Het HondenForum

Ik ben in de 6 jaar dat ik Sara heb gelukkig nog nooit zo ziek geweest dat ik niet kon wandelen met haar.
Maar mocht dat voorkomen zal ik toch moeten doorbikkelen, heb ook zo niemand in de buurt die het van me over kan nemen.
En dan maar even gewoon naar de overkant van de straat voor p&p en weer naar binnen, is dan even niet anders.

Mijn man , is die er niet kleine poep en plas rondjes zelf en anders de tuin

Allereerst beterschap!!!!!!

Als ik goed ziek ben, gebeurt gelukkig niet vaak, maar vorig jaar echt griep gehad wat me 1 week uit de running heeft geholpen, dan moet ik toch mijn werk bellen. De collega's vroegen toen meteen wanneer moeten we ze uitlaten? Het werk is vijf minuutjes van mijn huis en ze vinden het geen probleem (zelfs wel leuk). Superlief!!

Gewoon tanden op elkaar en door bikkelen, helaas is er hier 1 die door niemand anders uit gelaten kan worden ach en dan loopt de rest ook maar mee. Wel echt ieniemienie stukjes, even plassen en poepen en weer naar huis onder de wol.

ik moet toch zelf, of ff een dagje in de tuin ↲
ik heb nou ook niet de honden om 'zomaar' ff mee te geven. ↲
Zelfs mijn 'makkelijke' honden zijn zo makkelijk nog niet

Martijn schreef:Dagopvang inderdaad of als ik daar geen zin in heb gewoon een paar dagen pech met alleen hele korte pisrondjes.

Ik doe wat ik kan maar wat ik niet kan doe ik ook doodleuk niet.

dat dus

Ik zal toch zelf moeten, ben single. Maar vind het vaak ook wel even lekker, de frisse lucht in.
De rondjes zijn wel wat korter, of ze gaan maar een keertje de tuin in. Pak soms ook wel even de auto en rij dan 5 minuten verderop, waar ze even los kunnen lopen. Of de fiets als ik weinig energie heb.
Als het een paar dagen langer duurt, dan bel ik de uitlaatservice waar ze toch 1x per week mee gaan. Meestal kunnen ze wel mee. Ze moeten wel hun energie kwijt.
En ik kan in noodgevallen ook nog een vriendin bellen.

Maar voor de eerste paar dagen maak ik me niet zo druk om de honden, ze passen zich maar aan. Maak het daarna wel weer goed.

Afgelopen zomer was ik flink ziek. Heb Boris 2 dagen gewoon uitgelaten (wel kortere rondjes en vooral stil staan en wat balletjes gooien zodat hij toch moe werd). Later zijn mijn ouders een keer in de avond langsgekomen en die hebben Boris toen dik 2 uur uitgelaten.

Ik schakel de uitlaatservice in als (we) ziek zijn, verrekte handig dan.

mijn man of kinderen en ze kunnnen ook wel in nood een paar dagen zonder lange wandeling.

ik heb 1 iemand in de buurt die ze overdag uit zou kunnen laten. Maar die vraag ik alleen bij echte noodgevallen. Anders laat Jos ze uit voor hij na het werk gaat. Dan overdag in de tuin en als Jos thuis is kan hij het weer doen.

Ze hebben het maar te doen met de tuin, ik ga niemand anders lastig vallen daarvoor.
Die paar daagjes niet wandelen is niet het einde van de wereld.

ziek of niet maar ik probeer toch de ochtendwandeling te doen, dan neem ik de wagen en rij naar een groot veld waar ze 1 uur rondlopen en beetje jagen en ikzelf kan dan op bankje rusten, of op men gemakje wat rondlopen, komt geen kat daar dus moet niet echt opletten, heb eens op krukken gelopen en mocht niet echt op mijn been steunen maar wel autorijden en ook toen met 3 honden elke dag naar dat veldje 14 dagen achter elkaar

als ik echt heel ziek ben en alleen de ochendwandeling lukt gaat mijn man met kenji na werk nog buiten en de andere 2 laat ik even in de tuin spelen (man wil niet met 3 honden wandelen)

ik heb een vriendin die normaal altijd wel wil gaan wandelen als ik ziek ben, doe dit voor haar ook maar ze werkt nu 12 uur per dag en daarom vraag ik het niet meer

een dag uitstellen kan ik niet over mijn hart krijgen, dan voel ik me zo schudlig, zeker met kenji, die moet zijn 2 uur per dag halen anders is die onuitstaanbaar

aan de buren kan ik het niet vragen

Nope.. Was van de week aardig ziek maar moest toch echt zelf lopen

Mijn ouders wonen 2 straten verderop, die vangen de honden ook op als ik aan het werk ben.

Verder heb ik een tuin van gras waar ze het prima in kunnen doen en ook even in kunnen uitrazen met een balletje o.i.d.

Ik heb een lekker ruime achterplaats dus in geval van nood kunnen ze altijd daar uitgelaten worden, alleen kwestie van de deur ff open doen voor ze

Wij hebben het geluk dat we met 5 hier thuis zijn, dus de kans is niet erg groot dat niemand kan lopen.
Mocht dat wel zo zijn, dan gaat Bo met de buurvrouw, een vriendin van mijn moeder of mijn oma ofzo mee. Bo is eigenlijk erg makkelijk. Het eerste stukje stribbelt ze tegen met iemand anders, maar als ze ons huis niet meer ziet is ze eigenlijk voor iedereen handelbaar.

Als het echt nood is dan heb ik iemand achter de hand die een 4x4 in het weiland zou kunnen rijden, stilstaan en de honden aan een 50 meterlijn aan de trekhaak kan zetten. Lopend vertrouw ik eigenlijk weinig mensen om zomaar de honden aan mee te geven. Kort plasmoment kan een vriendin doen. Zou het zo zijn dat het er naar uitziet dat ik echt niet snel opknap en er verder niemand thuis zou zijn dan zou ik ze naar het pension laten brengen, die vertrouw ik met mijn honden en kan ik met een gerust hart herstellen.

Mijn vader werkt gelukkig niet meer en is eigenlijk altijd thuis, dus het ochtend rondje pers ik er zelf wel uit en dan vraag ik mijn vader voor de andere 2 en dan doe ik de laatste plas ronde zelf weer, mijn partner is doordeweeks nooit thuis dus daar heb ik weinig aan.
Als ik flink ziek ben hebben de honden dat wel door en nemen ze genoegen met iets minder... mijn vader is ze ook een keer allebei komen halen en bracht ze s''avonds dan weer terug.

Ik had heel lang niemand om met de honden te lopen als ik ziek was. Ik ben gelukkig zelden ziek. De laatste keer heb ik 3x op een dag met koorts en al mezelf naar buiten gehesen en al bibberend een klein rondje gelopen van 10 minuten voor poepen en plassen. Verder hadden de honden dan echt even pech, mochten evt extra in de tuin maar geen echte wandeling. Voor Ragyo had ik nog wel wat kunnen regelen met een buurvrouw maar Kiba kon ik aan niemand meegeven. Als ik echt een been had gebroken oid en niet had kunnen lopen, dan hadden ze in pension gemoeten (of in ieder geval Kiba).
Als ik nu ziek zou zijn zou ik mijn vriend vragen, die kan ook met Kiba wandelen.

Ik ben ook alleen en heb weleens trillend op mijn benen en met 39-40 graden in de ochtend de honden uitgelaten om vervolgens thuis in bed te stappen.En dat een keer of 5 per dag.
Maar toen ik een paar maanden echt niets kon heb ik vrienden en bekenden ingeschakeld en ook weleens een uitlaatservice.

miekmiek schreef:ik kan niet ziek zijn. niet alleen voor de honden maar ook met de kinderen. wanneer het echt niet meer zou kunnen zou rob wel een dagje thuiswerken.

nouja dat dus eigenlijk ook.
Ookal ben ik ziek, de kinderen zullen toch naar school moeten e.d.

Mijn ouders wonen achter ons, mijn vader werkt niet meer en gaat nu al geregeld met mij mee wandelen in het bos. Als ik ziek ben kunnen ze gewoon met hem mee voor een lange losloopwandeling. San laat ze dan gewoon uit voor hij gaat werken en als hij terugkomt.
Kan mijn vader een keer niet dan maar een dagje minder wandelen. Al denk ik wel dat ik dan nog iemand kan vinden die ze even buiten laat. Maar dan wel netjes aan de riem.

Toch maar zelf even een stukje lopen
Ik had onlangs een paar weken een peesontsteking in m'n voet, heel pijnlijk, maar heb toch m'n rondjes gelopen. Minder dan anders, maar toch.
Als het écht niet gaat kan ik altijd een beroep doen op een vriendin hier in de buurt, maar dat hoefde tot nu toe gelukkig nog niet.
En Eebie zou ook wel een dagje in de tuin kunnen p&p'en als het moet.

Budkes schreef:Gewoon tanden op elkaar en door bikkelen

Dit dus! Dat moest ik ook toen de kinders klein waren, ik een varende ex had en geen familie in de buurt. Een paar weken geleden had ik iets te pakken waardoor ik veel moest overgeven. Dus tijdens het wandelen maar af en toe met het hoofd in de struiken, het koude zweet afvegen en weer verder

Dan doet mijn vriend het, wel alleen gewone rondjes want het bos oid gaat ie echt niet in maar dat geeft niet voor de paar dagen.
In de bijna 8 jaar dat wij Knoeppie hebben is het 1x voorgekomen dat ik koorts had en mijn bed echt niet uit kon en hij met een hernia zat en Knoeppie niet houden kon, toen heeft ze in de tuin geplast en de buurman heeft een rondje met haar gelopen

Als ik ziek ben, dan laat ik ze vooral in de tuin. Klein rondje doe ik ook nog. De grote ronde doet mijn vriend dan en anders kan ik mijn schoonmoeder vragen om dat te doen. Gelukkig komt het bijna nooit voor.

Inge O schreef:

Zoek stok! schreef:

Irisz schreef:
Dat kun je op de dag zelf gewoon nog bellen? Dat is wel ideaal zeg.

Absoluut ideaal. Voor mijn hondjes hebben ze altijd wel ergens plek.

ik heb nog niet het hele topic gelezen dus misschien zeg je dat al ergens, maar dan moet je ze toch alsnog gewoon zelf brengen en dat duurt toch langer (en is gevaarlijker, in het verkeer) dan een kort rondje?

Evt. zou mijn vriend ze dan voor zijn werk kunnen brengen en na het werk op kunnen halen (of evt. mijn moeder). Maar dan moet de opvang wel echt hier in de buurt zitten.

Martijn schreef:Dat doorbikkelen klinkt leuk maar toch zie ik mezelf niet met bruine stroompjes uit mijn broek door het bos stampen.
En met zware griep gaan wandelen pakt meestal ook niet echt vrolijk uit voor de honden.

Precies. Ik heb het dan ook niet over een snotneus of een beetje hoesten. Dan snap ik inderdaad dat je gewoon ff een klein rondje gaat.
Maar afgelopen week heb ik 2 dagen met 39,5 graad in bed geleden, braken, koppijn en zo slap dat ik haast niet op mijn benen kon staan. Toen zat ik toch wel even met een probleem, want wandelen zat er toen echt niet in. Ook geen klein rondje.

Irisz schreef:

Martijn schreef:Dat doorbikkelen klinkt leuk maar toch zie ik mezelf niet met bruine stroompjes uit mijn broek door het bos stampen.
En met zware griep gaan wandelen pakt meestal ook niet echt vrolijk uit voor de honden.

Precies. Ik heb het dan ook niet over een snotneus of een beetje hoesten. Dan snap ik inderdaad dat je gewoon ff een klein rondje gaat.
Maar afgelopen week heb ik 2 dagen met 39,5 graad in bed geleden, braken, koppijn en zo slap dat ik haast niet op mijn benen kon staan. Toen zat ik toch wel even met een probleem, want wandelen zat er toen echt niet in. Ook geen klein rondje.

Ik gooi ze dan 3 keer per dag naar het grasveld aan het eind van de straat. Het is nog maar 2 keer voorgekomen sinds ik honden heb, afkloppen, dat ik echt flink hoge koorts heb gehad gelukkig. En de eerste keer woonde ik nog deels bij mijn ouders, dus die telt niet echt mee. Maar ze zullen dan toch ook echt moeten plassen, dus dan moet ik wel al wankelend 50 meter ofzo lopen. Ik heb Vera dan overigens los, en Saar aan de lijn voel je niet. Dat scheelt ook alweer De laatste keer dat ik zo ziek was (en meteen ook de enige keer dus eigenlijk sinds ik alleen woon met honden) hebben ze het een dag of 5 met alleen dus maar dat grasveld moeten doen..kon er niks beters van maken
Nu zou ik dan overigens wel 1 of 2 mensen kunnen vragen om ze mee te nemen voor iig 1 keer een langere wandeling, gelukkig.