Het HondenForum

Ben met vriendlief laatst bij huisartsenpost tetanus gaan halen omdat onze eigen kat hem nu wel erg toegetakeld had (ze heeft soms haar buien). Deze dokter vertelde mij dat er wel een bepaalde diepte gehaald moet worden, daarbij maakt de oppervlakte van de gehele wond dus niet zo uit.
Bij mijn vriend ook in de passieve arm gezet. Dus de arm die hij minder gebruikt. Tactiek is inderdaad om bij zenuwachtige mensen hem er wel degelijk zo snel te zetten, zo lang ze nog in gesprek zijn. Hierdoor zijn ze namelijk nog redelijk ontspannen en dat merk je wel aan e pijn op dat moment en de dagen er na die dan veel minder is.

Een naald wordt overigens niet bot van het opzuigen hoor. Het heeft met hygiene te maken en het feit dat het opzuignaaldje anders is. Deze vergemakkelijkt het opzuigen(groter opening), maar is gewoon weg stomper dan een spuitnaald.

En hier ook iemand die te veel geprikt is. Ben zelf een jaar wekelijks geprikt, zo lang dat ze op gegeven moment gewoon moeite hadden om bloed te krijgen van me. Heb ik ook nog leuke roladers, die net voor moment supreme wegglijden. Ik weet 1 ader die misschien neit het beste zichtbaar is, maar wel goed prikbaar. Ik sta er ook op dat ze die gebruiken, al heb je soms nogal wat eigenwijze mensen. Dan kan ik heel boos worden . Ik ben de expert van mijn eigen lichaam . Bij het inbrengen van infuus en narcose prikken waren ze ook erg aan het wroeten. Krijg je zo'n leuke opmerking (terwijl je dus al dizzy bent: wat kijk je weerbarstig.... wroetwroetwroet Maar ben niet bang voor prikken hoor. Vind het altijd nog interessant Kijk er ook het liefst naar

Krijg je dan niet elke 10 jaar standaard de tetanus prik in nl?

rubyred schreef:Krijg je dan niet elke 10 jaar standaard de tetanus prik in nl?

als ik nu 34 ben en hem nog nooit gehad heb, denk ik zo van niet
Ik hoef ook niet zo nodig onnodige zooi in mijn lichaam als het moet dan moet het maar niet elke zoveel jaar onnodig de spuit erin.

Ineke schreef:

Inge schreef:Prikken vallen best mee hoor, de horrorverhalen heb ik niet ervaren.
Bij mij zijn ze in mijn bovenbeen gezet, wel vervelend maar ik kon gewoon blijven lopen.
Bij mij zeiden ze trouwens dat het 15 tot 20 jaar beschermd.

Nou ja, ik val bij iedere keer bloedprikken een stukje verder flauw.
Ik ben teveel geprikt denk ik, ook met die enge dikke infuusnaalden... brrrr!
Word nu al licht in m'n hoofd als ik het er alleen al over heb. :N:

Zelf (leren) prikken .
Als ik word geprikt ga ik 98 van 100 x van mijn stokje. Doe ik het zelf dan is er niks aan de hand .

Mijn vader bloed wekelijks trouwens (oud en dun vel + bloedverdunners) en die heeft ook nog nooit een spuit gehad.

Ik heb een paar jaar geleden een aantal tetanusprikken gehad (zelf gedaan dus ), nadat ik behoorlijk te grazen was genomen in mijn pols. Maar voor een kleine wond en zeker als die goed gebloed heeft, ga ik niet naar de dokter.

gyanty schreef: Een naald wordt overigens niet bot van het opzuigen hoor. Het heeft met hygiene te maken en het feit dat het opzuignaaldje anders is. Deze vergemakkelijkt het opzuigen(groter opening), maar is gewoon weg stomper dan een spuitnaald.

Dan heb ik het verkeerd begrepen of de arts in opleiding heeft het verkeerd uitgelegd.
Die man wist toch al niet wat hij met ons aanmoest.
Zelf met de injectievloeistof aankomen? En dan nog eens tegen het advies van de ervaren arts in de antibiotica weigeren?
Hij was duidelijk van zijn a propos.

Het valt me trouwens op hoeveel verschillende dingen er over tetanus gezegd wordt door de artsen.
Op de site van RIVM staat dus echt dit:

4.2 Besmettingsweg
De bron van infectie met C. tetani is meestal contact met stof, straatvuil of mest van dieren (vooral paardenmest). Sporen of bacteriën komen via een defect in huid of slijmvliezen in het weefsel terecht. Tetanus kan ook optreden bij kleine prikverwondingen zoals die bijvoorbeeld ontstaan tijdens tuinieren. Veel gevallen van tetanus ontstaan juist als gevolg van dergelijke kleine verwondingen omdat mensen met grotere wonden doorgaans tegen tetanus worden ge(re)vaccineerd. Ook een beet van een dier kan leiden tot tetanus.

Dus juist de kleine wondjes zijn gevaarlijk.

rubyred schreef:Krijg je dan niet elke 10 jaar standaard de tetanus prik in nl?

Van wie zou dat moeten komen?
Iedereen elke tien jaar een oproep of zo?

Laatste keer dat ik geprikt ben is 25 jaar geleden, en dat was op de Eerste hulp.
Als het risico zo groot is, snap ik trouwens niet dat er zoveel artsen zo laks mee zijn?
Dan valt het blijkbaar allemaal wel mee.

Hier krijgt ook iedereen die gebeten wordt door een van onze honden standaard een tetanusprik, tenzij deze dus korter dan 10 jaar geleden geënt is.

Eigenlijk moest ik er ook al lang 1 halen, maar ik ben een ongelooflijke muts met prikken. Ik "vergeet" ook altijd de data van de inentingsdagen hier tegen Hepatitis, tot nu toe ook nooit tegen laten enten, terwijl ik wel regelmatig risico's loop.

Ik ben ook al regelmatig tetanus-waardig gebeten, maar die stap voor die prik. :N:

Gelukkig ben ik niet de enige.
Werk ook met dieren word dus soms ook gebeten maar gewoon goed ontsmetten doe ik en liever geen prik

Schijtluis dat ik ben!

rubyred schreef:Krijg je dan niet elke 10 jaar standaard de tetanus prik in nl?

Kinderen krijgen de DKTP prikken en op 9 jarige leeftijd nog eens een DTP prik. Daarna krijg je geen Tetanus meer. Misschien dat mensen die dagelijks met dieren werken dat wel doen, maar normaal gesproken niet.

Shima schreef:

rubyred schreef:Krijg je dan niet elke 10 jaar standaard de tetanus prik in nl?

Kinderen krijgen de DKTP prikken en op 9 jarige leeftijd nog eens een DTP prik. Daarna krijg je geen Tetanus meer. Misschien dat mensen die dagelijks met dieren werken dat wel doen, maar normaal gesproken niet.

Of als je naar het buitenland gaat...
Heb paar weken terug ook DTP en Hepatites C gehaald voor mn vakantie...

Voor een klein tandje een tetanusprik?
Ik zou dat echt nooit doen. Iedereen met puppies heeft toch weleens kleine bijtwondjes? Dan kunnen we wel blijven lopen of preventief bij nieuwe puppy eigenaren een tetanusprik aanraden

Nee, volgens mij is dat echt niet nodig hoor. Ik heb diverse wondjes opgelopen van mijn honden en katten en mits het geen serieuze beten zijn, ga ik daar absoluut geen tetanusinjectie voor halen. Ik heb 'm dus ook nog nooit gehad.

Karni-Mata schreef:

gyanty schreef: Een naald wordt overigens niet bot van het opzuigen hoor. Het heeft met hygiene te maken en het feit dat het opzuignaaldje anders is. Deze vergemakkelijkt het opzuigen(groter opening), maar is gewoon weg stomper dan een spuitnaald.

Dan heb ik het verkeerd begrepen of de arts in opleiding heeft het verkeerd uitgelegd.
Die man wist toch al niet wat hij met ons aanmoest.
Zelf met de injectievloeistof aankomen? En dan nog eens tegen het advies van de ervaren arts in de antibiotica weigeren?
Hij was duidelijk van zijn a propos.

Het valt me trouwens op hoeveel verschillende dingen er over tetanus gezegd wordt door de artsen.
Op de site van RIVM staat dus echt dit:

4.2 Besmettingsweg
De bron van infectie met C. tetani is meestal contact met stof, straatvuil of mest van dieren (vooral paardenmest). Sporen of bacteriën komen via een defect in huid of slijmvliezen in het weefsel terecht. Tetanus kan ook optreden bij kleine prikverwondingen zoals die bijvoorbeeld ontstaan tijdens tuinieren. Veel gevallen van tetanus ontstaan juist als gevolg van dergelijke kleine verwondingen omdat mensen met grotere wonden doorgaans tegen tetanus worden ge(re)vaccineerd. Ook een beet van een dier kan leiden tot tetanus.

Dus juist de kleine wondjes zijn gevaarlijk.

Dat kan best zijn, maar je kan toch niet bij het prikken van een doorn al naar de huisarts rennen? Jemig, ik dacht dat ik een muts was, maar geen haar op mijn hoofd die daaraan zou denken.
Zo ook niet bij die vlijmscherpe puppentandjes, waarvan ik toch al meermalen wat wondjes heb opgelopen (zowel van Tara, Kaya als Puchu).

De kans dat je het krijgt, lijkt mij echt minimaal.

Caro. schreef: Dat kan best zijn, maar je kan toch niet bij het prikken van een doorn al naar de huisarts rennen? Jemig, ik dacht dat ik een muts was, maar geen haar op mijn hoofd die daaraan zou denken.
Zo ook niet bij die vlijmscherpe puppentandjes, waarvan ik toch al meermalen wat wondjes heb opgelopen (zowel van Tara, Kaya als Puchu).

De kans dat je het krijgt, lijkt mij echt minimaal.

dat heb ik ook hoor, puppies heb je altijd krasjes en kleine gaatjes van, dat krijg je met die scherpe puntjes...
ik pieker er werkelijk ook niet over oom daarvoor naar een dokter te rennen dan kan ik idd. bijna elke dag wel gaan....

Natuurlijk ga je niet voor elk klein dingetje voor een prik.
Dat doe ik ook niet, alleen met de beet van mijn eigen kat die toch wel flink was en die kat was 4 maanden vermist geweest en had dus waarschijnlijk veel rotzooi gegeten.
Ik ben dus de komende jaren sowieso weer beschermd.

Ik wil alleen maar laten zien dat RIVM dus wel waarschuwt dat die kleine wondjes gevaarlijk zijn omdat mensen ze dus blijkbaar onderschatten.

Karni-Mata schreef:Natuurlijk ga je niet voor elk klein dingetje voor een prik.
Dat doe ik ook niet, alleen met de beet van mijn eigen kat die toch wel flink was en die kat was 4 maanden vermist geweest en had dus waarschijnlijk veel rotzooi gegeten.
Ik ben dus de komende jaren sowieso weer beschermd.

Ik wil alleen maar laten zien dat RIVM dus wel waarschuwt dat die kleine wondjes gevaarlijk zijn omdat mensen ze dus blijkbaar onderschatten.

daarom blijf ik het raar vinden dat bijv. ik gewoon naar huis wordt gebonjourd met een vrij diepe hondenbeet...en ze zitten te piepen over een puppybeetje...

malinois schreef:

Karni-Mata schreef:Natuurlijk ga je niet voor elk klein dingetje voor een prik.
Dat doe ik ook niet, alleen met de beet van mijn eigen kat die toch wel flink was en die kat was 4 maanden vermist geweest en had dus waarschijnlijk veel rotzooi gegeten.
Ik ben dus de komende jaren sowieso weer beschermd.

Ik wil alleen maar laten zien dat RIVM dus wel waarschuwt dat die kleine wondjes gevaarlijk zijn omdat mensen ze dus blijkbaar onderschatten.

daarom blijf ik het raar vinden dat bijv. ik gewoon naar huis wordt gebonjourd met een vrij diepe hondenbeet...en ze zitten te piepen over een puppybeetje...

Dokter zei ook dat het allemaal wel meeviel, maar ik kreeg de prik omdat ik er toch was en het verder wel handig is.

malinois schreef:
daarom blijf ik het raar vinden dat bijv. ik gewoon naar huis wordt gebonjourd met een vrij diepe hondenbeet...en ze zitten te piepen over een puppybeetje...

Ik vind het raarder dat jij naar huis wordt gebonjourd dan dat men zit te piepen over een puppybeetje.

Hoe groot de wond is is namelijk helemaal niet relevant voor wat betreft de kans op tetanus.
Tetanus kun je oa krijgen door hondenbeten of het nou een speldenprik is of een grote scheurwond, zogauw de huid kapot is loop je risico en krijg je hier een tetanus-injectie.

Hier zijn verschillende gezinsleden over de jaren naar de spoed gemoeten met een wond en daar zei men telkens dat het niet uitmaakt hoe lang het geleden is dat je de tetanus prik hebt gehad, werkt enkel maar goed als ze vrij recent is en dus kregen ze telkens weer die prik. Dusja als het dan zo zit zou ik elke maand moeten voor een prik.

Zelf werk ik met honden en moest er verplicht 1 halen. uiteindelijk eentje gehaald nadat ik met mijn vingers langs een kenneldeur was gegaan en het flink was gaan ontsteken
Prik stelt niets voor, prikje in arm en verder nergens last van gehad. Waar die rare verhalen vandaan komen, weet ik ook niet

Linsey schreef:Hier zijn verschillende gezinsleden over de jaren naar de spoed gemoeten met een wond en daar zei men telkens dat het niet uitmaakt hoe lang het geleden is dat je de tetanus prik hebt gehad, werkt enkel maar goed als ze vrij recent is en dus kregen ze telkens weer die prik. Dusja als het dan zo zit zou ik elke maand moeten voor een prik.

Dat geloof ik wel. Ik heb in augustus tentanusprik gehad en in april ben ik in mijn hand gebeten. Hand is behoorlijk gaan ontsteken en ik moest alsnog aan de AB kuur