Het HondenForum

Hij woont op 3 kwartier rijden afstand hij woont in Lelystad nu. Ik mag zovaak komen als ik wil maar dat doe ik niet. Ik ga over een paar maanden nog 1 keertje en dan denk ik niet meer..Ik check heel de dag mijn mail maar nog niks. Ik stuur ook niks, geen bericht goed bericht denk ik dan maar..

Wat een moeilijke beslissing. Maar wat een liefde spreekt hieruit. Heel veel sterkte.

Pffff, wat een vreselijk moeilijke, maar oh zo goede beslissing.... De liefde voor Rolex spreekt uit al je berichten. Het allerbeste willen voor Rolex deed je dit besluit nemen. Daaruit spreekt een enorme liefde voor hem. jij hebt hem kunnen loslaten om voor Rolex het beste te vinden. Maar God, dat doet zoveel pijn... Kunnen beredeneren dat dit het allerbeste is voor jouw lieve kleine grote man is 1 ding, het kunnen verwerken is iets anders... Jouw liefde voor hem stopt hier niet, juist niet. Die liefde voor hem gunt hem het juiste plekje, al doet dat nog zoveel pijn. Dat maakt jou een unieke baas.... Een baas die kijkt naar zijn hond en niet naar eigenbelang. Rolex had zich geen betere baas kunnen wensen dan jij. Iemand die kijkt naar wat hij nodig heeft... Heel veel sterkte.

Kunnen jullie even mee denken ? de mensen met katten vooral..

Het gaat helemaal super met hem, maar hij heeft de kat ondekt om het maar zo te zeggen, dit stond in onderstaand mailtje

Het enige waar ik me nu nog wat zorgen over maak is de kat.Gisteren was ik te laat met corrigeren en zag Rolex toch kans naar de kat te springen [was niet raak] die op de trap zat. Deze is vreselijk geschrokken en wil zich nu helemaal niet meer laten zien. Ze is of buiten of in haar kamer boven, wel zielig voor haar. Als ze geen vluchtbeweging maakt, was het probleem niet zo groot. Ik ga eens op internet zoeken wat nu de beste oplossing is. Ze moeten wel samen in een huis kunnen lopen waar ze willen, ik kan niet politieagentje blijven spelen [waar is hond, dan kan de kat ...... en visa versa.]

Het is een angstig katje, hebben jullie ideen en tips ?

Soms moeten ze dingen even op hun beloop laten gaan. De kat trekt meestal vanzelf wel bij en komt dan weer binnen als hij door heeft dat Rolex echt niet verdwijnt.
Het is nu eenmaal de reactie van katten om op de vlucht te slaan als zij geen honden gewend zijn die ineens een rare sprong maken. Ze zal het dus de tijd moeten geven. Als de kat na een dag of drie geen poging gedaan heeft en de kat vertrouwd haar, dan kan zij zelf de kat naar beneden halen om te laten zien dat het veilig is. Hier springen de honden ook nog wel eens ineens op de katten af die dan hun middelvinger opsteken omdat zij weten dat het niets uitmaakt verder, er zit geen gevolg aan vast. Hebben zowel de katten als de honden moeten leren

Ze moet even opletten dat Rolex doorheeft dat de kat bóven hem staat, belangrijker is, dus: niet aankomen. Dat heeft bij ons heel erg geholpen.. Wij hebben het gedaan door telkens als de kat binnen komt heel enthousiast naar hem toe te lopen en hem hartelijk te begroeten (en ook vooral uitgebreid). 's Avonds gingen we ze altijd uitgebreid aaien en als Beau dan kwam negeerden we hem: we hadden alleen aandacht voor de katten. Beau had al vrij snel (als ik me niet vergis binnen twee dagen) door dat die kat iets was waar je niet aan moet komen. Onze katten kwamen overigens ook de eerste maand niet beneden, ze vonden het maar wat eng dat er beneden iets rondliep Dat is nu helemaal goed, het gaat perfect en Beau kijkt niet om naar de kat. Of het bij Rolex helpt wat wij deden, is een tweede, maar ze kan het natuurlijk iig proberen. Niet geschoten altijd mis enzo. Succes

Edit: Bij ons was het meer rangorde geralateerd, want Beau legde telkens zijn poot op de ruggen van de katten. En die schrokken zich elke keer een ongeluk.

chrico schreef:Soms moeten ze dingen even op hun beloop laten gaan. De kat trekt meestal vanzelf wel bij en komt dan weer binnen als hij door heeft dat Rolex echt niet verdwijnt.
Het is nu eenmaal de reactie van katten om op de vlucht te slaan als zij geen honden gewend zijn die ineens een rare sprong maken. Ze zal het dus de tijd moeten geven. Als de kat na een dag of drie geen poging gedaan heeft en de kat vertrouwd haar, dan kan zij zelf de kat naar beneden halen om te laten zien dat het veilig is. Hier springen de honden ook nog wel eens ineens op de katten af die dan hun middelvinger opsteken omdat zij weten dat het niets uitmaakt verder, er zit geen gevolg aan vast. Hebben zowel de katten als de honden moeten leren

zo heb ik dat inderdaad ook ervaren met de katten en honden hier

went vanzelf, ik heb Gil in het begin ook pittig moeten aanpakken , en heel soms is hij nog steeds te ruw, dan even waarschuwen en dat weet hij het, je kunt nu eenmaal niet alles in een dag voor elkaar krijgen, het is gewoon een kwestie van leren kennen en aftasten, dat hoort erbij

Dat zal wel een paar weken duren voordat die verhoudingen voor beide duidelijk zijn hoor.

De poes moet kunnen vluchten, dus bv naar boven kunnen met traphekje voor de trap. Ze moeten aan elkaar wennen, en dat kost echt tijd.

Poesje moet bv op de kast kunnen klimmen, plekjes waar ze veilig is. Op een gegeven moment durft ze wel bij hem in de buurt te komen...

Meestal gaat dat wel lukken...soms ook niet...(wij deden het andersom, haalden 2 zwerfkatjes in huis terwijl we al honden hadden, die katten gewend zijn...das helaas mislukt en na dik half jaar hebben we ze herplaatst, de katjes)

Geen idee of het bij Rolex werkt, maar ik heb ooit een kat in huis gehaald die geen honden gewend was bij een hond die geen katten gewend was..

Wat ik gedaan heb:

Joey, de kat elke ochtend op een vaste tijd iets lekkers gegeven, een beetje blikvoer, een beetje kattenmelk, dotje slagroom, in elk geval iets wat hij héel erg lekker vond.
Dat kreeg hij op het bureau, later op de krabpaal, zodat Bonnie er niet bij kon.

Als Joey zijn lekkers kreeg, kreeg Bonnie ook iets lekkers, een stukje brood, een botje waar ze niet heel lang over deed, ook een dotje slagroom, wat maakte niet veel uit, als het maar lekker was en sámen met de kat op 1 kamer.

Als ze het op had mocht ze, mits rustig heel even door de kamer lopen en snuffen, rustig naar de kat kijken, maar zeker niet aanraken, en dan gingen we gewoon weer onze eigen weg, wij naar beneden, Joey vaak gewoon boven.

Toen Joey besloot naar beneden proberen te komen heb ik hetzelfde gedaan op het moment dat hij beneden was, joey op de vensterbank wat lekkers, Bonnie op de grond iets lekkers.

Het heeft denk ik 3 weken geduurd, en toen lagen ze samen ontspannen in de kamer!

Tijd geven is het belangrijkste.
De katten van mijn moeder waren ook doodsbenauwd voor magic omdat ze nog naar hun uitviel als ze in de kamer zaten. Maar na een tijdje werden ze vanzelf nieuwsgierig. Alleen mochten ze niet bij haar komen om ze katten aanvalt. Maar katten herstellen snel en zijn toch nieuwsgierig aangelegd.
Laat ze inderdaad positief met elkaar kennismaken.

geen tips hier
wel een dikke knuffel
wat een beslissing!
respect!

we hadden 3 katten en hebben in een half jaar twee herplaatsers erbij genomen die géén katten gewend waren. tijd was het toverwoord
de katten mochten boven en de honden niet, de katten kregen beneden eten boven op een kastje, op het kastje konden de katten en honden elkaar goed observeren en ruiken, zonder dat er iets kon gebeuren
als de katten beneden kwamen dan zorgde ik dat de honden bij mij in de buurt lagen, ik heb altijd voorkomen dat de honden erachter aan jaagde.
de katten durfde vanzelf steeds meer, eerst liepen ze beneden alleen van kastje en kastje,daarna liepen ze ook op de vloer als de honden ergens anders lagen en later liepen ze gewoon naast elkaar
een kat was meteen dikke vrienden met onze honden en ligt ook vaak tegen ze aan te slapen nummer 2 vind het allemaal prima, ze begroeten elkaar en respecteren elkaar, en de 3e kat heeft er uiteindelijk één jaar over gedaan om helemaal relext te zijn in de buurt van de honden maar dit is dus uiteindelijk ook goed gekomen.

Ik vind het altijd een goed plan als ze elkaar kunnen zien en ruiken zonder bij elkaar te kunnen komen. Dus traphekjes en goed gescheiden houden, zodat de kat inderdaad een plek heeft waar hij veilig is. De hond in een bench doen zodat de kat eens rustig de boel kan bekijken is ook wel een plan. Maar dan moet de hond wel moe en kalm zijn en niet met bench en al de kamer door gaan hoppen, dat zou voor de kat weer heel eng zijn. Tijd en kalmte!

Ik zit zelf ook in zo'n hond/kat wenproces. Hier is de kat boven, als ze naar buiten wil dan komt ze op de trap miauwen. Ik til haar dan van de trap en zet haar buiten als ze niet zelf durft te lopen. Als we beiden thuis zijn (man en ik) dan lijn ik de hond aan (gewoon just 2b sure) en hou hem en mijn man aait en kroelt een beetje met de kat (die dat soms wel dubbelvindt omdat ze ook de hond in de gaten wil houden). Django mag wel kijken maar er nog niet zomaar heen. Nadat de kat aangeeft er genoeg van te hebben, aait mijn man dan nog even Django terwijl de kat zich uit de voeten maakt.

Ik ga alles doorgeven, bedankt !

Ach Leane, je lieve mannetje weg.... Ik weet niet wat ik lees.
Wat vreselijk verdrietig voor jullie

Voor wat betreft het kattenprobleem, is het inderdaad meestal een kwestie van tijd en vaak gaat het goed en heel soms niet.
Het ligt er een beetje aan hoe fel Rolex erop is en hoe schuw de kat. Als een kat even een flinke mep geeft, is het meestal wel in orde,
maar niet iedere kat doet dit.
Hier zijn beide honden opgegroeid met katten, maar bij Kaya kan ik willekeurige welke kat nog in huis zetten en bij Puchu wordt het
vermoedelijk een heel gedoe nog, want katten jagen blijft leuk ondanks dat hij ermee opgegroeid is. Eén van onze katten is dus ook
bang voor Puchu, niet omdat Puchu hem ooit iets misdaan heeft, maar omdat het gewoon een muts van een kat is en wegrent ipv
even een mep geeft.

Hopelijk lost het probleem zich op.

Onderstaand mailtje

We zijn nu al dikke maatjes aan het worden, ik vind dat Rolex een heel fijn en lief karakter heeft. Natuurlijk is ie anders dan mijn vorige hond, maar hij is bijvoorbeeld heel voorzichtig, terwijl Bumper -mijn laatste boxer- juist erg onbehouwen was. Gisteren door de stad gelopen naar het ziekenhuis, hij zoekt niet echt toenadering tot mensenmaar vind alles goed. Een klein meisje was helemaal verliefd op hem en kon maar niet van hem afblijven. Geen enkel probleem, keurig gedragen.

Vanmiddag heeft de kat op gepaste afstand het "rondje uit" meegelopen. Dat deed ze altijd bij de vorige hond, dus blijkbaar kwam er weer wat in haar herinnering naar boven. Ze blijft het wel eng vinden, maar uit eigen initiatief meelopen vond ik fijn. Wat mij betreft hoeven we de 2 weken niet af te wachten. Ik heb er alle vertrouwen in dat het op den duur wel goed zal komen. Als je echt zeker bent dat je afstand kunt en wilt doen, kunnen we het gaan afronden wat mij betreft. Laat maar weten wat je er van vind of dat je liever nog een week wil wachten met de beslissing.

Echt fijn te lezen dat hij het zo super doet..Maar dat laatste he mijn ventje, mijn springkippie..Ik moet hem los laten

Hij zit daar zo te lezen helemaal op zijn plekkie, beter kun je het niet wensen.
Maar het verdriet moet gewoon slijten Léane, logisch dat je het niet zo snel en gemakkelijk kunt loslaten. Dat komt, echt wel. Geef het gewoon de tijd.

Och Leane wat een vreselijk moeilijke, maar dappere beslissing. Sterkte meid!

chrico schreef:Soms moeten ze dingen even op hun beloop laten gaan. De kat trekt meestal vanzelf wel bij en komt dan weer binnen als hij door heeft dat Rolex echt niet verdwijnt.
Het is nu eenmaal de reactie van katten om op de vlucht te slaan als zij geen honden gewend zijn die ineens een rare sprong maken. Ze zal het dus de tijd moeten geven. Als de kat na een dag of drie geen poging gedaan heeft en de kat vertrouwd haar, dan kan zij zelf de kat naar beneden halen om te laten zien dat het veilig is. Hier springen de honden ook nog wel eens ineens op de katten af die dan hun middelvinger opsteken omdat zij weten dat het niets uitmaakt verder, er zit geen gevolg aan vast. Hebben zowel de katten als de honden moeten leren

Hier doe ik het net zo.
Ik laat het ook gewoon op zijn beloop gaan en het ze min of meer zelf uitzoeken.
De katten kunnen hier alle kanten op om de honden te ontwijken.
Wij hebben Mickey met 2 jaar uit het asiel gehaald (de poes dus) en was ook geen honden gewend. Heeft wel even geduurd hoor, ze was er doodsbang voor. Maar na een paar weken liep ze rond alsof ze nooit eerder had gedaan.
Nu krijgen Bikkel en Woopy zelfs kopjes van haar.

Hoe meer je er bovenop gaat zitten, hoe interessanter het gaat zijn voor Rolex.

nog wat gehoord Leane

Jeetje zit hier met een dikke strot en tranen in de ogen je verhalen te lezen. Bah wat is dit rot zeg Maar wel een daad uit echte liefde. Zo te horen zit hij in ieder geval op een heerlijk plekje, hopelijk geeft dat een beetje rust op de een of andere manier. Maar wij lijkt het me verdomd moeilijk om je allesie zo los te moeten laten

Jeetje, wat moeilijk voor je Leane . Maar als ik de berichten zo lees heeft Rolex het prima naar zijn zin en is zijn nieuwe baasje al stapelgek op 'm. Ik hoop dat dat een troost voor je kan zijn. Sterkte .

, definitief he
je doet het voor hem, maar AUW

Huh? Ik lees het nu pas. Ik wist helemaal niet dat hij weg was. Waarom moest hij precies weg? Want dat deel kan ik niet goed vinden?
Ging het niet meer tussen de reuen?

MARC_S schreef:Huh? Ik lees het nu pas. Ik wist helemaal niet dat hij weg was. Waarom moest hij precies weg? Want dat deel kan ik niet goed vinden?

Staat toch duidelijk in dit topic hoor.

Dat hij liever een eigen baas heeft staat er. Maar wat betekent dat dan? Ik ben gewoon benieuwd. Als ik zei dat Eva weg is omdat zij liever bij iemand anders wil wonen is dat toch ook vaag. Ze kan dat niet gezegd hebben dus dat blijkt dan ergens uit. Ik bedoel er niks lulligs mee maar ik ben gewoon nieuwsgierig hoe zoiets dan blijkt. Deed hij lelijk tegen de andere honden bij aandacht bv? Of andersom? Dat soort vragen heb ik. Puur om iets te leren. Dat mag ik toch vragen?

Leane schreef:Ik schrijf ook niet erg veel over de honden op het forum.

Rolex is een echte baas gerichte hond. Hij vond het erg lastig om zijn aandacht te delen met de andere honden ook al deden we veel apart met hem. We hadden het er al wel eens eerder over gehad. Maar mijn kleine platbekkie ik kan niet zonder die hond.. Maar dat is niet eerlijk tegenover hem. En dan dient er zich een mevr aan, pas haar boxer in laten slapen.. zoekt een echt maat door dik en dun. Tja die heb je aan Rolex. Rolex zijn eigen vrouwtje die hij met niemand hoeft te delen. Ze heeft nu twee weken vrij en ze gaan elkaar de komende twee weken ontdekken, maar wat ik er van zag komt dat helemaal goed. Maar mijn hart huilt heel erg hard..

@Marc: dit is toch echt wat Leane zelf geschreven heeft. Lijkt me duidelijk dan.