Het HondenForum

Tsja bij ons thuis hebben we ook kleine honden natuurlijk!
Max & Shadow keffen alleen als er bezoek komt, of als er iemand langs de tuin loopt (in de hoop dat het bezoek is)

Pulchra kan wel keffen! Vooral tegen andere honden omdat hij er zooooo graag heen wil,
tis een beetje een kefje met een klein grommetje van enthausiasme, Maar ik ben wel hard bezig om het af te leren en als hij echt niet wil luisteren wil een klein schopje tegen zn kont wat hij niet aan had zien komen nog wel is helpen

Ik hou ook niet van die kefferige honden, maar ik doe er dan ook alles aan om dat af te leren

en ja Bikkel, die kan niet blaffen :p lekker rustig

Moos schreef:

Ilse met haar witte schreef:
ik irriteer me aan beide. Groot of klein, opspringen is een knietje en een klein schatje kan hetzelfde verwachten. Des te irritanter vind ik baasjes die dat wel grappig vinden. Moet mijn hond eens opspringen :N: Ik doe mijn best mijn hond onder controle te houden en dat valt niet altijd mee moet ik bekennen, komt van 50 meter verder zo'n schattig straatblaffertje aan. Ik loop wel een blokje om want mocht ik niet slagen in die 10 lange minuten die dan resten om de aandacht van mijn hond bij me te houden ondanks dat straatgeweld, dan heb ik ineens de aandacht van de omstanders met mijn "valse "hond. Maar daar hebben we het recent ook al over gehad in een ander topic

Ik snap de mechanisme's achter dit verschijnsel wel maar rechtvaardig is iets anders

Je kan Saar geen knietje geven, zo hoog komt ze niet
Ik vind opspringen afleren een drama overigens, zeker bij zo'n kleintje. Denk je dat iemand het ook maar erg vindt als er een pup formaat grote rat tegen hun schoenen aanstaat (want hoger komen ze dan toch niet)? Dat wordt er het eerste half jaar door iedereen letterlijk ingeaaid, en dan mag je dat daarna proberen af te gaan leren. Redelijk kansloos

Een voetje dan

Met Gaia was ik er op tijd bij. vanaf dag 1 moest iedereen bij binnenkomst haar negeren. heb ook niets af hoeven leren, ze heeft amper gesprongen gelukkig. Bij 2 personen doet ze het wel maar die hebben nooitgoed naar me willen luisteren

Tot nu toe (heb haar nu 5 weken) springt ze gelukkig niet op en blaft ook haast nooit. Zoals ik al eerder aangaf eigenlijk alleen als reactie op andere blaffende honden. Maar thuis dus helemaal niet, niet als er iemand aan de deur is, op het raam klopt of binnenkomt, niet als de buurhonden met zijn tweeen in de tuin spelen en de hele buurt bij elkaar blaffen, niet als er iemand door het voetpad achterom loopt. Niet ideaal als je graag een waakhond hebt, maar ik ben er heel blij mee

Jammer genoeg luistert het bezoek helaas niet altijd zo goed als Luna... Die lokken het dan uit dat ze toch tegen hen op gaat springen, met de voorpoten op ze springt als ze zitten, ze geven toch stiekem koekjes of eten, gaan enthousiast om haar heen springen als ze binnenkomen enz enz, terwijl ik ze heel duidelijk uitgelegd heb wat ik wel en niet wil hebben. En dat mag dan alleen als het hun uitkomt, dus als Luna na dat koekje blijft hangen omdat ze denkt nog meer te krijgen, dan hebben ze er op een gegeven moment genoeg van en moet ze vooral ergens rustig gaan liggen... of als ze de volgende keer in hun nette kleren binnenkomen moet de hond vooral niet dichter dan een meter bij hen in de buurt komen....

marian* schreef: Ik kan me aan dat soort dingen behoorlijk ergeren.Van mijn honden vind ik het niet leuk als ze tekeer gaan tegen een andere hond en vinden mensen het maar doodnormaal dat je ze dat afleert terwijl het van die kleine keffers wél gepikt wordt.

Ik zou het geschreven kunnen hebben. Ik zeg dat zovaak : van kleine hondjes wordt het
maar gewoon gevonden en als je een wat grotere hond hebt die tegen andere honden
blaft (en waarmee je natuurlijk aan het trainen bent om dit af te leren wat niet 1,2,3 lukt) wordt er snel gezegd "wat een bullebak" of "je mag je hond wel eens opvoeden".
Ik laat ze gewoon maar praten, lekker belangrijk.....

Met blaffen vind ik het bij beide honden even erg, maar met opspringen kan ik het van een kleine hond echt wel beter hebben.
Ben dan ook niet zo groot.

Elmo mag van mij ook niet springen. Is ook vrij lullig dik 35 kg tegen je aan. De enigen waar hij het bij mag zijn mijn ouders, schoonouders en schoonbroertje. Bij mijn vader gaat ie helemaal gek doen, poten in pap zijn nek en dan even grondig pap zijn oren soppen.

Vorige hond was zo'n klein frummeltje, die blafte als een grote wilde haast nooit op schoot, en Elmo die kruipt gezellig bij je op de stoel/bank op schoot.

1x gehad met vorige hond, die zag een andere hond. Druk aan het tegenstribbelen, wilde er wel even heen. Dus ik die hond meeslepen en opeens ging het wat makkelijker, kijk ik naar beneden geen hond meer aan de riem+halsband. Stond meneertje al bij de grote hond te patsen. natuurlijk gelijk opgehaald. Ik stond toen wel heel gek te kijken naar de riem enzo

Ilse met haar witte schreef:
Met Gaia was ik er op tijd bij. vanaf dag 1 moest iedereen bij binnenkomst haar negeren. heb ook niets af hoeven leren, ze heeft amper gesprongen gelukkig. Bij 2 personen doet ze het wel maar die hebben nooitgoed naar me willen luisteren

Ik denk dat het makkelijker af te leren is, of niet aan te leren, bij een hond die van nature absoluut geen allemansvriend is, dan bij een hond wiens levensmotto is "hoeveel vrienden kan ik vandaag maken", oftewel "gezellig dat ik er ook ben he!". Als zo'n type hond toevallig ook nog eens een enorme stuiterbal is (Vera springt gewoon heel graag, dat is een halve kangoeroe) maakt het dat wel lastig.
Maar ik heb haar wel al heel jong aan kunnen leren te komen als ik dat zeg, dus tegen vreemden opspringen kan ze niet 9 van de 10 keer springt ze overigens sowieso niet, zover heb ik het wel gekregen. Maar ja, die 10e keer he

Moos schreef:

Ilse met haar witte schreef:
Met Gaia was ik er op tijd bij. vanaf dag 1 moest iedereen bij binnenkomst haar negeren. heb ook niets af hoeven leren, ze heeft amper gesprongen gelukkig. Bij 2 personen doet ze het wel maar die hebben nooitgoed naar me willen luisteren

Ik denk dat het makkelijker af te leren is, of niet aan te leren, bij een hond die van nature absoluut geen allemansvriend is, dan bij een hond wiens levensmotto is "hoeveel vrienden kan ik vandaag maken", oftewel "gezellig dat ik er ook ben he!". Als zo'n type hond toevallig ook nog eens een enorme stuiterbal is (Vera springt gewoon heel graag, dat is een halve kangoeroe) maakt het dat wel lastig.
Maar ik heb haar wel al heel jong aan kunnen leren te komen als ik dat zeg, dus tegen vreemden opspringen kan ze niet 9 van de 10 keer springt ze overigens sowieso niet, zover heb ik het wel gekregen. Maar ja, die 10e keer he

Kijk dan ben jij weer verder dan ik

Ilse met haar witte schreef:

Moos schreef:

Ilse met haar witte schreef:
Met Gaia was ik er op tijd bij. vanaf dag 1 moest iedereen bij binnenkomst haar negeren. heb ook niets af hoeven leren, ze heeft amper gesprongen gelukkig. Bij 2 personen doet ze het wel maar die hebben nooitgoed naar me willen luisteren

Ik denk dat het makkelijker af te leren is, of niet aan te leren, bij een hond die van nature absoluut geen allemansvriend is, dan bij een hond wiens levensmotto is "hoeveel vrienden kan ik vandaag maken", oftewel "gezellig dat ik er ook ben he!". Als zo'n type hond toevallig ook nog eens een enorme stuiterbal is (Vera springt gewoon heel graag, dat is een halve kangoeroe) maakt het dat wel lastig.
Maar ik heb haar wel al heel jong aan kunnen leren te komen als ik dat zeg, dus tegen vreemden opspringen kan ze niet 9 van de 10 keer springt ze overigens sowieso niet, zover heb ik het wel gekregen. Maar ja, die 10e keer he

Kijk dan ben jij weer verder dan ik

Als we Gaia en Vera nou combineren

Moos schreef:

Als we Gaia en Vera nou combineren

Dan krijg je een springende, niet luisterende hieperdepiep die een hekel heeft aan haar spiegelbeeld

edit: was even aan het kl***n mer de quotes

Ilse met haar witte schreef:
Dan krijg je een springende, niet luisterende hieperdepiep die een hekel heeft aan haar spiegelbeeld

Moos schreef:

Ilse met haar witte schreef:
Dan krijg je een springende, niet luisterende hieperdepiep die een hekel heeft aan haar spiegelbeeld

volgens mij heb ik zojuist mijzelf beschreven

Ik zeg dat ook wel eens. Zie je mensen heel raar kijken. Maar de waarheid is het wel

Tijdens het uitlaten net zag ik een vrouw met een beagle. Vrouw was een jaar of 60 en de hond wilde maar niet meelopen..stiekem moest ik er wel om lachen. Die hond wilde naar mijn honden toe die in het hondenveld zaten. En dan gaat ze dat ook nog doen...ik snel Jules roepen, want die kruipt onder het hek door. Die vrouw was al aan het flippen, als Jules tegen dr op zou springen zou ze helemaal gek worden denk ik. Liep ze weer verder en steeds achterom kijken of ik nog naar dr keek Paar meter deed ze wel 10 minuten over.. en steeds: stouterd, loop nou mee, dat is niet lief hoor

Ben toch wel blij dat mijn takketeckel dan toch wel kan luisteren... af en toe is ze best braaf