, of er wordt tegen hem geschreeuwd... Ik heb nog nooit zo'n trieste Labrador zien lopen en heb echt
intens medelijden met dat dier.

Maar goed, wij zullen met onze 'rare kale hondjes' en in totaal nu 6 (7) honden ook wel gezien worden als idioten, geen idee haha.

Linx schreef:Dan hebben we hier ook nog een stel met kinderen die een Labrador hebben. Dier is doodsbang voor voornamelijk die man. .

Ja die vent vat Cesar Millan iets te letterlijk op ofzo Heb het beest al eens een schop in z'n gezicht zien krijgen..
En als dat zoontje er mee aan het spelen is mag het in de riem bijten etc. En dan 's avonds met papa krijgt hij weer op z'n donder.. arm beest

Eerst maar even gekeken of ik in het rijtje stond...
Laatst kwam er een kindje naar me toe, hondjes aaien, die zei; mijn vader zegt dat je een kwaaie bent maar je bent heel aardig die man wou zijn pittbull met mijn hondjes laten spelen, het moest, grrr

Amy schreef:..
En als dat zoontje er mee aan het spelen is mag het in de riem bijten etc.

Voor zover het beestje überhaupt al durft te spelen ja. Echt heel sneu!

blondie schreef:Twee huizen verderop woont een zeer bekende/aparte dorpsbewoner bijna de hele dorpsgemeenschap kent hem bij zijn "scheldnaam". Voorheen had hij de kleine dwergpincher die zichzelf uitliet, sommigen kennen haar nog wel van de foto's. Tegenwoordig heeft hij een ieniminie dwergkees, gekregen van een fokker. Beestje had hele slechte vacht maar dat zou écht goedkomen, ze is nog half kaal. Maar hoe het komt komt het, het diertje is gek van hem en hij van haar
Apart is ie wel, en regelmatig stond de politie weer voor de deur als hij weer eens ruzie had gehad met zijn "vriend" of hoorde je weer hulpgeroep. Als het te erg werd werd meestal wel de politie maar weer gebeld . Ik heb ook eens een briefje in de deur had gekregen van de overburen dat er iets uit mijn tuin was ontvreemd (overbuurjongetje had het zien gebeuren) en ik ontwaarde dat mijn fluitende vogeltjes foetsie waren, wist ik direct wie dat had gedaan :M: verbolgen sprak ik hem aan "mijn vogeltjes zijn gejat! Als ik erachter kom wie het gedaan heeft! " toen kreeg ik zijn vogeltjes op een stokkie. Dag later kwam hij me vertellen dat hij ze had gevonden in de bosjes, hadden vast die rotkinderen gedaan Het is een aparte maar levert vaak wel hilarische momenten op

Verderop woont een man met een oude flatcoat, hij is wat moeilijk te omschrijven. Ziet er wat slonzig uit, had voorheen 2 flatcoats en een vriendin in een rolstoel. Hij spreekt altijd wel en heel beleefd. In korte zinnen, en wat aarzelend. Het is een hele zachte man. paar jaar geleden met kerst sprak hij me ook aan. "dag mevrouw, hoe gaat het?" "mijn vriendin is dood".
het overrompelde me even, want hoe moet je reageren. Het kwam er ook zo plomp uit, geen echte emotie gewoon de monotone wat zachte manier van praten die ik van hem gewend was. Later ging zijn ene hond dood en nu loopt hij met die ene nog te wandelen, het is een vriendelijke man maar een beetje wereldvreemd en apart, het zijn ook niet echt gesprekken die hij voert. Een paar zinnen en dan loopt hij weer door. Ik vind hem wel heel bijzonder op een goede manier bedoel ik dat dan.

haha Cor!!
En Nel,woont die nog daar?
Die man met de flatjes ken ik ook maar heb hem al een tijd niet gezien.
Wij hebben een dame in de wijk wonen,loopt met een jr en die loopt ook hele verhalen te vertellen (tegen zichzelf of tegen hondje is me nog niet duidelijk)
Er was ook een meneer die op zijn fiets tegen iedereen die hij tegenkwam wat zei,aan mij vroeg hij altijd of die honden moesten plassen,of ze wel van mij waren,kind wel van mij was,of ie het niet koud had enz,hij schijnt ook wel eens aan iemand gevraagd te hebben of ze getrouwd was en of de sex goed was Daarna hebben we hem heel lang niet meer gezien,en nu heb ik hem ook al een tijd niet meer gezien.

En wat aandoenlijke figuren ook wel,oude meneer met swiffer aan de riem,eerst strompelde hij nog langs het kantje,toen zag ik zijn zoon de hond uitlaten,daarna meneer met de rollator en toen weer een tijdje zoon,nu in de scootmobiel,hond en baasje vinden het heerlijk,en ik ook voor hun

We hebben er een nieuwe bij... Sinds kort komen we 's avonds regelmatig een mevrouw (althans, daar houden we t op) in een scootmobiel met 2 maltezers tegen.
Op zich geen probleem, waren het niet dat de hondjes aan de flex zitten, en ontzettend tekeergaan tegen andere honden. als ik dat stel dan moet passeren, hou ik keurig de mijne kort. Zij dus niet. Roept alleen wat morrend:"Kom nou jongens, niet doen, kom es hier!" Maar doet ook geen poging om die lijnen 'binnen te halen'. En als je dan gepasseerd bent houdt ze nog wel een kwartier een heel verhaal tegen die hondjes...

Verder hebben we wel een 'dorpsgek', die was ook ooit bij man bijt hond te zien, wat ik erg sneu vond... De man op zich is in de 50, beetje sjofel gekleed en klinkt altijd dronken. Nou heeft hij ook een drankprobleem (/gehad, geen idee hoe het er nu voor staat), maar dat hij zo praat, komt omdat hij vroeger toen hij een jaar of 5 was, is aangereden door een auto en zwaar hersenletsel heeft opgelopen.
Toen die lui van Man bijt hond hier waren, werd er in de dorpskroeg gevraagd of we ook aparte mensen in t dorp hadden wonen, en toen gaven ze het adres van die man. Zijn moeder (waar hij nog altijd bij woonde) was een tijdje daarvoor net overleden, maar hij kon daar blijven wonen en redde zich wel redelijk. Toen die lui met hun camera's binnenkwamen, was ie dus net aan het douchen, waardoor ie poedeltjenaakt door het beeld sjokte...
Op den duur maakten ook veel mensen misbruik van hem, want dan logeerde er ineens een 'vriend' bij hem, die zijn garage nodig had om zn 'verhuisspullen' in op te bergen. Wat allemaal gejatte spullen bleken te zijn... Maar dan werd die man gewoon afgekocht met wat drank en klaar was het.
Momenteel gaat het redelijk met hem geloof ik. Ik kwam hem vandaag nog tegen in een ander dorp vlakbij, in het centrum. "Goh, ook even in de stad?" "Joa, joa, eem boodschapjes doun he?" (Ik met veelbetekenende blik): "jaja, boodschapjes he?" Hij grijnzen. "Jaaaa..." "Zorg je wel dat je weer heelhuids thuiskomt?" "Jahoor, goa gwoon met de bus."
Nog geen 10 minuten later liep ie naar het busstation, met 2 volle tassen van de mitra.

Ach, wat lief, die tweeling

Hier fietst sinds een maand of wat een man met twee border collies. Het zit als een Romeinse legionair kaarsrecht op zijn fiets, kin fier vooruit gestoken, en hij brult met een kopstem zo vreselijk hard tegen zijn honden dat je ruim de tijd hebt om achter de bosjes weg te duiken