Ooit problemen gehad met herplaatser(s)?

[vania]

Zena is als 1 jarige herplaatser hier gekomen
ze heeft een enorme baknijd naar andere honden toe (met snoepjes niet, enkel en alleen als er potten eten zijn)
ze viel gigantisch uit naar alles en iedereen, trok als een olifant aan de lijn en kon/kan absoluut niet los lopen, vertrouwt niet veel mensen, gooide zich op haar rug en plaste als je "boos" werd (ook al was dat niet op haar)
het uitvallen is er eigenlijk 99% uit, ze durft nog wel eens te trekken richting honden/mensen maar is wel gemakkelijk te corrigeren, trekken gaat ook heel goed, los lopen nog altijd niet, 9 van de 10 keren komt ze mooi terug (als ik op tijd roep) de 10e keer is ze weg en kan ik op haar gaan wachten (er achter gaan is geen optie omdat ze er dan een "spelletje" van maakt), het vertrouwen in de mensen heeft ze een deel terug, maar ze is nog afwachtend, maar eens ze door heeft dat je haar enkel wilt kroelen is het ijs vrij snel gebroken (en met snoep al helemaal ) en is ze niet meer bij je weg te slaan
ze gooit zich nog altijd op haar rug als je "boos" word, maar het plassen is er toch al uit, wij (vooral ik, omdat ze bij mijn vriend extreem onderdanig is) proberen bij haar alles zo positief mogelijk te doen en "straffen" haar eigenlijk nauwelijks, puur omdat ze zo onderdanig is, maar soms is het gewoon ff nodig, maar Zena vergeet en vergeeft heel snel

Zena kan dan weer prima met andere honden overweg, reuen/teven/pups alles vind ze geweldig, tot de andere hond haar uitdaagt, dan reageert ze (hangt er erg vanaf hoe de andere hond haar uitdaagt, is het door een grom, kan hij/zij een snauw krijgen, negeert de andere hond haar verder, is het ook klaar voor haar, word ze aangevallen, gaat ze in de verdediging, maar als alles "over" is, is het ook weer snel klaar en negeert ze de andere hond)

ik was Arco nog vergeten :N:
wij hadden Arco (2 jarige berner sennen reu met stamboom) overgenomen van een gezin dat een kindje verwachte en het niet "vertrouwde" zo een grote, onstuimige hond met een klein kindje, dus kon hij plaats ruimen
wij hadden hem 2 weken, toen de 1ste problemen begonnen, hij kon "ineens" (ik weet dat het niet ineens is) niet meer met Shadow door 1 deur (Shadow kon toen nog wel met andere honden) er zijn wat "gevechtjes" geweest, dus wij ze gescheiden gehouden, Arco was heel graag buiten en Shadow absoluut niet, dus dat kwam "mooi" uit
een paar dagen later wilde mijn vriend Arco borstelen (we zouden de dag erop met zijn half zus gaan wandelen) en tijdens het borstelen gromde Arco, Jan is van principe dat zolang de hond geen pijn heeft (iets dat hij op dat moment ook niet had) hij niet te grommen en borstelde verder, Arco draaide zich om en beet Jan in zijn arm, Jan gaf een brul en wilde Arco "eraf" halen en Arco beet terug, met als resultaat 6 gaten in zijn arm (daar zijn nu, na 6 jaar nog de littekens van te zien :N: ), mensen gecontacteerd waar hij van kwam en zei vertelde dat ze hem nooit niet thuis borstelde, maar altijd naar een trimmer deden, dus niet wisten waarom hij gromde en uiteindelijk beet, toch besloten om het nog ff aan te kijken en zo
een week later (op de dag af) zet ik Arco weg, laat Shadow buiten en op de 1 of andere manier was Arco uit dat stuk tuin gekomen en is er een gevecht ontstaan tussen hem en Shadow, ik ze uit elkaar gehaald (koste me wat moeite ook) en net toen Shadow ik Shadow weg brulde en dus met mijn rug naar Arco stond en Shadow voor mij, viel Arco mij aan in mijn rug , ik had geen gaten, wel "punten" ter hoogte van mijn nieren, toen Arco "loste" is Shadow er terug op gevlogen en heeft het me bloed, zweet en tranen en de hulp van mijn schoonbroertje (die ik ondertussen had opgebeld) gekost eer we ze terug uit elkaar hadden, nadien was Arco niet meer bereikbaar, door niemand niet, niet door mij, niet door mijn vriend, schoonbroer, DA niemand niet en hebben wij Arco laten inslapen, hij had enorme wonden en serieuze gaten door het gevecht met Shadow, volgens de DA was de kans vrij klein dat hij fysiek weer de oude zou worden
de dag erop contact gehad met de mensen waar hij van kwam en toen kwam het hele verhaal eruit, Arco had de man des huize al een keer of 3 serieus gebeten, als hij gromde gaven ze hem zijn zin, door weg te gaan, dit deden ze al sinds hij pup was

als wij het hele verhaal op voorrand hadden geweten, hadden wij hem nooit niet in huis gehaald

wij hebben ook een aantal herplaatsers gehad, die bij ons zijn gekomen (staffordjes) en die wij achteraf terug herplaats hebben, een soort tussen stop ipv het asiel, alle 3 zijn ze geweldig terecht gekomen
moest Shadow zo moeilijk niet geworden zijn met andere honden, hadden wij dat waarschijnlijk blijven doen, toen kon dat nog omdat hij nog wel met gecastreerde reuen en teven kon, nu kan hij met niets meer.

[Ikke1980]

J.J. is één groot probleem : uitvallen aan de lijn /hysterisch blaffen bij het zien van andere honden en ook aanvallen (niet bij elke hond, onderdanige typjes en kleine honden en de meeste teefjes gaat wel goed) en kan niet alleen blijven want krijst de boel bij elkaar (klachten van de buren), angstig en dominant naar bezoek (tot nu toe nog niks gebeurd, wel een keer gehapt, maar ik vertrouw het niet helemaal dus altijd opletten en nooit echt relaxt), had nog nooit aan een lijn gelopen dus dat was een ramp (gaat nu super overigens), los laten lopen doe ik wel (als er geen andere honden zijn) maar als hij een konijn ziet is hij weg en komt niet meer terug.

J.J. is bij ons gekomen toen hij een maand of 5/6 was. Had al een hoop informatie over hem verzameld en het leek betrouwbaar. Bovendien was hij op dat moment aan het spelen met andere honden en dat zag er zo goed uit, dat we nooit verwacht hadden dat hij niet met andere honden zou kunnen. En volgens de herplaatsmevrouw kon hij heel goed een paar uur alleen zijn. Niet dus!

Bij J.J. is het probleem van het uitvallen een combi van angst/onzekerheid door slechte socialisatie (vooral met grote honden en bijvoorbeeld honden met een platte snuit) en ook dominantie. Verder is hij waarschijnlijk door de eigenaar waarschijnlijk flink verwend geweest (hij is het mannetje en wil niet alleen blijven) en voor verkeerde dingen beloond en ook flink gestraft (hij reageert soms 'bescheten' op aanrakingen, vandaar dat we dit denken). We hebben er echt ontzettend veel aan gedaan, met tot nu toe wisselend resultaat. Er zijn periodes dat het heel goed gaat en hij amper uitvalt, maar dan volgt er weer een periode dat hij kortsluiting in zijn hersens krijgt en hij hysterisch reageert op elke andere hond. Er zit toch iets niet goed in dat koppie.
We lopen nu mee met een uitlaatservice, maar wegens vakantie zijn we een hele tijd niet geweest, dus aankomende week zal het wel weer mis zijn schat ik zo :ugh


Maar verder is hij heel erg leuk hoor

[verdi]

Verdi is onze 10e hond.


Een geweldige hond met als enig nadeel dat hij ontzettend veel verhaard. Maar goed je kunt niet alles hebben. Als je zijn levensverhaal leest dan zie je dat ook hij het niet gemakkelijk heeft gehad.
http://www.the5oaks.web-log.nl/ennovy/h ... verdi.html" onclick="window.open(this.href);return false;
3 van de honden hebben we er als pup gekregen en 7 waren herplaatsers. Van die 7 was er slechts 1 die niet te handhaven was en al zo vaak was herplaatst dat uiteindelijk besloten werd dat het voor de hond beter was hem te laten inslapen.

Met elke andere hond hebben we het elke keer getroffen. En het waren veel verschillende rassen uit veel verschillende situaties. Van een hond die al drie jaar in het asiel zat (9 jaar oud) tot een setter die door omstandigheden een ander huis moest hebben. Doerak was een eceht getraumatiseerde hond die gevonden is , vastgebonden aan een container. Zij is waarschijnlijk als fokteef gebruikt geweest en op een winteravond gedumpd. Moest echt alles nog leren was zelfs niet gewend in huis te zijn. Maar met veel geduld en liefde is het de liefste hond geworden die we ooit hebben gehad. Ons meissie.

[EvitaP]

Cindy, een kruising lab/duitse staander, was mijn/onze eerste hond. We hebben haar uit het asiel gehaald toen ze 7 was. Ze had wel wat problemen; angst voor onweer en vuurwerk, wist niet goed hoe ze met andere honden moest omgaan (gelukkig niet heel problematisch, ging over het algemeen wel goed), hemaal gek van ballen en rende dan ook als een gek naar de bal die ze een aantal straten verder op hoorde, rende achter katten aan. Angst voor onweer en vuurwerk hebben we nooit kunnen oplossen, het werd alleen minder toen we een 2e hond hadden. De rest hebben we wel onder controle kunnen krijgen. Voor de rest was ze een geweldig beestje!

Nu hebben we sinds 4 maanden Noa een Am. Staff teefje van 5 jaar met hondenagressie. Voor de rest een prachtige hond! We zijn met haar aan het trainen en er zal nog veel met/aan haar gewerkt worden. Al zou ik niet snel meer een hond in huis nemen die agressief is naar andere honden en uitvalt, want je moet altijd opletten en het is zeker nu vaak niet heel relaxed wandelen met haar. (Vooral omdat ik andere mensen niet vertrouw hun hond bij hun te houden als deze los loopt.)

Ik zou zo weer een asielhond/oudere hond opvangen, al is het maar omdat ik vind dat ze een tweede (3e of 4e) kans verdienen. Daarnaast heb ik het niet zo op puppies, hoewel ik er 3 van pup af aan heb gehad. Het voordeel is wel dat ik ze heb uitlaten groeien tot probleemloze volwassen honden. Maar zeker de eerste 6 maanden vind ik het niet geweldig, pff. Geef mij maar een volwassen hond (met evtueel wat gedrags probleempjes) waar ik meteen mee kan wandelen en trainen.