Eigen schuld, dikke ....

[Sas]

Even uit nieuwsgierigheid hoor
Wat is het eigenlijk voor een teckeltje? Lang, kort ruw? Kleur? Grootte?

Heb je intresse ?

[Hanneke2]

sorry, maar ik begrijp niet zo goed hoe dit steeds weer kan gebeuren. je kind is drie jaar schrijf je. nu heb ik ook een kind van drie, maar die weet toch donders goed wanneer hij iets écht niet mag. misschien ben je toch wat te mild in de straffen, want ik denk dat de boodschap niet helemaal overgekomen is. wanneer ik mijn kind een hond zou zien plagen dan grijp ik hem direct (niet al te zachtzinnig) in zijn kladden om hem even heel indringend aan te staren met 'mijn boze oog' en op zéér dreigende toon te zeggen dat dit 'NIET MAG!' Gaat hij daarna alsnog de fout is dan is het hommeles. Dan is hij daar niet vanaf met drie minuutjes op de trap, dan kan hij rekenen op minstens een uur een hele boze mama. En dan is dat maar gemeen en niet pedagogisch verantwoord, als het zorgt dat hij/zij vervolgens van mijn hond afblijft heb ik dat er wel voor over.
Verder zou ik de nadruk leggen op dingen die ze wel mag doen met de hond. Helpen met eten geven of de voerbakken schoonmaken, dat soort dingen; om er een positieve draai aan te geven.

Met het laatste ben ik het eens. Ik denk zelfs dat hoe meer je je dochter nu straft, hoe meer ze een hekel gaat krijgen aan de pup en dat gaat gegarandeerd een keer mis.

Ik zou haar heel veel betrekken bij het 'zorgen' voor de honden, en benadrukken dat ze al zo groot is en zo goed kan helpen. Eten geven, kleedjes uitkloppen, samen wandelen, dat soort dingen. En als de honden effe lekker gaan slapen, iets leuks gaan doen met je dochter wat 'voor mensen is, en niet voor honden', tekenen of puzzelen op je eettafel bijvoorbeeld. Een beetje alsof je er een mensenbaby bij hebt.

edit: Inmiddels alles gelezen, en ik begrijp dat de pup terug gaat naar de fokker, wat ik geen onverstandige beslissing vindt.

[Daya]

Om Marina nog even antwoord te geven: Mijn dochtertje is pas net 3 geworden, dus het duurt nog effe voordat ze naar school gaat.

Natuurlijk heb ik er met mensen in mijn omgeving ook over gepraat, en die vinden dat ik Daya maar weg moet doen en de pup moet houden of allebei weg.
Dan zeg ik dat het niet Daya's schuld was maar de mijne, dat ze misschien de pup wilde beschermen, dat als ze echt kwaad wilde ze mijn dochter wel open had gebeten etc.
Zit ik het nu te vergoeilijken omdat ik zo gek op Daya ben? Zie ik het verkeerd? Klopt het wat ik zeg? Of ben ik langzaam mijn realiteitszin aan het verliezen?
Even los van het geklier van mijn dochter, wat ze overigens niet bij Daya doet, maar alleen even gezien het feit dat Daya in haar voorhoofd heeft gehapt/gebeten. Zit ik nu zo fout dat ik Daya gewoon wil houden?
Tsjeeeee ik weet het effe echt niet meer hoor!

[Brindlecardi]

Hoe lang heb je Daya al eigenlijk?

[Teuntje56]

Ik heb geen idee waarom Daya herplaatst is geworden. Als hier problemen van deze aard waren dan zou ik me achter mijn oren krabben. Anders moet je het volgens mij even laten bezinken.

[Daya]

Maand of 10 nu

[Brindlecardi]

Oke, ja ik zou aankijken hoe het gaat, en ik zou dus sowieso de opvoeding wat gaan aanscherpen, je weet nu dat ze kan happen als ze het er terecht niet mee eens is, en dat is absoluut iets om rekening mee te houden naar je dochter toe. Een hond leert er namelijk ook van, dat aanval op een gegeven moment de remedie is, als kind zomaar in persoonlijke zone komt, en dan heb je zowel voor de hond als voor je kind een probleem. Want dan zit je niet alleen met een flink gebeten kind, maar ook met een hond die aanval als iets standaard gaat zien om dit soort dingen te weren, en dan ben je wel ver van huis.

[Hanneke2]

Om Marina nog even antwoord te geven: Mijn dochtertje is pas net 3 geworden, dus het duurt nog effe voordat ze naar school gaat.

Natuurlijk heb ik er met mensen in mijn omgeving ook over gepraat, en die vinden dat ik Daya maar weg moet doen en de pup moet houden of allebei weg.
Dan zeg ik dat het niet Daya's schuld was maar de mijne, dat ze misschien de pup wilde beschermen, dat als ze echt kwaad wilde ze mijn dochter wel open had gebeten etc.
Zit ik het nu te vergoeilijken omdat ik zo gek op Daya ben? Zie ik het verkeerd? Klopt het wat ik zeg? Of ben ik langzaam mijn realiteitszin aan het verliezen?
Even los van het geklier van mijn dochter, wat ze overigens niet bij Daya doet, maar alleen even gezien het feit dat Daya in haar voorhoofd heeft gehapt/gebeten. Zit ik nu zo fout dat ik Daya gewoon wil houden?
Tsjeeeee ik weet het effe echt niet meer hoor!

Ik denk dat als Daya had gewild, je dochter er veel erger aan toe was geweest. Het was een stressvolle situatie, waarbij je dochter voor de zoveelste keer de vers geadopteerde pup van Daya lastig viel. Mijn hond had ook zeker zo'n (beheerste) knauw gegeven in eenzelfde situatie.

Ik vind het niet klinken als een voorteken van agressie naar je kind, maar ik denk wel dat je iets moet veranderen aan de relatie tussen je hond en je kind en tussen jou en je kind. Daya ziet de afgelopen tijd niet anders dan dat je je kind corrigeert, tot aan vrij hardhandig. Dat soort toestanden moet dus over zijn, je moet denk ik op een andere manier met je dochter omgaan, en ik denk eigenlijk dat als jij en je dochter geen aanvaringen meer hebben, dat je wat positiever gaat opvoeden, die hond vanzelf je goeie gedrag overneemt. Zij heeft 'haar pup' beschermd, maar jij corrigeert de jouwe wel stevig, da's nogal verwarrend, want zo hard zou zij een pup niet aanpakken.

Leuke dingen gaan doen met z'n drieën, en de tips die ik eerder al gaf. Zorg dat je hond en kind dikke vriendjes worden, dat maakt het leven een stuk leuker en meer ontspannen.

[Daya]

Heel verhaal;

Daya heeft totdat ze bij mij kwam met haar moeder geleefd.
Vrouw des huizes werd het allemaal teveel ivm schouders enzo.
Daya zou goed 100% goed met kinderen kunnen, de kleinkinderen kwamen veel over de vloer en ze was overblijfmoeder dan kwamen er kinderen bij haar thuis.
Ik zag dat ze steeds in een kennel zonder kleedje in de bijkeuken ging zitten zodra de vrouw des huizes ook maar enigszins die richting op ging. Alsof ze daar erg vaak zat.
Eenmaal hier was ze als de dood voor mijn dochter.
Om het goed te kunnen beoordelen heb ik een GT bij mij thuis laten komen (waar ik later nog veel kontakt en nog een afspraak mee heb gehad) om het te bekijken.
Volgens de GT Geen agressie, wel spanning. Goed in de gaten houden.
Ik laat dochter dus nooit alleen met de hond, als ik naar boven ga, gaat Daya in de gang of dochter mee naar boven etc.
Langzaam kwam Daya wat los en voelde zich meer op haar gemak en komt nu zelfs vaak voor een knuffel bij mijn dochter.
Ook was ze als de dood voor andere honden; rende er met haar staart tussen haar poten met een grote boog omheen.
Inmiddels speelt ze harstikke leuk met andere honden!
Voor vreemde mannen was ze ook doodsbang, rukte me een keer zowat van mijn fiets van schrik toen een man zich alleen maar omdraaide en goedemiddag zei.
Nu gaat ze zelfs bij vreemde mannen snuffelen en laat zich aanhalen.
Kortom, ik vind dat Daya enorm is opgebloeid en ''gegroeid'' en ik heb het gevoel een hele dikke vette klik met haar te hebben.
Natuurlijk is het vervelend dat het een zenuwelijer is, en vreselijk op mij gericht, maar ik hoop dat daar ook verandering in zal komen met de tijd.
Omdat Daya nooit alleen is geweest, leek het me goed een maatje voor haar erbij te nemen.
Mijn hondenuitlaatster zei ook dat Daya een hele andere hond is als ze Daya samen met een andere hond heeft, dus niet steeds dezelfde maar verschillende.
En zo kwam dus Tommie.
Heel erg lief zo samen....maar ik begin te twijfelen of het daarbij zal blijven.
Het lijkt wel alsof ze jaloers is als wij de pup aanhalen want dan staat ze er tussen.
En ze lijkt ook te doen alsof het HAAR pup is.
Maar of dat echt zo is kan ik niet beoordelen.
Ik geloof dat dat wel zo'n beetje het verhaal is.

[Daya]

Om Marina nog even antwoord te geven: Mijn dochtertje is pas net 3 geworden, dus het duurt nog effe voordat ze naar school gaat.

Natuurlijk heb ik er met mensen in mijn omgeving ook over gepraat, en die vinden dat ik Daya maar weg moet doen en de pup moet houden of allebei weg.
Dan zeg ik dat het niet Daya's schuld was maar de mijne, dat ze misschien de pup wilde beschermen, dat als ze echt kwaad wilde ze mijn dochter wel open had gebeten etc.
Zit ik het nu te vergoeilijken omdat ik zo gek op Daya ben? Zie ik het verkeerd? Klopt het wat ik zeg? Of ben ik langzaam mijn realiteitszin aan het verliezen?
Even los van het geklier van mijn dochter, wat ze overigens niet bij Daya doet, maar alleen even gezien het feit dat Daya in haar voorhoofd heeft gehapt/gebeten. Zit ik nu zo fout dat ik Daya gewoon wil houden?
Tsjeeeee ik weet het effe echt niet meer hoor!

Ik denk dat als Daya had gewild, je dochter er veel erger aan toe was geweest. Het was een stressvolle situatie, waarbij je dochter voor de zoveelste keer de vers geadopteerde pup van Daya lastig viel. Mijn hond had ook zeker zo'n (beheerste) knauw gegeven in eenzelfde situatie.

Ik vind het niet klinken als een voorteken van agressie naar je kind, maar ik denk wel dat je iets moet veranderen aan de relatie tussen je hond en je kind en tussen jou en je kind. Daya ziet de afgelopen tijd niet anders dan dat je je kind corrigeert, tot aan vrij hardhandig. Dat soort toestanden moet dus over zijn, je moet denk ik op een andere manier met je dochter omgaan, en ik denk eigenlijk dat als jij en je dochter geen aanvaringen meer hebben, dat je wat positiever gaat opvoeden, die hond vanzelf je goeie gedrag overneemt. Zij heeft 'haar pup' beschermd, maar jij corrigeert de jouwe wel stevig, da's nogal verwarrend, want zo hard zou zij een pup niet aanpakken.

Leuke dingen gaan doen met z'n drieën, en de tips die ik eerder al gaf. Zorg dat je hond en kind dikke vriendjes worden, dat maakt het leven een stuk leuker en meer ontspannen.

Ik schijn veel te soft te zijn hoor
Maar ik begrijp heel goed wat je bedoelt.
Dankjewel voor alle tips.

[Hanneke2]

Ik denk dat het ook geen heel slim idee is geweest om een pup te nemen. Bij een wat onzekere hond werkt een hond met een 'voorbeeldfunctie' veel beter. Dus in mijn ogen was een heerlijk relaxte volwassen kinder- en mensenvriend wellicht een betere keus geweest.

Maar ik zou voorlopig helemaal niet meer aan een volgende hond denken, eerst de boel stabiel krijgen, en dan pas weer verder kijken.

[Hanneke2]

Ik schijn veel te soft te zijn hoor
Maar ik begrijp heel goed wat je bedoelt.
Dankjewel voor alle tips.

Nee, je bent niet te soft, je bent niet zelfverzekerd genoeg. Ik herken wel het 1 en ander van toen ik zelf nog van die kleine kinders had. De oudste (zoon) was makkelijk, maar mijn dochter ging volgens mij al puberen toen ze 2 was.

Achteraf gezien (na een vreselijke 'echte' puberteit van haar 11e tot haar 17e ofzo) was het heel veel onzekerheid bij haar, en had ik veel meer positief moeten belonen en veel rustiger en duidelijker moeten zijn.

Inmiddels is het kind 19, nog niet helemaal 'af', maar het gaat goed, dus er is hoop voor je eigenwijze 3-jarige.

Geniet er een beetje meer van, zou ik zeggen. En bouw een routine in, geef haar duidelijke verantwoordelijkheden en roep veel vaker hoera in de gloria als ze haar best doet. Echt, ik zou een moord doen als ik mijn stel nog effe als 3-jarige in mijn armen zou kunnen houden. Het zijn nog steeds heerlijke kinderen, maar ze waren zomaar opeens groot en ik mis die kleine frummels.

[Daya]

Phew, moet ik toch even een traantje wegpinken op het hondenforum....


Wat ik graag nog wil vragen is wat nu wel leuke, verantwoorde dingen zijn die mijn dochtertje mag doen met de hond.
Ik laat haar vaak een snoepje geven, maar is dat dan niet juist ranglager-bevestigend?
Ik weet dat een hond een klein kind niet als ranghoger zal zien, ook dat ze dus niet naar de ligplek van de hond moet gaan, dat ze geen eten af moet pakken etc.
Maar een simpel commando geven zoals 'zit' en dan een snoepje geven? Kan dat of niet?
Een balletje weggooien?
Ik maak wel lange wandelingen en dat vindt ze gelukkig leuk.

[Hanneke2]

Phew, moet ik toch even een traantje wegpinken op het hondenforum....

Mutsje.

Wat ik graag nog wil vragen is wat nu wel leuke, verantwoorde dingen zijn die mijn dochtertje mag doen met de hond.
Ik laat haar vaak een snoepje geven, maar is dat dan niet juist ranglager-bevestigend?
Ik weet dat een hond een klein kind niet als ranghoger zal zien, ook dat ze dus niet naar de ligplek van de hond moet gaan, dat ze geen eten af moet pakken etc.
Maar een simpel commando geven zoals 'zit' en dan een snoepje geven? Kan dat of niet?
Een balletje weggooien?
Ik maak wel lange wandelingen en dat vindt ze gelukkig leuk.

Netjes ZIT en snoepies geven lijkt mij prima, als Daya tenminste zacht aanpakt en niet per ongeluk een vingertje meepakt (het verbaast me hoeveel honden je halve klauw mee willen grijpen met dat koekie, bij mij gaat dat koekie dan ook weer weg. )

En ik zou dat op vaste momenten doen en nooit op andere momenten. Dan krijg je een hond die als het goed is kwispelend voor je kind gaat zitten als er een koekie komt, maar niet haar krentenbol jat. Dus bijvoorbeeld na het wandelen, eerst kindlief een snoepje en dan hond een koekie laten geven.

En ja, balletjes gooien, zou ik ook zeker doen, allemaal dingen waarvan dochterlief een stoer klein baasje van wordt en Daya enthousiast van wordt.

[Daya]

Ok, dus die dingen zijn niet ranglager-bevestigend. (is dat wel een woord?)
Ik ga toch ook nog even een afspraakje met mijn GT maken; even de puntjes weer op de i zetten. Al is het maar even voor mijn eigen gevoel.

[Hanneke2]

Ok, dus die dingen zijn niet ranglager-bevestigend. (is dat wel een woord?)
Ik ga toch ook nog even een afspraakje met mijn GT maken; even de puntjes weer op de i zetten. Al is het maar even voor mijn eigen gevoel.

GT is een goed idee, en ik zou het idee van ranglager/hoger effe wegzetten. Het gaat niet om macht, daar is Daya volgens mij ook helemaal niet op uit, het gaat om blij en gezellig en duidelijk.

Ik weet niet waar je woont, maar als het te doen is qua afstand ben je van harte welkom om eens langs te komen. Mijn honden, vooral Lilo, zijn dol op kleine kinders, Jack vindt zo'n grote teef op visite hartstikke leuk en ik heb een leuk losloopgebied om de hoek. Doe anders effe een PB.

[M@scha]

ik vind het superrot voor je dat puplief teruggaat, maar wil even zeggen dat ik vind dat je goed bezig bent!

[Rataplan]

Rottig maar een wijs besluit, zie het niet als falen, je zorgt voor rust in je gezin (roedel ) en dat is voor iedereen beter.
Sterkte!

[blacky]

mijn ervaring is dat je niet teveel spanning erop moet zetten. Samen de hond uitlaten enz. en haar de riem laten vast houden. (jij hebt hem op een plek vast waarvan je kind niet het idee heeft dat je dat doet). Hier was een hond alleen intressant als hij nieuw was. Zoals bij je pup. Het nieuwtje ging er na ongeveer een week af en dan was er wel weer wat anders wat veel aandacht nodig had. Enger vond ik rennende kinderen die per ongeluk op staarten gaan staan enz. Ik vind het jammer dat je de pup moet terug brengen. Maar je voelt zelf het beste aan hoe het gaat ook tussen je twee honden.

[Marina]

Ik vind hoe je alles hier opneemt etc etc heel erg sportief.

Kijk je dochtertje si toch ook een lieverd van je en ze is gewoon nog kind.
En alle kinderen zijn anders net als volwassen en dieren en ook honden.

Ik denk dat je een goed besluit hebt genomen.

En superrr dat je alle reacties zo sportief opneemt. Want het zijn niet altijd leuke reacties wat je krijgt betreft je dochtertje. Daar was ik er ook een van



Kop op je komt er wel.

[Daya]

Dankjulliewel.

Ik heb Tommie's tasje ingepakt en ga zo rijden.

[*Jolanda*]

Heel veel sterkte zometeen!
ik vind het erg dat Tommie weg moet maar vind het een ontzettend wijze beslissing en knap dat je `m gemaakt hebt!

Probeer inderdaad het plezier weer even terug te vinden tussen Daya en je dochter!

[LongFields]

Sterkte! Ik denk dat je echt een heel verstandige beslissing hebt genomen, hoewel het heel moeilijk zal zijn om Tommie straks weer bij de fokker achter te laten en alleen naar huis terug te rijden.

[*Ellen*]

Dankjulliewel.

Ik heb Tommie's tasje ingepakt en ga zo rijden.

Ik vind het zo rot voor je. Je gaat je zo snel hechten aan zo'n mormeltje.
Maar ja het is gewoon niet anders.
Je zal best wat tranen laten, sterkte.

[Teuntje56]

Ik moest echt even een traantje wegpinken bij het zinnetje "ik heb Tommy's tasje ingepakt..." Getver, maar ik denk wel een heel goed besluit. Als ik je verhaal lees over Dayka dan denk ik dat je met hem heel goed bezig bent en jullie samen het ook leuk hebben. Ik persoonlijk zou er geen andere hond naast zetten. Het leek misschien wel zo, maar bij de vorige eigenaar was de situatie geheel anders en leek me hond - baas contact minder intensief als dat ik jou verhaal hoor. En wat al eerder werd gezegd een volwassen hond is anders voor kinderen dan een pup die er als speelgod uit ziet. Nu kan ik wel een aantal dingen noemen die je samen met je dochter en Dayka kunt doen maar er zijn er al een aantal genoemd gedurende het verloop van dit topic en ik denk dat je GT misschien nog meer en betere hinten kan geven. Dus ik zou zeggen, laat gerust een traantje om het afscheid van Tommy, maar wees vooral trots op jezelf!!!!

[Flevo Bordertje]

Moeilijke keuze hoor, maar voor alle partijen het beste denk ik: respect
Mijn hond is als pup bij ons gekomen, mijn dochter was toen 5 en mijn zoon bijna 7. Ook dat vergde veel uitleg en herhaling en vooral steeds opletten en soms afremmen. Met een jonger kindje is het nog moeilijker, lijkt me. Je hebt je best gedaan

[Daya]

Nou, daar ben ik weer na een lange rit naar Duitsland en terug.

Ik ben helemaal niet trots eigenlijk. Voel me zwaar klote en gefaald.
Tommie blijft voorlopig even bij de fokker, hij loopt haar niet in de weg. Kan 'ie even bijkomen van alle indrukken. Ik ben eigenlijk vrij snel weer weggegaan want het was heel raar om dat leuke smoeltje daar achter te laten al weet ik dat hij daar goed zit.
Ik vond het moeilijk, op de terugweg voelde ik me eerst heel rot, en alleen, maar even later voelde ik mijn schouders ontspannen en een ''last'' van me afglijden.
Ik heb zelfs het hele aankoopbedrag terug gekregen, wat ik niet had verwacht maar wel heel erg aardig vind.
Nogmaals mijn petje af voor de fokker.

Ik had Daya toen ik wegging een bot gegeven, bij thuiskomst zag ik dat ze hem had proberen te begraven IN de bank; overal stukjes schuimrubber....die heeft zich dus wel vermaakt

Ik ga nu even bijkomen met een bakkie koffie en dan even uitwaaien hier op het strandje met Daya.

Ik heb de GT gemaild voor een afspraak.

Nou, allemaal SUPER bedankt voor jullie begrip, medeleven, meedenken, lieve berichtjes, de wat strengere berichtjes en alle tips!

[LongFields]

Wandel ze zometeen, even lekker uitwaaien van alle emoties!

Complimenten voor jou trouwens hoor, ik vind dat je heel erg goed omgaat met de kritiek die je hier krijgt. Jij gaat er vast wel komen met Daya, dat kan niet missen!

[flatcoat]

Ik lees nu pas dat Tommie teruggaat naar de fokker (en er zelfs al is), moedige en verstandige beslissing. Hopelijk keert de rust weer snel terug. En moeilijk zul je het er ongetwijfeld mee hebben maar soms kun je dingen wel willen maar kan het gewoon niet.
Lekker gaan uitwaaien!!!!

[blondie]

he wat moeilijk moet dat geweest zijn.. en nog zijn.. het zal stil zijn en wennen.
Succes met je eigen roedeltje nu even de rust er in krijgen. Wat een eerlijke fokker overigens. Maar jij bent ook eerlijk geweest en in contact gebleven met de fokker dat scheelt denk ook.