Het HondenForum

X12207 schreef:Wijst u mij de eerste 'fokker' aan die magisch kan bepalen hoe te fokken zodat de hond gaat bijten. Dat zal niet mogelijk zijn.

Ik hoop niet dat dit weer een topic wordt waarin jarenlange fok op bepaalde gedragskenmerken ontkent gaat worden.
Ik zou me vwb de 'eigen' kinderen bij herders (of de meeste andere rassen) niet druk maken. Het zijn de vreemden die t m kunnen doen. Ik vind ook dat je er als eigenaar een beetje lol aan moet hebben dergelijk gedrag in goede banen te leiden. Het moet je iig neit ontzettend tegenstaan als bv een herdershond waakser wordt dan je lief is, en je hier dus extra aandacht aan moet besteden.

X12207 schreef:
Wijst u mij de eerste 'fokker' aan die magisch kan bepalen hoe te fokken zodat de hond gaat bijten. Dat zal niet mogelijk zijn.

ze bijten allemaal, is ook niet moeilijk aan te leren.

correct bijten, vol bijten, droog bijten, bijten onder (zware) dreiging, burgerbijten... dat kun je niet magisch voorspellen nee.
maar bijten? absoluut.

Nanna schreef:

maart schreef: droog bijten

Wat moet ik me dáár bij voorstellen
Pakwerk als het zonnetje schijnt?

bijten zonder te knabbelen

Nanna schreef:Óf je gaat voor een Oudduitser.
Volgens mij zijn die wat kalmer en vriendelijker dan de doorsnee "gewone" DH.
Bovendien hebben die een rechtere rug en dat zou voor mij een GIGA pluspunt zijn want die hangruggen van die kynologen vind ik geen gezicht.

Cash en Hera hebben ook een rechte rug hoor.

Nanna schreef: Een bijtende hond die knabbelt Ik leer iedere dag bij op dit waardevolle forum

ja hoor, dat kunnen ze best, maar is dus niet gewenst
Het kan ook vb op de apportblok, die moeten ze vast in hun bek hebben en niet lopen op kauwen.

Hier ook een Oudduitse herder. Hoewel wij geen kids hebben, hebben wij Haakon wel heel veel bij kinderen gelaten en laten verwennen door kinderen uit de buurt door hem een oefening te laten doen en dan door de kids te laten belonen.
Ook hebben we Haakon, toen hij nog pup was, ook aan aanrakingen laten wennen en zachtjes aan zijn oren en staart getrokken, zodat hij hier niet van schrikt, als dit eens wordt gedaan. Op shows kun je goed merken dat dit ontzettend goed heeft gewerkt bij m, want als de keurmeester m overal moet betasten, doet t m niks.
Alleen z'n staart. Als ze daaraan zitten, kijkt ie wel even om. Zo van: "wat ben je aan het doen daar?" Dat heeft te maken met de dierenarts die een keer de temperatuur op moest meten bij Haakon en hij vond dat niet zo'n geslaagde actie.
Ik zal niet zeggen dat Haakon nooit zal bijten. Zekerheid heb je namelijk nooit. Wel is hij helemaal gek van kinderen, maar hij kan in zijn enthousiasme nogal
lomp worden.
Hij heeft dan geen kwaad in de zin, maar sommige kids kunnen hier nog weleens van schrikken. Zo niet de kinderen, dan wel de ouders.
Ik ben van mening dat een (Oud)Duitse herder prima met kids kan, maar je moet dus wel zeker rekening houden met het lompe gedrag en goed naar de lijnen kijken aan de hand van wat je met de hond wil gaan doen. Wij volgen nu ook gehoorzaamheid met Haakon. Als dat klaar is, gaan we misschien frisbee of iets dergelijks beoefenen. Of hier vlakbij wordt reddingshondentraining gegeven. Ook dit lijkt mij fantastisch!!!
Wat mij opvalt bij Oudduitse herdershows is dat er enorm veel kinderen zijn en dat dat allemaal super gaat samen. (de kinderen en de honden)

Jaaaa ze zijn heel gevaarlijk
Zittend op de bank klaar om te grijpen........




Sorry voor mijn flauwe post , maar die vooroordelen over herders zijn zo jammer

yvonne

Elly* schreef:

Nanna schreef:Óf je gaat voor een Oudduitser.
Volgens mij zijn die wat kalmer en vriendelijker dan de doorsnee "gewone" DH.
Bovendien hebben die een rechtere rug en dat zou voor mij een GIGA pluspunt zijn want die hangruggen van die kynologen vind ik geen gezicht.

Tegenwoordig worden er zoveel langstokharige duitse herders met ouders met africhtingscertificaten gebruikt(of honden uit de huidige showlijnen) in de ODH-fok, dat je daar niet meer van op aan kan.

Inderdaad van alle oudduitsers die ik ontmoet heb (stuk of 10) was er maar 1 die zich gedroeg zoals in de rasstandaard staat beschreven. :N: Helaas, want ik vind het 1 van de mooiste rassen om te zien. Ik heb destijds ook even met de gedachte gespeeld om er 1 aan te schaffen, maar door al die slechte ervaringen durfde ik het niet aan. Natuurlijk zullen er ook honden zijn die dat nog wel doen, maar als er meer vraag dan aanbod is grijpen sommige fokkers al gauw naar alternatieven. Nogmaals ik vind het 1 van de mooiste rassen om te te zien

louise79 schreef:en nee, natuurlijk krijg je nooit geen garantie dat een herder nooit bijt, maar inderdaad, dat risico heb je volgens mj met alle rassen, maar hier word echt specifiek gewaarschuwd voor drie rassen, de rottweiler, de bouvier en de herder. en ik snap eigenlijk niet precies waar deze beweringen wegkomen, bij de 1 door ervaring, en bij de ander van horen zeggen of van vroeger.

Ik ken hem ook, maar dan over de Stafford en de Dobermann.
De variant zal wel per provincie verschillen.

Dat bijten wordt door sommigen wel wat aangedikt, ze kunnen wat happerig zijn zeker als ze jong zijn. Dat vind ik wat anders dan echt bijten.
Die twee van mij hebben een ander mens nog nooit bewust gebeten buiten of als ze zich bedreigd voelen, wel wordt er dan gewaarschuwd.. maar ze zullen niet ineens iemand even in het been of in de arm gaan hangen.
Maar goed, daar heb je in thuissituaties ook mee te maken.
Als mijn teefje op de grond ligt en je wilt kroelen, of mijn moeder of een neefje of nichtje is er niets aan de hand.
Mijn reu vind dat gewoon niet fijn en zal dat toch laten merken.. als de andere persoon die signalen niet (her)kent dan kan het wel tot een andere reactie komen denk ik.. maar goed ik zit er zelf bij en geef wel aan dat ze beter dat niet bij hem moeten doen omdat hij het niet fijn vindt.
En sommige karakters hebben dat weer meer dan de andere, mijn teefje is wat happeriger in haar enthousiasthme. Bij mij maar ook bij visite... en dat is gewoon niet gewenst want sommige mensen denken op dat moment idd dat ze bijt.
Mijn reu heeft die reactie totaal weer niet die is niet zo happerig.

Overigens hebben we toen ik een jaar of zes was een mechelpup van een maand of zes te logeren gehad... toen hij weer weg was vroegen mijn ouders.. "en wil je nu nog steeds een hond" snap het nog steeds niet... maar ik zei toen "Neee..."
In onbewaakte ogenblikken als hij wat te enthousiast werd ging die ook zo happen en opspringen... en ik was zo klein dat ik het niet kon afweren.. zodat ik mijn heil onder de tafel moest zoeken... en maar wachten tot mama of papa zou komen hahahah tussen mij en die hond is het trouwens wel goed gekomen later hoor.. maar op dat moment was de jonge happerige grote reu iets te veel van het goede als er geen volwassene was die in kon grijpen.

blondie schreef: Mijn reu vind dat gewoon niet fijn en zal dat toch laten merken.. als de andere persoon die signalen niet (her)kent dan kan het wel tot een andere reactie komen denk ik.. maar goed ik zit er zelf bij en geef wel aan dat ze beter dat niet bij hem moeten doen omdat hij het niet fijn vindt.

Maar dat is iets wat met een gezin met kleine kinderen, en voornamelijk dan dus de vriendjes van die kinderen, wel wat extra opletten vraagt. En daar moet je wel op bedacht zijn, en zin in hebben
Als jij boven de was op aan het hangen bent, kind komt thuis uit school met vriendje, en vriendje aait even 'tussen neus en lippen door' de hond in de woonkamer, die dan dus kan laten merken dat hij dat niet pikt. Dan ben je er zelf ook niet bij om te waarschuwen enzo.

Uiteraard kan dat allemaal prima. Als je er bijvoorbeeld voor zorgt dat er geen vriendje binnen kan komen lopen terwijl jij even boven bent, en de hond beneden. Maar je moet daar wel zin in hebben, als je een Herder zoals Finn bijvoorbeeld treft in je gezin met jonge kinderen

Bij ons kon er vanaf 9 weken niemand binnen lopen en dat bijten was dus geen happen. Dat was bijten en dat ging gepaard met hard gegrom, blikkerende puppentanden en constant aanvliegen en bijten. :N: Ik had dat ook nog nooit gezien hoor. Daar begon ze eigenlijk na ongeveer 24 uur al mee. Ik begrijp dat andere mensen makkelijkere honden hebben maar het asiel zit niet voor niets vol met herdershonden die wel kunnen bijten. Ik begrijp dat mijn verhaal "aangedikt" overkomt maar dat is het domweg niet. Leuk om een makkelijke hond te hebben maar dat weet je dus niet van tevoren. Eigenlijk vind ik het niet zo leuk als er aangedikt van gemaakt wordt terwijl ik zo op dit forum al DH kan noemen waar je niet binnen kan lopen. Moeten die ontkent worden? Is dat beter voor het imago?

Ik zou met een gezin met 3 kleine kinderen en een onzekere openingspost dus niet klakkeloos voor een herder gaan. Zeker niet als na wat waarschuwingen de tussentijdse post wederom is dat elke hond kan bijten en dat grote honden harder bijten dan kleine. Leuke stelling maar ik reken er toch op dat ik bij 95% van de jachthonden gewoon binnen kan lopen en dat je bij ongeveer 75% van de herders daarvoor toch een fikse reactie kan verwachten. Denk dan aan je kindje van 12 dat achterom gaat lopen straks met wat luidruchtige stoere branie-vriendjes. Dat kan dus niet altijd. Ze bijten misschien niet allemaal, maar kabaal maken kunnen ze wel allemaal. Je bezoek loopt er in elk geval niet langs. Deze dame vraagt of dat klopt. Ja, dat klopt dus. De kindjes verdedigen tegen agressieve vriendjes doen ze ook vrijwel allemaal in een gezin en dan heb je nog het feit dat de gemiddelde herder niet de aller gezelligste hond is met andere honden. Die van mij toevallig wel. Die is weer lastig met bezoek. Als je op zondag met je gezin naar het water wil of lekker het bos in dan is het dus niet uitgesloten dat je hond een drammerige regelteef wordt. Een die andere honden op gaat jagen of in de nek gaat hangen.

Ik vind het een beetje oneerlijk om eigenschappen weg te praten en als iemand vraagt, bijten herders, dan zeg ik ja. Want die van mij bijt en de vorige beet ook als dat in haar ogen nodig is. Ik kan met Eva ook prima als knuffelhond naar een bejaardenhuis. Dat kon echter de eerste 2 jaar absoluut niet. Dan zou bij gedwongen aanraking er wel degelijk een hap in de hand volgen. En dat is dus echt bijten want dan is er bloed en kan je naar de dokter. Heeft heel erg weinig met het happen dat Blondie beschrijft te maken hoor. Als ik dat happen ga noemen dan vraag ik me af wat de definitie van bijten dan nog is.

Wat je ook regelmatig ziet met de nu zo aangeraden showlijnen is dat ze schijtbang zijn als pup. Dus constant borstelen en uitvallen naar honden en mensen. In mijn puppencursus liepen er daar 2 van van verschillende fokkers. Dat kan zomaar agressie worden als ze groot zijn. Showhonden kunnen vaak minder druk verdragen en zien bv een starende hond als bedreiging. Ze neigen erg naar eigen en vreemd. Dat zou ik in mijn oren knopen want als je dat totaal niet trekt is de kans aanwezig dat je je hond weg gaat doen na een half jaar.

Wat ik wil zien is dat iemand een herder wil en weet wat dat in kan houden. Dus ongeacht of er nadelen aan zitten. Neem een herder als je niet baalt dat ze flink blaft als de bel gaat. Als je het niet erg vindt om je kinderen van jongs af aan aan te leren dat vriendjes en vriendinnetjes misschien niet klakkeloos achterom kunnen. Dat je rekening houdt met de waaksheid dus. Neem er vooral een als het ras je aanspreekt, je weet waar je aan begint en je ook bereid bent om flink in die hond te investeren. Cursus en eigenlijk ook een sport. Eruit ondanks dat de kinderen de griep hebben. Het bos in ondanks dat je huishouden aandacht wil tussen de 3 kinderen door, etc etc. Dan neem je een herder. Niet om de mooi en om iets anders te hebben dan de standaard labrador. Dan moet je er geen nemen want ze lijken eigenlijk in niks op elkaar, behalve dat ik vind dat een herder voor "eigen volk" een van de meest zachte en betrouwbare honden is.

MARC_S schreef:
Wat je ook regelmatig ziet met de nu zo aangeraden showlijnen is dat ze schijtbang zijn als pup. Dus constant borstelen en uitvallen naar honden en mensen. In mijn puppencursus liepen er daar 2 van van verschillende fokkers. Dat kan zomaar agressie worden als ze groot zijn. Showhonden kunnen vaak minder druk verdragen en zien bv een starende hond als bedreiging. Ze neigen erg naar eigen en vreemd. Dat zou ik in mijn oren knopen want als je dat totaal niet trekt is de kans aanwezig dat je je hond weg gaat doen na een half jaar.

Hier lopen er zo ook twee. Ik was erg verbaasd moet ik zeggen toen ik dat voor de eerste keer zag, die angst bij zo'n DH puppie, vond het helemaal niet rastypisch
Maar er lopen er hier dus twee die als pup letterlijk naar huis renden als ze mijn honden aan zagen komen lopen (en die stralen nou niet bepaald iets uit om bang voor te zijn ). Vervolgens zaten ze dus bijna altijd aan de lijn, en gingen dan eerst heel paniekerig weg proberen te komen, en maandje of wat later begonnen ze met uitvallen naar mijn honden.
Rond het jaar werd dat uitvallen bij beiden dus happen in Vera als ze te dichtbij was, en hoe het nu verder gaat weet ik niet, want ik ontloop ze nu dus.

Een herder is wat dat betreft dan wel weer handig wanneer je met je kinderwagen op stap gaat. Iedereen gaat ineens uit respect voor je kinderwagen aan de andere kant van de straat lopen, zodat je alle ruimte hebt voor je kinderwagen .

Moos schreef:

blondie schreef: Mijn reu vind dat gewoon niet fijn en zal dat toch laten merken.. als de andere persoon die signalen niet (her)kent dan kan het wel tot een andere reactie komen denk ik.. maar goed ik zit er zelf bij en geef wel aan dat ze beter dat niet bij hem moeten doen omdat hij het niet fijn vindt.

Maar dat is iets wat met een gezin met kleine kinderen, en voornamelijk dan dus de vriendjes van die kinderen, wel wat extra opletten vraagt. En daar moet je wel op bedacht zijn, en zin in hebben
Als jij boven de was op aan het hangen bent, kind komt thuis uit school met vriendje, en vriendje aait even 'tussen neus en lippen door' de hond in de woonkamer, die dan dus kan laten merken dat hij dat niet pikt. Dan ben je er zelf ook niet bij om te waarschuwen enzo.

Uiteraard kan dat allemaal prima. Als je er bijvoorbeeld voor zorgt dat er geen vriendje binnen kan komen lopen terwijl jij even boven bent, en de hond beneden. Maar je moet daar wel zin in hebben, als je een Herder zoals Finn bijvoorbeeld treft in je gezin met jonge kinderen

Ik heb een overgenomen hond he.. plus dat hij soms wat last van die rug heeft waardoor hij zelf al wat terughoudend is... en hij is niet in een gezin opgegroeid met kinderen, en ikzelf heb ook geen kinderen.. had hij als pup opgenomen geworden in een gezin met kinderen had hij weer heel anders kunnen zijn en reageren het is een combinatie van factoren, neemt niet weg dat hij als er kinderen om hem heen zijn hij daar normaal op reageert..
Maar deze reacties zijn hond eigen.. en niet specifiek herder eigen is mijn mening althans..

En je quote niet helemaal correct.. of ik heb het verkeerd beschreven.. ik had het over gaan liggen op de hond en kroelen tegen de hond aan die op de grond ligt en de andere persoon ook gaat kroelen eroverheen..Finn vind dat niet zo fijn.. en Bluf vind dat prima en ziet daar niets verkeerds in.
dan heb ik twee herders, maar ze zijn zo verschillend in als het gaat om affectie.. ook bij mijzelf hoor.. ik hoef finn echt niet om de nek te gaan hangen of half op te tillen.. vind hij niet fijn.. en Bluf kan ik met de voetjes van de vloer tillen en al... maar die heeft weer andere dingen als afreageren als het haar niet zint.. en dat heb ik met Finn weer nooit meegemaakt

blondie schreef:
Ik heb een overgenomen hond he.. plus dat hij soms wat last van die rug heeft waardoor hij zelf al wat terughoudend is... en hij is niet in een gezin opgegroeid met kinderen, en ikzelf heb ook geen kinderen.. had hij als pup opgenomen geworden in een gezin met kinderen had hij weer heel anders kunnen zijn en reageren het is een combinatie van factoren, neemt niet weg dat hij als er kinderen om hem heen zijn hij daar normaal op reageert..
Maar deze reacties zijn hond eigen.. en niet specifiek herder eigen is mijn mening althans..

Ik denk toch wel specifiek waak/verdedigingshond eigen. De gemiddelde Retriever die geen zin heeft in affectie van vreemden in zijn eigen huis zal in eerste instantie weglopen. Ik denk dat een waakhond sowieso al op scherp staat als die vreemde binnenkomt, laat staan als die ook nog eens hoppakee komt knuffelen zoals kinderen zo leuk kunnen
Mijn honden zijn ook niet aan kinderen gewend, zien ze zelden tot nooit. Maar je kan hier zo een vreemd kind naar binnen gooien, en dat zich op de honden laten storten. Zullen ze dat leuk vinden? nee. Maar 'laten merken dat ze daar niet van gediend zijn' zullen ze hoogstens door te vluchten.
Waarmee ik, voor de duidelijkheid, niet wil zeggen dat het 1 beter is dan het ander, zeker niet! Maar wellicht wel handiger als je drie jonge kinderen, met naar ik aanneem vriendjes, hebt

En je quote niet helemaal correct.. of ik heb het verkeerd beschreven.. ik had het over gaan liggen op de hond en kroelen tegen de hond aan die op de grond ligt en de andere persoon ook gaat kroelen eroverheen..Finn vind dat niet zo fijn.. en Bluf vind dat prima en ziet daar niets verkeerds in.

Juist dat kunnen (jonge) kinderen erg goed

@ Moos.. ja je hebt daarin een punt en ik lees je nuance beter.

Ben het er ook mee eens, maar of je een Bluf die kinderen heerlijk vind en niet die reactie vertoond kunt vergelijken met een Finn die dus wel bepaalde maten stelt.. het zijn allebei dh's uit werkgefokte lijnen niet dat dat meespeelt.. maar het is toch een karakterdingetje ook wilde ik ermee zeggen.
En toen ik Finn niet eens had.. en hem voor de eerste keer zag bij visite lag ik te dollen en te kroelen met hem op de grond.. iets wat ik nog steeds goed met hem kan.. dat een ander dat met hem kan doen is dan weer niet aan de orde....

En nee ze staan hier niet op scherp als er visite komt.. de meterstand is opgenomen er zijn schilders geweest.. etc etc.. mensen kunnen hier echt gewoon binnenkomen hoor..

Weglopen van een situatie doen ze idd niet zo snel.

Wel iets om rekening mee te houden...

Maar denk ook dat het iets is dat als je een pup hebt die met al deze facetten in aanraking komt dat dat allemaal goed aan te leren en te begeleiden is.

blondie schreef:@ Moos.. ja je hebt daarin een punt en ik lees je nuance beter.

Ben het er ook mee eens, maar of je een Bluf die kinderen heerlijk vind en niet die reactie vertoond kunt vergelijken met een Finn die dus wel bepaalde maten stelt.. het zijn allebei dh's uit werkgefokte lijnen niet dat dat meespeelt.. maar het is toch een karakterdingetje ook wilde ik ermee zeggen.

Ah ja, ben ik het ook mee eens natuurlijk. Individuele karakters spelen ook een rol Je kan van geen enkel ras zeggen dat elke hond van dat ras zus en zo is. Maar bepaalde basiskenmerken, de kans daarop is wel bij het ene ras beduidend groter dan bij het andere.

Weglopen van een situatie doen ze idd niet zo snel. het is in mijn ogen wel waar dat ze niet zo snel zich terug trekken uit een situatie.

En dat is dan weer reuze handig als er ingebroken dreigt te worden ofzo. Die van mij kan je leuk een vreemd kind bovenop laten stuiteren in hun eigen huis, maar als er een enge man naar binnen probeert te komen door het slaapkamerraam kan ik mijn honden gaan beschermen i.p.v zij mij

blondie schreef:
En nee ze staan hier niet op scherp als er visite komt.. de meterstand is opgenomen er zijn schilders geweest.. etc etc.. mensen kunnen hier echt gewoon binnenkomen hoor..

Ik doelde op een situatie als je er zelf niet bij bent. Dat jij op zolder met de was bezig bent, en de meteropnemer loopt zelf naar binnen, en wil dan met de reu knuffelen

In eerste instantie heb ik niet willen reageren op de vraag want dat is in mijn ogen de grootste kolder en grootste broodje aap verhaal wat rond gaat over Duitse Herders. Net als het verhaal dat een DH je altijd in de rug aanvalt.

Bijten ja dat doen ze en zeker jonge (en ook puberende) honden. Het is zo leuk om achter iemand aan te rennen.
Jonge honden hebben nog van die verrekte scherpe tandjes en als kindjes van 3 of 5 jaar door het huis rennen ja dan willen ze mee doen. Als ze dan een broekspijp met been te pakken hebben dan kan ik je garanderen dat het voor dat kind echt goed zeer doet.
Waar zit dan de fout ? Is de hond vals ? Zijn de kinderen niet goed geleerd hoe ze met een hond om moeten gaan of heeft de jonge hond nog niet geleerd hoe met kinderen moet worden omgegaan ?
Dat is een proces wat tijd nodig heeft. Niet iedereen neemt die tijd en er worden dan al snel voorbarige conclusies getrokken met als gevolg dat de hond wordt herplaatst of in een asiel wordt gedumpt

Dan hebben we de (jong) volwasen hond. Ook die kan bijten en dat geldt niet alleen voor een DH. Van belang daarbij is dan weer hoe de hond is opgevoed, wat hij heeft meegemaakt en hoe zijn "karakter" in elkaar steekt.
DH uit africhtingslijnen zijn gefokt op het werken met en voor de baas. Soms zijn dat vaatjes buskruit. Wat je niet ontwikkelt laat de hond ook niet zien, maar dan kan het nog wel steeds latent aanwezig zijn.
DH uit showlijnen zijn gefokt op het uiterlijk, maar ook de DH uit showlijnen moet laten zien dat hij toch minimaal aan de karaktereisen voldoet en moet een africhtingsdiploma hebben.
Dat africhtingsdiploma wil echt niet zeggen dat het van die bijtgrage monsters zijn geworden. Deze honden hebben een spel geleerd en dat spel is een buit (mouw) veroveren.
Dan hebben we nog de DH die niet volgens de regels van de RV zijn gefokt.
Ook die honden kunnen prima en sociaal zijn, maar ook met de restrictie dat ze vlijmscherpe tandjes hebben en ook graag met kinderen van 3 of 5 jaar gaan rennen.
Dan hebben we de fokkers die het wat minder nauw nemen met het uiterlijk of met het karakter. Daar kunnen zeker te scherpe of te onzekere honden gefokt worden. Of het nu in de basis scherpte is of onzekerheid is maakt niet uit deze kunnen juist onvoorspelbaar reageren en grote wonden veroorzaken.

Maar....... datzelfde kan je dus ook treffen met honden van andere rassen.

Wanneer je in gedachten houdt dat een jonge hond scherpe tandjes heeft en graag mee rent en meespeelt met jonge kinderen dan kan je ook zelf wel bepalen waar en bij wie je de grenzen moet trekken.
Aan de andere kant wanneer je er zelf zo onzeker tegenover staat dan is het misschien beter voorlopig helemaal nog niet aan een hond te beginnen.


Hoe het ook kan...

MARC_S schreef: Ik zou een scherpe herder vooral NIET onderschatten ondanks alle succesverhalen van andere mensen

Er zit nog wel een verschil tussen scherp en overscherp. Maar goed, na jouw verhalen ben ik natuurlijk wel overtuigd dat wij thuis (en anderen om mij heen) geen herders hebben, maar bart-smit hondjes Ik hoop dat ik er desondanks toch nog mee naar haar PH1-examen mag, hopelijk lezen ze hier niet mee

Ik hou er niet van zo alle herders op een hoop te gooien zoals jij dat doet. Er zijn wel meer rassen die fel kunnen reageren. Het blijft in elk geval zoeken naar een hond die als individu bij je situatie past. De ene lijn is de andere niet, de ene combi de andere niet en ook in een nest is het niet allemaal uniformiteit wat de klok slaat. Toevallig had de fokker van jouw laekense als klein meisje een vriendinnetje in de straat waar ze een DH hadden die een nestje had. Ik kan me nog goed herinneren dat we uitgebreid met die puppies mochten spelen, moeders vond het prima. Maar goed,wij hielden ons ook aan de regels die er waren gesteld t.a.v. de honden.

Qua beweringen over de herdershond hou ik me maar buiten aangezien zowel mijn vorige mechelaar als degene die we nu hebben niet het gedrag laten zien wat volgens sommige hier typisch voor herders is.

Wat ik wel wilde vragen is waarom een pup, kan je dan niet beter naar een jongvolwassen herplaatser zoeken waarvan en al meer bekend is wat betreft karakter en je hebt niet de stress en drukte die bij die eerste maanden horen (oke ook niet het leuke van het opgroeien) maar wat wil je liever

Gos schreef:

MARC_S schreef: Ik zou een scherpe herder vooral NIET onderschatten ondanks alle succesverhalen van andere mensen

Er zit nog wel een verschil tussen scherp en overscherp. Maar goed, na jouw verhalen ben ik natuurlijk wel overtuigd dat wij thuis (en anderen om mij heen) geen herders hebben, maar bart-smit hondjes Ik hoop dat ik er desondanks toch nog mee naar haar PH1-examen mag, hopelijk lezen ze hier niet mee

Ik hou er niet van zo alle herders op een hoop te gooien zoals jij dat doet. Er zijn wel meer rassen die fel kunnen reageren. Het blijft in elk geval zoeken naar een hond die als individu bij je situatie past. De ene lijn is de andere niet, de ene combi de andere niet en ook in een nest is het niet allemaal uniformiteit wat de klok slaat. Toevallig had de fokker van jouw laekense als klein meisje een vriendinnetje in de straat waar ze een DH hadden die een nestje had. Ik kan me nog goed herinneren dat we uitgebreid met die puppies mochten spelen, moeders vond het prima. Maar goed,wij hielden ons ook aan de regels die er waren gesteld t.a.v. de honden.

Jeetje, wat een enorm overdreven reactie. Ik draai het gewoon even om als je het niet erg vindt. Wat jij doet is mijn hond ontkennen. Als ik schrijf dat mijn hond iets doet dan is dat volgens jou niet des herders. Prima, maar mijn hond is ook gewoon een doodnormale herder met stamboom zoals je weet. Dus leg mij eens uit waarom ik niet gewoon mag zeggen hoe een herder kan zijn? Want waar zeg ik dat elke herdershond zo is? Of waar zeg ik dat dat zo hoort? Ik krijg meer het gevoel dat ik domweg bepaalde zaken aan mijn hond moet gaan ontkennen. En daar heb ik dus even geen zin in als je het niet erg vindt. Want wat heeft het voor zin om tegen die mensen te zeggen dat ze de ideale kinderknuffel in huis halen waar buurtkinderen in de nesten kunnen liggen terwijl ik een hond heb die dat nooit gaat toestaan? En waar zeg ik dat geen enkele herdershond dat toestaat?

Dat flauwe deel van Bart Smith-hondjes begrijp ik al helemaal niet. Ik vind de reactie dus flauw. En ik had even geen zin om ervoor te buigen of het te laten gaan omdat ik je daarvoor te aanvallend en persoonlijk vond. Ook ga ik niet alles ontkennen wat jij zegt want ik denk dat je prima weet dat ik die dingen nergens zeg maar puur en alleen mijn eigen ervaringen opschrijf. Als die een smet op het ras zijn dan moet je je afvragen hoe het kan dat ik toevallig 3 herders had die wel wat scherper zijn. Ik weet dat je nu denkt dat dat komt omdat ik er niet mee om kan gaan. Ik denk dat dat komt omdat jij net zo goed als ik weet dat een herder geen labrador is en dat je zelf in een gezin met 3 kinderen niet eens een pup zou plaatsen voor binnen als gezinshond. Dus wat is dat eigenlijk? Daarmee ontken je dus het gedrag van je eigen honden (want anders kon je die ook gewoon verkopen aan gezinnen die een hondencursus op de planning hebben) en zet er een verhaal over jullie als kind tegenover die in een nest mochten komen. Dat kan helemaal niet bij elke herder en dat weet jij prima. Dus ik vraag me af wat ik verkeerd zeg en waarom jij mij gaat corrigeren?

Ik vind het ook vervelend dat dit gesprek zo loopt maar jij valt mij ineens op een rotte manier aan en ik voel me genoodzaakt daar op te reageren. Want als je me wegzet als iemand die alle herders over een kam scheert en in feite zelf een kluns is die zijn hond ontypisch gemaakt heeft vergaat mij weer de lust om er gezellig op te reageren.

MARC_S schreef: Ik draai het gewoon even om als je het niet erg vindt. Wat jij doet is mijn hond ontkennen. Als ik schrijf dat mijn hond iets doet dan is dat volgens jou niet des herders.

Dat zeg ik helemaal niet, die conclusie is voor jouw eigen rekening. Ik zie alleen tussen individuele honden uit de herdershondenrasgroep nogal wat verschillen.

MARC_S schreef:Dus leg mij eens uit waarom ik niet gewoon mag zeggen hoe een herder kan zijn? Want wat heeft het voor zin om tegen die mensen te zeggen dat ze de ideale kinderknuffel in huis halen waar buurtkinderen in de nesten kunnen liggen terwijl ik een hond heb die dat nooit gaat toestaan? En waar zeg ik dat geen enkele herdershond dat toestaat?

Waar zeg ik dan dat elke herdershond een ideale kinderknuffel is? Ik vind dat overigens van geen enkele hond, een hond is een hond en geen knuffelbeertje. Ik vind alleen dat je het nogal ver doortrekt door te concluderen dat het niks is. Net zoals je het per gezinssituatie (samenstelling, karakters, hoeveelheid actie, consequent optreden, geduld, inzicht e.d.) moet bekijken, moet je het ook per hond/pup bekijken. het ene typetje past prima met een gezin met kinderen, het andere niet of minder. Daar kijkt een fokker toch normaal gesproken ook naar?

MARC_S schreef: Ook ga ik niet alles ontkennen wat jij zegt want ik denk dat je prima weet dat ik die dingen nergens zeg maar puur en alleen mijn eigen ervaringen opschrijf. Als die een smet op het ras zijn dan moet je je afvragen hoe het kan dat ik toevallig 3 herders had die wel wat scherper zijn.

Niemand die het hier heeft over een smet op het ras, dat maak je er zelf van.

MARC_S schreef: Ik weet dat je nu denkt dat dat komt omdat ik er niet mee om kan gaan.

Daar zit je dan helemaal naast. Ik ben ervan overtuigd dat je prima omgaat met je honden. Maar gedachten lezen is niet je sterkste punt

MARC_S schreef: Ik denk dat dat komt omdat jij net zo goed als ik weet dat een herder geen labrador is en dat je zelf in een gezin met 3 kinderen niet eens een pup zou plaatsen voor binnen als gezinshond. Dus wat is dat eigenlijk? Daarmee ontken je dus het gedrag van je eigen honden (want anders kon je die ook gewoon verkopen aan gezinnen die een hondencursus op de planning hebben) en zet er een verhaal over jullie als kind tegenover die in een nest mochten komen. Dat kan helemaal niet bij elke herder en dat weet jij prima. Dus ik vraag me af wat ik verkeerd zeg en waarom jij mij gaat corrigeren?

Wij hebben welgeteld 1 nest gehad. Een nest gefokt specifiek voor de sport. Van dat nest was er een die we wel zouden kunnen hebben verkopen aan een gezin met 3 kinderen, als die aan bepaalde eisen zouden voldoen. Maar dat was voor ons niet de doelgroep, als je een nest fokt voor de sport wil je ze graag terugzien in de sport. Dus plaatsing in een gezin is dan niet aan de orde. Het andere teefje zouden we inderdaad nooit bij een gezin geplaatst hebben omdat ze een heel hoog energieniveau had, een enorme, letterlijk bijna onstuitbare drift had en een vrij driftig karakter, ook al was het ook een heel vrije kroelkont. Dat had qua socialiteit wel gekund, maar niet qua karakter, dat was geen goede match geweest.

Uit de lijn van mijn eigen teefje zijn er wel exemplaren die het goed doen in een actief gezin met kinderen. Maar dan wel bij gezinnen die niet verwachten ermee om te gaan als met een knuffelbeertje, maar met respect en het dier in zijn waarde laten, het niet laten plagen of als ponypaardje laten gebruiken.

Nogmaals, ik zeg helemaal niet dat elke herder hetzelfde is of geschikt is voor een gezin of elk gezin, integendeel. Maar ook niet dat ze daarvoor niet geschikt kunnen zijn. En dat is helemaal niet bedoeld als een persoonlijke aanval, dat is gewoon wat ik vind.

OK, misschien las ik het teveel als een aanval. Wel vind ik nog steeds dat ik helemaal niet zeg dat alle herders zus of zo zijn en jij zegt dat ik alle herders over een kam scheer. Kijk maar wat ik nog meer heb gezegd. Zomaar enkele nuanceringen in deze topic juist om dit te voorkomen. Ik werd dus kribbig omdat ik het idee heb dat jij die gewoon niet wilde lezen

MARC_S schreef:Dus een herder is geen labradoodle en die is ook groot. Je zal toch rekening met enige scherpte moeten houden die er in kan zitten.

Ik zeg niet dat herders vals zijn of bijten, maar ze kunnen het wel en doen het wel wat sneller dan heel veel andere rassen. Dus als pure gezinshond zou ik een ander ras kiezen, als echte hond-hond voor de ouders kan je zo een DH nemen met wat opvoeding en voldoende aandacht voor de hond.

Doe je er wel genoeg mee en voedt je de hond heel erg goed op dan kan het prima. Niks mis met een Duitse herder, hele goede honden.

Dus ik vind dat ik helemaal niet alle herders over 1 kam scheer maar alleen enige nuance aanbreng naast alle verhalen over de perfecte RIntintins. Het zijn niet allemaal perfecte honden. Er is verdorie nog geen twee weken geleden iemand hier op het forum gekomen die haar herder meteen gedumpt heeft omdat hij naar de buurkinderen gegromd had. Dat had iedereen haar kunnen vertellen vantevoren en toch deed niemand het en is de hond nu de dupe. Hupla, enkeltje asiel met predikaat kan niet met kinderen terwijl hij in een gezin leefde en alleen even naar een buurkind gromde. Ik zou graag zien dat die kant van dit soort rassen ook gewoon eens open en eerlijk besproken kon worden. Ik krijg soms bijna het gevoel dat mijn eigen honden mega-speciaal zijn terwijl de helft van de mensen in deze topic al schrijft dat ze voorzichtig moeten zijn in bepaalde situaties, mensen die zelf problemen met een herder hebben gehad in het gezin en ikzelf die een herder heb die niet zo perfect in een gezin kan. Waarom zou dat geheel onbesproken moeten blijven? En als ik het bespreek, waarom mij dan in het hokje fantast drukken en over Bart Smith hondjes beginnen?

Als fokker ben ik bij mijn eigen ras (Laekense Herder) erg voorzichtig wanneer er mensen belangstelling hebben voor een pup die zelf een gezin hebben met (jonge) kinderen. Dan wil ik eerst zowel de ouders als de kinderen zien en meemaken, voor ik beslis of er een kans in zit dat er een pup naar hen toe gaat.
Ik heb nu 1x een pup verkocht aan een gezin met toen nog erg jonge kinderen (toen 2, 4 en 6 jaar oud). Pas na een bezoek van het gezin had ik een goed gevoel over de manier waarop zij met de hond om zouden gaan, doordat ik gezien had hoe zij (en dan met name de moeder, die voltijds thuis zou zijn) met de kinderen om gingen. Dat was zodanig consequent dat ik het idee had dat dit bij de pup hetzelfde zou gaan geschieden. Ik heb hen toen wel gezegd dat het van de pups en hun karakters af zou hangen of er inderdaad een pup met hen mee naar huis kon gaan.
Er was in het nest 1 reutje dat in vergelijking met de anderen erg rustig en gemoedelijk was, en die zich de kop niet gek liet maken. Dit reutje zocht de kinderen bij hun bezoek ook echt op, en bleef relatief erg rustig en gemoedelijk, terwijl de andere pups druk deden en hun tanden overal in zetten. Het rustige reutje is dan ook naar dit gezin toe gegaan en dit gaat nog steeds (bijna 3 jaar later) heel erg goed in het gezin, wat inmiddels uit 5 kinderen bestaat (er zijn 2 pleegkinderen bijgekomen). Ook de visite en bezoekende kinderen worden prima geaccepteerd door de hond. Als dit gezin op 1 van de andere reutjes gestaan had, had ik hen geen pup verkocht omdat ik de andere pups niet geschikt achtte voor hun situatie. Hier een foto van de hond en de kinderen:



De reden waarom ik dit verhaal neerzet is dat het in mijn ogen enorm van belang is dat als je voor een herdershond gaat, je heel goed zoekt naar een fokker die inziet dat het risico van het plaatsen van een (willekeurige) herdershond bij een gezin met kinderen groter is dan wanneer er geen kinderen zijn, en die daarover goed meedenkt in de bepaling van de juiste pup. Als je zo'n fokker kunt vinden lijkt het me geen probleem om voor een herdershond te gaan, als je daar zelf voor de volle 100% achter staat en wanneer je zelf beseft dat een gemiddelde Herdershond géén gezelschapshondje of Golden Retriever o.i.d. is.

Hier drie herders,waarvan twee odhs en 1 kruisingmechel/dh.
Hiervoor ook twee herders en een kruising herder/rottweiler gehad,en behalve af en toe
sommige in een mouw ,hebben ze geen van alle ooit gebeten.
En een dochter die dagelijks veel vriendjes mee naar huis neemt(7)
Wij hebben voor herdersgekozen omdat wij dat fijne honden vonden,niet omdat we dachten
over een leuke gezinshond.Onze dochter is wat de honden betreft relatief streng opgevoed.
Over de honden klauteren en aan lichaamsdelen trekken /prikken is taboe.

Maar als ik wel eenszie hoe andere kinderen met mijn of eigen hond omgaan lopen de rillingen
over mijn rug en verbaast het me dat er niet veel meer kinderen worden gebeten.
Mijn honden zijn stapelgek op kinderen en staan te juichen als ik een hele kinderschare me naar huis neem.
Toch zou ik een herder niet promoten als zijnde gezinshond.
In het geval van TS ,drie jonge kinderen met straks de nodige vriendjes en met twijfel ,zeg ik niet doen.
Je zal een stuk geruster zijn met een labrador of golden oid

Oh ja mijn zuivere herders waren en zijn allemaal honden uit werklijnen en persoonlijk vind ik ze rustig en geen kort lontje hebben.

LongFields schreef:Als fokker ben ik bij mijn eigen ras (Laekense Herder) erg voorzichtig wanneer er mensen belangstelling hebben voor een pup die zelf een gezin hebben met (jonge) kinderen. Dan wil ik eerst zowel de ouders als de kinderen zien en meemaken, voor ik beslis of er een kans in zit dat er een pup naar hen toe gaat.
Ik heb nu 1x een pup verkocht aan een gezin met toen nog erg jonge kinderen (toen 2, 4 en 6 jaar oud). Pas na een bezoek van het gezin had ik een goed gevoel over de manier waarop zij met de hond om zouden gaan, doordat ik gezien had hoe zij (en dan met name de moeder, die voltijds thuis zou zijn) met de kinderen om gingen. Dat was zodanig consequent dat ik het idee had dat dit bij de pup hetzelfde zou gaan geschieden. Ik heb hen toen wel gezegd dat het van de pups en hun karakters af zou hangen of er inderdaad een pup met hen mee naar huis kon gaan.
Er was in het nest 1 reutje dat in vergelijking met de anderen erg rustig en gemoedelijk was, en die zich de kop niet gek liet maken. Dit reutje zocht de kinderen bij hun bezoek ook echt op, en bleef relatief erg rustig en gemoedelijk, terwijl de andere pups druk deden en hun tanden overal in zetten. Het rustige reutje is dan ook naar dit gezin toe gegaan en dit gaat nog steeds (bijna 3 jaar later) heel erg goed in het gezin, wat inmiddels uit 5 kinderen bestaat (er zijn 2 pleegkinderen bijgekomen). Ook de visite en bezoekende kinderen worden prima geaccepteerd door de hond. Als dit gezin op 1 van de andere reutjes gestaan had, had ik hen geen pup verkocht omdat ik de andere pups niet geschikt achtte voor hun situatie. Hier een foto van de hond en de kinderen:



De reden waarom ik dit verhaal neerzet is dat het in mijn ogen enorm van belang is dat als je voor een herdershond gaat, je heel goed zoekt naar een fokker die inziet dat het risico van het plaatsen van een (willekeurige) herdershond bij een gezin met kinderen groter is dan wanneer er geen kinderen zijn, en die daarover goed meedenkt in de bepaling van de juiste pup. Als je zo'n fokker kunt vinden lijkt het me geen probleem om voor een herdershond te gaan, als je daar zelf voor de volle 100% achter staat en wanneer je zelf beseft dat een gemiddelde Herdershond géén gezelschapshondje of Golden Retriever o.i.d. is.

Ik vind dat je dit perfect onder woorden hebt gebracht. Complimenten! Dit is precies zoals ik het zelf ook zie. Heel veel herders zijn echt waanzinnige gezinshonden en de beste vriend van de kinderen. Maar niet alle. Sommige zijn inderdaad gewoon te druk, te koppig en te fel op bepaalde dingen. Toevallig is dit dus de broer van Eva en inderdaad, als pup kon je al zien dat dit een goede lieve vriendelijke hond was. En deze mensen wisten inderdaad dat als er eens een keer wel gegromd werd dat dat niet het einde van de wereld is.

Op dit moment is Eva ook zeker stabiel genoeg voor eigen kinderen. Ze is extreem zachtaardig van karakter al zal dat door mijn verhalen soms anders lijken. Dat heeft puur te maken met waaksheid en ongeremdheid die ze gewoon zo nu en dan laat zien. Dat komt omdat Eva gewoon een uberfanatiek hondje is dat zich erg makkelijk laat opjutten. Voor ons dus de perfecte hond aangezien zij alleen maar wil werken, superlief met onze andere hond is en wij er werkelijk alles mee kunnen doen. Dus ook die match is prima. Soms hebben wij onze handen er wel vol aan maar dat hadden we kunnen weten en dat is juist goed. Een uitdaging daar hou ik van. Eva is een hond die bij de K van kom hier al aan je heup kleeft, MAAR ze is daarom dus ook een hond die bij 1 gekke beweging van bezoek al in hun gezicht staat om verhaal te halen. Zij is zo extreem reactief en dat maakt dat ze lastiger zou zijn in een gezin. 1 geluidje aan de poort en Eva staat er met haar neus op.

Maar als ik morgen een baby in huis zou halen dan ben ik er van overtuigd dat dat met Eva dus nooit een probleem zal geven. Beter gezegd, ik denk dat ze de perfecte gezinshond is. Eigen is voor Eva alles wat er belangrijk is in de wereld. Wel met de opmerking dat waaksheid en beschermdrift in combinatie met makkelijk op te jutten niet de beste combinatie is met spelende vriendjes en een achterom. Zij vraagt dus een baas die dat beseft. Maar als verantwoordelijke baas neem je dan dus je maatregelen en maak je een ruime ren voor de hond waar hij in de zomer veilig toch lekker buiten kan zijn en alles goed maar veilig in de gaten kan houden. Als wij ooit verhuizen komt er dus zeker een enorm deel tuin voor de honden met een hek. Los bij de "buurt-BBQ" en alle buren in onze tuin, daar is zij de hond niet voor. Te reactief en te snel iets te druk. Wel kan Eva uren doodkalm observeren en zonder gekrijs mensen binnen laten. Wel altijd achter een hek omdat ze dus zoals ik zei te snel reageert op dingen. En daarin is ze te fel. Dus je kan niet inschatten wat goed en wat niet goed gaat omdat Eva alles ziet en alles in de gaten blijft houden. Prima, wij wonen achteraf en hebben een groot balkon waar ze op kan (24 vierkante meter) en een bench waar ze heel graag in ligt.

Kleine dingen waar je je gewoon wel bewust van moet zijn. En zowel wijzelf als Suzanne wisten dat Eva de "pittige pup" was in dat nest. Prima, graag, kom maar hier met die uitdaging. En zoals te zien is is haar broer dus wel anders. En die variatie is logisch in een klein ras dat opgebouwd is uit zeer diverse honden. Van politiehonden tot mechelaars van de Duvetorre. En dan weer een hele lieve gezinshond erdoor en ga zo door. Dan heb je dus in nesten de felle werkertjes die een moord doen voor een bal (letterlijk ) en de kalme zeer stabiele honden die je weer zo tussen een gezin zet zonder problemen. De hele waakse honden en daarnaast weer de meer open honden naar vreemd.

Want elke hond kan in een gezin onder de juiste begeleiding. Echter niet elk gezin kan elke hond nemen. Dat hangt geheel van je motivatie en opvoedkunde af. Wil je werken aan en met je hond dan kan er veel. Wil je dat dingen makkelijk gaan dan zal je bepaalde honden niet moeten nemen. En dan bedoel ik bepaalde honden uit een nest. EN bepaalde honden van bepaalde rassen.

Jip schreef:toch vraag ik mij af waar ligt het nou aan.........

ik heb het er met mijn schoonmoeder over gehad die nu haar derde herder heeft en de eerste herder is dus met haar kleine kinderen opgegroeid.........niks geen probleem.....blafte hij niet als er vriendjes mee kwamen vroeg ik? Ja hoor maar dan zei ik :Bek dicht en dan was het goed....zei ze....

Hond sliep in het klompenhok kreeg brood en 's avonds restje van de aardappelen met groenten en vlees.....lag de hele dag buiten in grote tuin zonder omheining......dit doet haar derde herder nu nog steeds.......

waren de herders 30 jaar geleden minder scherp? of waren de baasjes scherper.....?

Ik wil best de schuld op me nemen dat mijn hond niet helemaal betrouwbaar is met vreemden in mijn huis. Dat maakt me niet uit. Echter, dat was ze al meteen niet. Ze toont een bepaalde felheid in haar karakter en die is er altijd geweest. Niks mis mee, maar ik vraag me heel heel erg af of jouw schoonmoeder ook de waaksheid van Eva weg had gekregen. Die ging als pup vol op pakwerkers af. Die hoefde maar klik te horen en ze stond er. Zelfs bij de IPO-club waren ze zeer verbaasd over hoe fel zij als pup al was. Letterlijk werd er gezegd, oei, die is op de man en behoorlijk ook. Dat zal je weg moeten zien te krijgen. En dat lukt heel heel aardig want wij kunnen er vrijwel overal mee komen. MAAR, en dan is dus de maar, wij kunnen haar geen vrijheid geven rondom vreemde mensen bij ons thuis en als wij lange tijd ergens blijven waardoor ze dat als thuis ziet. Onder appel kan alles, op een show kan alles, op de club kan alles, maar wel als wij opletten en er bovenop zitten. Als ze los is, iemand gaat schreeuwen naar iemand die achter mij staat, dan rent Eva daar dus op af. Gaat die persoon dan dreigen naar Eva van schrik dan heeft ze je. HAP! Wat dreigen! En dat zit echt wel in het hondje hoor. De ene hond is de andere niet en als wij alles verkeerd deden dan was ze nooit zover gekomen als ze nu is. Ze kan met elke hond en iedereen opschieten als we niet thuis zijn. Dat is heel anders geweest toen ze nog niet volwassen in het kopje was. Dat is ook bekend bij Belgen. Of zeg ik nu weer iets verkeerds :N: Mij is door heel veel kenners gezegd, doorzetten en als ze eenmaal 2-3 jaar zijn kun je al veel meer dan nu. Dat was ook duidelijk zo.

Jip schreef:@Marc ik beschuldig je nergens van hoor.........ik praat trouwens over een Duitse Herder geen Belgische......het gaat niet altijd over Eva....

Nee, klopt, maar ik heb hiervoor een kruising Duitse herder gehad. En ik ken er ook wel een aantal. Als je zegt dat je elke Duitse herder non-waaks en non-bijterig kan krijgen dan geloof ik dat nl niet. Ook je schoonmoeder kan niet elke hond op aardappelen veilig maken met god weet wie in de tuin.

En over de honden van je schoonmoeder ging het ook niet.