Het HondenForum

er blijft weleens een hond in de tuin en dat heb ik dan pas een uur later door dan denk ik he ik mis er 1 zal eens de deur open doen

Sorry maar ik heb heel hard moeten lachen om sommige stukjes..

Mijn vriend had vorige zomer ook zoiets leuks met de hond.. we waren naar de Nedereindse plas gegaan en waren lekker met de bal aan het gooien. Mijn vriend kan erg ver gooien (speelt waterpolo) maar gooide dicht voor de hond.. Ik "gooi maar wat verder", dat doet hij.. nou ja kan nog wel wat verder.. gooit hij nog verder en Nekuda er mooi achteraan zwemmen... echter dit was toch wel heel erg ver.. En kuda mooi doorzwemmen totdat ze zelf doorhad dat het wel te ver weg was en is toen omgedraaid en heeft daarna mijn vriend vragen aanzitten kijken waar die bal nou was?

Mijn zusje had echt een stommiteit laatst.. Ze moest haar vriendje ophalen op het vliegveld en had voor het gemak de hond meegenomen. Je kent die platte roltrappen wel he? Mijn zusje dacht nog "zou ik haar oppakken of niet", natuurlijk niet gedaan en toen hoorde ze gepiep en gejank.. Nageltje afgebroken van de hond en bloed overal..
Stom kind denkt soms echt niet na

Goh...doe zoveel stoms. Met Chic laatst was ik aan trainen voor dogdance en ik was niet echt met haar bezig, maar ze liep wel los rond. Dus ik maar even oefenen met onze attribuut (een lange stok) hoedat ik dat een beetje flitsend neer kon zetten. Zie ik de hond niet achter mij staan en mep ik haar behoorlijk er mee op haar kop.
Nu had ze al voordat ze bij ons kwam een panische reactie :N: als iemand iets ophief zoals een bezem of stok of zweep, dus waren we weer lekker een stukje terug in de tijd. Vond ik wel dom van mij.
Pika heb ik een keer in de auto gedaan, we zouden met een vriendin naar een wedstrijd, dus hup alle honden achter in een combo laten springen, nog even wat spullen bij elkaar gezocht, nog even naar de WC...toen we bij Zwolle reden had ik het idee dat we misten iets. Dus ik omdraaien en tellen...een hond te weinig.
Was de Rat uit de raam gesprongen thuis, gelukkig was die gewoon voor de voordeur gaan piepen en gillen en hadden oma en opa haar binnen gelaten. Dus ik zat een dikke halfuur met allerlei beelden in mijn hoofd van een platgereden smoushond of een hond die helemaal in paniek achter ons aan rent totdat die flauw valt, lag madam weer gewoon op bed prinsheerlijk te snurken.
Keek ook nog erg beledigd dat ik haar kwam wakker maken en moest ze toch weer aan het werk.
Met Dappie heb ik ook iets doms bedacht, ik dacht dat het bij de dogdance erg spectaculair er uit zou zien als ik een stok boven mijn hoofd met uitgestrekte armen vast houd, zij springt er heen en pakt het vast met haar bek, met haar poten op mijn schouders/borst.
Ja, en als je zo'n leuke idee krijgt ga je uiteraard niet eerst denken wat er allemaal kan gebeuren. Dus de bijtrol gepakt om te kijken als zij wel zo ver omhoog komt om het beet te pakken. Uiteraard lukt het haar gemakkelijk, alleen de poten kwamen ipv op mijn schouders terect in mijn oog en een poot in mijn mond plus een bloedneus. Die keer had ik dus AU en de hond vond het gelijk een prachtige oefening.

Afgelopen winter... De laatste uitlaatronde is bij ons zo ongeveer om 11 uur 's avonds. Ik had een late film gekeken op tv en was als laatste nog op. Toen ik om een uur of 2 naar bed ging bedacht ik dat ik de honden nog wel even kon laten plassen.
Snel even in het plantsoen voor de deur.
Het was erg koud buiten dus snel weer naar binnen, deur dicht en direct door naar bed.
De volgende ochtend werd ik door een nogal boze echtgenoot wakker gemaakt dat Max buiten voor de deur lag.
Had ik mijn hond buiten gelaten. En het vroor 5 graden !!

Oh god, als ik er aan terugdenk krijg ik weer een schuldgevoel
Het is al 15 jaar geleden en het hondje is inmiddels al jaren dood maar mss juist daarom blijft het soms knagen.
Het gaat om mijn eerste pei Shara, dat was nogal een felle tante tegen mijn tweede pei Ruby (een herplaatser).
Op een dag vloog ze Ruby vlak voor mijn voeten weer aan en in een reflex (uit onmacht, woede en stress) gaf ik haar een rotschop die helemaal verkeerd aankwam (had ook mijn bergschoenen nog aan).
Shara deed meteen heel zielig maar ik dacht dat het van de schrik was en ging haar ff uitlaten, midden op straat zakt ze zo door haar poten en ik dacht echt dat ze dood zou gaan!
Mijn god wat voelde ik me klote zeg, dat gevoel vergeet ik echt nooit meer!
Meteen naar de da gescheurd (kotsmisselijk van de zenuwen en met het schaamrood op de kaken) maar de die kon gelukkig niks vinden: slijmvliezen waren oke, longen klonken goed etc.
Toch bleef ze ook daar op tafel alleen maar op haar zij liggen, net alsof ze platgespoten was.
Na een spuitje tegen de misselijkheid knapte ze wonderwel weer op en ik kon alleen nog maar huilen van opluchting! Ik was zo ontzettend bang dat ik mijn eigen hond dood had geschopt!
Volgens de da was het een stressreactie omdat het een heel gevoellig en eenkennig hondje was maar zelf denk ik echt dat ze gewoon een hersenschudding had
Ik moet zeggen dat ze na dit voorval nooit meer hebben gevochten in mijn bijzijn en als ik weg moest werden ze gescheiden. Dat is goedgegaan totaan hun dood maar ik heb mijn lesje wel geleerd. 1) ik schop mijn honden nooit maar dan ook nooit meer! en 2) ik neem nooit meer een herplaatser van hetzelfde geslacht!

Oh ja, en vorig jaar had ik nog een incidentje door een vuilniszak
Ik ging met de honden naar de hei en loop met de 3 honden en een vuilniszak naar de auto.
De twee pei's springen in de auto maar Djuka was nog wat aan het snuffelen op de parkeerplaats dus besluit ik om eerst de vuilniszak ff in de container te gooien en Djuka daarna wel te roepen....Niet dus!
Ik gooi de zak weg, stap doodleuk in de auto en rij weg!
Bij de hei aangekomen (10 minuutjes rijden) merk ik pas dat ik niet 3 maar 2 honden in de auto heb zitten!!!Jezus, in gedachte zag ik Djuka natuurlijk al helemaal achter de auto aanrennen over de drukke weg maar gelukkig bleek niks minder waar. Toen ik dus inmiddels 20 minuten later (door het het heen en weer rijden) weer thuis kwam stond ze nog doodleuk op de parkeerplaats te wachten, de schat
Dus Djuka alsnog ingeladen en met een half uur vertraging toch nog heerlijk op de hei gelopen

mijn vriend heeft storm ooit wakker gemaakt... (lees over zijn hoofd aaien) toen ie zwaar aan het dromen was...

dat was ff een ehbotje
en ik zeg nog zo geen slapende honden wakker maken..

Bij ons gaan pups al mee achterop de fiets. Beetle was denk ik een maand of 4 en ging mee. Op een gegeven moment zette ik mijn fiets neer en sprong ze eruit. Daar hing ze aan haar halsbandje. Wat kreeg ik een hartverzakking. Tot ze enigszins volwassen heeft is ze sindsdien altijd aan 2 kanten vastgezet.

Bente was een superlieve hond, naar alles en iedereen. Toen we een pup aanhielden, dachten wij dan ook dat het geen kwaad kon om ze samen uit te laten. Tot we er achter kwamen dat Beetle steeds onzekerder werd en Bente haar beschermde. Ze was een maand of 7 toen we hier achter kwamen. Beetle was ondertussen heel angstig geworden voor andere honden. Een hele stomme beginnersfout.
Het is nooit helemaal goed gekomen met Beetle, ook al hebben we er wel aan gewerkt. Mogelijk had ze als ze van pup af aan alleen uitgelaten was dit gedrag ook ontwikkeld, maar dat weten we niet en ik denk nooit in deze mate.

Met Lumi en Vincent kan ik me geen fouten herinneren.

D .

Het ergste wat ik ooit gedaan heb is mijn hond niet missen toen hij ,klaarblijkelijk ,weg was.
Was aan de wandel in een voor ons bekend gebied met een vriendin ,zij ook met honden ,dus al met al hadden we een aardig clubje.
Komt een man naar ons toe of we een jack russel kwijt waren ,nee zeiden wij die hebben we niet bij ons.
Hij had hem in de kantine van de voetbalclub opgesloten,wist er niet goed raad mee , en ik beloofde hem na onze wandeling het hondje op te pikken en naar het asiel te brengen als er zich nog geen eigenaar had gemeld.
Komen we bij onze auto aan na het wandelen om in te laden mis ik Benji ,mijn kleine hondje die inmiddels al jaren dood is.
Die overigens niet leek op een jr want het was een mixje york x maltezer.
De man had het hondje beschreven als een jr maar in een andere kleur ,de kleur van Benji dus ,lichtbruin.
Ik naar de kantine toe en daar kwam de man me al tegemoet met mijn Benji onder de arm ,die uiteraard mij dolblij wilde gaan begroeten.
Ik vond het zo genant om te zeggen dat het mijn hondje was dat ik hem snel overnam en zei ,oh die ken ik wel ik zal hem afleveren bij zijn baasje waarop de man me ook nog eens vriendelijk bedankte.
Ik schaamde me dood en ben in de auto gestapt, al heb ik er later nog weleens om zitten gieren met mijn vreindin die natuurlijk mijn blik had gezien terwijl ik schielijk Benji uit zijn armen griste om al te vrolijke ontmoetingen te voorkomen

Zo lief dat al die honden zo braaf en trouw blijven wachten op de baas!!

Nog een blunder met de golden...
Mijn vader sleutelde vaak aan auto's in de garage naast het huis.
Meestal deed ie dat op de oprit en de garage stond dan open. Hij pakte de hond dan met een lange lijn en maakte die dan vast aan de trekhaak zodat de hond bij hem kon liggen.

Op een dag lag de hond dus weer buiten en mijn moeder ging boodschappen doen. Juist ja met de auto waar de hond aan vast lag. Ze had dit dus niet gezien en mijn vader had niet door dat ze de hond niet naar binnen had gezet.

Dus mijn moeder rijdt de straat uit de hond er achteraan. Gelukkig zag de overbuurman verderop in de straat wat er gebeurde en is schreeuwend achter de auto aangerend. Gelukkig hoorde mijn moeder het. Een 5 min verder was ze de autoweg opgereden...

Naar de hondenschool gaan.
omdat Luka niet wou luisteren heeft de instructrice hem hoog opgetrokken aan zijn lijn en door elkaar geschud.
Vreselijk dat gehuil van Luka.
Ik ben niet meer wedergegaan uiteraard.

Ik heb Gol een paar keer buitengesloten :N:
Één keer na het boodschappen doen, ik dacht dat Gol achter m'n vriend was aangelopen en doe de voordeur dicht. Na ongeveer 20 minuten ging ik haar maar zoeken want ik zag haar nergens, zat ze netjes in de hal bedrukt naar de voordeur te staren
En een keer 's avonds toen ik ging slapen, met m'n moeie hoofd sluit ik alle deuren, hoor ik na een tijdje opeens een hoog geblaf in de tuin..

Pas ging ik lopen naast een weiland waar gegierd was. Jelka is daar gek op, dus zij moest het eerste stuk aangelijnd. Jurek is meer van de droge mest dus hij gaat daar niet naar toe. Met Samica dacht ik dat het ook wel goed zou komen. Die speerde ineens na 100 meter wandelen terug naar dat veld en stortte zich in het weiland. Koppetjeduikelen over links, koppetjeduikelen over rechts, rollen over haar rug en totaal doof zijn. Toen ik bij haar kwam zat ze echt voor voor tot achter en van onder tot boven onder de stront. En we moesten later nog terug met de auto.

Jelka vergeten we heel soms wel eens binnen te halen. Jurek mept tegen de deur aan als hij er in wil en Sam gaat tegen de deur of ramen aan staan. Jelka is zo bescheiden, die gaat tegen de deur aan liggen en hoor je niet.

Denken dat bobbie wel een klein trapje kon lopen bij een vriendin. In haar flat best wel stijl..
Hij neemt een prong en knetter dat trapje naar beneden en piepen.. Tot heden vertikt hij het om trap te lopen..

En Mazzel tijdens het trainen van mijn routine dirty dancing daar heb ik de lift in.. Soms gaat dat met zo'n vaart dat ik dikke krassen in mijn nek of gezicht hebt.. Ook ogen zijn niet veilig.

Ohana toen ze nog een jaar was. Ik had een 10 meter lijn en kon haar eigenlijk niet meer goed houden (maarja eigenwijs he;o). Ik stond op het uitlaatveld en mevrouw zag haar jrt vriendje en ik stond te kletsen met iemand. Dus Ohana neemt een spurt en ik kwam er net optijd achter. Ik Ohana roepen, maar helaas die luistert niet als ze een hond ziet, dut ik wilde meerennen, maar was daarin wel net te laat. Einde van de 10 meter werd Marieta mee gesnukt aan de riem, knal keihard met mn hoofd (achterkant) op de grond en wordt nog een metertje meegesleurd.

De beste man waar ik mee stond te praten durfde niet te lachen en de beste man van Hana's vriendje kwam niet meer bij. Ik zelf ook niet trouwens, al had ik wel een lichte hersenpudding ff op dat moment.

Maar ik is niet meer zo eigenwijs geweest vanaf dat moment


Oh en mijn zus met haar honden een jaar of 9 geleden. Ze woonde een paar deuren verder van mn ouders af toen en nam haar honden altijd los mee. (aan een drukke straat, heb mn hart vaak vastgehouden, maarja eigenwijs zit blijkbaar in de famlilie).
Sheila (mechelxanatool) en Gizmo (vuilnisbakje) kwamen aan, maar we gingen elke dag naar een uitlaatplek op een veld een stuk verderop, maar dus wel aan de andere kant van de straat.

Dus honden naar buiten, en Sheila rent keihard de straat over en Gizmo erachteraan. Ik automatisch er ook achteraan in paniek, maar niet gekeken of er auto's aankwamen op de rondweg :N: Achteraf wel geluk gehad geloof ik, en zuslief liet ze weer gewoon los toen. Wat ik niet snapte overigens.. Ze lijnde ze wel vaker aan als daarvooor, maar soms nog eigenwijs.

Groetjes Marieta.

Ik ga wel eens met de bus naar het bos. Dus ik naar de bushalte, heb een half uur in de bus gezeten, een uur gelopen (ik loop altijd 2 uur) toen ik Beau kwijt was. Ik dus helemaal in paniek, allemaal doembeelden van doodgereden Beagles, of meegenomen, of iig weg. Dus ik totaal van de wereld terug naar huis.. Zit Beau daar voor de deur te wachten tot we eindelijk naar het bos gingen Ik heb dus anderhalf uur helemaal niet in de gaten gehad dat ik Beau niet bij me had..

En toen Manon en Léonie hier waren met Nilo, gingen we Elfi (JR) uitlaten. Wij gingen op een bankje zitten want ze kan niet zo ver meer lopen. Ik had de bal voor Nilo eerder al te ver weg gegooid en die was dus al verdwenen.. Maar ik had nog wel die werpstok. Nilo apporteerde ook die werpstok. Dus ik telkens die stok weggooien voor hem. Op een gegeven moment gooi ik dus die stok met een boog over Elfi heen.. Nilo rent keihard naar die stok toe, dwars door Elfi heen.. Die dus omrolde en heel hard naar Léonie toe kwam rennen Ik moest toen al zo hard lachen maar daarna vond ik het ook best wel zielig..

En ik had iets heels moois bedacht voor het fietsen.. Beau aan de fiets gebonden, aan het frame. Dat ging heel erg mooi, hij rende netjes mee en de riem was lang genoeg.. Tot Beau bedacht dat hij naar zijn vriendinnetje toemoest die hij ineens zag.. Spoot dus opzij, hele fiets mee, hij een klap in zijn nek en ik lag ook op de grond met fiets en al. Het baasje van zijn vriendinnetje moest zo hard lachen dat we bij haar nog wat hebben gedronken en daarna heeft ze me naar huis gebracht met de auto..

Het allerstomste wat ik ooit bij de hand heb gehad was in de periode dat ik nog als docent dierverzorg en ik mijn hond mee nam naar het werk. Op de eerste dag na mijn zwangerschaps verlof ging ik weer aan het werk. Hele nieuwe routine eerst baby naar oma etc. Ben de hele dag in mijn hoofd bezig geweest met ik moet mijn dochter niet vergeten op te halen voor ik naar huis rij.
Kom ik bij oma aan en die zegt waar is Janko ? K*t die is zit nog mooi in zijn kennel op school.
Dochter in de auto weer terug gereden naar het werk waar iedereen al naar huis was. Goed ik had wel de sleutels van het dierverblijf maar niet van de centrale gang om het alarm af te zetten.
Nu ja dan maar zo naar binnen in de hoop dat er nog steeds geen bewegingssensoren in het dierverblijf waren. Die waren er ook niet maar het alarm op de tussendeur deed het wel gruwlijke klere herrie maar geen hond in de kennels.

Tuurlijk had ik geen mobiel mee maar janko was vast door de collega mee genomen die in het zelfde dorp woont als mijn moeder dus ik rij weer op en neer en sta daar voor de deur. Nee Janko is hier niet maar bij een andere collega die in de stad woont. Na een donderpreek te hebben aangehoord over het vergeten van je eigen hond ben ik weer helemaal teruggereden naar de stad en heb mijn hond op gehaald.

uiteindelijk heb ik thuis een flink potje gejankt en mezelf onbekwaam benoemt.
Lullige is natuurlijk dat dit gebeurd terwijl ik overdag aan leerlingen stond te vertellen hoe ze voor "hun"dieren moesten zorgen.
Ik hou het maar op hormonen want nadien ben ik nooit meer iets vergeten. Geen kinderen en of dieren

letterlijk ? Dat zou ik niet dom noemen maar iets anders.

Mijn 1e eigen hond, een JR.
Ze lag altijd op de rugleuning van de bank naar buiten te kijken.
Ze zag wat buiten, en viel spontaan van de rugleuning achter de bank op de grond.
Niet lang daarna zag ik bloeddruppels op de grond liggen.
In volle paniek naar de DA, na een onderzoekje kwam de uitslag.......ze was loops geworden...

thom schreef:Mijn 1e eigen hond, een JR.
Ze lag altijd op de rugleuning van de bank naar buiten te kijken.
Ze zag wat buiten, en viel spontaan van de rugleuning achter de bank op de grond.
Niet lang daarna zag ik bloeddruppels op de grond liggen.
In volle paniek naar de DA, na een onderzoekje kwam de uitslag.......ze was loops geworden...

Sorry

Mama Sanneke schreef:

thom schreef:Mijn 1e eigen hond, een JR.
Ze lag altijd op de rugleuning van de bank naar buiten te kijken.
Ze zag wat buiten, en viel spontaan van de rugleuning achter de bank op de grond.
Niet lang daarna zag ik bloeddruppels op de grond liggen.
In volle paniek naar de DA, na een onderzoekje kwam de uitslag.......ze was loops geworden...

Sorry

Nou, was wel de allereerste loopsheid hoor...

Oei wat een leedvermaak hier zeg :N:

Nou, dan wil ik ook niet achter blijven. Stomste wat ik gedaan heb was toen we op vakantie in Italie met Loekie aan het fietsen waren. Loekie liep aan de lijn naast de fiets van mijn vriend, en ik fietste daar weer naast. Op een smal stuk moesten we even achter elkaar fietsen. Uit gewoonte ging ik voor mijn vriend fietsen, er niet bij nadenkend dat Loekie dan achter mij aan wil! Hij rende dus zo naar voren, de lijn kwam daardoor voor de fiets; vriendlief op z'n plaat, Loekie er onder, hele lijn in de trappers en het wiel gewikkeld en daar lagen ze Ben me echt een hartverzakking geschrokken! Gelukkig is het goed afgelopen en hadden ze allebei niks, maar ik schaamde me dood! Ben de rest van de weg maar achteraan gaan fietsen.....

Het domste dat ik ooit heb gedaan is denken dat mijn eeste (nog jonge) hond veilig in de woonkamer met aangrenzende keuken alleen kon blijven, omdat hij niets sloopte en jatte. Hij is tegen het gasformuis aangesprongen en heeft toen waarschijnlijk een draaiende beweging gemaakt, waardoor het gaspitje open ging. Toen ik thuis kwam en ik naar binnen gluurde lag hij op zijn zij in het midden van de woonkamer op een plek waar hij nooit lag.
Eenmaal binnen werd hij gelukkig wel wakker, maar het hele huis rook naar gas. Hji heeft er gelukkig niets aan over gehouden.

Ik ben blij dat jullie ook allemaal van de domme dingen met jullie hond doen Gelukkig gaat het bijna altijd goed

Ik had laatst ook nog een keer de staart van Takkie tussen de autodeur En ipv heel hard gaan gillen, gaat hij zachtjes zitten piepen, duurde dus wel een seconde of 5-10 dat ik het doorhad.... En gelukkig weer niets aan overgehouden!

Toen Iarik net 1 jaar was deed ik de B gehoorzaamheid met hem. Iarik is toen op een avond gebeten door een andere hond. Ik heb toen doorgetraind met hem terwijl hij duidelijk aangaf dat hij niet wilde (bijv door op zijn rug te gaan liggen).
Eenmaal thuis zagen we pas dat het niet goed ging en bij de dierenarts bleek dat die andere hond hem in zijn oogzakje (dus net onder zijn oogbol) had gebeten.

Dit vind ik wel een erg lullige actie van mezelf. Gelukkig is het helemaal goedgekomen.

ach ik heb zoveel domme fouten gemaakt.
het ergste was nog wel toen ik met de paarden bezig was en was vergeten het onderste lintje vast te maken. Bono zat braaf voor de wei te wachten. De paarden werden ineens wild en begonnen samen gek te doen. Bono schiet zo onder het lint door de weide in en rend achter ze aan, hij hing een paar keer in de staart met als gevolg dat hij een gerichte trap tegen zijn kop kreeg.
hij schrok er gelukkig van en kwam verdwaasd naar me toe rennen. meteen vastgemaakt natuurlijk.
het enige wat hij eraan over heeft gehouden was een bloeduitstortinkje in zn lip.
Oohh...gelukkig maar. had er bijna een hartaanval van gekregen

Was bij mijn vader in het verpleeghuis toen Pardoes uit pure ellende zijn urine liet lopen.
Had er niet bij stil gestaan dat ik niet gezegt had dat hij moest gaan plassen tijdens de wandelingen en dan deed hij dat ook niet. s'avonds was de nood zo hoog dat hij het dus niet meer op kon houden

Maartje schreef:Het domste dat ik ooit heb gedaan is denken dat mijn eeste (nog jonge) hond veilig in de woonkamer met aangrenzende keuken alleen kon blijven, omdat hij niets sloopte en jatte. Hij is tegen het gasformuis aangesprongen en heeft toen waarschijnlijk een draaiende beweging gemaakt, waardoor het gaspitje open ging. Toen ik thuis kwam en ik naar binnen gluurde lag hij op zijn zij in het midden van de woonkamer op een plek waar hij nooit lag.
Eenmaal binnen werd hij gelukkig wel wakker, maar het hele huis rook naar gas. Hji heeft er gelukkig niets aan over gehouden.

:N: En Marcel vindt het altijd zo overdreven dat ik de gaskraan dicht draai als de honden alleen thuis zijn!

Zoek stok! schreef:

Maartje schreef:Het domste dat ik ooit heb gedaan is denken dat mijn eeste (nog jonge) hond veilig in de woonkamer met aangrenzende keuken alleen kon blijven, omdat hij niets sloopte en jatte. Hij is tegen het gasformuis aangesprongen en heeft toen waarschijnlijk een draaiende beweging gemaakt, waardoor het gaspitje open ging. Toen ik thuis kwam en ik naar binnen gluurde lag hij op zijn zij in het midden van de woonkamer op een plek waar hij nooit lag.
Eenmaal binnen werd hij gelukkig wel wakker, maar het hele huis rook naar gas. Hji heeft er gelukkig niets aan over gehouden.

:N: En Marcel vindt het altijd zo overdreven dat ik de gaskraan dicht draai als de honden alleen thuis zijn!

doe ik ook hoor
Hier staat regelmatig een gaspitje open omdat Toya even wil kijken of er echt niks te jatten valt op het fornuis