Het HondenForum

Al die verhalen

Ik ben Jules weleens in huis kwijt, maar dan ligt ze gewoon ergens onder een deken. En ik in paniek overal zoeken..
Buitengesloten nog nooit...heb ook geen tuin

Haha, en ik voel me al een slechte baas als ik een hond een minuut lang buitensluit (schuifpui dichtdoen, en er een minuut later een zielig koppie voor de deur staat zo van "mag ik er ècht niet meer in....")

Meer dan dat is me nooit gebeurd, en ik denk niet dat ik ga slapen met 1 hond minder in huis. Maandag waren we met wat buurmannen hier op de oprit over de bus bezig, en beide dames waren mee naar buiten. Op een gegeven moment ligt Saar dus aan het eind van de oprit lekker in het zonnetje, en Miep ben ik kwijt. Bleek die dus inmiddels gewoon weer naar binnen te zijn gegaan en die lag lekker op de bank.

yamie schreef:

Sita schreef:Vergeet ik nog het ergste te vertellen. Vorige week had ik Rowan in de achterbak gezet om weg te brengen naar de dagopvang en ben niet naar de dagopvang gereden, maar op de automatische piloot gewoon naar mijn werk. En Rowan ligt altijd braaf in de achterbak, dus die kwam pas omhoog toen ik de auto ging parkeren. Maar snel even gemeld dat ik weer even weg was en een uurtje later weer terug was

als je dit hoort, van een moeder of vader, die hun kind zo vergeet, dan is het werkelijk de grootste klootzak/trut enz. die er is, een kind komt natuurlijk niet omhoog en valt dan dus niet op. principe is hier verder hetzelfde...

Gelukkig is het geen kind Die zou je hopelijk ook niet zomaar een ochtend boven opsluiten

Sita schreef:Gelukkig is het geen kind Die zou je hopelijk ook niet zomaar een ochtend boven opsluiten

Of een nacht buiten

Sita schreef:

yamie schreef:

Sita schreef:Vergeet ik nog het ergste te vertellen. Vorige week had ik Rowan in de achterbak gezet om weg te brengen naar de dagopvang en ben niet naar de dagopvang gereden, maar op de automatische piloot gewoon naar mijn werk. En Rowan ligt altijd braaf in de achterbak, dus die kwam pas omhoog toen ik de auto ging parkeren. Maar snel even gemeld dat ik weer even weg was en een uurtje later weer terug was

als je dit hoort, van een moeder of vader, die hun kind zo vergeet, dan is het werkelijk de grootste klootzak/trut enz. die er is, een kind komt natuurlijk niet omhoog en valt dan dus niet op. principe is hier verder hetzelfde...

Gelukkig is het geen kind Die zou je hopelijk ook niet zomaar een ochtend boven opsluiten

ow, dit was geen veroordeling hoor, juist niet... ik snap dat zulke dingen kunnen gebeuren, ik dacht gewoon aan dat verhaal bij het lezen van jou stukje

yamie schreef:
ow, dit was geen veroordeling hoor, juist niet... ik snap dat zulke dingen kunnen gebeuren, ik dacht gewoon aan dat verhaal bij het lezen van jou stukje

Sorry verkeerd gelezen Ik kan mij dus ook heel goed voorstellen dat het je overkomt.

PattyB schreef:

Sita schreef:Gelukkig is het geen kind Die zou je hopelijk ook niet zomaar een ochtend boven opsluiten

Of een nacht buiten

Nou....als die heeeel vervelend is

Luca blaft al als ikaan het stofzuigen ben en hij zelf de tuin in gevlucht is maar ik na hem de deur dicht doe. Dus de kans dat ik hem echt vergeet is vrij klein. Niet zozeer van mijn kant als wel van zijn kant

Het is wel een mooi verhaal Lieke

_Inge_ schreef:

PattyB schreef:

Sita schreef:Gelukkig is het geen kind Die zou je hopelijk ook niet zomaar een ochtend boven opsluiten

Of een nacht buiten

Nou....als die heeeel vervelend is

Ah eerst een bench of prikband proberen.

LéonieHonden schreef:
Ah eerst een bench of prikband proberen.

Stroomband...elke keer als die zn mond opentrekt een stroomstootje.

Nooit meer gillende kinderen in de supermarkt.

Hier ook een slechte baas.
Tinus was aan het houthakken geweest met Bloem.
Toen het donker werd kwam Tinus naar binnen. Zitten we al dik twee uur TV te kijken, zeg ik tegen Tinus : waar is Bloem eigenlijk ?
Zegt hij : jij hebt hem toch binnen gelaten ?
Ik als een speer naar buiten en daar zat hij, in de regen, in het donker, achter het tuinhekje met zijn kop omlaag.
Hij was helemaal zeikenat geregend, had er twee uur gezeten.
Ik heb me nog nooit zo schuldig gevoeld.

O ja de honden wel, kinderen nooit, denk dat die te veel lawaai maakten.
Ooit s'avonds naar mijn moeder en een van de honden meegenomen. Bij thuiskomst de deur v/d auto open en roepen komt dan...... nee hoor die zat nog bij oma.
En ooit ook s'nachts door een zeer verontwaardigde zoon wakker gemaakt, Aura(iersewolfshond) zat buiten heel zachtjes te piepen. Gelukkig onder zijn raam en niet dat van mij.

Maar die zelfde zoon gaat ook honden uitlaten en dan blijkt er nog een op de bank hier te liggen, in diepe slaap. Dus staan we redelijk in evenwicht

Wat een verhaal...Maar als ik het zo lees, kan het een keer gebeuren...Jeppe zou overigens ook rustig een nacht buiten blijven zonder een kick te geven...Nora daarentegen niet..Die gaat wel blaffen..
Overigens is het wel vervelend als je hond kwijt bent..Heb enkele weken terug Jeppe moeten bevrijden in haar drang om ratten/egels/muizen te vangen..Ze had zich aardig vast gekropen.

alm@ schreef:Troost je: het is mij ook eens gebeurd

Hier nog zo'n "slechte" baas

godzijdank maakt Jamey wel herrie als ze bij mijn ouders in de tuin, gangkast, wc, of hal wordt buitengesloten. Ze is veel te nieuwsgierig en het gebeurt dus nog wel eens, overigens vooral bij mijn vader, mijn moeder en ik weten inmiddels beter.

Als ik haar hier op het balkon buitensluit komt er ook herrie, als ik haar in de hal sluit gaat ze naar boven naar mn slaapkamer, op mijn bed liggen slapen. Boeit haar totaal niet

Ik vind het wel een komisch verhaal en ben ervan overtuigd dat dat velen van ons zou kunnen overkomen.
Ik werk bij een bedrijf dat gebruik maakt van Hondensurveillance in de nachtelijke uren. Enkele dagen geleden belde de hondengeleider me dat hij was gearriveerd maar zijn hond vergeten was...

Nou, misschien is Cody in het vervolg wel een oplettend hondje dat er zélf voor zorgt dat er niet meer buitengesloten wordt

Ik heb het zelf twee keer gehad. Met mijn mechelaartje die kéúrig buiten bij de supermarkt lag te wachten terwijl ik al kletsend de andere uitgang nam
Ik kwam er na 10 meter al achter en stoof terug, maar schaamde me wel. Dat dóé je toch niet, je hond vergeten?

En een keer, hartje winter, dat ik na het afwassen iets in de vuilcontainer buiten gooide. Zo rond een uur of zes 's avonds. Om 20.30 vroeg ik me ineens af waar de kat toch was. Alles binnen afgezocht, maar geen kat te vinden. Toen realiseerde ik me tot mijn schrik dat de kat buiten moest zijn. En het vroor 15 graden en er stond een stevige zuidoostenwind
Ik me helemaal aangekleed en doe de achterdeur open om de kat buiten te gaan zoeken. Zat 'ie voor de achterdeur te bibberen.
Hij liep eenmaal binnen heel erg voorzichtig en toen ik zijn pootjes bekeek snapte ik waarom. Zijn kussentjes waren knálrood

Toen voelde ik me echt een slechte baas.
Maar stiekum naar buiten glippen, dat heeft hij lang niet meer gedaan

Wat een verhalen,..

toen onze tuin nog niet 100% ontsnappingsproof was ben ik me een keer helemaal lam geschrokken, smorgens de honden in de tuin gedaan, daarna gaan douchen en aankleden, half uurtje kwijt, in die tijd ontsnappen ze normaliter niet, zijnz e nog te druk met orde op zaken zetten in de tuin zelf, afijn ik klaar en de honden weer naar binnen, maar geen smitthy.....ik roepen en kijken, zelfs in de schuren ( die dicht zaten maar goed ), ik naar binnen , geen smitthy, ook niet in hun eigen kamer, nergens een smitthy....paniek....geen tijd om tiemen te verwittigen want smitthy is vast de straat op gelopen en daar rijden sommigen als gekken dus riem mee en de straat op, maar nergens smitthy hele spookgedachten dwaalden al door mijn hoofd, tot dat tiemen ineens naar buiten kwam "wat ben jij in vredesnaam aan het doen? "' ik : "smitthy is pleite en kan haar nergens vinden "

stilte.....

en daarna een hoop gelach....

Smitthy lag al die tijd gewoon opgekruld te slapen in de stoel ....

we zijn vroeger wel een keer onze sheltie vergeten na de training behendigheid, maar kwamen er gelukkig gauw achter

Mij is het nog nooit overkomen, maar vorig jaar lag ik in bed, vriend was aan het douchen (die had alles afgesloten voor de nacht), hoor ik ineens Jessy blaffen. Waren Kiera & Mi-Lan wel binnengekomen uit de tuin, Jessy niet. Ze heeft hooguit 10 minuten buiten gestaan en blafte gelukkig. Ik tel zelf altijd de honden voordat ik wegga.

Hahaha, ik moet er wel om lachen hoor, ook omdat het herkenbaar is
Toen Fien nog een klein Fientje was, heeft ze een keer een hele nacht in de badkamer opgesloten gezeten :N: Dan te bedenken dat de badkamer recht tegenover mijn slaapkamer lag en mevrouw heeft geen kik gegeven. Ze heeft zich berust in de situatie en ging maar lekker slapen

o wat herkenbaar hahahahah

Heb het met Brandon ook al een keer gehad. Hij wou 's avonds nog even naar buiten vorig jaar winter vroor dat het kraakte. Ben op bed gegaan. Na een uur zegt Alex dat die Brandon hoorde piepen. Meestal betekende dat dat hij er nog ff uit moest. k zoeken kon hem niet vinden. Bleek hij nog buiten te liggen die stumpert. Gauw naar binnen gehaald en ff flink geknuffeld. Keek me wel ff boos aan maar was het snel weer vergeten. Is op zn kussen gaan liggen en is gaan slapen. Wat zijn die viervoeters van ons toch vergevingsgezind he.

Gr Jenny

1 keer kon ik onze jack russell niet weer vinden. Ik binnen zoeken geen Joey, buiten roepen en buiten overal zoeken.
Geen Joey. Hoor ik ineens een gefrustreerd blafje vanachter een bult hout dat op ons erf ligt. Meneer was veel te geconcentreerd bezig bij een konijnenhol die onder het hout zat. Meneer keek me met een zwarte snoet aan van: 'Moet ik nou echt binnen komen?'

En 1 keer was ik vergeten Maddy, ons adoptiehondje, na de laatste plasronde binnen te laten. Ik dacht dat ze allemaal binnen waren, behalve onze appenzeller want die wil juist 's nachts buiten slapen. Met gevolg dat om half 1 's nachts ze ineens naar iets wat ze in het bos hoorde te keer ging. Gelijk de hele buurt wakker.

Wat een verhalen. Gelukkig is het mij nooit overkomen. Maar het kan dus wel.

Geweldige verhalen.
Abby tot nu toe nergens vergeten (maar ja ze is nog maar 4 maandjes bij ons). Vroeger vergat ik de de hond wel eens bij de supermarkt als ik samen met iemand anders was en het te druk had met kletsen en dan inderdaad een andere uitgang nemen.
Ergste vond ik toen ik is met een vriendin de hond uit zou gaan laten, wij sigaretjes mee, koffie mee en hup naar buiten. Waren we de hond binnen vergeten. Die stond ons zo zielig aan te kijken.

*proest* oh Lieke wat een blunder! En wat een geduldige drol van een hond heb je zeg!
Ik heb met Luka 1 keer gehad dat we op bezoek waren geweest bij mijn schoonouders en wij in de auto op weg naar huis waren. Belde mijn schoonmoeder op: of we niet iemand vergeten waren? Liep Luka gewoon nog bij hun op t erf..... We hebben met piepende banden rechtsomkeert gemaakt :N:

Ik wil jullie toch allemaal hartelijk danken voor jullie verhalen... ik ben helemaal van mijn knagende schuldgevoelens verlost nu ik er achter ben dat het halve forum wel eens hun dierbare viervoeters buitensluiten, opsluiten en achterlaten.