Het HondenForum

Oh wat een zorgen ...sterkte....hopenlijk geen botkanker...

Kaya is 5 januari 9 jaar geworden en tja voor een Rottweiler is het dan wel een beetje bekeken.
Ze kunnen ouder worden hoor, haar moeder is 12,5 jaar geworden, maar dat is wel een uitzondering.

Bedankt allemaal en tja, we kunnen niets anders doen dan afwachten nu (of allerlei extremen te voorschijn toveren, zoals biopten
en dergelijke, maar daar pest je haar op dit moment alleen maar mee). Dus we wachten af.

Caro. schreef:Kaya is 5 januari 9 jaar geworden en tja voor een Rottweiler is het dan wel een beetje bekeken.
Ze kunnen ouder worden hoor, haar moeder is 12,5 jaar geworden, maar dat is wel een uitzondering.

Bedankt allemaal en tja, we kunnen niets anders doen dan afwachten nu (of allerlei extremen te voorschijn toveren, zoals biopten
en dergelijke, maar daar pest je haar op dit moment alleen maar mee). Dus we wachten af.

Ok, 9 jaar mmnn ook niet stokoud maar gezien het ras
Ik heb ook vrienden die altijd rottweilers hebben en de verschillen in bereikte leeftijd zijn soms zo enorm (en die van mijn ex was haar hele leven te dik en werd 14)
Voor jullie hoop ik dat jullie nog flink wat reservetijd gegund is, op een acceptabele manier

Bah, nog geen zekerheid.
Ik ga duimen dat het in ieder geval geen botkanker is Misschien nog andere supplementen proberen om de artrosevorming tegen te gaan en de pijn wat te verzachten ? Sommigen op het forum hebben daar wel goede ervaringen mee.

Getver Caro, dat zijn geen leuke berichten

Wat het ook mag zijn, klote is het beide
Veel sterkte met je meisje!

Het is gewoon artrose hoor! Kom op geen kanker....

Hoe loopt ze nu, nu de DA eraan gezeten heeft? En foto zonder roesje?

Ik vind d'r vandaag wat beter lopen, maar haar poot trilt erg.
Ze mankt natuurlijk nog als een gek, maar minder erg dan gister.

Foto zonder roesje, hele brave meid is ze geweest

Caro. schreef:Ik vind d'r vandaag wat beter lopen, maar haar poot trilt erg.
Ze mankt natuurlijk nog als een gek, maar minder erg dan gister.

Foto zonder roesje, hele brave meid is ze geweest

Goed zo, braaf kind!

Ik hoop dat het "maar" de artrose is. Mocht het idd artrose zijn is het dan ineens zo verergert? Of zit het nu op een hele pijnlijke plek?

Demi schreef:

Caro. schreef:Ik vind d'r vandaag wat beter lopen, maar haar poot trilt erg.
Ze mankt natuurlijk nog als een gek, maar minder erg dan gister.

Foto zonder roesje, hele brave meid is ze geweest

Goed zo, braaf kind!

Ik hoop dat het "maar" de artrose is. Mocht het idd artrose zijn is het dan ineens zo verergert? Of zit het nu op een hele pijnlijke plek?

Nee, het zat altijd al in de elleboog (en schouder weet ik niet), maar dat verergerd naarmate je ouder wordt en wordt dus pijnlijker.
Maar het kan ook zijn, dat ze zich toch verzwikt heeft en het nu allemaal met elkaar erg opspeelt. Is het puur de artrose, dan is de prognose natuurlijk ook zwaar beroerd, want het zit overal.
Er is per ongeluk ook een foto gemaakt van haar linker elleboog en daar zit net zoveel artrose. Dus haar voorpoten zijn eigenlijk gewoon aan gort, maar op zich wisten we dat en was het meer de vraag hoe lang ze ermee kon doen.
De vraag is dan of de ontstekingremmende pijnstilling nog uitkomst kan bieden.

Ik wil geen zeikerd zijn.... maar jemig, ontdek ik net een bult naast haar neus in de bovenkant van haar lip.
Het doet zeer, ze vindt het niet fijn als ik eraan voel. Ik heb aan de binnenkant van haar lip gevoelt en kan er net nog bij richting haar neus en dat is dus een harde bult. Hopelijk is het een ontstoken talgklier ofzo, maar als ik naar haar kijk, dan lijkt het net of die kant helemaal een beetje dik is langs haar neus.
Ik zie het net pas, misschien was het er eerder ook niet, ik weet het niet. Ook maar in de gaten houden, volgens mij staat het niet in verband met haar gebit, want het is niet haar tandvlees.

Ontsteking? Misschien wil ze daarom ook niet op een botje kluiven, omdat het zeer doet. Kaya toch

He verdorie. Ik ga hier ook duimen dat het gewoon verergerde artrose is.

Demi schreef:Ontsteking? Misschien wil ze daarom ook niet op een botje kluiven, omdat het zeer doet. Kaya toch

Maar het zit niet bij haar gebit: als je helemaal hoog richting de neus de lip beetpakt, dan voel je tussen je vinger en de buitenkant de bobbel zitten. Dus niet in het tandvlees of bovenaan het tandvlees, maar echt hoog in d'r lip net naast de neus.
En als ik zo kijk naar haar, lijkt het helemaal wat verdikt daar bij haar neus, maar het kan ook puur door het bultje komen.

Nou ja, alles is nu afwachten en ik kan wel stressen, maar daar schieten we ook niets mee op. Ik zie een bultje en denk meteen dat er overal kanker zit Tijd voor een frisse neus te halen

Caro. schreef:

Demi schreef:Ontsteking? Misschien wil ze daarom ook niet op een botje kluiven, omdat het zeer doet. Kaya toch

Maar het zit niet bij haar gebit: als je helemaal hoog richting de neus de lip beetpakt, dan voel je tussen je vinger en de buitenkant de bobbel zitten. Dus niet in het tandvlees of bovenaan het tandvlees, maar echt hoog in d'r lip net naast de neus.
En als ik zo kijk naar haar, lijkt het helemaal wat verdikt daar bij haar neus, maar het kan ook puur door het bultje komen.

Nou ja, alles is nu afwachten en ik kan wel stressen, maar daar schieten we ook niets mee op. Ik zie een bultje en denk meteen dat er overal kanker zit Tijd voor een frisse neus te halen

Ja dat gevoel ken ik. Ik ontdekte bij Cujo een bult, 2 dagen later zat ik bij de DA met 5 bulten En dan idd de doemscenario's, Rottweiler, kanker nou ja ik weet precies wat je denkt
Snap nu wat je bedoelt met waar de bult zit. Hoop maar op vet of een talgklier oid

Ik kan me je zorgen zo goed voorstellen.
Maar... oude honden krijgen - gelukkig - ook heel vaak onschuldige bultjes. Ik heb het laatste half jaar twee keer met onze Bill bij de da gezeten met angst en beven. Een keer ging het om een talgklier-hyperplasie en de laatste keer ging het om een vetbult.
Nogmaals sterkte voor Kaya en ook voor jou!

Sterkte voor Kaya en voor jou

Dank jullie wel
En ik hoop het ook dat het met pijnmedicatie toch nog een tijdje gaat. Begin van de avond leek ze zo ineens een oude hond, een grijs snoetje, suf liggend op de banken en de lichtjes waren niet in haar ogen. In kon wel janken
Toen ben ik met haar naar buiten gegaan en ineens leefde ze op, pakte een stokje en stond te kijken 'gooien vrouwtje'! haha, even niet Kaatje
Thuis pakte ze haar speeltje op en begon er wild mee te schudden :N: owww fuck, dat slapen is niks, maar dit mag ze even niet doen natuurlijk.

Maar ik was natuurlijk wel heel blij en hoe dat kan veranderen bij haar ook in een half uurtje tijd: zo is ze niks waard en zo ineens waren haar ogen weer aan het stralen.
Dus afijn, hernieuwde moed en die houden we even vast en vandaag liep ze echt wat minder beroerd. Zelfs na al het getrek aan haar poot vanmorgen. Beide is slecht, maar als ik moet kiezen, dan de artrose graag en dat de pijnstilling haar nog even tijd geeft om vrolijk te zijn.

Wat een zorgen!
Sterkte voor jou en je lieve meid.

Wat een zorgen allemaal...

Bah, dat is geen fijn nieuws, maar ik hoop op het minst slechte. Toch zou ik wel aandringen op verder onderzoek. Bij Belle bleek pas bij de biopt hoeveel pijn ze moest hebben (er bleek bloed in haar gewricht te zitten) en dat terwijl ze niet eens heel vaak mankte en ook niet heel erg. Op de foto's was bij Belle eigenlijk nauwelijks iets te zien.
Het nemen van de biopt ging heel snel en Belle heeft er nauwelijks iets van gevoeld.
Achteraf voelde ik me echt rot dat ik haar zo lang met pijn had laten lopen en wilde ik dat ik eerder mijn gevoel had gevolgd en sterker had aangedrongen op meer onderzoek.
Sterkte met alles, ik weet hoe die angst en onzekerheid voelt.

Ik snap je gedachtengang Marjolein, maar het is dus mogelijk dat ze toch iets verzwikt heeft en hierdoor alles nu erg opspeelt.
Kaya heeft ook een nierprobleem en voor een biopt moet ze onder narcose. Iets wat een enorme aanslag op haar nieren zou betekenen (mede omdat ze vorig jaar al 2 keer onder narcose moest voor haar gebit).
Mocht ze zo enorm blijven manken, dan zal er uiteraard verder gekeken worden, maar de stap 'biopt' vind ik na 5 dagen manken voor nu te ver gaan. De dierenarts was dat eigenlijk volkomen met me eens en heeft het alleen voorgelegd aan me als mogelijke optie.
Daarbij, misschien klink het heel hard en rot, maar mocht het botkanker zijn of iets anders vreselijks, dan zullen er geen grote ingrepen bij Kaya plaats gaan vinden... ze heeft ook HD en dus 2 voorpoten vol artrose. Een mogelijkheid tot amputatie is hiermee volledig van de baan.
Dus als het zoiets ernstigs zou zijn, dan doen we exact hetzelfde als nu: haar van dag tot dag bekijken en gaat het niet meer, dan zullen we haar laten gaan.

Belle hoefde niet onder narcose voor de biopt. Maar ik begrijp ook jouw terughoudendheid. Ik hoop maar dat het inderdaad een verzwikking blijkt en dat Kaya straks gewoon weer wat beter gaat lopen en nog een hele tijd bij je mag zijn.

lees het nu pas, wat een narigheid

wat een zorgen om Kaya,
sterkte

Wat een zorgen om je meisje...

Zo, nou.... Kaya d'r koppie doet het in ieder geval weer :N:
De lichtjes in haar ogen zijn terug, en haar wil is zo sterk dat ze nu weer door de pijn heen probeert te gaan: ze mocht even los vandaag, want alhoewel ze meestal rustig loopt, had ik haar voor de zekerheid toch aan de lijn, maar ze nam ineens een sprint richting een stok.
D'r wil overtreft d'r rotte poten weer en dus moeten we voor nu in ieder geval haar indimmen.
Nu ze iets minder beroerd loopt, vallen de volgende problemen op:
- bij opstart enorme mankheid, ze zakt door haar schouder heen met haar lijf en als ze een minuut of 5 gelopen heeft, gaat het iets beter (mankt ze nog steeds, maar niet zo enorm als bij de opstart).
- naar voor strekken is een probleem: loopt ze langzaam, dan loopt ze beter, loopt ze snel, dan strek ze de poot meer naar voren en loopt ze beduidend meer mank. Daarnaast kan ze zich ook niet uitrekken en ligt ze schuin, zodat ze haar poot niet hoeft te strekken.

Afijn, het blijft allemaal afwachten hoe lang ze het met deze poten nog gaat redden, maar heel voorzichtig lijkt het erop alsof haar spirit terrein aan het winnen is (overigens wel op de maximale dosis pijnstilling).
Ik loop een aantal keer per dag een kleine 30 minuten met haar, dat is uiteraard geen 30 minuten tempo, dat is een afstand van zo'n 10 á 15 minuten, waar we dan een half uur over doen. Zo kan ze rustig lopen, blijft wel in beweging en ze snuffelt maar wat af voor de afleiding.

Hè getsie Caro, wat een zorgen om je meisje. Sterkte

Jasses wat een zorgen om je meisje