Het HondenForum

Assie schreef:

Woehoe, we have a winner! Vriend ziet deze foto en zegt: gaaf!
Haha, we komen er wel [/quote]

Kijk eens aan! Ik vind het persoonlijk echt prachtige dieren, uiterlijk en innerlijk. Heb in Zweden een keer een gezin gezien met
een GZS, aan de praat geraakt, was een reu van 3 jaar, keek niet om naar andere honden, kinderen konden alles met hem, en ook naar vreemden absoluut niet onvriendelijk, begroette ons niet uitbundig, maar vond alles wel prima. Het is jammer dat je niet zo makkelijk aan een GZS komt.

doet mij maar een herder of doberman of rott .
iig de iet wat Grotere honden waarmee je Ipo of kan speuren bv .

en Vera ja die heb ik per toeval gekregen zogezegd .
een betere hond dan dat kan bijna niet .
vind Speuren/Zoeken geweldig en Ipo word ze ook heel fanatiek van .

oww das ook een "gaaf" hond(je)

Vriendlief houdt van dobers, heeft ze ooit gefokt, ik vind heel veel rassen leuk, ook dobers, dus geen problemen hier

Ach, we hebben nog een aantal jaar en fantaseren kan nooit kwaad. Bedankt voor de tip in ieder geval Aimee, nu weet ik ook iets beter in welke richting ik het moet gaan zoeken.

Nee geen problemen mee we zijn allebeide van de mollossers. Alleen heb ik nog wel wat interesses buiten een mollosser om.
bv een nakerdje of een RR maar goed wij hebben idd de overeenkomst dat hij een hond uit mag zoeken en ik eentje. Maar de ander moet het er wel enigsinds mee eens zijn.
Maar een derde hond komt er hier niet dus we kunnen nog een aantal jaren genieten van ons dynamische duo.

Ik had het veto recht we hadden wel een lijstje opgesteld, die van mij bestond al jaren :N: maar vriend had een labrador op 1 staan. En dat was absoluut niet mijn ras. Hij wilde geen husky en een ridgeback vond hij te groot, dus werd het mijn nr.1 de dalmatier Het leuke is, elmo is maar iets kleiner dan een ridgeback

Assie schreef: Daar zullen we dus een compromis in moeten vinden, een hond die groot is, maar toch ook sociaal. En niet te groot, want hij moet ook lekker mee kunnen sporten.

Als ik dit zo lees, dan denk ik aan een boxer. Voor hem een 'stoere' hond, meestal sociaal, niet al te groot, maar wel hond en je kunt er mee sporten.

Wij hadden het nooit over een hond gehad toen ik opeens met Beau thuiskwam
En ook nooit over een tweede totdat Jeda hier ineens rondliep :N: Met haar was Hans wel degene die de doorslag gaf dat ze bij ons moest komen, wel met de woorden "een derde hond komt er echt niet". Akira is mijn wens geweest maar wel kijkend of een Husky wel in ons gezin past. De eerste ronde doet hij standaard of dat nou met twee kleintjes was of nu een kleintje en een grote en ik ben iedere dag van het bos of het strand. Ik bepaal wel dat er niet geënt wordt en eten omdat ik mij daarin meer verdiept heb. Waar we het beide wel over eens zijn is dat het een herplaatser moet zijn.

Assie schreef:Ach, we hebben nog een aantal jaar en fantaseren kan nooit kwaad. Bedankt voor de tip in ieder geval Aimee, nu weet ik ook iets beter in welke richting ik het moet gaan zoeken.

http://link.marktplaats.nl/395493740" onclick="window.open(this.href);return false;

Hier geen discussie; een hond was mijn wens, ik wilde een herder, en er kwam een herder. Klaar. Daarna pas gingen we samenwonen, en toen wilde ik er een klein, stevig hondje bij, zodat ik beide in bedwang zou kunnen houden. Zo kwam Branco. Nooit discussies over geweest, hij laat me heel vrij.

Ik heb ook altijd gezegd; ''Mag niet van mijn man'' is iets waar ik echt allergisch voor ben. Alles in overleg, absoluut, en ik ben bijzonder gevoelig voor argumenten. Wat hij niet wil, gebeurd heus niet. Maar geen ge-mag-niet... want daar word ik echt spinnijdig van. Ik ben niet volwassen geworden om me vervolgens door een man te laten vertellen wat ik wel en niet moet of mag doen, en dat is dan maar dat. Gewoon overleggen en argumenten geven, dan komen we overal uit.

Gelukkig ben ik zelf ook wel redelijk verder, ik gooi heus niet het hele huis vol met honden... zoals mijn ouders even vreesden, haha. Die hadden ergens verwacht dat ik compleet los zou gaan in mijn dierenliefde. Dat viel dus enorm mee; mijn vogelhobby is ietsje gegroeid, maar niet veel, (en dat mocht ook wel, met zo'n grote voliere... ) en verder is alleen Branco erbij gekomen.

De volgende hond word hoe dan ook een gemakkelijke knuffelhond. Een lieverd. Een sociaal monster. Hoe, wat, waarvandaan, dat zien we wel. Het maakt me niet uit. Asielhond, herplaatser of toch pup, alles is goed, zolang het maar een echte knuffel is.

Mijn vriend zou best wel weer een mechel willen, want die is stapel met Rhodi... maar dat gaat niet door, denk ik. Mecheltjes zijn geweldige honden, absoluut, maar ik wil toch voor relaxed gaan.
Ik heb wel gezegd dat als hij ooit zelf met een hond wil gaan werken, hij gerust een mechel nemen mag, en dat ik dan best bereid ben de verzorging deels op me te nemen. Maar ik kies er niet voor, dus dat moet dan ZIJN hond worden. Als hij dat wil, ga ik akkoord.

Doe ik niet moeilijk over, elk zijn eigen ding en de ander mag er geen last van hebben.
Honden buiten dus, voor mijn part steekt hij daar dan een ganse zoo, hij moet er voor opdraaien Net zoals ik voor mijn eigen honden ga zorgen en het ook niet anders zou willen.

Voor een binnenhond zouden we wel moeten overeen komen en dat wordt wel samen beslist. (lees: ik zeg basenji en hij gaat daar mee akkoord )

Lars had Quasar al, niet mijn type hond. Inmiddels wel. Ik wilde er een hondje bij en dat werd Tsuki, die we samen hebben uitgezocht.
Toen we er een derde bij wilden kwam ik als eerste met de Welsh, Lars dacht dat hij spaniels niet zou zien zitten maar na info te hebben opgezocht leek het hem zeker wel wat.
Inmiddels is hij verknocht aan die rooie en zou hij er zo nog eentje bijnemen terwijl ik nu zoiets heb van; als die witte er niet meer is dan wil ik wel wat robuusters en stoers ervoor terug

Aimee schreef:

Assie schreef:Ach, we hebben nog een aantal jaar en fantaseren kan nooit kwaad. Bedankt voor de tip in ieder geval Aimee, nu weet ik ook iets beter in welke richting ik het moet gaan zoeken.

http://link.marktplaats.nl/395493740" onclick="window.open(this.href);return false;

Zo ver zijn we nog lang niet! En dat pupje is ook helemaal niet schattig en lief

Renske; een boxer trekt mij niet echt. Die zijn me net iets te ADHD.

Inge; ja, hij is echt erg consequent en heeft ook wel een duidelijk, rustig overwicht op de meeste dieren. Maar goed, ik niet, en als ik het meeste moet doen met de hond; dan kan hij nog zo consequent zijn, dat heeft weinig zin

Riesenschnautzer iets voor jullie?

Tja je zult beide wel om elkaar moeten denken natuurlijk. Vriend zag een labrador wel zitten, ik totaal niet. Ik zag een schotse collie langhaar wel zitten, hij totaal niet. Ik kwam met de compromis van een schotse collie korthaar en we namen een border collie

Ik zocht naar een hond die bij ons paste. Vriend houd van wandelen en gek doen met een hond, ik van freubelen en sporten met de hond. Ik ben wel doorslaggevend geweest, maar ik had bijvoorbeeld een dobermann ook leuk gevonden, maar dat is gewoon echt niks voor mijn vriend.

Martijn schreef:

Nanna schreef:

sTefaniA schreef:Meneer wil liefst een boerboel, boxer of een bullmastiff. Tmoet een reu zijn en hij moet lekker groot en stoer zijn. Maar hij wil er niet naar kijken, ik moet alles doen, wandelen, voeren, etc.

Ik vind mannen die image-gewijs een stoere grote hond willen ( "ik ga toch zeker niet met zo'n kuttelikker over straat") bijzonder sneue types.
En al helemáál als ze nog te bedonderd zijn om er een vinger naar uit te steken ook.
Zo'n vent ging hier bij het groot vuil. Of aan het gas.
Ik hou niet zo van mannen die wat te compenseren hebben.

Het kan natuurlijk ook dat hij het gewoon leuker vindt om een robuuste hond te hebben.
Dat kan ik me best voorstellen. Er zijn toch vrouwen die liever een wat grotere hond hebben?
Of is dat ook een psychologisch defect?

Precies; ik wil ooit weer een Tosa reu... Meneer wil weer een Mops Dus als dat toevallig omgekeerd was mijn lief een sneue vent?

dagmar88 schreef:Precies; ik wil ooit weer een Tosa reu... Meneer wil weer een Mops Dus als dat toevallig omgekeerd was mijn lief een sneue vent?

Als groot en imponerend, zonder verder aanduiding, de enige eis is wel

Tietvergrotend

Nanna schreef:

dagmar88 schreef: ik wil ooit weer een Tosa reu... Meneer wil weer een Mops Dus als dat toevallig omgekeerd was mijn lief een sneue vent?

Wel als hij die hond alleen maar wil omdat het stoer en pikverlengend is. Dat geldt overigens ook voor vrouwen
Heeft hij werkelijk liefde voor een ras dan mag ie van mij nog wel een groene olifant

Werkt het omgekeerd ook? Dat mannen met een voorliefde voor kleine hondjes.... euhm, niets te compenseren hebben?

Dat hangt van de watertemperatuur af.

Jaap, heb ik het gemist of heb je al van jullie dilemma verteld betreffende Felix?
Aangenomen dat het er was natuurlijk

Hier geen dilemma trouwens.
Er kwam een leuke juffrouw die een pupje wilde van de allerleukste wetter van de wereld.
Daar ben ik mee getrouwd, had ze die wetter er meteen bij
Dat pupje is er niet gekomen maar ze heeft nu een Rinne Roosje, daar is ze ook blij mee.

Inge O schreef:

sTefaniA schreef:
Hij weet gewoon geen reet van honden Hij denkt dat een hond een hond is, dat heeft een standaard lief karakter en het uiterlijk mag je kiezen. Hij denkt dat dus dat alle honden hetzelfde zijn qua opvoeding en karakter. En als hij dan mag kiezen wil hij er één die er groot en stoer uitziet, want alle honden zijn toch lief en kunnen loslopen en spelen met elkaar? Waarom zou hij dan in godsnaam een lelijke saluki nemen als hij ook een exact dezelfde boerboel kan hebben. Hij snapt dat precies niet, dat zo'n hond een totaal ander temperament heeft. Hij wou onlangs een ambull reu van 6 maanden uit het asiel halen, want hij was zo lief! Over mijn lijk dat ik bij Diesel een ambull reu ga zetten die over een half jaar 50 kilo weegt en mij erachteraan sleept. Want dat gedeelte vergeet hij, ik moet dat beest opvoeden, stront opruimen, voeren, zindelijk maken, etc. Hij denkt dat ie automatisch leuk en lief is. Hij is er bijvoorbeeld ook heilig van overtuigd dat puppies van 8 weken zindelijk zijn. Want zijn hond was dat ook. De fokker moet em zindelijk afleveren. Maar piesen op een krant is niet zindelijk zijn, dat moet je een pup nog leren

:N: je zal zoiets maar als kandidaat pupkoper over de vloer krijgen :N: .

Hij kan er niet aan doen hoor. Bij hem thuis zijn ze echt niet hondvriendelijk. Een hond moet vooral niet in de buurt komen, absoluut niet in huis en vooral niks vuil maken, niet lastig zijn. Hond hoort in de tuin en mag in de garage slapen. Op zondag wordt er een wandeling gedaan. En het is handig dat ie alle restjes opeet. Als je zo opgevoed bent dan is het moeilijk om het even aan het verstand te brengen dat een hond wel degelijk een opvoeding, aandacht nodig heeft. Dat word niet kant en klaar afgeleverd in een bepaalde verpakking die je leuk vind. Ik ben al blij dat ik hem aan zijn verstand gekregen heb dat kvv goed is, wandelen leuk is en dat een hond in huis hoort.

Nanna schreef:

dagmar88 schreef: Werkt het omgekeerd ook? Dat mannen met een voorliefde voor kleine hondjes.... euhm, niets te compenseren hebben?

Slag in de lucht hoor, maar ik denk meestal wel
Of hij moet die dwergtekkel in een dikke vette BMW proppen Dan weer niet
Het luistert nauw.

Zo is dat.
Propt zo'n man bv een Italiaans windhondje in een Jaguar dan wordt het weer een ander verhaal

dagmar88 schreef:

Nanna schreef:

dagmar88 schreef: ik wil ooit weer een Tosa reu... Meneer wil weer een Mops Dus als dat toevallig omgekeerd was mijn lief een sneue vent?

Wel als hij die hond alleen maar wil omdat het stoer en pikverlengend is. Dat geldt overigens ook voor vrouwen
Heeft hij werkelijk liefde voor een ras dan mag ie van mij nog wel een groene olifant

Werkt het omgekeerd ook? Dat mannen met een voorliefde voor kleine hondjes.... euhm, niets te compenseren hebben?

Zullen we het daar maar op houden?

Nanna schreef:

Marie-Josée schreef:Propt zo'n man bv een Italiaans windhondje in een Jaguar dan wordt het weer een ander verhaal

Misschien ook weleens leuk om een topic te openen met welk ras bij welk merk auto hoort

Misschien wel inderdaad. Maar een italiaanse hond hoort wel in een italiaanse auto. Dus in een lamborghini of een ferrari (goed een alfa romeo is ook prima, een fiat wordt toch echt minder)

Domor schreef:

Nanna schreef:

Marie-Josée schreef:Propt zo'n man bv een Italiaans windhondje in een Jaguar dan wordt het weer een ander verhaal

Misschien ook weleens leuk om een topic te openen met welk ras bij welk merk auto hoort

Misschien wel inderdaad. Maar een italiaanse hond hoort wel in een italiaanse auto. Dus in een lamborghini of een ferrari (goed een alfa romeo is ook prima, een fiat wordt toch echt minder)

Oei....wij proppen een Duitser in een Japanner

Marjoleine schreef:Jaap, heb ik het gemist of heb je al van jullie dilemma verteld betreffende Felix?
Aangenomen dat het er was natuurlijk

Hoe bedoel je?
(Mis ik iets? :N: )

Oh oh, zeer slecht.

Ik hoop op een keer op een kruising italiaan x maltezer. Die komt dan ook in een alfa.

Ik wou zeggen dat onze hond lichtelijk verkeerd gereden wordt, kruising schnauzer x maltezer in een alfa. Maar maltezers komen blijkbaar niet uit engeland maar uit een patronaat van Italië. Dus toch gewoon goed gereden. Er is nu eenmaal geen merk dat uit duitsland en italië komt.

bouvierpoedel schreef:

Gollum schreef:Ik ben blij dat ik 4 jaar geleden mijn zin een beetje heb doorgedreven, anders had ik nu met een bouvier gezeten :N:

Als je me zou kennen zou je zeggen gelukkig maar
Poedels vind ik wel leuk

Nanna schreef:

Marie-Josée schreef:Propt zo'n man bv een Italiaans windhondje in een Jaguar dan wordt het weer een ander verhaal

Misschien ook weleens leuk om een topic te openen met welk ras bij welk merk auto hoort

Dan voldoen wij aan de vooroordelen
Amstaff in een (optisch getunede) BMW 320
en een golden in een Ford Focus station

Uiteraard mogen ze liever niet in de bmw vanwege de lederen bekleding dus hebben we een stationwagon aangeschaft